Luke1
1ย้อนว่ามีหลายคนอุตส่าห์ฮ้อยเฮียงเรื่องราว ให้แล้วกลางซุมเจ้า2ตามที่คนซุมนั้นที่เห็นกับตาเจ้าของแต่แรก เป็นคนประกาศเรื่องของพระเจ้าให้เฮาฮู้3ย้อนแนวนี้ หลังจากข้อยซอกถามอย่างละเอียดแต่แรก จั่งเห็นนำที่สิฮ้อยเฮียงเรื่องราวตามลำดับให้ท่านเธโอฟีลัส4ให้ท่านฮู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งเบิ๊ดที่มีคนบอกให้ฮู้5ในสมัยของเฮโรดกษัตริยของยูเดีย มีปุโรหิตคนนึ้งซื่อเศคาริยาห์ซึ่งอยู่ในกองทหารยามอาบียาห์ เมียของคาริยาห์ซื่อเอลีซาเบท อยู่ในเซื้อตระกูลอาโรน6เพิ่นทั้งสองเป็นคนดีต่อหน้าพระเจ้าและเฮ็ดตามกฏหมายกฏระเบียบของพระเจ้าทั้งเบิ๊ดซุแนว7แต่เพิ่นทั้งสองบ่อมีลก ย้อนว่านางเอลีซาเบทเป็นหมัน และเพิ่นทั้งสองกะเฒ่าแล้ว8ยามเศคาริยาห์เฮ็ดหน้าที่ปุโรหิต อธิษฐานในยามที่กองทหารกำลังเฝ้ายาม9เพิ่นเป็นคนที่จับฉลากตามแนวธรรมเนียมของปุโรหิต จั่งต้องเข้าไปในโบสถ์และเกียมเครื่องบูซา10ส่วนซุมไทบ้านกะอธิษฐานอยู่ทางนอกในตอนที่เผาเครื่องบูซา11มีเทวดาผู้นึ้งมาปรากฏโตให้เศคาริยาห์เห็น ยืนอยู่หม่องขวามือของแท่นเผาเครื่องบูซา12บัดเศคาลิยาห์เห็นกะตื่นกะย่าน13บัดเทวดาผู้นั้นกะเว้ากับลาวว่า "เศคาลิยาห์เอ้ย อย่าย่านเถาะ ย้อนพระเจ้าฟังคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว นางเอลีซาเบทเมียของเจ้า สิออกลูกเป็นผู้ซาย ให้เจ้าตั้งซื่อลูกว่ายอห์น14เจ้าสิมีความสุขและซุมคนอีกหลายคนกะสิมาแสดงความยินดีนำ15ย้อนว่าลาวสิใหญ่ย้อนพระเจ้า ลาวสิบ่อกินเหล้าและลาวสิเป็นคนดีตั้งแต่อยู่ในท้องของแม่16ลาวสินำลูกหลานของอิสราเอล หลบคืนมาเซื่อในพระเจ้าของซุมพวกเฮา17ลาวสินำหน้าโดยมีพระเจ้าของเอลียาห์อยู่นำ ให้พ่อลูกคืนดีกัน ละให้ผู้ที่ดื้อมึนได้ฮู้จักความและเป็นคนดี เพื่อเกียมคนให้พร้อมในมื้อที่พระเจ้าเสด็จกลับมา18เศคาลิยาห์จั่งเว้าว่า "ข้าน้อยสิฮู้ได้จั่งได๋ ย้อนข้าน้อยกับเมียกะเฒ่าหลายแล้ว"19เทวดาผู้นั้นจั่งเว้าตอบว่า"เฮาคือกาเบรียล ผู้ที่ยืนต่อหน้าพระเจ้าและพระเจ้าใซ้เฮามาบอกข่าวดีต่อท่าน20ฮั่นหละ ย้อนถ้าเจ้าบ่อเซื่อคำเว้าข้อยว่าเฮ็ดได้ เจ้ากะเว้าบ่อได้ ปากบ่อออก จนกว่าเหตุการณ์สิเกิดขึ้น21ซุมคนทั้งหลายที่คอยเศคาลิยาห์กะงึดใจ ย้อนว่าเพิ่นอยู่ในโบสถ์โดนหลาย22ยามท่านออกมากะเว้ากับซุมพวกเขาบ่อได้ ซุมคนทั้งหลายจั่งคึดเห็นได้ว่า เพิ่นเห็นอนาคตตอนอยู่ในโบสถ์ เพิ่นเฮ็ดได้แต่บุ้ยใบ้ละกะปากกืกอยู่จั่งซั่น23ยามเบิ๊ดเวรยามของเพิ่นแล้ว เพิ่นกะหลบเมือบ้าน24ต่อมานางเอลีซาเบท เมียของลาวกะได้ลูก ละอยู่ในเฮือนแบบมิดซี่ลี่ ห้าเดือน นางกะเว้าว่า25"พระเจ้าเฮ็ดจั่งซี่กับข้อยในมื้อที่พระองค์เห็น เพื่อความอับอายของข้อยที่อยู่กลางซุมไทบ้านสิเบิ๊ดไป"26ยามฮอดเดือนหก พระเจ้ากะใช้เทวดากาเบรียลมาฮอดเมืองนึ้งในแคว้นกาลิลีชื่อเมืองนาซาเร็ธ27ให้ไปซอกหาแม่หญิงพรหมจารีผู้นึ้งที่หมั้นไว้กับผู้ซายซื่อโยเซฟ ซึ่งเป็นลูกหลายของดาวิด แม่หญิงพรหมจารีผู้นั้นซื่อมารีย์28เทวดากะมาหานางแล้วเว้สว่า "เจ้าเป็นผู้ที่พระเจ้าฮักหลาย จั่งซื่นมื่นเถาะ พระเจ้าสิอยู่นำเจ้า"29มารีย์กะตื่นย้อนคำเว้านั้น ละจ่มกับเจ้าของว่า คำเว้านั่นมีความหมายว่าจั่งได๋30แล้วเทวดาจั่งเว้ากับนางว่า "มารีย์เอ้ย อย่าย่านเถาะ ย้อนว่าพระเจ้าฮักเจ้าหลาย"31นี่หละ เจ้าสิได้ลูกและออกลูกเป็นผู้ซาย จั่งตั้งซื่อลูกว่าเยซู32ลูกผู้นั้นสิยิ่งใหญ่ละได้เอิ้นว่าเป็นลูกของพระเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าสิมอบอำนาจแบบดาวิดให้กับเพิ่น33ละเพิ่นสิปกครองลูกหลานของยาโคบตลอดไป และบ่อมีมื้อสิ้นสุดเลย34มารีย์จั่งเว้ากับทูตสวรรค์ผู้นั้นว่า "เหตุการณ์นั้นสิเป็นแนวได๋ ย้อนข้าน้อยยังบ่อเคยนอนกับผู้ซาย"35เทวดาจั่งเว้าตอบนางว่า "พระเจ้าสิลงมาสิงในเจ้า ซะนั้นลูกที่ออกมานั้นจั่งสิเอิ้นได้ว่าเป็นลูกพระเจ้า"36นี่แน่ะ นางเอลีซาเบทญาติของเจ้ากะเฒ่าแล้ว ยังมีลูกซายได้เลย บัดนี้นางผู้นั่นที่ซุมผู้อื่นกะฮู้ว่าเป็นแม่หญิงหมัน กะมีลูกได้หกเดือนแล้ว37ย้อนว่า บ่อมีสิ่งได๋ที่พระเจ้าเฮ็ดบ่อได้38มารีย์จั่งเว้าว่า"ข้าน้อยเป็นขี้ข้าพระเจ้า ข้าน้อยพร้อมที่สิเป็นตามคำเว้าของเจ้า" แล้วเทวดากะจากไป39ในเวลาต่อมามารีย์จั่งฟ้าวไปเมืองนึ้งในแถบภูเขาแคว้นยูเดีย40ละเข้าไปในเฮือนของศคาลิยาห์เจ้าจากับนางเอลีซาเบท41บัดนางเอลีซาเบทได้ยินจั่งซั่น ลูกในท้องนางเอลีซาเบทกะตีง ละนางเอลีซาเบทกะเต็มเปี่ยมด้วยพระเจ้า42จั่งฮ้องเสียงดังว่า "ในซุมแม่หญิงลาวได้ฮับหลาย ลูกในท้องกะได้ฮับพรนำ"43เป็นหยังข่อยจั่งได้ฮับความฮักจั่งซี่ คือแม่ขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาหาข่อย44นี่แน่ะ ย้อนได้ยินเสียงเว้าของเจ้า ลูกในท้องของข้อยกะดีใจหลาย45ความสุขเป็นของซุมแม่หญิงที่เซื่อว่าแนวที่พรเจ้าเว้ากับซุมพวกนางสิสำเร็จเป็นจริง46มารีย์จั่งเว้าว่า ""ใจของข้าน้อยกะย้องยอองค์พระผู้เป็นเจ้า47ละจิตใจของข้าน้อยกะมีความสุขในพระเจ้าพระผู้ซ่อยให้รอดของข้าน้อย48ย้อนพระเจ้าห่วงใยซุมคนขี้ทุกข์ ของขี้ข้าพระองค์นี่หละ แต่นี้ไปซุมคนทุกยุคทุกสมัยสิเอิ้นข้อน้อยว่า ความสุข49ย้อนว่าพระเจ้าเฮ็ดสิ่งยิ่งใหญ่เพื่อข้าน้อย ซื่อเสียงพระเจ้ากะเป็นที่ยอมฮับ50พระเมตตาของพระเจ้ามีให้ซุคนที่ย่านพระเจ้าในทุกยุคทุกสมัย51พระเจ้าแสดงความยิ่งใหญ่ด้วยมือของพระองค์ พระเจ้าสิเฮ็ดให้คนที่จองหองแตกซะไป52พระเจ้าสิถอดหัวหน้าออกจากตำแหน่ง ละพระเจ้าสิยอผู้น้อยขึ้น53พระเจ้าสิเฮ็ดให้คนอึดอยากอิ่มย้อนแนวดีละให้คนรวยบ่อได้หยัง54พระเจ้าสิซ่อยอิสราเอล ขี้ข้าของพระเจ้า สิจื่อในความเมตตาของพระเจ้า55ที่มีต่ออับราฮัมและลูกหลานของเพิ่นตลอดไป พระเจ้าเว้าไว้กับปู่ย่าตายายของเฮา56มารีย์อาศัยอยู่นำนางเอลีซาเบทประมาณสามเดือน แล้วจั่งคืนเมือเฮือนเจ้าของ57มื้อฮอดยามที่นางเอลีซาเบทสิออกลูก นางกะออกลูกซาย58ยามซุมไทบ้านและพี่น้องของนางได้ยินว่า พระเจ้าเฮ็ดและอวยพรแก่นางอย่างหลาย ซุมพวกเขากะซื่นมื่น59พอฮอดมื้อที่แปด ซุมพวกเขากะพากันมาให้เด็กน้อยเข้าเฮ็ดตามธรรมเนียม ละตั้งซื่อว่าเศคาลิยาห์คือจั่งพ่อ60แต่ผู้เป็นแม่ละบอกว่า "บ่อได้ ต้องตั้งซื่อว่ายอห์น61ซุมพวกเขาละเว้าตอบนางว่า "ในซุมพวกญาติพี่น้องของเจ้า บ่อมีไผ๋ใซ้ซื่อจั่งซั่น"62ละซุมพวกเขาจั่งถามกับผู้เป็นพ่อว่า เจ้าอยากให้ลูกซายซื่อหยัง63ผู้พ่อจั่งขอกระดานชนวนมาเขียนว่า "ซื่อของลาวคือยอห์น" ซุมคนทั้งหลายกะงึดใจ64บัดนั้นปากกะลิ้นของเพิ่นกะกลับมาเว้าได้อีกแล้วเพิ่นกะเว้าขอบคุณพระเจ้า65ซุมไทบ้านของลาวกะย่าน ละเหตุการณ์นี้กะถึกเว้าต่อกันไปทั้งแคว้นยูเดีย66ซุมคนที่ได้ยินกะจื่อไว้ในใจ และเว้าว่า "เด็กน้อยผู้นั้นสิเป็นจั่งได๋ในมื้อหน้า" ย้อนว่าพระเจ้ากะอยู่นำลาว67เศคาลิยาห์ผู้เป็นพ่อกะมีพระเจ้าอยู่นำและเว้าทำนายว่า68"สาธุแด่พระเจ้าของอิสราเอล ย้อนว่าพระเจ้ามาหยามและซอยซนชาติของพระองค์69ละให้ผู้ซอยที่มีฤทธิ์มาเกิดในตระกูลของดาวิดผู้ฮับใช้ของพระเจ้า70ตามที่พระเจ้าเว้าไว้แต่โบราณ โดยปากของคนสอนศาสนาของพระเจ้า71คือสิให้เารอดพ้นจากซุมพวกศัตรูและจากซุมคนที่ซังเฮา72บาดนั้นพระเจ้าจั่งเฮ็ดแสดงพระกรุณาตามที่สัญญาไว้กับบรรพบุรษของเฮาและคึดเถิงกฏระเบียบของพระเจ้า73คือคำสัญญาที่พระเจ้าให้ไว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของเฮาว่า74ยามเฮาหลุดจากซุมพวกศัตรูแล้วสิให้เฮาเฮ็ดนำพระเจ้าโดยบ่อย่าน75ย้อนความบริสุทธิ์และย้อนความดีต่อหน้าพระเจ้าตลอดซีวิต76เด็กน้อยเอ้ย เพิ่นสิเอิ้นเจ้าว่าผู้สอนศาสนาของผู้สูงสุด ย้อนว่าเจ้าสินำหน้าองค์พระเจ้าและเกียมทุกอย่างของพระองค์77เพื่อสิให้ซนซาติของพระเจ้าฮู้ฮอดความรอดซึ่งมาจากการยกโทษบาปของซุมเขาซุคน78โดยใจที่เมตตาของพระเจ้าของเฮา แสงตอนเซ้าจากสวรรค์จั่งมาฮอดเฮา79ส่องสว่างให้ซุมคนทั้งหลายที่อยู่ในความมืดและเงาของความตาย เพื่อสินำทางของเฮาไปในทางที่มีความสุข80เด็กน้อยผู้นั้นใหญ่ขึ้น และจืตใจกะมีแฮงขึ้น เพิ่นไปอาศัยอยู่ในบ้านนอกจนฮอดมื้อที่เพิ่นมาปรากฏโตต่อซนซาติอิสราเอล
Son Light Foundation