Luke10
1หลังจากนั้นพระเญซูแต่งตั้งลูกศิษย์ขึ้นมาอีกเจ็บสิบคนแล้วบอกให้พวกเขาจับคู่กันเป็นคู่ๆแล้วก่าออกไปก่อนเลา ให้พวกเขาไปสู่เมืองสู่ตำบลที่พระเยซูอี๊ไป2พระเยซูเว้ากับพวกเขาว่า"ข้าวที่อี๊เก่วนั้นมีหลายแต่คนอีีเก่วนั้นมีน้อยจั๊งซั้นแล้วก่าให้พวกเจ้าขอพระเจ้าผู้เป็นเจ้าของนาให้ส่งคนงานมาซ่อยเก็บเก่วข้าวน้ำของเลา3อี๊ไปกันหรือยัง เฮาอี๊ใซ้พวกโตออกไปคือกับงัวน้อยอยู่กลางซุมหมาโจ่4อย่าเอาถ่งเงิน ถ่งหรือเกิบไป แล้วก่าอย่าเว้ากับไผยามที่ย่างไปนำทาง55ถ้าอี๊เข้าไปเฮียนไผก่าให้เว้าก่อนว่า"ขอให้เฮียนหลังนี้มีแต่ความสุขเด้อ"6คันว่ามีคนที่อยากให้พวกเจ้าอยู่นำอยู่ในเฮียนหลังนั้น ความสุขก่าอี๊อยู่กับเขาแต่ถ้าเฮียนหลังนั้นบ่มีไผอยากให้พวกเจ้าอยู่นำ ความสุขก่าอีีกลับคืนมาอยู่กับพวกเจ้า7ให้อยู่เฮียนหลังนั้นตลอด กินของที่เขาเอามาให้กิน เพราะว่าคนเฮ็ดงานสมควรได้ฮับค่าแฮงของโตเอง อย่าย้ายหนีไปอยู่เฮียนหลังอื่น8คันว่าพวกเจ้าอี๊เข้าไปเมืองดัยแล้วพวกเขายอมให้พวกเจ้าอยู่นำก่าให้พวกเจ้านั้นกินของที่พวกเขาเฮ็ดมาให้9แล้วก่าให้รักษาคนบ่ซำบายในเมืองนั้นให้หายบ่ซำบาย แล้วบอกกับพวกเขาว่า"แผ่นดินของพระเจ้ามาหม่อพวกเจ้าสู่คนแล้ว"10แต่คันถ้าว่าพวกเจ้าเข้าไปในเมืองดัยแล้วพวกเขาบ่อยากให้พวกเจ้าอยู่นำ ก่าให้ออกกลางหุนทางของเมืองนั้นแล้วก่าเว้าว่า"11แม้แต่ขี้ฝุ่นของเมืองพวกเจ้าที่ติดอยู่เกิบของข่อย ข่อยก่าอี๊เสล็ดออกเพื่อประท้วงพวกเจ้า แต่ให้พวกเจ้าเข้าไว้แด่เด้อว่า"แผ่นดินของพระเจ้ามาหม่อแล้ว"12เฮาอี๊บอกพวกโตสู่คนเด้อว่า โทษของเมืองนี้อี๊หนักกว่าเมืองโสดม13"วิบัติแก่เจ้า เมืองโคราซิน วิบัติแก่เจ้า เมืองเบธไซดา คันถ้าว่าการอัศจรรย์นี้ที่เกิดขึ้นกับเมืองของพวกเจ้านั้นเกิดขึ้นกับเมืองไทระแล้วก่าเมืองไซดอนคนในทั้งสองเมืองนั้นก่าคงอี๊นุ่งเสื้อผ้าที่เฮ็ดมาจากกระสอบแล้วก่าเซาเฮ็ดบาปตั้งแต่เฮิ้งแล้ว14แต่มื้อที่มีตัดสิ้นลงโทษ โทษของเมืองไทระแล้วก่าเมืองไซดอนอี๊น้อยกว่าเมืองของพวกเจ้า15ส่วนเจ้าเมืองคาเปอรนาอุมนั้นอี๊บ่ถึกลงโทษฮั้นหนือ บ่เป็นจั่งซั้นเหงาะ เจ้าเมืองคาเปอรนาอุมอ๊ต้องตายแล้วก่าตกนรกหมกไหม้16"ผู้ที่เชื่อฟังพวกเจ้าก่าเชื่อฟังข่อย ผู้ที่บ่ยอมฮับพวกเจ้าก่าบ่ยอมฮับข่อย ผู้ที่บ่ยอมฮับข่อยก่าบ่ยอมฮับผู้ที่ใช้ข่อยมา17พวกลูกศืษย์ทั้งเจ็ดสิบคนนั้นกลับมาหาพระเยซูพร้อมกับความดีใจแล้วบอกกับพระเยซูว่า"อาจารย์พวกผีพากันเชื่อฟังพวกข่อยเพราะว่าชื่อของเจ้า"18พระเยซูก่าเลยเว้ากับพวกลูกศืษย์ของเลาว่า" เฮาเห็นซาตานตกจากฟ้าคือกับฟ้าแมบนี้"19เบิ่งตี๊ละ เฮาเฮ็ดให้พวกเจ้ามีฤทธิ์เหยียบงูฮ้าย แมงงอดแล้วก่ามีอำนาจยื่งใหญ่กว่าศัตรู บ่มีมะหยังมาเฮ็ดหยังเจ้าดั่ย20แต่ว่าอย่าดีใจกับเรื่องนี้ คือเรื่องที่พวกผีนั้นเชื่อฟังพวกเจ้า แต่ให้พวกเจ้าดีใจเพราะว่าชื่อของพวกเจ้าดั่ยถืกจดไว้ในสวรรค์แล้ว"21ในยามนั้นพระเยซูมีความเปรมปรีดิ์ในพระวิญญาณบริสุทธิ์หลายก่าเลยเว้าออกมาว่า"อี๊พ่อ เจ้าคือพระเจ้าของฟ้าสวรรค์แล้วก่าโลกแก่นนี้ ข่อยสรรเสริญเจ้าที่เจ้าบ่บอกเรื่องนี้กับคนมีปัญญาแล้วก่าคนฉลาด แต่ดั่ยเฮ็ดให้คนธรรมดาฮู้จัก อีีพ่อเจ้าอยากให้เป็นแบบนี้22พ่อของเฮาให้สู่สิ่งสู่เซี้ยกับเฮา บ่มีไผฮู้ว่าลูกของพระเจ้าคือไผนอกจากพระเจ้า บ่มีไผฮู้ว่าผู้ดัยคือพระเจ้านอกจากผู้ที่เป็นลูกของพระเจ้าแล้วก่าผู้ที่ลูกของพระเจ้าอยากให้ฮู้จัก23พระเยซูเหลวมาเบิ่งพวกลูกศิษย์แล้วเว้ากับพวกเขาว่า"ผู้ดัยได้เห็นสิ่งที่พวกเจ้าได้เห็นก่ามีความสุข24เพราะเฮาอี๊บอกพวกเจ้าว่าผู้เผยพระวจนะแล้วก่าพระเจ้าแผ่นดินหลายคนอยากเห็นในสิ่งที่พวกเจ้าเห็นอยู่นี่แต่พวกเขาก่าบ่เคยดั่ยเห็น อยากดั่ยยินในสิ่งที่พวกเจ้าดั่ยยิน เขาก่าบ่ดั่ยยิน"25มีผู้ฮู้จักบทบัญญัติของพระเจ้าเป็นอย่างดีคนหนึ่งยืนขึ้นถามพระเยซูว่า"อาจารย์ข่อยอี๊เฮ็ดสะดัยหั่งอี๊มีชีวิตนิรันดร์26พระเยซูคำก่าเลยบอกว่า"คำสอนของพระเจ้าเขียนว่าไว้สะดัย เจ้าอ่านแล้วเข้าใจเข้าใจว่าสะดัย"27เขาตอบว่า"ให้ฮักพระเจ้าของเจ้าอย่างสุดจิต สุดใจ สุดกำลังแล้วก่าสุดความคึดของเจ้า ให้ฮักเพื่อนบ้านคือฮักโตเอง28พระเยซูก่าเลยเว้าว่า"เจ้าเว้าถืกแล้ว ให้เจ้าไปเฮ็ดจั่งซั้นแล้วอี๊ดั่ยชีวิต"29แต่คนผู้นั้นย้านเสียหน้าก่าเลยถามพระเยซู"ไผเป็นเพื่อนบ้านของข่อย"30พระเยซูก่าเลยตอบว่า"มีผู้ชายคนหนึ่งลงมาจากเมืองเยรูซาเล็มอี๊ไปเมืองเยรีโค แล้วเขาถึกโจรปล้นยาดเอาเสื้อผ้าไปแล้วก่าทุบตีเขาหลังจากนั้นก่าถิ่มเขาไว้ปานคนตาย31บังเอญมีปุโรหิตคนย่างมานำทางเมื่อเห็นผู้ชายคนนั้นก่าย่างไปอีกฟากทางหนึ่ง32คนเลวีก่าคือกันพอมาฮอดบ่งนั้นเห็นแล้วก่าย่างไปอีกฝั่งหนึ่ง33แต่ชาวสะมาเรียคนหนึ่งย่างมาเห็นแล้ก่าคึดดีโตน34ก่าเลยเข้าไปหาเขา เอาเหล้าองุ่นกับน้ำมันเทใส่บดแผลแล้วก่าเอาผ้ามาพันแผลให้แล้วหลังจากนั้นให้เขาขี่ลามาโรงแรมบ่งหนึ่งพร้อมกับดุแลรักษาเขา35มื้อเช้าก่อนชาวสะมาเรียอี๊จากไปเขาเอาเงินสองเดริอันให้กับเจ้าของโรงแรมแล้วก่าบอกว่า"ซ่อยเบิ่งเขาต่อแด่เด้อ ส่วนเงินค่าใช้จ่ายที่เกิน อี๊เอามาใช้ตอนกลับมา"36เจ้าคึดว่าในสามคนนี้ไผเป็นเพื่อนบ้านของคนถึกปล้น37เขาตอบว่า "คือคนที่ช่อยเหลียเขา" พระเยซูก่าเว้ากับเขาว่า "เจ้าจงไปเฮ็ดแบบนั้น"38เมื่อพระเยซูกับพวกลูกศิษย์ย่างเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีผู้หญิงผู้หนึ่งซื่อว่า มารธามาต้อนรับพระเยซูให้เข้าไปพักในเฮียนของนาง39มารธามีน้องสาวซื่อมารีย์และมารีย์นั่งอยู่ม่อเท้าของพระเยซูเพื่อฟังคำสอน40แต่มารธายุ่งกับการเตรียมของถวาย จึงเว้ากับพระเยซูว่า"องค์พระผู้เป็นเจ้า เจ้าบ่เฮ็นติ๊ว่าน้องสาวข่อยปล่อยให้ข่อยเตรียมของถวายอยู่ผู้เดว บอกให้มารีย์มาซ่อยแด่"41แต่พระเยซูตอบนางว่า" มารธา มารธาเอ้ย เจ้าอย่าไปกระวนกระวายแล้วก่าฮ้อนใจหลาย"42สิ่งที่สำคัญมีอย่างเดว แล้วมารีย์ก่าเลียกเอาส่วนที่ดีนั้นไปแล้ว ไผอี๊ยาดไปก่าบ่ดั่ย
Son Light Foundation