Luke23
1ทุกคนในหม่องประชุมกะลุกขึ้น พาพระเยซูไปหาเจ้าเมืองปีลาต2พวกเขาเริ่มเว้าว่าพระองค์ ว่า <<เฮาพ้อว่า ชายคนนี้พยายามปลุกปั่นประชาชนให้ยุยงให้พวกประชาชนเลิกจ่ายภาษีให้แก่ซีซาร์ แถมยังอ้างตัวเองเป็นพระคริสต์ กษัตริย์ของพวกเฮาอีกนำ>>3ปีลาตจึงถามพระเยซูว่า <<เจ้าเป็นกษัตริย์ของชาวยิวเฮาะ>>พระเยซูจึงตอบเขาว่า <<แม่น อย่างที่ท่านเว้าว่า>>4ปีลาตจึงเว้ากับพวกหัวหน้านักบวชและฝูงชนว่า <<เฮาบ่เห็นเขาผิดสัง>>5แต่พวกเขายืนกรานเสียงแข็งว่า <<แต่เขากะได้สอนและปลุกปั่นประชาชนไปทั่วแคว้นยูเดีย เริ่มจากแถวกาลิลีเรื่อยมาจนฮอดเมืองเยรูซาเล็มนี้>>6เมื่อปีลาตได้ยินแนวนั้น กะสอบถามจนฮู้ว่า<<พระเยซูเป็นชาวกาลิลี>>7ซึ่งอยู่ในการปกครองของกษัตริย์เฮโรด เขาจึงส่งโตพระเยซูไปให้กับกษัตริย์เฮโรด ซึ่งตอนนั้นอยู่ที่เมืองเยรูซาเล็มพอดี8เมื่อกษัตริย์เฮโรดพ้อพระเยซูกะดีใจหลาย เพราะอยากพ้อมาโดนแล้ว เขาได้ยินชื่อเสียงของพระองค์ และเขาหวังว่าพระเยซูสิแสดงอิทธิฤทธิ์ให้เบิ่งแด9เฮโรดถามพระเยซูหลายอย่าง แต่พระองค์กะบ่ได้ตอบสังเลย10พวกหัวหน้านักบวช และพวกครูสอนกฎปฏิบัติที่ยืนอยู่หม่องฮั่นกะพากันกล่าวหาพระองค์อย่างดุเดือด11เฮโรดกับพวกทหารของเขาต่างพากันหัวเราะเยาะ และดูถูกเหยียดหยามพระองค์ พวกเขาให้พระองค์แต่งชุดของกษัตริย์ แล้วส่งโตกลับไปหาปีลาต12ในมื้อนั้นเอง ทั้งเฮโรดและปีลาตได้กลายมาเป็นหมู่กัน ก่อนหน้านี้ พวกเขาเป็นศัตรูกัน13ปีลาตเอิ้นพวกหัวหน้านักบวช พวกผู้นำและประชาชนมาชุมนุมกัน14แล้วปีลาตบอกว่า <<หมู่เจ้านำชายคนนี้มาหาเฮา และกล่าวหาว่าเขาปลุกปั่นยุยงประชาชน หลังจากที่เฮาได้สอบสวนเขาต่อหน้าหมู่เจ้าแล้ว กะบ่เห็นว่าเขาเฮ็ดผิดสังตามที่หมู่เจ้ากล่าวหา15เฮโรดกะเห็นว่าเขาบ่มีความผิด แล้วเฮโรดกะใด้ส่งโต๋เขากลับมา บอกว่าคนนี้บ่ใด้เฮ็ดความผิดสังต้องโทษฮอดตายเลยบ้อ16เพราะฉะนั้นเฮาสิเฆี่ยนตีเขาแล้วกะปล่อยเขาไป17เพราะท่านต้องปล่อยผู้หนึ่งให้เขาทั้งหลายในมื้อเทศกาลเลี้ยงนั้น18แต่ชาวบ้านจำนวนหลายใด้ฮ้องขึ้นว่า <ฆ่ามันซะ> แล้วปล่อยบารับบัสให้ซุ่มเฮา19บารับบัสถืกขังอยู่ในคุก เพราะใด้ก่อความวุ่นวายขึ้นอยู่เมืองเยรูซาเล็มและฆ่าคน20ปีลาตเกลี้ยมกล่อมซุ่มเขาอีก เพราะอยากปล่อยพระเยซู21ซุ่มคนเหล่านั้นฮ้องขึ้นว่า<< ตรึงมันอยู่หม่องกางเขน ตรึงมันอยู่หม่องกางเขน>>22ปีลาตถามซุ่มเขาอีกทื่อที่สามว่า<<เป็นสัง เขาเฮ็ดผิดสัง เฮาบ่เห็นเขาเฮ็ดผิดสังที่สมควรตาย เฮาสิสั่งให้เฆี่ยนตีเขาสื่อๆแล้วกะปล่อยโต๋เขาไป>>23แต่ซุ่มเขาฮ้องดังขึ้นๆว่าให้ตรึงพระเยซูแล้วเสียงของซุ่มเขากะชนะ24ปีลาตตัดสินใจเฮ็ดตามที่ซุ่มพวกเขาขอ25คือปล่อยโต๋บารับบัสที่ติดคุกเพราะก่อเหตุความวุ่นวายและฆ่าคน และให้เฮ็ดกับพระเยซูตามใจซุ่มเฮา26ในระหว่างที่นำพระเยซูไปฮั่น ซุ่มเขากะจับซีโมนซาวไซรีน ที่เพิ่งมาจากบ้านนอก บังคับให้เขาแบกไม้กางเขนหย่างตามหลังพระเยซู27มีคนจำนวนหลายหย่างตามไป รวมทั้งซุ่มพวกแม่หญิงหลายคนที่ฮ้องไห้อิโต้นพระเยซู28พระเยซูหันไปเว้ากับซุ่มแม่หญิงว่า<<หญิงชาวเยรูซาเล็มเอ๋ยอย่าฮ้องไห้กับเฮาเลย แต่จงฮ้องไห้อิโต้นซุ่มโต๋เจ้าและลูกของหมู่เจ้าโลด29เวลานั้นสิมาฮอด ที่คนเว้าว่า <ผู้หญิงสิเป็นหมันบ่เคยเอานมให้ลูกกินกะใด้เปรียบอิหลี>30แล้วซุ่มเขาสิขอฮ้องกับภูเขาว่า <ซ่วยพังลงมาทับเฮาแด> ละกะอ้อนวอนกับเนินเขาว่า <ซ่วยฝังเฮาแด>31เพราะถ้าซุ่มเขาเฮ็ดแบบนี้กับคนที่บริสุทธิ์ แล้วมันสิเกิดสังขึ้นกับคนที่บ่ใด้เฮ็ดผิด>>32ยังมีผู้ร้ายอีกสองคนที่ถืกนำโต๋มาฆ่าพร้อมๆกับพระเยซู33เมื่อมาฮอดสถานที่ ที่เอิ้นว่า'' หัวกะโหลก''ซุ่มเขากะตรึงพระเยซูเถิงไม้กางเขนพร้อมกับคนร้ายสองคน ทางขวาคนหนึ่งและทางซ้ายคนหนึ่ง34แล้วพระเยซูกะอธิษฐานว่า <<พระบิดาซ่วยยกโทษให้ซุ่มเขานำ>> เพราะซุ่มเขาบ่ฮู้ว่าเขาเฮ็ดสังลงไป35คนทั้งหลายกะยืนเบิ่ง ส่วนผู้นำชาวยิวกะพากันหัวเราะเยาะเย้ยและเว้าใส่ว่า <<เจ้าซ่วยเหลือผู้อื่นใด้กะซ่วยตัวเองถะแหม้ ถ้าเจ้าเป็นพระคริสต์ที่พระเจ้าเลือกไว้อิหลี>>36ทหารกะพากันมาล้อเลียน ซุ่มเขาเอาเหล้าองุ่นส้มให้พระองค์กิน37ซุ่มเขาเว้าว่า<< ถ้าเจ้าเป็นกษัตริย์ของซาวยิวอิหลีกะซ่วยโต๋เจ้าของให้รอดทะแหม้>>38เหนือโต๋พระองค์ขึ้นไปมีป้ายเขียนใว้ว่า <<ผู้นี้เป็นกษัตริย์ของชาวยิว>>39คนร้ายผู้หนึ่งที่ถืกตรึงอยู่เว้าเสียดสีว่า<< เจ้าเป็นพระคริสต์บ่แม้นเฮ๊าะซ่วยโต๋ของเจ้าเองกับหมู่ข่อยให้รอดเบิ่งดู๊>>40แต่คนร้ายอีกผู้หนึ่งห้ามเขา และเว้าขึ้นว่า<<เจ้ากะมีโทษคือเขาฮอดตายคือกัน เจ้าบ่ย้านพระเจ้าเฮ๊าะ41ซุ่มเฮามันสมควรตายอยู่แล้ว แต่ซายผู้นี้บ่ใด้เฮ็ดสังผิดเลย>>42แล้วเขาจะเว้าว่า <<เยซูอย่าลืมผู้ข้าเด้อ เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นสู่สวรรค์ของพระองค์>>43พระองค์จึงเว้าว่า <<เฮาสิบอกให้ฮู้ว่า มื้อนี้เจ้าสิใด้อยู่กับเฮาในสวรรค์แน่นอน>>44ประมาณเที่ยง มีแต่ความมืดฟ้ามัวดินไปจนฮอดบ่ายสามโมงแลง45เพราะดวงอาทิตย์หยุดส่องแสงและผ้าม่านในพระวิหารกะขาดเป็นสองท่อน46พระเยซูฮ้องออกมาว่า <<พระบิดาลูกขอมอบจิตวิญญาณของลูกใว้ในมือของพระองค์>>พระองค์เว้าจบแล้วกะสิ้นใจตาย47เมื่อนายร้อยผู้หนึ่งเห็นว่าเกิดสังขึ้น เขากะสรรเสริญพระเจ้าและเว้าว่า<<จริงๆแล้วท่านผู้นี้เป็นคนบริสุทธิ์แน่ๆ>>48คนทั้งปวงที่ใด้พากันมาเบิ่งเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้น เมื่อซุ่มเขาใด้เห็นว่าอิยังเกิดขึ้น กะเมื่อบ้านไผบ้านมันแล้วและตีเอิ้กเจ้าของและเสียใจหลาย49ซุ่มหมู่สนิททั้งเหมิดพระเยซู และซุ่มแม่หญิงที่ติดตามพระเยซูมาจากเมืองกาลิลี กะยืนเบิ่งอยู่ห่างๆ50มีซายผู้หนึ่งซื่อว่าโยเซฟ เป็นสมาชิกสภาสูงของซาวยิว เขาเป็นคนสัตย์ซื่อและเฮ็ดตามใจพระเจ้า51เขาบ่เห็นนำกับการตัดสินใจและการกระทำของผู้นำซาวยิวคนอื่นๆเกี่ยวกับพระเยซู เขามาจากเมืองอาริมาเธียในเมืองยูเดียและเขาเฝ้าคอยอาณาจักรของพระเจ้า52เขากะไปหาปีลาตเพื่อขอศพพระเยซู53แล้วจึงเอาศพของพระเยซูลงมาจากไม้กางเขน พันด้วยผ้าลินิน แล้วนำไปใว้ในอุโมงค์ฝังศพ ซึ่งเจาะใว้ในหิน และยังบ่เคยวางศพผู้ใด่เลย54มื้อนั้นเป็นวันศุกร์ เป็นมื้อจัดเตรียมและมื้อหยุดทางศาสนา กะใกล้สิเริ่มต้นแล้ว55ส่วนซุ่มแม่หญิงที่ติดตามพระเยซูมาจากเมืองกาลิลีกะตามโยเซฟไปหม่องอุโมงค์ และเห็นว่าเขาเอาศพพระเยซูไว้ในอุโมงค์นั้น56หลังจากนั้นซุ่มเขากะเมือบ้านไปเตรียมเครื่องหอมกับน้ำมันหอมไว้อาบศพพระองค์ แล้วมื้อวันหยุดทางศาสนาซุ่มเขากะพักผ่อนตามกฏของโมเสสสั่ง
Son Light Foundation