Luke13
1ตอนนั้นมีบางคุนมาเล่าหื้อพระเยซูฟังว่า มีชาวกาลิลีซึ่งถูกปีลาตฆ่าตาย ในขณะตี่กำลังถวายเครื่องบูชาพระเจ้าอยู่2พระเจ้าเลยอู้กับหมู่เขาว่า “ท่านตึงหลายกึดว่าจาวกาลิลีหมู่นั้นเป๋นคนบาปยิ่งกว่าชาวกาลิลีอื่นๆ ตึงหมด เพราะหมู่เขาต้องทนทุกข์จะอั้นก่า?3เฮาอู้หมู่ท่านว่า บ่าแม่น แต่ท่านเองถ้าบ่าปิกใจใหม่ก่จะต้องพินาศเหมือนกัน4สิบแปดคนหั้นตี้ถูกหอรบสิโลอัมพังทับตาย ท่านกึดว่าหมู่เขาเยะผิดมากกว่าคนที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มตึงหมดก่า?5เฮาอู้หมู่ท่านว่า บ่าแม่น แต่ถ้าท่านกุคุนบ่าปิกใจใหม่ก่จะต้องพินาศเช่นกัน”6พระเจ้าอู้เรียบเทียบว่า “จายคุนนึงปลูกต้นมะเดื่อต้นนึงไว้ในสวนองุ่นของตน และเขามาหาผลตี้ต้นนั้นแต่บ่าปะ7จายคุนหั้นจึงอู้กับคุนสวนว่า ‘ผมมาเสาะลูกมะเดื่อปิ่นสามปีแล้ว แต่ก่บะเกยปะเลย โละขว่างเตอะปลูกไว้ก่เปลืองตีดิเปล่าๆ8แต่คุนรักษาเถาองุ่นตอบเขาว่า ‘นายเจ้าข้า ขอเก็บเอาไว้แหม่ปี ลองหือข้าเจ้าปวนดินใส่ปุ๋ยดู9ถ้าปีหน้ามันเกิดผลก่ดีไป แต่ถ้าบ่าเกิด ท่านจะโค่นมันทิ้งก่ได้’ ”10ขณะตี้พระเจ้าสอนอยู่ตี้ธรรมศาลาตี้นึงในวันสะบาโต11แม่ยิงคุนหนึ่งตี่มีผีเข้าสิงซึ่งทำหื้อนางเป็นโรคมาสิบแปดปีแล้ว อยู่ที่นั่นต หลังของนางก็โกง ยืดตัวขึ้นบะได่เลย12เมื่อพระเยซูหันไป่ก่ฮ้องและฮู้กับนางว่า “นางเอ๋ย เจ้าได่รฮับการฮักษาจากโรคของเจ้าเป่นแล้ว”13เมื่อพระเจ้าวางมือบนตัวแม่ยิงบน ทันใดนั้นแม่ยิงก่ยืดตัวตรงได้ และสรรเสริญพระเจ้า14แต่นายธรรมศาลาบะปอใจ เพราะพระเยซูทรงฮักษาโรคในวันสะบาโต เลยอู้โตยหมู่คุนว่า “มีตึงหกวันสำหรับเยะก๋าน จงมาและฮับการฮักษาโรคภายในหกวันหั้น บะเยะในวันสะบาโต”15แต่พระองค์ตรัสอู้เขาว่า โอ คุนหน้าตาซื่อใจ๋คด เจ้าตึงหลายกุคุนได่แก้งัวแก้ลาตีคอกมัน ปาไปหื้อกิ๋นน้ำในวันสะบาโตบะใจก๋า16แม่ยิงคุนนิ เป็นลูกสาวของอับราฮัมซึ่งถูกซาตานผูกมัดไว้ถึงสิบแปดปีแล้ว บะควรกา ตี่จะให้นางหลุดพ้นจากเครื่องจำจองนี้ในวันสะบาโตนิ”17เมื่อพระองค์ตรัสจะอั้นแล้ว หมู่ตีปิ่นศัตรูกับพระองค์ก่ได้ฮับความอับอาย แต่หมู่ชนตึงหมดชื่นชมยินดีตวยคุณความดีกุประการตีพระองค์ทรงเยะ18พระองค์อู้ว่า “แผ่นดินของพระเจ้าเหมือนสิ่งใด? และเฮาจะเปรียบแผ่นดินหั้นกับอะหยังดี?19ก่ปิ่นเหมือนเม็ดมัสตาร์ดน้อยๆ ตีคุนนึงเอาไปปลูกในสวน มันใหญ่ขึ้นเป็นตุ้นใหญ่ และนกในอากาศมาแป๋งฮังอยู่ตามกิ่งของตุ้นหั้น”20พระองค์อู้แหมว่า “เฮาอิเปรียบแผ่นดินของพระเจ้ากับอะหยัง?21ก็เป่นเหมือนเชื้อ ตี่แม่ยิงคนหนึ่ง เอามารวมๆกัน ลงในแป้งสามถัง จนแป้งนั้นฟูขึ้นตึงหมด”22พระเยซูเสด็จไป่ตามบ้านเมืองต่างๆ ทรงสอนระหว่างตางตี่มุ่งไป่สู่กรุงเยรูซาเล็ม23มีคุนนึงมาอู้พระองค์ว่า “ท่านเจ้า คุนตีรอดนั้นมีน้อยเด๋วตะอั้นก๋า?” พระองค์อู้ตวยหมู่เขาว่า24เฮาต้องพยายามเข้าไป่ทางประตูตี่คับแคบ เฮาบอกท่านตึงหลายว่า แม้คุนจำนวนมากพยายามจะเข้าไป่ แต่จะเข้าบะได้25เมื่อเจ้าของบ้านลุกขึ้นมาปิดประตู หมู่คุนก่ยืนอยู่ตางนอกเคาะประตู และอ้อนวอนว่า ‘ท่าน ช่วยเปิดประตูให้หมู่เฮากำ’ แต่เจ้าของบ้านตอบว่า ‘เฮาบะฮูว่าเจ้าเป็นใคร หรือมาจากตี่ไหน’26แล้วท่านจะอูว่า ‘เฮาเคยกินดื่มกับนาย และนายก็เคยสอนเฮาตี่หุนตาง’27แต่เจ้าของบ้านนั้นจะบอกว่า ‘เฮาบะฮูว่าหมู่เจ้าตี่เยะความชั่วมาจากตางได่ ไป่เหพ้นหน้าเฮา28แล้วก่ฮ้องไห้ในเวลาตี่หมู่ท่านเห็นอับราฮัม อิสอัค ยาโคบ แล้วบรรดาผู้เผยพระวจนะในแผ่นดินของพระเจ้า แต่ตัวหมู่ท่านก่อจะถูกขับไล่ออกไป่อยู่ตางนอก29แล้วจะมีคุนจากทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศเหนือ ทิศใต้ มานั่งร่วมโต๊ะในแผ่นดินของพระเจ้า30แล้วแน่นอนว่า ผู้ตี่เป่นคุนสุดท้ายจะกลับกลายเป่นคุนแรก แล้วผู้ตี่เป็นคนแรกจะกลับกลายเป็นคุนสุดท้าย”31ในเวลานั้นเอง มีหมู่ฟาริสีบางคุนมาอูพระองค์ว่า “ท่านจงไปจากตี่นี่เตอะ เพราะว่าเฮโรดต้องการจะฆ่าท่าน”32พระองค์จึงอูกับหมู่เขาว่า “จงไป่บอกหมาป่าตั๋วนั้นว่า ‘จงฟังหื้อดี เฮาขับผีและฮักษาโรคในวันนิและวันพุก แล้วในวันตี่สามเฮาก็จะแล้วงาน’33แต่ว่าจำเป็นซึ่งเฮาจะเดินไป่วันนิ พุกนิ แล้วมะรืนนิ เพราะว่าผู้เผยพระวจนะ จะโดดฆ่าตายนอกกรุงเยรูซาเล็มก็ได่34เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม หมู่เจ้าได้ฆ่าหมู่ผู้อูแทนพระเจ้าแล้วเอาบะหินขว้างคนตี่พระเจ้าส่งมาหาเจ้าจนตาย มีหลายครั้งทตี่ เฮาอยากจะโอบลูกๆของหมู่เจ้าเข้ามา เหมือนแม่ไก่เอาลูกอยู่ในปีกของมัน แต่หมู่เจ้าก็บะยอม35ตอนนี้บ้านของพวกเจ้าจะถูกทอดทิ้งหื้อรกร้าง เฮาจะบอกหื้ออู ว่าหมู่เจ้าจะบะได่หันเราแหม จนกว่าจะถึงเวลาตี่หมู่เจ้าพอูว่า ‘ขอหื้อพระเจ้าอวยพรคุนตี่มาในนามขององค์พระเจ้า’”
Son Light Foundation