Luke16
1พระเยซูเว้ากับพวกลูกศิษย์เลาว่า "มีเศรษฐีคนหนึ่งมีพ่อบ้านคนหนึ่ง และมีคนมาฟ้องเศรษฐีว่าพ่อบ้านคนนั้นกำลังผลาญสมบัติของเลา2เศรษฐีจึงเอิ้นพ่อบ้านมาแล้วเว้ากับเขาว่า "เรื่องที่เฮาดั่ยยินมาเกี่ยวกับเจ้านั้นมันเป็นแบบดัย?เอาบัญชีพ่อบ้านของเจ้ามา เพราะว่าเจ้าอี๊เป็นพ่อบ้านอีกต่อไปบ่ดั่ย"3พ่อบ้านนั้นก่าคึดในใจว่า "เฮาอี๊เฮ็ดส่าดัยดี เพราะว่าเฮากำลังอี๊ถึกเจ้านายไล่ออกจากหน้าที่พ่อบ้านแล้ว?อี๊ไปขุดขี้ดินก่าบ่มีแฮง อี๊ไปขอทานก่าอายเขา4เฮาฮู้แล้วว่าอี๊เฮ็ดส่าดัยดี เพื่อว่าถ้าเฮาถึกไล่ออกแล้ว เขาอี๊ยังให้เฮาอยู่ในเฮียนของเขาอีก5พ่อบานจึงเอิ้นลูกหนี้ของเจ้านายมาเถี่ยละคนแล้วถามว่า "เจ้าเป็นหนี้เจ้านายข่อยถ่อดัย?"6ลูกหนี้ตอบว่า "น้ำมันร้อยถัง" พ่อบ้านก่าเลยบอกเขาว่า "ไปเอาบัญชีของเจ้ามา นั่งลงแล้วแก้เป็นห้าสิบถังไวๆ"7แล้วพ่อบ้านก่าถามอีกคนหนึ่งว่า "เจ้าเป็นหนี้ถ่อดัย?"เขาตอบว่า "ข้าวสาลีร้อยกระสอบ" พ่อบ้านก่าเลยบอกว่า "เอาบัญชีเจ้ามาแล้วแก้เป็นแปดสิบ"8แล้วเศรษฐีก่าชมพ่อบ้านที่บ่ซื่อสัตย์นั้นว่า เพราะเขาเฮ็ดด้วยความฉลาด เพราะว่าลูกของยุคนี้ฮู้จักใช้ความฉลาดกับคนสมัยของพวกหลายกว่าลูกของความสว่าง9เฮาบอกเจ้าทั้งหลายว่า จงเฮ็ดโตให้มีหมู่ด้วยเงินทองอธรรมเพื่อว่าเมื่อสูญเสียมันไปแล้วเขาอี๊ยอมให้เจ้าอยู่นำตลอดไป10"คนที่ซื่อสัตย์ในของเล็กน้อยก่าอี๊ซื่อสัตย์ในของที่หลายนำ และคนที่บ่ซื่อสัตย์ในของเล็กน้อย ก่าอี๊บ่ซื่อสัตย์ในของที่หลายคือกัน11ส่านั้นแล้วถ้าพวกเจ้ายังบ่ซื่อสัตย์ในเงินทองอธรรมแล้ว ไผอี๊มอบของเที่ยงแท้ให้กับเจ้า?12และถ้าพวกเจ้าบ่ซื่อสัตย์ในสิ่งที่เป็นของผู้อื่นแล้ว ไผอี๊มอบสิ่งที่เป็นของเจ้าให้กับเจ้า?13บ่มีไผเป็นข้าสองเจ้าบ่าวสองนายดั่ย เพราะว่าเขาอี๊ซังเจ้านายคนหนึ่งแล้วก่าอี๊ฮักเจ้านายอี๊คนหนึ่ง หรืออี๊นับถือเจ้านายฝ่ายหนึ่งและอี๊ดูถูกเจ้านายอีกฝ่ายหนึ่ง เจ้าอีีรับใช้พระเจ้าแล้วก่ารับใช้เงินทองพร้อมกันบ่ดั่ย"14พวกฟาริสีที่เห้นแก่เงินเมื่อดั่ยยินคำเหล่านั้นจึงเยาะเย้นพระเยซู15แต่พระเยซูเว้ากับพวกเขาว่า "พวกเจ้าทำท่าเบิ่งเป็นคนชอบธรรมต่อหน้ามนุษย์ แต่พระเจ้าทรงฮู้จักจิตใจของเจ้า เพราะว่าสิ่งที่มีค่าสูงในหมู่มนุษย์ก่าเป็นตาซังในสายตาของพระเจ้า16มีแค่ธรรมบัญญัติและผู้เผยพระวจนะจนว่ายอห์นมาปรากฏโต ตั้งแต่นั้นมาเขาก่าประกาศข่าวประเสริฐเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าและสู่คนก่าพากันยาดกันเข้าไปในแผ่นดินนั้น17เถิ่งแม้ว่า ฟ้าและดินอี๊ล่วงไปก่ายังง่ายกว่าขีดหนึ่งในธรรมบัญญัติอี๊หลุดหายไป18ผู้ที่หย่าเมียแล้วไปมีเมียใหม่ก่าผิดประเวณี และคนที่เอาแม่ยิงที่หย่าผัวแล้วมาเป็นเมียก่าผิดปประเวณีนำ19มีเศรษฐีคนหนึ่งนุ่งห่มผ้าสีม่วงและผ้าป่านเนื้อดี อยู่อย่างสนุกสนานฟุ่มเฟื่อยสู่มื้อๆ20และมีคนยากจนคนหนึ่งชื่อลาซารัส มีบาดเต็มโต นอนอยู่บ่งประตูฮั้วบ้านของเศรษฐี21เขาอยากอี๊กินเศษอาหารที่ตกจากโต๊ะของเศรษฐีคนนั้น แม้แต่หมาก่ามาเลียบาดของเขา22ต่อมาคนยากจนนั้นก่าตาย และพวกเทวดาของพระเจ้าเอาเขาไปอยู่กับอับราฮัม ส่วนเศรษฐีนั้นก่าตายคือกันและถืกฝังไว้23และเมื่อเศรษฐีทุกข์ทรมานอยู่ในนรก เขาแหงนหน้าเบิ่งเห็นอับราฮัมอยู่แต่ไกลๆและลาซารัสก่าอยู่กับเลา24เศรษฐีจึงฮ้องว่า "อับราฮัมพ่อของข่อย ขอดีโตนข่อยแด่ ขอให้ลาซารัสเอาปลายนิ้วจุ่มน้ำมาแตะลิ้นของข่อยให้เย็น เพราะว่าข่อยทุกข์ทรมานอยู่ในเปลวไฟนรกนี้25แต่อับราฮัมตอบว่า "ลูกเอ๋ย เจ้าจงคึดถึงตอนที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ เจ้าดั่ยสิ่งที่ดีสำหรับโตเอแต่ลาซารัสดั่ยแต่สิ่งบ่ดี ตอนนี้เขาดั่ยฮับการปลอบโยนแล้ว แต่เจ้าดั่ยฮับแต่ความทุกข์ระทม26ยิ่งไปกว่านั้นระหว่างเฮากับพวกเจ้าก่ามีเหวใหญ่ตั้งขวางอยู่ เพื่อว่าถ้าไผอยากอีีข้ามจากบ่งนี้ไปให้เถิ่งพวกเจ้าก่าอี๊เฮ็ดบ่ดั่ย หรืออี๊ข้ามจากทางพู้นมาหาเฮาก่าอี๊เฮ็ดบ่ดั่ย27เศรษฐีคนนั้นจึงเว้าว่า "ถ้่าสังซั้น พ่อของข่อย ขอให้ลาซารัสไปบ้านของพ่อของข่อย28เพราะว่าข่อยมีน้องชายห้าคนให้ลาซารัสไปเตือนพวกเขา เพื่อบ่ให้พวกเขาต้องมาอยู่ในบ่งที่ทุกข์ทรมานบ่งนี้"29แต่อับราฮัมตอบว่า "เขามีโมเสสและผู้เผยพระวจนะแล้ว ให้พวกเขาฟังคนเหล่านั้นเถอะ30เศรษฐีคนนั้นจึงเว้าว่า "บ่ดั่ย อับราฮัมพ่อของข่อย แต่ถ้ามีไผจักคนหนึ่งจากพวกคนตายไปหาพวกเขา เขาคงอี๊กลับใจใหม่"31อับราฮัมจึงตอบเขาว่า "ถ้าพวกเขาบ่ฟังโมเสสและพวกผู้เผยพระวจนะ แม้อี๊มีไผเป็นขึ้นจากตายพวกเขาก่ายังอี๊บ่เชื่ออยู่ดี"
Son Light Foundation