Luke24
1ใกล้สิแจ้งของวันอาทิตย์ ซุ่มแม่หญิงกะพากันเอาเครื่องหอมที่เตรียมใว้มาหม่องอุโมงค์ฝังศพของพระเยซู2แล้วกะพ้อว่าหินที่ปิดปากอุโมงค์ไว้ใด้ถืกเปิดออกแล้ว3ซุ่มแม่หญิงได้เข้าไปในอุโมงค์แต่กะบ่พ้อศพของพระเยซู4ซุ่มนางกะงงว่าเกิดสังขึ้น ทันใดนั้นกะมีชายสองคนใส่เสื้อผ้าสีขาวเป็นประกายมายืนอยู่ข้างๆ5ซุ่มนางกะต๊กใจย้านก้มหน้าลงดิน ซายสองคนเว้าว่า''ซุ่มเจ้ามาหาคนที่มีซีวิตในแดนคนตายเฮ็ดสัง6[พระเยซูบ่ได้อยู่หม่องนี้แล้ว] พระองค์ฟื้นขึ้นมาแล้ว หมู่เจ้าจำได้บ่ตอนที่อยู่เมืองกาลิลีพระองค์เว้าว่า7<บุตรมนุษย์สิถืกมอบไว้ในมือของคนบาป และสิถืกตรึงเถิงไม้กางเขน แล้วพระองค์สิฟื้นขึ้นมาใหม่ในมื้อที่สาม>>>8ซุ่มผู้หญิงกะเลยจำได้ว่าพระองค์เคยเว้าฮอดเรื่องนี้มาก่อน9ซุ่มนางฟ้าวกลับไปเว้าเรืองทั้งเหมิดให้ลูกศิษย์ทั้งสิบเอ็ดคนและซุ่มลูกศิษย์คนอื่นๆของพระเยซูฟังนำ10ซุ่มแม่หญิงที่มาเว้าให้ฟังกะมี มารีย์ซาวมักดารา โยอันนา มารีย์แม่ของยากอบ และซุมแม่หญิงคนอื่นๆนำ11แต่ซุ่มลูกศิษย์บ่เซื่อและคึดว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปบ่ได้12แต่เปโตรกะแล่นไปหม่องอุโมงค์ฝังศพพระเยซู ก้มลงไปเบิ่งกะเห็นแต่ผ้าลินินที่ห่อศพของพระเยซูปลงไว้ เขากะจากไปด้วยความสงสัยว่าเกิดสังขึ้น13ในมื้อนั้นศิษย์ของพระเยซูสองคนกำลังหย่างเข้าไปในหมู่บ้านเอมมาอูส ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเยรูซาเล็มราวๆสิบเอ็ดกิโลเมตร14ซุ่มเขาเว้าถึงเรืองทั้งเบิดที่เกิดขึ้น15พระเยซูกะหย่างเข้ามาใกล้และหย่างไปกับซุ่มเขา16แต่พระองค์เฮ็ดให้ซุ่มเขาจำพระองค์บ่ได้17พระเยซูฮ้องถามว่า << หมู่เจ้ากำลังเว้าเรื่องสังกันเดี๋ยวนิ>>ซุ่มเขากะหยุดเฮ็ดหน้าตาเศร้าหมอง18ซายผู้หนึ่งซื่อเคลโอปัสเว้าว่า<<ในเมืองเยรูซาเล็มสงสัยที่มีแต่เจ้าท่อนั้น ที่บ่ฮู้เรื่องว่ามีสังเกิดขึ้นนั้นระหว่างสองสามมื้อมานิ>>19พระเยซูเว้าว่า<<เกิดสังขึ้น>>สุ่มหมู่เขาตอบว่า <<เกิดเรื่องขึ้นกับพระเยซูซาวนาซาเร็ธฮั่นเด เขาเป็นผู้เว้าแทนพระเจ้าในสายตาของพระเจ้าและคนหมู่หลายเห็นว่าพระเยซูเป็นคนมีฤทธิ์เดชหลาย ทั้งในด้านคำเว้าและการกระทำ20แต่สุ่มหัวหน้านักบวชและสุ่มผู้นำของเฮา ส่งเขาไปให้ผู้มีอำนาจของโรมตัดสินประหารซีวิตของเขาแล้วเขากะถืกฆ่าตายเถิงไม้กางเขน21สุ่มเฮาทั้งหลายเคยหวังไว้ว่า เขาสิมาปลดปล่อยซนชาติอิสราเอลให้เป็นอิสระ เรื่องนี้กะได้เกิดขึ้นสามมื้อมาแล้ว22แต่เซ้ามืดของมื้อนี้มีพวกซุ่มแม่หญิงลางคนในซุ่มเฮาไปหม่องอุโมงค์แล้วพากันเว้าให้ประหลาดใจว่า23ซุ่มหมู่เขาหาบ่พ้อ และหยังเว้าอีกว่าเขาได้เห็นทูตสวรรค์สององค์ในนิมิตมาบอกว่า พระเยซูยังมีซีวิตอยู่24ซุ่มเฮาลางคนกะแล่นไปเบิ่งอยู่อุโมงค์ กะบ่พ้อศพอิหลีคือซุ่มแม่หญิงที่บอก>>25พระเยซูกะบอกว่า <<เป็นสังหมู่เจ้าคือปึกแทะบ่ยอมเชื่อในสิ่งที่ผู้เว้าแทนพระเจ้าบอก26ก่อนที่พระคริสต์สิได้ฮับสง่าราศรีฮั่น พระองค์กะต้องทนทุกข์ทรมานบ่แม้นเฮาะ>>27แล้วพระเยซูกะเริ่มอธิบายข้อพระคำภีร์ต่างๆที่เว้าถึงเรื่องของพระองค์จนเบิดเกลี้ยงเริ่มตั้งแต่โมเสสจนฮอดผู้เว้าแทนพระเจ้าคุคน28เกือบสิฮอดหมู่บ้านเอมมาอูส พระเยซูเฮ็ดทำท่าว่าสิหย่างเลยไป29ซุ่มหมู่เขาเชิญชวนให้พระเยซู <<ให้พักอยู่เฮือนเขาเพราะว่ามันใกล้สิค่ำแล้ว>> พระองค์กะเข้าไปพักอยู่เฮือนเขา30เมื่อซุ่มหมู่เขาอยู่โต๊ะอาหารและ พระองค์กะอยู่กับซุ่มหมู่เขา พระองค์กะหยิบขนมปังแล้วกะขอบคุณพระเจ้ากะหักขนมปังให้ซุ่มหมู่เขา31ตาของซุ่มเขากะแจ้ง จำพระเยซูได้แล้วพระองค์กะหายวับไปกับตาซุ่มหมู่เขา32ซุ่มเขาจั่งเว้าว่า<<จั่งพอใจของเฮาจั่งใด้ฮ้อนฮน ตอนที่เพิ่นได้เว้าข้อพระคัมภีร์ให้ฟัง>>33เขาทั้งสองคนกะฟ้าวลุกไปเมืองเยรูซาเล็ม และพ้อกับซุ่มศิษย์เอกทั้งสิบเอ็ดคนพร้อมกับพวกหมู่ซุ่มอื่นคือกัน34ซุ่มพวกซุมนุมกะเว้าให้สองคนนี้ฟังว่า<<องค์เจ้าซีวิตได้ฟื้นขึ้นมาแล้วอิหลี เปโตรกะเห็นพระองค์อิหลี>>35แล้วทั้งสอง กะเว้าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างทาง ซุ่มเขาจำพระเยซูได้ตอนที่พระองค์หักขนมปังให้36ซุ่มเขากำลังเว้าเรื่องนี้พระเยซูกะมายืนอยู่นำซุ่มเขา และเว้าว่าขอให้อยู่เย็นเป็นสุข37ซุ่มเขากะต๊กใจย้านคึดว่าเป็นผี38พระเยซูเลยเว้าว่า <<ต๊กใจเฮ็ดสัง เป็นสังคือสงสัย39เบิ่งมือและเท้าของเฮาแมะ นี่คือเฮาอิหลี บ่เซื่อจับเบิ่ง สิได้ฮู้ว่าเป็นเฮาอิหลีผีมันบ่มีเนื้อบ่มีกระดูกคือหมู่เจ้าเห็นดอก>>40บาดเว้าจบ พระองค์กะยื่นมือและเท้าให้หมูเขาเบิ่ง41ซุ่มลูกศิษย์ดีใจและแปลกใจหลาย บ่อยากเซื่อว่าสิเป็นเรื่องจริง แล้วพระเยซูกะถามขึ้นว่า ''มีหยังกินบ่อ''42ซุ่มเขาเอาปิ้งปลามาให้พระองค์ต้อนหนึ่ง43พระองค์กะเอามากินต่อหน้าซุ่มเขา44แล้วพระองค์กะเว้ากับซุ่มเขาว่า<<แต่ก่อนตอนที่เฮาอยู่กับหมู่เจ้า เฮาได้บอกแล้วว่า คุเรื่องที่เขียนไว้เกี่ยวกับเฮาในกฎปฎบัติของโมเสส ละกะในหนังสือผู้เว้าแทนพระเจ้า ละกะในหนังสือสดุดีสิเกิดขึ้นตามนั้นละกะสิสำเร็จคุอย่าง>>45แล้วพระองค์กะเปิดใจให้หมู่เขาได้เข้าใจพระคัมภีร์46พระองค์บอกซุ่มเขาว่า<<พระคำภีร์เขียนไว้ว่า พระคริสต์สิต้องทนทุกข์ทรมาน และสิฟื้นขึ้นมาจากความตายในมื้อที่สาม47แล้วเรื่องการกลับโต๋กลับใจเพื่อสิใด้ฮับการอภัยโทษจากบาปสิต้องถืกประกาศไปในนามของเฮาให้คนทุกซาติฮู้ เริ่มจากเมืองเยรูซาเล็มก่อน48หมู่เจ้าสิต้องเป็นพยานเว้าเรื่องทั้งเบิดนี้ที่หมู่เจ้าได้เห็น49แล้วเฮาสิส่งพระวิญญาณมาให้ เป็นพระวิญญาณที่พระบิดาของเฮาได้สัญญาว่าสิให้กับหมู่เจ้า แต่หมู่เจ้าต้องคอยถ่าอยู่เมืองเยรูซาเล็มก่อน จนกว่าสิใด้ฮับฤทธิ์เดชจากเถิงสวรรค์>>50จากนั้นพระเยซูกะนำหมู่เขาออกไปหมู่บ้านเบธานี และยกมือขึ้นอวยพรหมู่เขา51บาดอวยพรแล้วพระองค์จากซุ่มหมู่เขาไปโดยถืกฮับไปเถิงสวรรค์52ซุ่มหมู่เขากราบนมัสการพระองค์ และเมือยังเมืองเยรูซาเล็มด้วยความปลาบปลื้มใจ53แล้วหมู่เขากะอยู่ในวิหารคุมื้อนมัสการสรรเสริญพระเจ้า
Son Light Foundation