Luke2
1ทื่อนั้นจักรพรรดิ ออกัสตัส ออกคำสั่งให้ประชาชนทุกคนทั่วทั้งอาณาจักรโรมันเมือบ้านเกิดของตนเองเพื่อจดทะเบียนสำมโนครัว2ทื่อนี้เป็นการจดทะเบียนสำมโนครัวทื่อแรกเกิดขึ้นในสมัยคีรินีอัสเป็นเจ้าของเมืองซีเรีย3ทุกคนกลับเมือบ้านเกิดของเจ้าของเพื่อจดทะเบียน4โยเซฟซึ่งสืบเชื้อสายมาจากกษัตริย์ดาวิดจึงออกเดินทางจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลีไปในเมืองเบธเลเฮ็มในแคว้นยูเดียซึ่งเป็นบ้านเกิดของกษัตริย์ดาวิด5เขาพามารีย์คู่หมั้นของเขาซึ่งตั้งท้องอยู่ไปนำเพื่อไปจดทะเบียนสำมะโนครัวนำกัน6ในระหว่างที่พวกเขาอยู่หม่องนั้นกะฮอดเวลาที่มารีย์สิคลอดลูก7มารีย์คลอดลูกหัวปีเป็นผุซาย นางกะเอาผ้าอ้อมพันเด็กน้อยนั้นปลงใว้เถิงฮ้างหญ้า เพราะโรงแรมเต็มบ่มีหม่องให้เขาพักเลย8หม่องทุ่งนานอกหมู่บ้านมีคนเลี้ยงแกะและเฝ้าแกะของเขายามกลางคืน9ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์เจ้าชีวิตมาปรากฎโต๋ให้ซุ่มเขาเห็นและรัศมีขององค์เจ้าชีวิตส่องสว่างล้อมรอบพวกซุม พวกซุ่มย้านหลายเขา10แต่ทูตสวรรค์เว้าว่า <<บ่ ต้องย้านเฮามีข่าวดีมาบอกเป็นข่าวที่สิเฮ็ดให้ทุกคนความยินดี11เพราะว่ามื้อนี้พระผู้ซ่วยให้รอดใด้มาเกิดแล้วที่เมืองของดาวิดพระองค์คือพระคริสต์องค์เจ้าชีวิต12สิ่งที่สิบอกให้หมู่เจ้าฮู้ว่าเป็นพระองค์คือ เจ้าสิพ้อเด็กน้อยทารกนอนอยู่เถิงฮางหญ้าและมีผ้าอ้อมห่อโต๋ใว้>>13ในบัดนั้นกะมีทูตสวรรค์หมู่ใหญ่ลงมาจากสวรรค์มาฮวมกับทูตสวรรค์องค์แรกนั้น และพากันฮ้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าว่า14<<สรรเสริญพระเจ้าเถิงสวรรค์สูงสุดและขอให้สันติสุขจงมีแก่มนุษย์ทั้งหลายที่พระองค์โปรดปรานนั้น>>15บัดทูตสวรรค์กลับสู่สวรรค์แล้ว คนเลี้ยงแกะกะเว้าว่า<<ป่ะซุ่มเฮาไปเมืองเบธเลเฮ็มกันเถาะเฮาสิใด้ไปเบิ่งสิ่งที่องค์เจ้าชีวิตบอกเฮา>>16ซุ่มหมู่เขากะฟ้าวไป และใด้พ้อมารีย์กับโยเซฟพร้อมกับเด็กน้อยนอนอยู่เถิงฮ้างหญ้า17เมื่อเขาเห็นทารกนั้นแล้ว พวกเขากะเว้าให้คนที่อยู่หม่องนั้นฟังว่าทูตสวรรค์เว้าอิหยังเกี่ยวกับเด็กน้อยผู้นี้18เมื่อซุ่มพวกเขาใด้ยินจั่งสั่นแล้วกะประหลาดใจ19แต่มารีย์กะเก็บเรื่องนี้ใว้ในใจและนึกถึงเรื่องนี้อยู่ตลอด20บัดคนเลี้ยงแกะกลับไปแล้วซุ่มเขากะยกย่องสรรเสริญพระเจ้า สำหรับสิ่งที่พวกเขาใด้ยินและใด้เห็นมา ซึ่งเกิดขึ้นอิหลีตามที่ทูตสวรรค์บอกใว้21เมื่อเด็กน้อยเกิดครบแปดมื้อกะใด้เข้าพิธีขลิป และใด้ซื่อว่า ''เยซู''ซึ้งเป็นซื่อที่ทูตสวรรค์บอกมารีย์ใว้ก่อนที่จะตั้งท้อง22ตามกฏของโมเสสคนที่เพิ่งคลอดลูกสิมีเวลาสี่สิบมื้อชำระโต๋ให้สะอาดตามหลักศาสนา เมื่อครบกำหนดแล้วพวกเขากะใด้พาพระเยซูไปที่เมืองเยรูซาเล็มเพื่อถวายพระเยซูให้องค์เจ้าชีวิต23เพราะกฏธรรมบัญญัติขององค์เจ้าซีวิตบอกว่า<< ถ้าลูกผุแรกเป็นผุซาย จะต้องยกเด็กคนนั้นให้เป็นองค์เจ้าชีวิต>>24พวกเขาถวายเครื่องบูซาตามกฎขององค์เจ้าชีวิตคือ นกเขาสองโต๋ กับนกพิราบหนุ่มสองตัว25มีซายผู้หนึ่งซื่อสิเมโอนอาศัยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็ม เขาเป็นคนที่เฮ็ดตามใจพระเจ้าและย้านพระเจ้า เขาเฝ้าคอยถ่าว่ามื้อใด่พระเจ้าสิมาซ่วยเหลือซาวอิสราเอลเพื่อว่าบรรเทาความทุกข์พระวิญญาณบริสุทธิ์กะอยู่กับเขา26พระวิญญาณบริสุทธิ์บอกเขาว่าเจ้าสิใด้เห็นพระคริสต์ก่อนเจ้าตาย27พระวิญญาณบริสุทธิ์พาเขามาหม่องวิหารมื้อเดียวกันที่มารีย์และโยเซฟพาลูกน้อยเยซูมาเฮ็ดพิธีต่างๆตามกฏของโมเสสสั่งให้เฮ็ดกับเด็กน้อยแรกเกิด28สิเมโอนกะอุ้มเด็กน้อยใว้ในอ้อมแขน แล้วสรรเสริญพระเจ้าว่า29<<ข้าแต่องค์เจ้าซีวิต ตอนนี้ขอให้ปลดปล่อยทาสคนนี้ไปเป็นสุข ตามที่พระองค์ใด้บอกใว้30เพราะดวงตาของข้าพเจ้าใด้เห็นความรอดของพระองค์แล้ว31ที่พระองค์เตรียมใว้แล้วให้ชนซาติทั้งหลายใด้เห็น32พระองค์เป็นความสว่างที่ส่องแสงให้กับคนที่บ่แม้นซาวยิวเห็นทางของพระองค์และนำเกียรติอันยิ่งใหญ่มาให้คนของพระองค์>>33โยเซฟกับมารีย์งุนงงหลายที่สิเมโอนเว้าแนวนั้นกับทารกน้อย34แล้วสิเมโอนอวยพรพวกเขา และเว้ากับนางมารีย์แม่ของทารกน้อยว่า <<พระเจ้ากำหนดใว้แล้วเด็กน้อยผุนี้สิเป็นเหตุให้คนอิสราเอลมากมายต้องล้มลงหรือลุกขึ้น เด็กคนนี้สิเป็นสัญญาณเตือนจากพระเจ้าให้ฮู้ถึงความต้องการของพระองค์ แต่คนจำนวนหลายสิต่อต้านเขา35สิ่งนี้สิเปิดโปงความคึดในใจของคนหมู่นี้ เรื่องนี้สิเฮ็ดให้เจ้าทุกข์ใจหลายคือมีดาบแทงเข้าไปในใจ>>36อันนาซึ่งเป็นผู้เว้าแทนพระเจ้าคนหนึ่ง เป็นลูกสาวของฟานูเอลจากเผ่าอาเซอร์นางกะเฒ่าหลายแล้วหลังจากอยู่กินกับสามีเพียงเจ็ดปี37สามีก็ตาย และนางก็อยู่เป็นม่ายจนฮอดอายุแปดสิบสี่ปี นางบ่เคยออกไปจากพระวิหาร นางนมัสการพระเจ้าทั้งกลางเวนและกลางคืนด้วยการอธิษฐานและถือศีลอดอาหาร38นางใด้เข้ามาหาพวกเขา เริ่มสรรเสริญพระเจ้าและเล่าเรื่องเด็กทารกคนนี้ให้กับทุกคนที่รอคอยเวลาที่เมืองเยรูซาเล็มจะใด้รับการปลดปล่อยให้เป็นอิสระ39พวกเขาเฮ็ดทุกอย่างตามกฏขององค์เจ้าชีวิต พวกเขากะเดินทางกลับไปเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี40แล้วเด็กน้อยก็ใด้เติบโต๋มีร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรงมีความเฉลียวฉลาดมากขึ้นหลายและพระเจ้าอวยพรเขา41ทุกๆปีพ่อแม่ของพระเยซูเขาสิขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเพื่อฉลองเทศกาลวันปลดปล่อย42เมื่อพระเยซูอายุสิบสองปีพวกเขาใด้ไปร่วมฉลองเทศกาลคือจั่งทุกปี43เมื่อเทศกาลจบแล้ว พวกเขาเดินทางเมือบ้าน แต่เด็กน้อยยังอยู่ในเมืองเยรูซาเล็ม โดยที่พ่อแม่บ่ฮู้44เพราะคึดว่าพระองค์อยู่กับกลุ่มที่เดินทางมานำกันเมื่อผ่านไปแล้วมื้อหนึ่ง พวกเขากะเริ่มหาเด็กน้อยในกลุ่มญาติพี่น้องและหมู่เพื่อนฝูง45แต่กะหาบ่พ้อ แล้วกลับไปหาอยู่ที่เมืองเยรูซาเล็ม46สามมื้อต่อมาพวกเขากะพ้อพระเยซูกำลังนั่งอยู่กับพวกครูสอนกฏปฏิบัติในวิหารพระองค์กำลังตั้งคำถามอยู่กับพวกเขา47คนที่ใด้ยินพระองค์เว้ากะทึ่งในความเข้าใจและคำตอบของพระองค์48เมื่อพ่อแม่เห็นพระองค์กะแปลกใจ แม่ของพระองค์กะเว้าว่า <<ลูก เป็นสังคือเฮ็ดกับพ่อแม่แบบนี้ พ่อกับแม่เป็นห่วงเจ้าหลายตามหาเจ้าไปทั่วทุกหม่อง>>49พระเยซูกะตอบว่า<<ตามหาลูกเฮ็ดพิสัง แม่บ่ฮู้ติว่าลูกสิต้องอยู่ในเฮือนของพ่อ>>50แต่พวกเขากะบ่เข้าใจว่าพระเยซูเว้าเรื่องสัง51พระเยซูกลับไปเมืองนาซาเร็ธและเชื่อฟังเขาทั้งสองคนแม่ของพระองค์กะเก็บเรื่องนี้ใว้ในใจ52พระเยซูกะเจริญเติบโตขึ้นด้านสติปัญญาและร่างกายและยังเป็นที่ชื่นชอบของพระเจ้าและคนทั่วไปหลายขึ้น
Son Light Foundation