Mark13
11 เมี่ยพระเยซูออกมาจากบริเวณพระวิหาร มีสาวกของพระองค์คนหนึ่งเว้าหว่า “พระอาจารย์ หินกับตึกหมู่นี้ใหญ่แท้”22 พระเยซูเลยเว้ากับสาวกผู้ฮั่นหว่า “เจ้าเห็นตึกใหญ่หมู่นี้ติ หินที่ซ้อนทับกันอยู่บ้งนี่อิบ่ต้องถืกทำลายลงกะบ่มี”33 เมี่ยพระองค์อยู่บนภูเขามะกอกเทศตรงหน้าพระวิหาร เปโตร ยากอบ ยอห์น แล้วกะอันดรูว์มาถามพระองค์ส่วนตัวหว่า44 “ขอโปรดให้หมู่ข้าพระองค์ทั้งหลายฮู้หว่า เหตุกาณ์เหล่านี้อิเกิดขึ้นมื้อใด หยังที่อิเป็นหมายสำคัญหว่าเหตุการณ์ทั้งปวงนี่จวนหม่ออิสำเร็จ”55 พระเยซูจึงตอบเขาหว่า “ระวังให้ดี อย่างให้ผู้ใดล่อลวงเจ้าให้หลง66 ด้วยหว่าอิมีหลายคนมาต่างอ้างนามของเฮาหว่า ‘เราเป็นผู้นั้น’ แล้วกะเฮ็ดให้คนเป็นอันมากหลงไป77 เมี่ยหมู่เจ้าทั้งหลายได้ยินเสียงสงครามกับข่าวลือเรี่ยงสงคราม อย่าตื่นตกใจเลย ด้วยหว่าบรรดาสิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องเกิดขึ้น แต่ที่สุดปลายยังบ่มาฮอด88 เราะหว่าประซาซาติต่อประซาซาติ ราชอาณาจักรต่อราชอาณาจักรอิต่อสู้กันทั้งอิเกิดแผ่นดินไหวในที่ต่างๆ แล้วกะอิเกิดกันดารอาหาร เหตุการณ์ทั้งปวงนี้เป็นขั้นแรกแห่งความทุกข์ยาก99 “แต่จงระวังโตให้ดี เพราะคนเขาอิจับเจ้าทั้งหลายไว้กับศาล แล้วอิเฆี่ยนเจ้าในธรรมศาลา แล้วเจ้าต้องยืนต่อหน้าเจ้าเมียงกับกษัตริย์เพราะเฮา เผี่ยอิได้เป็นพยานแก่พวกเขา1010 ข่าวประเสริฐต้องได้ประกาศถั่วประซาซาติทั้งปวงก่อน1111 แต่หว่าตอนที่เขาอิจับเจ้าไว้ฮั้นอย่าเป็นกังวลก่อนหว่าอิเว้าหยังดี แต่ให้เว้าตามที่พระเจ้าอิให้เจ้าเว้าในเวลาฮั่น เพราะหว่าผู้ที่เว้าฮั่นบ่แม่นโตเจ้าเอง แต่เป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์1212 แม้หว่าพี่กะอิมอบน้องให้ถึงความตาย พ่อกะอิมอบลูก ลูกกะอิทรยศต่อพ่อแหม่ให้ถึงแก่ความตาย1313 คนทั้งปวงอิเกลียดซังเจ้าเพราะความภักดี่เจ้ามีต่อเฮา แต่ผู้ใดทนได้จนถึงที่สุด ผู้ฮั่นอิรอด”1414 “แต่ตอนที่หมู่เจ้าทั้งหลายอิเห็นสิ่งอันสิ่งอันน่าสะอิดสะเอียนซึ่งเฮ็ดให้เกิดความวิบัติตั้งอยู่ในบ้งที่บ่สมควรอิตั้ง (ให้ผู้อ่านเจ้าใจเอาเด้อ) เวลาฮั่นให้ผู้ที่อยู่ในแคว้นยูเดียหนีไปบนภูเขา1515 ผู้ที่อยู่บนดาดฟ้าหลังคาตึก อย่าให้ลงมาเข้าไปเก็บเอาสิ่งของในตึกของโตเองเลย1616 ผู้ที่อยู่ตามทุ้งนา อย่าให้กลับไปเอาเสี้ยผ้าของโตเอง1717 แต่ในวันเหล่าฮั่น อนิจจาน่าสงสารหญิงที่มีครรภ์หรือมีลูกอ่อนกินนมอยู่1818 จงอธิษฐานขอเผี่ยเหตุการณ์เหล่านี้อิบ่เกิดขึ้นในฤดูหนาว1919 ด้วยหว่าในคราวฮั่นอิเกิดความทุกข์ลำบากอย่างที่บ่เคยมี ตั้งแต่พระเจ้าสร้างโลกมาจนฮอดทุกมื้อนี้ แล้วในเบี้ยงหน้ากิอิบ่มีต่อไปอีก2020 ถ้าพระเจ้าบ่ได้เฮ็ดให้มื้อเหล่านั้นย่นสั้นเข้า อิบ่มีคนรอดให้เลย แต่เพราะได้เห็นต่อผู้ถืกเลียกสรรที่พระองค์ได้เลียกไว้ พระองค์จึงเฮ็ดให้วันเหล่าฮั่นสั้นเข้า2121 แล้วในเวลาฮั่น ถ้าผู้ใดอิบอกพวกเจ้าหว่า ‘เนี๊ยะ พระคริสต์อยู่บ้งนี่’ หรือ ‘เนี๊ยะ อยู่บ้งพู้น’ อย่าได้เซี่ยเลย2222 ด้วยหว่าอิมีพระคริสต์เทียมเท็จแล้วกะผู้ทำนายเทียมเท็จหลายคนเกิดขึ้นเฮ็ดหมายสำคัญกับการอัศจรรย์เผี่ยล่อลวงผู้ที่พระเจ้าได้เลียกสรรแล้วให้หลง ถ้าเป็นได้2323 แต่หมู่เจ้าทั้งหลายจงระวังให้ดี ดูเถิดเฮาได้บอกหมู่เจ้าทั้งหลายไว้ก่อนแล้ว2424 “หลังจากคราวลำบากฮั่นพ้นไปแล้ว ดวงอาทิตย์อิมืดไป แล้วดวงจันทร์อิบ่ส่องแสง2525 ดวงดาวทั้งปวงอิตกจากฟ้า แล้วบรรดาสิ่งที่มีอำนาจในท้องฟ้าอิสะเทือนสะท้าน2626 ตอนฮั่นเขาอิเห็น บุตรมนุษย์เสด็จมาในเมฆ มีฤทธานุภาพแล้วกะพระสิริเป็นอันหลาย2727 แล้วตอนฮั่นพระองค์อิใซ้เหล่าทูตสวรรค์ ให้รวบรวมคนทั้งปวงที่พระองค์เลียกสรรไว้แล้วทั้งสี่ทิศ ตั้งแต่ที่สุดปลายแผ่นดินโลกถึงที่สุดขอบฟ้า”2828 “ให้เรียนรู้คำเปรียบเรี่ยงต้นหมากเดี่ยตอนที่แตกกิ่งแตกใบ เจ้ากะฮู้หว่าฤดูหม่ออิฮอดแล้ว2929 ซั้งฮั้นแน้วตอนที่หมู่เจ้าทั้งหลายเห็นเหตุการณ์เหล่าฮั้นเกิดขึ้น กะให้ฮู้หว่าพระองค์มาหม่ออิฮอดประตูแล้ว3030 เฮาบอกความจริงแก่หมู่เจ้าทั้งหลายห่า คนในซั่วอายุนี้อิบ่ล่วงลับไปก่อนสิ่งทั้งปวงฮั่นบังเกิดขึ้น3131 ฟ้ากับดินอิล่วงไป แต่ถ้อยคำของเฮาอิสูญหายกะบ่ได้เลย3232 “แต่มื้อฮั้น โมงฮั้นบ่มีไผฮู้ถึงบรรดาทูตสวรรค์หรือพระบุตรกะบ่ฮู้ฮู้แต่พระบิดาองค์เดว3333 จงเฝ้าระวังแล้วกะอธิษฐานอยู่ เพราะเจ้าบ่ฮู้หว่ามื้อฮั่นอิมาฮอดตอนใด3434 เหมือนเจ้าของบ้านคนหนึ่งที่ออกจากบ้านไปทางไกล มอบอำนาจให้กับบ่าวทุกคนแล้วให้รู้การงานของโตเองหว่ามีหน้าที่หยังแล้วได้สั่งนายประตูให้เฝ้าบ้านอยู่3535 เซี๊ยะนั้นหมู่เจ้าทั้งหลายจงเฝ้าระวังอยู่ เพราะเจ้าบ่ฮู้หว่าเจ้าของบ้านอิมาตอนใด อิมาเวลาค่ำ หรือเที่ยงคืน หรือเวลาไก่ขัน หรือรุ่งเซ้า3636 จงเฝ้าระวังอยู่ ย้านอิมาสับพลันแล้วเจอหว่าเจ้านอนหลับอยู่3737 ที่เฮาบอกพวกเจ้า เฮากะบอกคนทั้งปวงพร้อมหว่าให้เฝ้าระวังอยู่เด้อ”
Empower Asia Bible Translation Movement