Luke4
1พระเยซูกะมีพระเจ้าอยู่นำ เพิ่นหลบคืนจากแม่น้ำจอร์แดนและพระเจ้ากะทรงนำเพิ่นไปบ่อนแห้งแล้ง2พระเยซูถึกพวกมารมาลองเพิ่นสี่สิบมื้อ สี่สิบคืน เพิ่นบ่ได้กินอิหยังเลยตลอดสี่สิบ สี่สิบคืนมื้อบัดยามคบมื้อแล้วพระเยซูกะคึดอยากกิน3มารจั่งเว้ากับพระเยซูว่า "ถ้าเจ้าเป็นลูกซายของพระเจ้ากะสั่งก้อนหินให้กลายเป็นแนวกินทะแม้"4พระเยซูกะตอบมารว่ามีพระคัมภีร์เขียนจั่งซี้ว่า"คนสิอยู่ย้อนแนวกินอย่างเดียวบ่อ"5แล้วมารจั่งนำพระเยซูขึ้นไปอยู่บ่อนสูง แสดงราชอาณาจักรต่างๆ ให้พระองค์ได้เบิ่งพายในพริบตา6แล้วมารก็เว้ากับพระเยซูว่า "อำนาจและความฮุงเฮืองเทิ่งเบิ๊ด นี่เฮาสิยกให้เจ้าย้อนว่าเฮาเป็นผู้มีสิทธิ์เทิ่งเบิ๊ด เฮาปรารถนาสิให้ไผกะได้ตามใจเฮา7ถ้าท่านสิกราบไหว้เฮา ซุหย่างซุแนวสิเป็นของท่าน"8แต่พระเยซูจั่งเว้ากับมารว่าพระคัมภีร์เขียนไว้จั่งซี่ว่า ให้กราบไหว้องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของเจ้าและเฮ็ดนำพระองค์แต่ผู้เดียว9แล้วมารจั่งนำพระเยซูไปฮอดกรุงเยรูซาเล็มแล้วให้พระองค์อยู่บ่อนเถิ่งยอดหลังคาโบสถ์แล้วเว้ากับพระเยซูว่าถ้าเจ้าเป็นลูกซายของพระเจ้าโดดลงไปจากบ่อนนี้แม้10ย้อนว่าพระคัมภีร์เขียนไว้จั่งสิว่าพระเจ้าสิรับสั่งเรื่องของเจ้าต่อพวกเทวบุตรเทวดาให้เบิ่งแยงเจ้าบ่แม่นบ่11และซุมเทวบุตรเทวดาสิเอามือป้องซูเจ้าบ่อให้มีหยังมาต้องซูนเจ้าได้12พระเยซูจั่งตอบมารว่า "มีคำเว้าไว้ว่า" อย่าลององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน13บัดยามมารลองพระเยซูจนเบิ๊ดซุทางแล้วมันจั่งจากพระเยซูไปถ่าจนกว่าสิมีโอกาสเหมาะ14พระเยซูเสด็จกลับไปที่แคว้นกาลิลีด้วยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณซื่อเสียงของพระองค์คนกะซ่าไปทั่วบ้านเมืองโดยรอบ15พระเยซูทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของพวกเขาคนทั้งหลายก็ย้องพระองค์16แล้วพระองค์เสด็จมาฮอดเมืองนาซาเร็ธบ่อนที่พระองค์เติบใหญ่ขึ้นพระองค์เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาในวันสะบาโตคือเก่าและทรงยืนขึ้นจะอ่านพระคัมภีร์17เขาจั่งส่งคัมภีร์อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะให้กับพระองค์บัดพระองค์เปิดหนังสือนั้นออกกะพ้อข่อที่เขียนไว้ว่า18พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่นำผู้ข่าย่อนว่าพระองค์ทรงเจิมตั้งผู้ข่าไว้พื่อนำข่าวดีมาฮอดคนทุกข์ยากพระองค์ทรงใช้ผู้ข่ามาฮ้องบอกอิสรภาพแก่พวกเชลยฮ้องบอกแก่คนตาบอดว่าสิเจ้าจะได้เห็นอีกปล่อยผู้ถูกข่มเหงให้เป็นอิสระ19และฮ้องบอกปีแห่งความโปรดปรานขององค์พระผู้เป็นเจ้า20แล้วพระองค์กะทรงม้วนหนังสือส่งคืนให้กับเจ้าหน้าที่แล้วกะนั่งลงและตาของสุผู้สุคนที่อยู่ในธรรมศาลากะเหลียวมาแนมเบิ่งพระองค์21พระองค์จั่งเริ่มว่าวกับซุมเขาว่าพระคัมภีร์ตอนนี้ที่พวกท่านได้งินกับหูกะสำเร็จแล้วเด้ในมื้อนี้22สุคู่สุคนกะว้าวย้องพระองค์และงึดใจหลายกับคำว่าวที่ประกอบด้วยพระคุณที่พระเยซูว่าวและกะว่าคนนี้เป็นลูกของโยเซฟบ่แม่นบ่23พระเยซูจั่งเว่ากับซุมเขาว่าซุมเจ่ากะคือสิอยากเว่าคำผญาข้อนี้กับเฮาแม่นบ่ ที่ว่า หมอกะปั๋วเจ้าของโลด และซุมเจ่ากะคือสิอยากเว่าว่า สุสิ่งสุอย่างที่เฮาได้งินว่าสุสิ่งสุอย่างที่เจ่าได้เฮ็ดในเมืองคาเปอรนาอูม กะเฮ็ดในเมืองของเจ้าของทะแม้24พระเยซูจั่งเว่าต่อไปว่า เฮาบอกความจริงกับซุมเจ่าว่า บ่มีผู้เผยพระวจนะคนได๋สิได้รับการยอมรับในบ้านเกิดเจ้าของ25แล้วเฮาสิบอกความจริงให้ซุเจ้าฮู้ว่า มีแม่ฮ้างอีกหลายเติบ ท่ามกลางอิสราเอลในสมัยของเอลียาห์ บัดยามเถิงฟ้าปิดดนฮอดสามปีหกเดือนจั่งเกิดการแห้งแล้งอดอยากแนวกินแฮงเบิดทั้งแผ่นดิน26พระเจ้าบ่ได่ใซ้เอลียาห์ไปหาแม่ฮ้างนางม่ายคนใดในซุมนั้นเลย นอกจากแม่ฮ้างในเฮือนศาเรฟัทแขวงเมืองไซดอน27แล้วกะมีคนเป็นขี้เฮื้อนอยู่หลายท่ามกลางอิสราเอลในยุคของเอลีชาผู้เผยพระวจนะแต่บ่มีผู้ได๋เซาย้อนการปั๋วเว้นเสียแต่นาอามานซาวซีเรีย28บัดซุคนในธรรมศาลาได้งินจั่งซั่นกะพากันสูนแฮง29จั่งลุกขึ้นซุกไล่พระเยซูออกจากเมือง ยู้พระองค์ไปบ้อนหน้าผาที่อยู่เทิงเนินเขานั่น ซุมเขาตั้งใจสิซุกให้พระองค์ตกลงไป30แต่พระเยซูกะฝ่าซุมเขาออกไป และย้างหนี31แล้วพระเยซุกะย้างไปฮอดเมืองคาเปอรนาอูมแคว้นกาลิลี แล้วกะสั่งสอนซุมเขาในวันสะบาโต32วุมเขากะงึดใจหลายย้อนคำสอนของพระองค์ ย้อนคำเว่าของพระองค์มีอำนาจหลาย33มีผุหนึ่งในธรรมศาลาทีมีผีชั่วเข้าสิง กะฮ้องเสียงดังว่า34พระเยซูชาวนาซาเร็จ พระองค์มายุ่งกับข่อยเฮ็ดหยัง พระองค์สิมาฆ่าเฮาติ ข่อยฮู้ว่าพระองคืเป็นผุได๋ พระองค์คือองค์บริสุทธิ์ของพระเจ้า35พระเยซูจั่งว่าวห้ามมันว่ามิดซะแล้วกะออกจากโตเขาผีนั้นกะเฮ็ดให้เขาล้มลงต่อหน้าผู้คนแล้วก็ออกจากโตเขาแต่บ่ได้เฮ็ดอีหยังให้เขาเจ็บปวด36สุผู้สุคนกะงึดว่าวกันว่าคำว่าวของผู้นี้มีอีหยังคักน้อย่อนว่าเพิ่นสั่งผีโสโครกด้วยอำนาจและฤทธิ์เดชและพวกมันกะออก37เขากะสากะลือเรื่องของพระเยซูไปหมดทุกบ้อนทุกตำบล38บัดยามพระเยซูลุกออกจากธรรมศาลากะเสด็จเข้าไปในเฮื้อนของซีโมนแม่เฒ่าของซีโมนบ่สบายมีไข้สูงซุมเขาจั่งอ้อนวอนขอให้พระองค์ซ้อยนางแหน่39พระเยซูกะยืนอยู่ข้างๆคยป่วยว่าวสั่งไข้ให้ออกจากนางไข้กะหายบัดยามนั้นแม่เฒ่าของซีโมนกะลุกขึ้นมาเบิ่งแยงพระองค์และซุมพวกของพระองค์40พอขี้ตะเว็นยามแลงผู้ไดที่มีคนเจ็บเป็นโรคต่างๆกะพากันมาหาพระองค์พระองค์วางมือถูกต้องเขาสุคนกะเซาจากโรคภัย41ผีกะออกจากโตของหลายคนแล้วกะฮ้องว่าท่านเป็นลูกของพระเจ้าแต่พระเยซูกะห้ามพวกมันว่าวเพราะมันฮู้ว่าพระองค์เป็นพระคริสต์42พอฮอดยามตอนเซ้าพระองค์กะย่างออกไปบ่อนที่เงียบๆไทบ้านกะซอกหาพระองค์บัดยามพ้อแล้วกะดึงรั้งพระองค์ไว้บ่ให้จากพวกเขาไป43แล้วพระเยซูกะว่าวกับซุมเขาว่าเฮาต้องไปโฆษนาข่าวดีเรื่องแผ่นดินสวรรค์ให้กับเมืองอื่นย้อนว่าพระองค์ใซ้เฮามากะญ้อนเรื่องนี้44พระเยซูจั่งทรงเทศนาสั่งสอนต่อไปในธรรมศาลาต่างๆ ทั่วยูเดีย
Son Light Foundation