Luke1
1ท่านเธโอฟีลัสที่ฮักและเคารพอย่างสูง ท่านฮู้แล้วว่ามีหลายคนพยายามรวบรวมเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในหมู่เฮา2คือ เหตุการณ์ต่างๆที่เฮาได้ยินมาจากคนซุ้มนั้น ที่ได้เห็นกับตาของซุ่มเขาเองตั้งแต่ตอนเริ่มต้น และเป็นซุ้มที่ฮับใซ้พระเจ้าในการเว้าถ้อยคำของพระองค์แก่ซุ้มอื่น3เฮาติดตามเรื่องนี้อย่างละเอียดตั้งแต่เริ่มแรกแล้วเฮาถึงตัดสินใจเขียนลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งเบิดนี้ลงในหนังสือให้กับเจ้า4เพื่อหมู่เจ้าซิได้ฮู้ว่าสิ่งที่หมู่เจ้าได้ฮับการอบรมสั่งสอนมานั้น มันเซื่อถือได้ขนาดใด๋5ในสมัยที่เฮโรด เป็นกษัตริย์ของแคว้นยูเดียนั้น มีนักบวชผู้หนึ่งซื่อเศคาริยาห์ เขาอยู่ในกลุ่มเวรของนักบวชอาบียาห์ เมียของเพิ่นซื่อเอลีซาเบธ สืบเซื้อสายมาจากอาโรน6ในสายตาของพระเจ้าองค์เจ้าชีวิตนั้นทั้งสองคนนี้เป็นคนที่เฮ็ดตามใจพระองค์ และเฮ็ดตามคำสั่งและกฏต่างๆของพระองค์อย่างบ่มีไผท่อ7แต่เขาทั้งสองคนบ่มีลูกเพราะเอลีซาเบธเป็นหมันและทั้งคู่กะเฒ่าหลายแล้ว8ยามฮอดกลุ่มเวรของผู้นำศาสนาเศคาริยาห์จะต้องเฮดหน้าที่เข้าไปฮับใซ้อยู่ต่อหน้าพระเจ้า9ซุ่มเขากะจับสลากกันตามประเพณีของนักบวชเพื่อเลือกคนที่เข้าไปเผาเครื่องบูชาในวิหารขององค์เจ้าชีวิตเศคาริยาห์ถูกเลือกในมื้อนั้น10ในระหว่างที่เผาเครื่องหอมบูชาอยู่นั้นประซาซนจำนวนหลายคัก ต่างพากันอธิษฐานอยู่ทางนอก11ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์เจ้าซีวิต มายืนปรากฏโต๋ให้เศคาริยาห์เห็นด้านขวามือของแท่นเผาเครื่องหอมบูชา12บาดเศคาริยาห์เห็นกะต๊กใจย้าน13แต่ทูตสวรรค์นั้นบอกว่า <<บ่ต้องย้านเศคาริยาห์ พระเจ้าใด้ยินเสียงคำขอฮ้องเจ้าแล้ว เอลีซาเบธเมียของเจ้าสิมีลูกชาย ให้ตั้งชื่อเขาว่ายอห์น14เขาสินำความสุขความยินดีมาให้เจ้าและคนเป็นอันหลายสิดีใจที่เขาเกิดมา15เพราะเขาเป็นคนสำคัญในสายตาขององค์เจ้าชีวิต เขาสิบ่กินเหล้าองุ่นหรือของมึนเมาเลย และพระวิญญาณบริสุทธิ์สิต้องอยู่กับเด็กน้อยคนนี้ตั้งแต่เขาอยู่ท้องแม่16เขาสินำให้คนอิสราเอลจำนวนหลายหันกลับมาหาองค์เจ้าชีวิตพระเจ้าของซุ่มเขา17เขาสินำหน้าองค์เจ้าชีวิตเขาสิมีพระวิญญาณ และฤทธิ์อำนาจคือกับเอลียาห์ผู้เว้าแทนพระเจ้า เขาสิเฮ็ดให้จิตใจของพ่อหันมาหาลูกๆ และเฮ็ดให้คนที่ดื้อด้านกลับมาเชื่อฟัง เพื่อเตรียมประชาชนให้พร้อมสำหรับพระองค์>>18แล้วเศคาริยาห์กะเว้ากับทูตสวรรค์ว่า <<ผุข้าสิฮู้ใด้แนวใด่ สิ่งที่เว้ามานี้เป็นความจริง เพราะว่าผุข้ากับเมียกะเฒ่าหลายแล้ว>>19ทูตสวรรค์เลยตอบว่า <<เฮาคือกาเบรียลที่ยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้า พระองค์ใด้ไซ้เฮามาบอกข่าวดีนี้กับเจ้า20แต่เพราะเจ้าบ่เซื่อคำเว้าของเฮา เจ้าสิปากกืกจนกว่าลูกเจ้าสิเกิด ฮอดเวลานั้นทุกอย่างสิเป็นไปตามที่เฮาบอก>>21คนทั้งหลายถ่าเศคาริยาห์อยู่ทางนอกกะสงสัยว่า เป็นสังคือจั่งอยู่ในพระวิหารโด้นแท้22บัดเขาหย่างออกมาจากวิหารกะเว้าบ่ใด้ ซุ่มหมู่คนจั่งฮู้ว่าเขาใด้เห็นการสำแดงภายในวิหารนั้น เขาใด้เฮ็ดไม้เฮ็ดมือบอกกับประชาชน แต่ยังเว้าบ่ใด๋23บัดเขาเบิดหน้าที่แล้วกะเมื่อบ้าน24หลังจากนั้นบ่โด้น เอลีซาเบธเมียของเขากะมีลูก และเก็บโต๋เงียบอยู่ในบ้านโด้นถึงห้าเดือน นางเว้าว่า25<<เบิ่งดู๋ องค์เจ้าชีวิตใด้ซ่วยข่อยแล้ว เฮ็ดให้ข่อยบ่ต้องอับอายขายขี้หน้าซาวบ้านซาวเมืองอีกต่อไป>>26บัดเอลีซาเบธมีลูกใด้ห้าเดือนย่างเข้าเดือนที่หกพระเจ้าใด้ส่งทูตสวรรค์กาเบรียลไปเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี27เพื่อมาหาหญิงพรหมจรรย์ซื่อมารีย์ เธอเป็นคู่หมั้นของโยเซฟคนที่สืบเซื้อสายมาจากกษัตริย์ดาวิด28ทูตสวรรค์มาพ้อนางแล้วเว้าว่า<<สวัสดี หญิงเอ๋ยเจ้าเป็นแม่หญิงที่ พระเจ้าใด้โปรดปรานใด้อวยพรเจ้าหลายอิหลีและองค์เจ้าซีวิตอยู่นำเจ้าแท้ๆ>>29นางมารีย์กะงงหลาย สงสัยว่าที่ทูตสวรรค์เว้าหมายความว่าพิสัง30ทูตสวรรค์เลยเว้ากับนางว่า <<บ่ต้องย่านดอกมารีย์ เพราะพระเจ้าใด้โปรดปรานเจ้า31ฟังเด้อ เจ้าสิตั้งท้องแล้วคลอดลูกซายให้ตั้งชื่อเขาว่าเยซู32เขาสิยิ่งใหญ่ และสิใด้ซื่อเป็นบุตรของพระเจ้าสูงสุด พระเจ้าองค์เจ้าซีวิตสิเฮ็ดให้เขาเป็นเหมือนกบัตริย์คือดาวิดบรรพบุรุษของเขา33เขาสิปกครองบรรดาลูกหลานของยาโคบตลอดไป และอาณาจักรของเขาสิบ่มีมื้อสุดสิ้นเลย34แล้วมารีย์เว้ากับทูตสวรรค์ว่า<<สิเป็นไปใด้แนวใด่ ข่อยเป็นสาวบ่เคยนอนกับผุซายใด๋ >>35ทูตสวรรค์ตอบว่า <<พระวิญญาณสิลงมาหาเจ้า และฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าผู้สูงสุดสิปกคลุมเจ้าใว้ ดั่งนั้นเด็กน้อยที่เกิดมาจากเจ้า สิเป็นพระเจ้าโดยเฉพาะ และใด้ซื่อว่าบุตรของพระเจ้า36ฟังเด้อ ตอนนี้เอลีซาเบธญาติของเจ้านางกะเฒ่าหลายแล้วละกะนางกะเป็นหมัน แต่บัดนี้นางใด้มีลูกแล้วหกเดือนแล้ว37เพราะว่าบ่มีอันใดสักอันหนึ่งที่พระเจ้าสิเฮ็ดบ่ใด้38ส่วนมารีย์เว้าว่า <<พระองค์เจ้าค่ะผุข้าเป็นคนฮับใซ้ของพระองค์ผุข้าพร้อมที่เฮ็ดตามคำสั่งของท่าน>>แล้วทูตสวรรค์กะจากมารีย์ไป39ในเทื่อนั้นมารีย์เตรียมโต๋และฟ้าวหย้างไปทางเมืองหนึ่งที่ตั้งอยู่ในแถบภูเขายูเดีย40นางมารีย์เข้าไปในเฮือนของเศคาริยาห์ และเว้าทักทายกันกับนางเอลีซาเบธ41เมื่อเอลีซาเบธใด้ยินเสียงทักทายของมารีย์เด็กน้อยในท้องของเอลีซาเบธกะดิ้นและโต๋นางกะเต็มเปี่ยมไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์42เอลีซาเบธจึงฮ้องเสียงดังว่า <<ในจำนวนผู้ญิ๋งทั้งหมดเบิด พระเจ้าอวยพรหลานหลายที่สุดและพระเจ้าอวยพรเด็กน้อยที่สิคลอดออกมาพร้อม43ป้าฮู้สึกเป็นเกียรติอิหลีที่แม่ขององค์เจ้าชีวิตของป้ามาเยี่ยมผุข้า44พอป้าใด้ยินเสียงทักทายของเจ้าเข้าหู ลูกที่อยู่ในท้องของผุข้ากะดิ้นด้วยดีใจ45หลานมีเกียรติอิหลีเพราะหลานเชื่อว่ามันสิเกิดขึ้นตามที่องค์เจ้าชีวิตบอก>>46แล้วมารีย์กะเว้าว่า<< ข่อยโอ้อวดในความยิ่งใหญ่ของพระองค์สุดหัวใจของข่อย47และจิตวิญญาณของผุข้าซื่นซมยินดีในพระเจ้าผู้ซ่วยให้รอดของผุข้า48เพราะว่าพระองค์ ทรงเป็นห่วงข่อยทาสที่ต่ำต้อยของพระองค์ ต่อไปนี้คนทุกยุคทุกสมัยกะสิให้เกียรติผุข้า49เพราะว่าพระเจ้าผู้มีอำนาจทัั้งหลายเฮ็ดสิ่งที่ยิ่งใหญ่มหาศาลให้กับข่อย ซื่อของพระองค์นั้นศักสิทธิ์50พระองค์มีเมตตากรุณากับคนทุกยุคทุกสมัยที่เกรงกลัวพระองค์51พระองค์ใช้แขนที่แข็งแฮงเฮ็ดสิ่งที่ยิ่งใหญ่ พระองค์เฮ็ดให้ซุ่มคนที่หยิ่งผยองแตกกระเจิงไป52พระองค์ปลดซุ่มผู้ปกครองที่เข้มแข็งจากพระบัลลังก์และยกซูผู้น้อยขึ้น53พระองค์มอบสิ่งดีๆให้กับบรรดาผู้ที่หิวโหย และเฮ็ดให้คนที่ร่ำรวยไปตัวเปล่า54พระองค์มาเพื่อซ่วยอิสราเอลผู้ฮับใซ้ของพระองค์พระองค์บ่เคยลืมที่สิเมตตาคนของพระองค์55พระองค์เฮ็ดตามที่สัญญาใว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของซุ่มเฮาและลูกหลานของเฮาตลอดไป>>56มารีย์อยู่กับเอลีซาเบธเป็นเวลาสามเดือนแล้วกะเมื่อเฮือนเจ้าของ57ใกล้ถึงเวลาสิออกลูก เอลีซาเบธคลอดลูกซายผู้หนึ่ง58เมื่อเพื่อนบ้านและญาติพี่น้องฮู้ข่าวว่าองค์เจ้าซีวิตเมตตากรุณากับนางอย่างใหญ่หลวงพวกเขากะพากันดีใจกับนางหลาย59เมื่อเด็กน้อยเกิดมาใด้แปดมื้อ พวกเขากะเฮ็ดพิธีขลิปให้ แต่หว่างที่กำลังจะตั้งซื่อเด็กน้อยว่า เศคาริยาห์ตามซื่อพ่อของเขาของเด็กน้อยนั้น60แม่ของเด็กน้อยกะเว้าว่า <<บ่ใด้ เขาสิต้องชื่อยอห์น>>61พวกเขาจึงเว้ากับนางว่า <<เจ้าบ่มีญาติผุใด๋ซื่อนี้เลยบ่แม้นเฮ๊าะ>>62พวกเขากะเหลียวไปถามกับพ่อเด็กน้อยเพื่อถามว่าสิให้ลูกซื่อสัง63เศคาริยาห์เลยขอกระดาษมาเขียนว่า<<เขาซื่อว่ายอห์น>>ทุกคนทั้งหลายแปลกใจกัน64ในบัดนั้นเศคาริยาห์กะเว้าใด่อีกทื่อหนึ่งแล้วเขากะขอบพระคุณพระเจ้าแล้วกะสรรเสริญพระเจ้า65เพื่อนบ้านทั้งเบิดต่างพากันย้านและเกรงกลัวพระเจ้า และซาวบ้านที่อาศัยอยู่ตามเทือกเขาของยูเดียกะเว้ากันฮอดเรื่องที่เกิดขึ้น66ทุกคนที่ใด้ยินเรื่องนี้ต่างสงสัยว่า <<เด็กน้อยคนนี้บัดเขาใหญ่ขึ้นสิเป็นแนวใด่วันมื้อข้างหน้า>>เพราะว่าองค์เจ้าซีวิตอยู่กับเด็กน้อยผุนี้เป็นพิเศษ67แล้วเศคาริยาห์พ่อของเด็กน้อยนั้น กะเต็มไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และเว้าแทนพระเจ้าว่า68<<สรรเสริญองค์เจ้าชีวิต พระเจ้าของพวกอิสราเอลเพราะพระองค์ใด้มาเยี่ยมเยียนคนของพระองค์และใด้ปลดปล่อยให้ซุ่มเขาเป็นอิสระ69พระองค์ใด้ส่งพระผู้ช่วยให้รอดที่มีพลังอันแข็งแกร่งมาซ่วยเฮาโดยให้เกิดในตะกูลดาวิดผู้ฮับใซ้ของพระองค์70ทุกอย่างใด้เป็นไปตามที่พระองค์ทรงสัญญาใว้ ผ่านทางพวกที่พระองค์ใด้แต่งตั้งเป็นพิเศษให้เว้าแทนพระองค์ในสมัยโบราณ71พระองค์สัญญาว่าสิซ่วยให้ซุ่มเฮาปลอดภัยจากศัตรูและจากคนทั้งเหมิดที่เกลียดซังซุ่มเฮา72พระองค์สัญญาว่าสิเมตตาต่อบรรพบุรุษของเฮา และรักษาคำสัญญาอันศักสิทธิ์ของพระองค์73พระองค์เลยสาบานใว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของเฮาว่า74พระองค์สิซ่วยเหลือซุ่มเฮาให้พ้นจากศัตรูของซุ่มเฮา และซุ่มเฮาสิฮับใซ้พระองค์โดยบ่ต้องย้าน75สิใด้ฮับใซ้ด้วยความบริสุทธิ์ และด้วยซีวิตที่พระองค์ชอบใจต่อหน้าพระองค์จนตลอดซีวิตของเฮา76ลูกน้อยเอ๋ย เจ้าสิใด้ถืกแต่งตั้งให้เป็นผู้เว้าแทนพระเจ้าสูงสุดเพราะเจ้าสินำหน้าองค์เจ้าซีวิตเพื่อเตรียมทางให้กับพระองค์77เพื่อสิบอกคนของพระเจ้าว่าซุ่มพวกหมู่เขาสิรอดทางที่รอดนั้นกะคือพระเจ้ายกโทษบาปของเขา78เพราะความเมตตาสงสารของพระเจ้าแสงจากสวรรค์ใกล้จะส่องลงมาฮอดพวกเฮาแล้วคือแสงของมื้อใหม่79ส่องลงมาฮอดคนที่อยู่ในความมืดและอยู่ในเงาของความตายเพื่อนำเฮาไปเถิงหนทางของความสงบสุข>>80ฝ่ายเด็กน้อยนั้นกะใด่ใหญ่ขึ้นและพระวิญญาณบริสุทธิ์ใด้ให้พลังอันยิ่งใหญ่กับเขา เขาใด้อาศัยอยู่หม่องที่แห้งแล้งจนฮออดเวลาออกไปประกาศซุ่มซนซาติอิสราเอล
Son Light Foundation