Mark14

11 ยังอีกสองมื้ออิฮอดเทศกาลปัสกากับเทศกาลกินขนมปังไร้เซี้ย พวกมหาปุโรหิตกับพวกธรรมาจารย์กะหาซ่องที่อิจับพระองค์ด้วยอุบายอิฆ่าทิ่ม22 เขาเว้ากันหว่า “ในวันเทศกาล อย่าเพิ่งเฮ็ด ย้านประซาซนอิเกิดความวุ่นวาย33 ตอนที่พระองค์อยู่ที่หมู่บ้านเบธานีในเฮียนของซีโมนคนโรคเรี้ยน ขณะที่หนั่งกินอาหารอยู่ มีผู้หญิงผู้หนึ่งถือผอบน้ำมันหอมนาระดาที่มีราคาแพงมาเฝ้าพระองค์ แล้วเปิดผอบเทน้ำมันฮั่นลงหัวของพระองค์44 แต่มีบางคนบ่พอใจเว้ากันหว่า “เป็นหยังต้องเฮ็ดให้น้ำมันนี่เสียฟรี55 เพราะหว่าน้ำมันนี่ถ้าขายกะได้เงินหว่าสามร้อยเหรียญเดนาริอัน แล้วอิแจกให้คนจนกะได้” เขาจึงหว่าผู้หญิงฮั่น66 ฝ่ายพระเยซูเว้ากับคนหมู่ฮั่นหว่า “อย่าหว่าเขาเลย กวนใจเขาเฮ็ดหยัง เขาได้เฮ็ดการดีกับเฮา77 ด้วยหว่าคนยากจนมีอยู่กับเจ้าเสมอแล้วเจ้าอิเฮ็ดการดีกับมื้อใดกะเฮ็ดได้ แต่เฮากิบ่อยู่กับเจ้าเสมอไป88 ที่ผู้หญิงนี่ได้เฮ็ดกะเป็นการสุดกำลังของเขา เขามาซโลมกายของเฮาก่อนพิธีศพของเฮา99 เฮาบอกความจริงแก่เจ้าทั้งหลายหว่า การที่ผู้หญิงนี่ได้เฮ็ดกะอิลือไปเป็นที่ระลึกถึงเขาบ้งใดๆ ที่ข่าวประเสริฐได้ประกาศถั่วโลก1010 ฝ่ายยูดาสอิสคาริโอท เป็นคนหนึ่งในพวกสาวกสิบสองคน ได้ไปหามหาปุโรหิต เผื่อซี้ตัวพระองค์ให้เขาจับ1111 พอเขาได้ยินเซี้ยะนั้นกะดีใจแล้วสัญญาหว่าอิให้เงินกับยูดาส แล้วยูดาสจึงคอยหาซ่องทางที่ซี้ตัวพระองค์ให้เขา1212 ตอนวันต้นเทศกาลกินขนมปังไร้เซี้ยถึงเวลาเขาเคยฆ่าลูกแกะสำหรับปัสกาฮั่น หมู่พวกสาวกมาถามพระองค์หว่า “อิให้ข้าน้อยไปจัดเตรียมปัสกาให้พระองค์กินบ้งใด”1313 พระองค์เลยใซ้สาวกสองคนไป สั่งเขาหว่า “ให้เข้าไปในเมียง แล้วอิมีผู้ซายคนหนึ่งทูนหม้อน้ำมาเจอเจ้า แล้วให้ตามคนฮั่นไป1414 เขาอิเข้าไปในบ้งใด ให้เจ้าบอกเจ้าของเฮียนฮั่นหว่า พระอาจารย์ถามหว่า ‘ห้องที่เฮากินปัสกากับเหล่าสาวกของเฮาฮั่นอยู่บ้งใด’1515 เจ้าของเฮียนอิซี้มือให้เจ้าเห็นห้องใหญ่ชั้นบนที่ตกแต่งไว้แล้ว บ้งฮั่นแน้วให้จัดเตรียมไว้สำหรับพวกเฮาเด้อ”1616 สาวกสองคนฮั่นเลยหย่างเข้าไปในเมียง แล้วเห็นคือคำเว้าที่พระองค์เว้ากับเขา แล้วได้จัดเตรียมปัสกาไว้พร้อม1717 ครั้นฮอดเวลาค่ำแล้ว พระองค์ได้มากับสาวกสิบสองคน1818 ตอนที่กำลังหนั่งกินอาหารอยู่ พระเยซูเข้ากับเขาหว่า “เฮาบอกความจริงกับหมู่เจ้าทั้งหลายหว่า คนหนึ่งในหมู่พวกเจ้าอิทรยศเฮา คือคนหนึ่งที่หนั่งกินอาหารอยู่กับเฮานี่แน้ว”1919 ฝ่ายพวกหมู่สาวกกะพากันเป็นทุกข์แล้วถามพระองค์ทีละคนหว่า “คือข้าน้อยแม่นบ่”2020 พระองค์ตอบเขาหว่า “เป็นคนหนึ่งในสาวกสิบสองคนนี่ คือคนที่จิ้มในซามเดวกันกับเฮา2121 เพราะบุตรมนุษย์ต้องไปตามที่ได้เขียนไว้ในพระคัมภีร์หว่าด้วยพระองค์ฮั่น แต่วิบัติกับผู้ที่ทรยศ บุตรมนุษย์ ถ้าคนฮั่นบ่ได้เกิดมากะดีกว่า”2222 ระหว่างอาหารมื้อฮั้น พระเยซูได้หยิบขนมปังมา พอถวายคำสาธุการแล้ว ได้หักส่งให้แก่หมู่เหล่าสาวก เว้าหว่า “จงฮับ นี่เป็นกายของเฮา”2323 แล้วพระองค์ได้หยิบโถ้ยโมทนาพระคุณ แล้วส่งให้เขา เขากะฮับไปกินทุกคน2424 แล้วพระองค์เว้ากับเขาหว่า “นี่เป็นเลียดของเฮาอันเป็นเลียดแห่งพันธสัญญาที่ต้องไหลหลั่งออกมาเผี่ยคนทั้งหลาย2525 เฮาบอกความจริงแก่หมู่เจ้าทั้งหลายหว่า เฮาอิบ่กินน้ำผลจากเถาองุ่นต่อไปอีกจนมื้อฮั่นอิมาฮอด2626 พอร้องเพลงสรรเสริญแล้ว เขากะพากันออกไปยังภูเขามะกอกเทศ2727 พระเยซูจึงได้เว้ากับเหล่าสาวกหว่า “เจ้าทุกคนอิทิ่มเฮา ด้วยมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์หว่า ‘เฮาอิฆ่าผู้เลี้ยงแกะ แล้วแกะฝูงฮั่นกะอิกระจัดกระจายไป’2828 แต่หลังจากซุบให้เฮาฟื้นขึ้นมาแล้วเฮาอิไปยังแคว้นกาลิลีก่อนหน้าเจ้า”2929 เปโตรบอกพระองค์หว่า “แม้คนทั้งหลายอิทิ่มพระองค์ ข้าน้อยกะอิบ่ทิ่มพระองค์”3030 พระเยซูเว้ากับเขาหว่า “เฮาบอกความจริงแก่เจ้าหว่า ในมื้อคืนนี่ ก่อนไก่ขันสองครั้ง เจ้าอิปฏิเสธเฮาสามเถี่ย”3131 แต่เปโตรเว้าอย่างเสียงหนักแน่นหว่า “ถึงแม้ข้าน้อยอิต้องตายกับพระองค์ข้าน้อยกะอิบ่ปฏิเสธพระองค์เลย” หมู่เหล่าสาวกกะเว้าคือกันทุกคน3232 พระเยซูกับหมู่เหล่าสาวกมายังที่บ่อนหนึ่งซื่อเกทเสมนี พระองค์เว้ากับสาวกของพระองค์หว่า “ให้หนั่งอยู่บ้งนี่ตอนที่เฮาอธิฐาน”3333 พระองค์กะพาเปโตร ยากอบ กับยอห์นไปนำ แล้วพระองค์กะวิตกกับเป็นทุกข์ใจอย่างหนัก3434 จึงเว้ากับเหล่าสาวกหว่า “ใจของเฮาเป็นทุกข์แทบอิตาย ให้เฝ้าอยู่บ้งนี่เทอะ”3535 แล้วได้หย่างไปอีกหน่อยหนึ่ง ซบพระกายลงขี้ดินอธิษฐานหว่า ถ้าเป็นไปได้ให้ซ่วงแห่งเวลานี้พ้นไปจากพระองค์3636 พระองค์เว้าหว่า “อับบา พระบิดาเจ้าข้า พระองค์อาจเฮ็ดสิ่งทั้งปวงได้ ขอให้โถยนี้เหลี่ยนพ้นไปจากข้าพระองค์เถอะ แต่หว่าอย่าให้เป็นไปตามใจต้องการของข้าพระองค์ แต่ให้เป็นไปตามใจของพระองค์”3737 แล้วได้กลับมา เห็นหมู่เหล่าสาวกนอนหลับอยู่ แล้วเว้ากับเปโตรหว่า “ซีโมนเอ้ย เจ้านอนหลับติ อิคอยเฝ้าอยู่จักทุ่มเดวบ่ได้อื๋อ3838 เจ้าทั้งหลายจงเฝ้าระวังกับอธิษฐานเผี่ยเจ้าอิบ่ต้องถืกการทดลอง จิตใจพร้อมแล้วกะจริง แต่กายยังอ่อนกำลัง”3939 พระองค์จึงกลับไปอธิษฐานอีกเถี่ยหนึ่ง แล้วได้เว้าคือครั้งก่อน4040 ครั้นได้กลับมากะเห็นสาวกนอนหลับอยู่ เพราะตาเขามืนบ่ขึ้น แล้วเขากะบ่ฮู้อิเว้าซั้งใด4141 พอได้กลับมาครั้งที่สามพระองค์เว้ากับเขาหว่า “เจ้ายังอินอนต่อไปให้หายเบ่ยอีกติ พอเทอะ เนี๊ยะเวลาที่บุตรมนุษย์ต้องถูกทรยศไว้ในมือคนบาปฮั่นมาฮอดแล้ว4242 ลุกขึ้นไปกันเทอะ ผู้ที่ทรยศเฮามาหม่อแล้ว”4343 พระองค์เว้ายังบ่ทันขาดคำ ในทันใดฮั่นยูดาสที่เป็นคนหนึ่งในเหล่าสาวกสิบสองคนฮั่น กับหมูคนถือดาบ ถือไม้ตะบอง ได้มาจากพวกมหาปุโรหิต พวกธรรมาจารย์ กับพวกผู้ใหญ่4444 ผู้ที่อิทรยศพระองค์ฮั่นได้ให้สัญญาณกับเขาหว่า “เฮาอิจุบคำนับผู้ใดก็เป็นผู้ฮั่นแน้ว จงจับกุมเขาไปให้แน่นหนา”4545 ขณะนั้นยูดาสตรงเข้ามาหาพระองค์เว้าหว่า “พระอาจารย์ครับ” แล้วจุบคำนับพระองค์4646 คนเหล่าฮั่นกะจับกุมพระองค์ไป4747 แต่คนหนึ่งที่ยืนอยู่บ้งฮั่นซักมีดดาบออกฟันหูทาสคนหนึ่งของมหาปุโรหิตประจำการขาด4848 พระเยซูจึงถามพวกคนหมู่ฮั่นหว่า “หมู่เจ้าทั้งหลายเห็นเฮาเป็นโจรติถึงได้ถือดาบถือตะบองออกมาจับเฮา4949 เฮาได้อยู่กับเจ้าทั้งหลายทุกมื้อสั่งสอนในบริเวณพระวิหาร เจ้ากะบ่ได้จับเฮา แต่กะต้องสำเร็จตามพระคัมภีร์”5050 แล้วสาวกทั้งเบิ่ดได้ละทิ่มพระองค์ไว้แล้วพากันหนีไป5151 มีซายหนุ่มคนหนึ่งห่มผ้าป่านผืนหนึ่งตามพระองค์ไป พวกหมู่นั้นกะจับซายหนุ่มฮั่น5252 แต่เขาได้สะบัดผ้าป่านผืนฮั่นทิ่มแล้วปะโตหนีไป5353 เขาพาพระเยซูไปหามหาปุโรหิตผู้ประจำการ แล้วมีพวกมหาปุโรหิต พวกผู้ใหญ่ กับพวกธรรมาจารย์ซุมนุมพร้อมกันอยู่บ้งฮั่น5454 ฝ่ายเปโตรได้ติดตามพระเยซูไปห่างๆ จนเข้าไปฮอดลานบ้านของมหาปุโรหิตผู้ประจำการ หนั่งฝิงไปอยู่กับพวกคนใซ้5555 พวกมหาปุโรหิตกับบรรดาสมาซิกสภาจึงหาพยานมาเบิกปรักปรำพระเยซูเผี่ยอิได้ฆ่าพระองค์ แต่หาหลักฐานบ่ได้5656 ด้วยหว่ามีหลายคนเป็นพยานเท็จปรักปรำพระองค์ แต่คำของเขาฮั่นแตกต่างกัน5757 มีบางคนยืนขึ้นเบิกความเท็จปรักปรำพระองค์หว่า5858 “ข้าได้ยินคนนี้หว่า ‘เราอิทำลายพระวิหารนี้ที่สร้างไว้จากมือคน แล้วในสามมื้ออิสร้างขึ้นอีกวิหารหนึ่งที่บ่เฮ็ดจากมือคนเลย’5959 แต่คำพยานของคนหมู่เหล่านั้นกะยังแตกต่างบ่ตรงกัน6060 มหาปุโรหิตประจำการจึงลุกขึ้นยืนท่ามกลางที่ซุมนุมถามพระเยซูหว่า “ท่านบ่แก้โตในข้หาที่พยานเขาตั้งมาติ”6161 แต่พระองค์ได้นิ่งอยู่บ่ได้ตอบประการใด มหาปุโรหิตจึงถามพระองค์อีกหว่า “ท่านเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้าผู้ควรแก่การนมัสการติ”6262 พระเยซูตอบหว่า “เฮาเป็นแล้วหมู่เจ้าทั้งหลายอิได้เห็นบุตรมนุษย์ยืนหนั่งข้างขวาของผู้ทรงฤทธานุภาพ แล้วอิมาในเมฆแห่งฟ้าสวรรค์”6363 ท่านมหาปุโรหิตเลยจีกเสี้ยของโตเองแล้วเว้าหว่า “เฮาอิต้องการพยานหยังอีกใหม่6464 หมู่เจ้าทั้งหลายได้ยินเขาเว้าหมิ่นประมาทพระเจ้าแล้ว หมู่เจ้าทั้งหลายคิดเห็นเซี้ยะใด” คนทั้งปวงเลยเห็นพร้อมกันหว่าควรให้มีโทษฮอดตาย6565 บางคนกะถ่มน้ำลายถดพระองค์ ปิดหน้าพระองค์ ตีพระองค์ แล้วหว่าให้พระองค์หว่า “ทำนายแม๊” แล้วพวกคนใซ้กะเอามือตบพระองค์6666 ฝ่ายเปโตรตอนที่ยังอยู่ลานบ้างข้างหล่าง มีผู้หญิงคนหนึ่งในพวกสาวใซ้ของมหาปุโรหิตหย่างมา6767 พอเห็นเปโตรฝิงไฟอยู่เขาเพ่งเล็งเบิ่งแล้วเว้าหว่า “เอ็งได้อยู่กับเยซูซาวนาซาเร็ธคือกัน”6868 แต่เปโตรปฏิเสธหว่า “ที่เจ้าหว่าฮั้นเฮาบ่ฮู้เรี่ยงแล้วกะบ่เข้าใจ” เปโตรจึงออกไปที่ประตูบ้าน6969 อีกเถี่ยหนึ่งสาวใซ้คนฮั่นเห็นเปโตร แล้วบอกกับคนที่ยืนอยู่บ้งฮั่นหว่า “คนนี่แน้วเป็นพวกเขา”7070 แต่เปโตรกะปฏิเสธอีก แล้วอีกบึ่ดหนึ่งหมู่คนทั้งหลายที่ยืนอยู่บ้งฮั่นได้หว่ากับเปโตรหว่า “เจ้าเป็นคนหนึ่งในพวกฮั้นแท้แน้ว ด้วยหว่าเจ้าเป็นซาวกาลิลี”7171 แต่เปโตรเริ่มสบถสาบานใหญ่หว่า “คนที่เจ้าหว่าฮั้นเฮาบ่ฮู้จัก”7272 ในทันใดฮั่นไก่กะขันเป็นครั้งที่สอง เปโตรเลยนึกถึงคำที่พระเยซูเว้ากับเขาหว่า “ก่อนไก่ขันสองครั้งเจ้าอิปฏิเสธเฮาสามเถี่ย” พอเปโตรหวนคิดขึ้นได้กะฮ้องไห้

Empower Asia Bible Translation Movement

https://app.library.bible/content/3d5619d4bbd244a9