मार्क14
1बेन दिहोअ फासाड़ी वल्हांडण आन बिगर खमीरोअ रोटाआ तिवार आवनारु ओतू. डाया पुंजारा आन कायदाअ मास्तरहों यी गोठीइ फासाड़ी ओता के तियाहा कि कोइत सुकी वाअहीं तोइत माईंत टाको;2पोन ते कोताते, तिवारोअ दिही नाहां नेत एहेलोह ओत जाय के माअहें दोंगु कोए वोले.3जेहेलाम ईसु बेथानी गांवोंम शिमोनोअहीं रोटू खानु बोठु, जो वोडा दुखोवालू ओतू, ताहां एक बाय मोगो अत्तर लेत कोइत आयी; आन संगमरमरोअ बासोन फोड़ीत कोइत तों अत्तर तियाआ मुंडीपोअ ओली देदो.4पोन तियांमेर्याआ थोड़ाक जोओंहों खोत लागी आन कोना वोल्या, “या मोगा तेलोहो एहलोज ओलीत टाकीइलो होबेहे के?5काहाके ओं तेल ते तीन होव होनाआं आना रोत वादार मोगो वेसता आवतो आन ते पोशा गोरब्योहों वाटीत आपित सेकाअता.” आन ते तियाअरी टुटणा वोल्या.जटामांसीइ अत्तर मिकीइलोअ जेग6पोन ईसु कोयो, “तियीही सोड़ी द्या; तियीही काहा तारास देताहा? तियी तोम माआं आरी हाजो कोअयोहो.7गरीब तुमाआं आरी सादाज रोतेहे, आन तुमू पोटे तेहेलाम तियांआं हाजो कोइत सेकताहा; पोन आंय तुमाआं आरी सादाज नाहां रोनारु.8जो किबी तियीप रोत ओत सेको, तियी कोअयो; यी बायी माआं मोतोअ तियारी मेहें पेलूज रोत माआं डिलोपोअ अस्तर ओल्योहो.9आंय तुमुहूं खोरीज कोहो, के आखी दुन्यामेहें जिहीं जिहीं हाजी बातमी परसार कोआय, तिहीं तियीइ या कामोअ सर्सा बी तियीइ ओरेए काजे कोआय.”10ताहरुउ यहुदा इस्कार्योत जो बारा सेलामेएं एक ओतू, डाया पुंजाराआं जागे गोयू के ईसुहू तियांआं आथोम तोइत आपी देय.11ते ओं उनाइत कोइत खुस ओत गोया, आन यहुदाहा पोशा आपिइलोअ आथवसन स्विकार कोअयो; आन तो वेल पालु वोल्यू के तियाहा किबी कोइत तोइत आपी देंव.12बिगर खमीरोअ रोटाअ तिवारोअ पेल्लेए दिही, जियामेहें ते वल्हांडणोअ बोकड़ाआ गाराहा आपतेते, तियाआ सेला तियाहा फुशो, “वल्हांडण खाअलाअ एहेलिही ताआ इश्शा का होय, के आमू जात कोइत ताआ काजे तियारी कोअ?”13ईसु तियाआ सेलामेर्याआ बेन जोअहों ओं कोत कोइत मोकल्या, “गांवोंम जावा, आन एक माहुंउं पांअयोंअ कुंडो आखलीत रोल्य तुमुहूं मिले, तियाआ फासाड़ी वाट लागजा;14आन तो जिया कोअमेहें जाय, तिया कोओ मालिखोहो कोजा, ‘गुरु कोहे के जिहीं माहूं माआं सेलाअ आरी वल्हांडण तिवारोअ रोटू बोणाविइलु एहेलिही पावणायीइ खुली का होय?’15तो तुमुहूं एक होबाड़ल्यी, आन तियार कोअल्यी उसेए मालीपोर्यीइ खुली देखाडे, तिहीं आपाअ काजे तियार कोआ.”16सेला निहीत कोइत गांवोंम आया, आन जेहलोहो ईसु तियांहां कोयोतो, तेहलोज देख्यो; आन वल्हांडण तिवारोअ काजे रोटू तियार कोअयू.17जेहेलाम वेल पोड़्यी, ताहां तो बारा सेलाअरी आयू.18जेहेलाम ते बोहीत कोइत खाया कोअताते, ताहां ईसु कोयो, “आंय तुमुहूं खोरीज कोहो के तुमामेर्युउ एक जोओं, जो माआं आरीज रोटू खाया कोअहे, तो माहूं तोइत आपे.”19तियांआं सेहरापोअ नाराजी आवित गोयी आन ते एकाआ फासाड़ी एक तियाहा फुसा वोल्या, “तो आंयेंज के?”20ईसु तियांहां कोयो, “तो बारा जोओं मेर्युउ एक होय, जो माआं ठाली मेहें रोटू पिगवीत खाहे.21काहाके माहुंउं बेटुह्हू तोम, जेहलोहो तियाआ बाप्तिम लेख्योहो, तो जाहेजे; पोन तिया माअहूं पोअ केतोहो वोडो दुख! जिया वाअहीं माहुंहूं बेटुह्हू तोइत आपाअहे! जर तिया माअहुंउं जल्मज ने ओवतो, ताहां तियाआ काजे फायदाआ ओतो.”22जेहेलाम ते खायाज कोअताते, तेहेलाम ईसु रोटू विशू, आन आशिर्वाद मागीत कोइत मुड्यू, आन तियांहां आप्यू, आन कोयो, “ल्या, ओं माआं डिल होय.”23फाशुउ तो कोल्हयु आथोम लेत कोइत आभार मान्यू, आन तियांहां आप्यू; आन ते आखा तियाज मेहें रोत पिदो.24आन ईसु तियांहां कोयो, “ओं माआं रक्त होय; जो देव आन माअहोंअ विसमेहें नोवी शप्पतेए सिक्कु लागाड़ेहे, जो जाअखीलां जोओंअ काजे वोहाड़ाअहे.25आंय तुमुहूं खोरीज कोहो, देवोअ राजोम जाअहूं जाआं नोवू दाराक्शाआ रोह ने पिंव ताअहूं जाआं ओमे रोत दाराक्शाआ रोह ने पिंव.”26ताहराअ ते भजन गावीत कोइत बारु जोओं जेयतुनोअ डोगो पोअ गोया.27ताहरुउ ईसु तियांहां कोयो, “तुमू आखाज माहूं सोड़ीत नाहींत जाहा. काहाके लेख्योहो: ‘राखवालीही आंय माईंत टाकीहीं आन मेडे वेरा-सेर ओत जाय.’28पोन आंय माआं जिवीत उठीइला फासाड़ी तुमारोत पेल गालीलोम जाहीं.”29पेत्रे तियाहा कोयो, “आखा सोड़ीत जाय ते जाय, पोन आंय ने जांव.”30ईसु तियाहा कोयो, “आंय ताहूं खोरीज कोहो, के आजूज यीज राती कुकड़ू बेन वारी वाहींइलाअ पेल, तीन वारी तू माहूं नाकारीही.”31पोन तिये फाश्यू हिम्मते वाअहीं कोयो, “जर माहूं ताआ आरी मोईलो बी पोड़े, तेबी आंय ताआ नाकार केदिंहीन्ने कोओ.”
एहेंज कोइत बिहीरा आखा बी कोयो.32ताहराअ ईसु आन तियाआ सेला गेथसेमनी नावोअ एकी जागे आया, आन तिये तियाआ सेलाहां कोयो, “आंय प्रार्थना कोअहो, ताअहूं जाआं इंहीं बोहीत रोवा.”33आन तो पेत्राहा आन याकोबोहो आन योहान यांहां तियाअरी लेत गोयू; तो जाअखीलुहू दुखी आन कालावाला कोउ वोल्यू,34आन तिये तियांहां कोयो, “आंय मोनोम खुब दुखी होय, एतुहू दुखी के आंय मोइत जाअहूं कोअहो: तुमू इंहीं उबा रोवा, आन जागता रोवा.”35ताहरुउ तो थोड़ुक आगाड़ी गोयू आन पुंयपोअ उठ्लीत पोड़्यु आन प्रार्थना कोउ वोल्यू के जर ओत सेकतोय ताहां ए वेल मापोअ रोत टोलीत जाअहूं दे,36आन कोयो, “देव बाह्हा, ताआ काजे आखो ओत सेकेहे; या दुखोअ वाटकाहा मापोअ रोत सेटे कोइ दे: पोन जेहलोहो आंय ईतवोहो एहेलोह नाहां, पोन जो तू ईतवेहे तोज ओवुहूं दे.”37ताहरुउ तो आयू आन तियांहां हुवत्ला पालीत कोइत पेत्राहा कोयो, “शिमोन, तू हुवत्लु ओ? केहें तू एक घेड़ी बी ने जागित सेकत्लू के?38जागता रोवा आन प्रार्थना कोअता रोवा, मोन्ज्ये तुमू पारजाणामेहें ने पोड्हा. आत्मा ते तियार होय, पोन डिल लुलो होय.”39आन फाशुउ तो जातु रोयू आन तियांज शब्दामेहें प्रार्थना कोअयी.40ताहरुउ आवित कोइत तियांहां हुवत्लाज देख्या, काहाके तियांआं डोआ नींदेम पोआईत ओता; आन तियाहा कि उत्तर आपीइलो ओं बी ने मुंदू.41ताहरुउ तिसरी वारी आवित कोइत तियांहां कोयो, “केहें तुमू ओमे जाआं आरामसीर हुवयाज कोअताहा? एहें, ताहराअ हुवताज रोजा. ते वेल आवित गोयीही जेहेलाम माहुंउं बेटुह्हू तोइत आपाईत पाप्योंओं आथोम होपाअहे.42उठा, साला! पाला, माहूं तोइत आपनारु आहने आवित रोयुहू!”43ईसु ओं कोयाज कोअतुतो के यहुदा जो बारा सेला मेर्युउ ओतू, तियाअरी डाया पुंजारा आन कायदाअ मास्तर आन डायहांआं तरफ रोत मोकलिइल्ये माअहें लेत कोइत ताब्बुड़ आवित पोतू, जे तलवार आन डेंगारा लेत रोयेते.44ईसुउ तोइत आपनारे तियांहां ओं कोत मिक्यतो के जियाहा आंय गुउं देहीं तोज होय, तियाहा तोइत कोइत सांबालित लेत जाजा.45यहुदा आयू, आन मामार तियाआ जागे आवित कोइत कोयो, “गुरु!” आन तियाहा जाअखीलाहा गुंआं देदा.46ताहराअ ते तियाहा तोइत बांदीत लेदू.47तिहीं आहने उबा रोनारा मेर्यामेएं एके जोएं तियाआ तलवार काडीत कोइत डाया पुंजारकाआं पावरोहो लागाव्यु, आन तियाआ कान तोड़ीत टाक्यु.48ईसु तियांहां कोयो, “तुमू माहूं डाखू जाईंत कोइत तोइला काजे तारवाआ आन डेंगारा लेत कोइत निहींयाहा के?49आंय तोम दाडख्युउ मंदिरोम तुमाआं आरी रोत कोइत सिकाड्या कोअतुतो, आन तेहेलाम माहूं तुमू नाहां तोअयु: पोन ओं याअकाजे ओयोहो के वसनोमेर्यीइ गोठ पुरी ओवुहूं जोवे.”50ताहां आखा सेला तियाहा सोड़ीत कोइत गुगदा वोल्या.51एक जुवान उगड़ाअला डिलोपोअ साअको फांगीत कोइत तियाआ फासाड़ी जानु वोल्यू; आन माअहें तियाहा तोअयु.52पोन तो साअको टाकी देत उगड़ाअलुज गुगदू वोल्यू.53ताहराअ ते ईसुहू डाया पुंजाराआं जागे लेत गोया; आन आखा डाया पुंजारा आन डायहां आन कायदाअ मास्तरहों तिहीं टोलू वोलीत गोया.54पेत्र सेटेज रोत तियाआ फासाड़ी-फासाड़ी डाया पुंजाराआ खोली मेहें जाआं गोयू, आन कामदारोअ आरी बोहीत कोइत आगी हेकाउ वोल्यू.55डाया पुंजारा आन पुरु पोन्सू ईसुहू माईंत टाकीइलो काजे तियाआ विरुद्दाम पुरावू होदताते, पोन नाहां जोड़्यू.56काहाके वारुज जोओं तियाआ विरुद्दाम ठोगोअ पुरावू आपताते, पोन तियांआं पुरावू एक हारकू कायने ओतू.57ताहरेए थोड़ेक माअहें उठीत कोइत तियाआ विरुद्दाम ओ ठोगोअ पुरावू आप्यू,58“आमू याहा ओं कोत्लू उनाअयाहा, ‘आंय या आथोवाअहीं बोंणावल्या मंदिरोहो पाड़ीत टाकीहीं, आन तीन दिहोमेहें बिहीरु मंदिर बोणाविहीं, जो आथो वाअहीं नाहां बोण्यों.’”59तेबी तियांआं पुरावू एक हारकू ने निहयू.60ताहरुउ डायु पुंजारु विसमेहें उबू रोत कोइत ईसुहू फुशो, “तू किज उत्तर नाहां आपतू? एं माअहें ताआ विरुद्धामेहें कि पुरावू आपतेहे?”61पोन ईसु ठावकुज रोयू, आन तिये किज उत्तर ने आप्यो. डाये पुंजारके फाश्यो तियाहा फुशो, “केहें तू तिया परमधन्य देवोअ बेटुह्हू ख्रिस्त होय?”62ईसु कोयो, “आंय होय: आन तुमू माहुंउं बेटाह्हाहा आखाम रोत वोडी सेक्तीवालाआ हाजाड़्यीइ वोलेहे बोठ्लू, आन जुगोमेर्याआ वाद्लाअ आरी आवत्लू देखहा.”63ताहां डाये पुंजारके तियाआ आंगड़ो सिरीत कोइत कोयो, “ओमे आपुहूं पुरावाआ फाश्यीइ काविंहीं गरज होय के?64तुमू ए देवोअ निंदा उनाअये. तुमुहूं कि हासवाअहे?”
तियां आखाज कोयो के ओ मोतोअ लायकीइ होय.65ताहरेए थोड़ेक जोएं तियापोअ थुपे वोल्ये, आन थोड़ेक जोएं तियाआ सोब टापित थापुड़ देनेवोल्ये आन तियाहा कोने वोल्ये, “भविश्यवाणी कोअ!” आन कामदारहों तियाहा तोइत कोइत थापडे वाअहीं देदू.66जेहेलाम पेत्र निसे खोलीमेहें ओतू, ताहां डाया पुंजाराआ पावरीं मेर्यीइ एक जोईं तिहीं आयी,67आन तियी पेत्राहा आगी हेकाअत्लू देख्यू, आन तियाहा ध्यान लागाड़ीत पाल्यू आन कोनी वोल्यी, “तू बी तोम तिया ईसु नासरेथकरोअरी ओतू.”68पोन पेत्र तो नाकारी देदो, आन कोनु वोल्यू, “तू कि कोहे ओं माहूं नाहां फारकाअतो आन समजाअतो बी नाहां.” ताहरुउ तो बारथे खोलीइ ओटाआ दरवाजाअ जागे गोयू; आन कुकड़ू वाहयूं.69ते पावरीइं तियाहा पालीत कोइत तियांहां जे आहने उबे रोत रोयेते, फाश्यीइ कोनी वोल्यी, “ओ तियांमेर्युउ एक होय.”70पेत्र फाशुउ तियाहा नाकारी देदो.
फाशुउ एकताल रोत जे आहने उबा रोत रोयाते तियां पेत्राहा कोयो, “खोरीज तू तियांमेर्युउ एक होय; काहाके तू बी गालीलोअ होय.”71ताहरुउ तो हाराप आपू आन शप्पत खानु वोल्यू, “आंय तिया माहुंहूं, जियाअ तुमू सर्सा कोअतेहे, ने ओलखीइत्लू.”72ताहरुउ ताब्बुड़ बिहीरी वारी कुकड़ू वांहयूं. पेत्राहा ते गोठ जे ईसु तियाहा कोयी, ते ओर आयी: “कुकड़ू बेन वारी वाहींइलाअ पेल तू तीन वारी माहूं नाकारीही.” आन तो यीं गोठीहीं ईतवीत कोइत जोरे-जोरे रोड़ू वोल्यू.
एहेंज कोइत बिहीरा आखा बी कोयो.32ताहराअ ईसु आन तियाआ सेला गेथसेमनी नावोअ एकी जागे आया, आन तिये तियाआ सेलाहां कोयो, “आंय प्रार्थना कोअहो, ताअहूं जाआं इंहीं बोहीत रोवा.”33आन तो पेत्राहा आन याकोबोहो आन योहान यांहां तियाअरी लेत गोयू; तो जाअखीलुहू दुखी आन कालावाला कोउ वोल्यू,34आन तिये तियांहां कोयो, “आंय मोनोम खुब दुखी होय, एतुहू दुखी के आंय मोइत जाअहूं कोअहो: तुमू इंहीं उबा रोवा, आन जागता रोवा.”35ताहरुउ तो थोड़ुक आगाड़ी गोयू आन पुंयपोअ उठ्लीत पोड़्यु आन प्रार्थना कोउ वोल्यू के जर ओत सेकतोय ताहां ए वेल मापोअ रोत टोलीत जाअहूं दे,36आन कोयो, “देव बाह्हा, ताआ काजे आखो ओत सेकेहे; या दुखोअ वाटकाहा मापोअ रोत सेटे कोइ दे: पोन जेहलोहो आंय ईतवोहो एहेलोह नाहां, पोन जो तू ईतवेहे तोज ओवुहूं दे.”37ताहरुउ तो आयू आन तियांहां हुवत्ला पालीत कोइत पेत्राहा कोयो, “शिमोन, तू हुवत्लु ओ? केहें तू एक घेड़ी बी ने जागित सेकत्लू के?38जागता रोवा आन प्रार्थना कोअता रोवा, मोन्ज्ये तुमू पारजाणामेहें ने पोड्हा. आत्मा ते तियार होय, पोन डिल लुलो होय.”39आन फाशुउ तो जातु रोयू आन तियांज शब्दामेहें प्रार्थना कोअयी.40ताहरुउ आवित कोइत तियांहां हुवत्लाज देख्या, काहाके तियांआं डोआ नींदेम पोआईत ओता; आन तियाहा कि उत्तर आपीइलो ओं बी ने मुंदू.41ताहरुउ तिसरी वारी आवित कोइत तियांहां कोयो, “केहें तुमू ओमे जाआं आरामसीर हुवयाज कोअताहा? एहें, ताहराअ हुवताज रोजा. ते वेल आवित गोयीही जेहेलाम माहुंउं बेटुह्हू तोइत आपाईत पाप्योंओं आथोम होपाअहे.42उठा, साला! पाला, माहूं तोइत आपनारु आहने आवित रोयुहू!”43ईसु ओं कोयाज कोअतुतो के यहुदा जो बारा सेला मेर्युउ ओतू, तियाअरी डाया पुंजारा आन कायदाअ मास्तर आन डायहांआं तरफ रोत मोकलिइल्ये माअहें लेत कोइत ताब्बुड़ आवित पोतू, जे तलवार आन डेंगारा लेत रोयेते.44ईसुउ तोइत आपनारे तियांहां ओं कोत मिक्यतो के जियाहा आंय गुउं देहीं तोज होय, तियाहा तोइत कोइत सांबालित लेत जाजा.45यहुदा आयू, आन मामार तियाआ जागे आवित कोइत कोयो, “गुरु!” आन तियाहा जाअखीलाहा गुंआं देदा.46ताहराअ ते तियाहा तोइत बांदीत लेदू.47तिहीं आहने उबा रोनारा मेर्यामेएं एके जोएं तियाआ तलवार काडीत कोइत डाया पुंजारकाआं पावरोहो लागाव्यु, आन तियाआ कान तोड़ीत टाक्यु.48ईसु तियांहां कोयो, “तुमू माहूं डाखू जाईंत कोइत तोइला काजे तारवाआ आन डेंगारा लेत कोइत निहींयाहा के?49आंय तोम दाडख्युउ मंदिरोम तुमाआं आरी रोत कोइत सिकाड्या कोअतुतो, आन तेहेलाम माहूं तुमू नाहां तोअयु: पोन ओं याअकाजे ओयोहो के वसनोमेर्यीइ गोठ पुरी ओवुहूं जोवे.”50ताहां आखा सेला तियाहा सोड़ीत कोइत गुगदा वोल्या.51एक जुवान उगड़ाअला डिलोपोअ साअको फांगीत कोइत तियाआ फासाड़ी जानु वोल्यू; आन माअहें तियाहा तोअयु.52पोन तो साअको टाकी देत उगड़ाअलुज गुगदू वोल्यू.53ताहराअ ते ईसुहू डाया पुंजाराआं जागे लेत गोया; आन आखा डाया पुंजारा आन डायहां आन कायदाअ मास्तरहों तिहीं टोलू वोलीत गोया.54पेत्र सेटेज रोत तियाआ फासाड़ी-फासाड़ी डाया पुंजाराआ खोली मेहें जाआं गोयू, आन कामदारोअ आरी बोहीत कोइत आगी हेकाउ वोल्यू.55डाया पुंजारा आन पुरु पोन्सू ईसुहू माईंत टाकीइलो काजे तियाआ विरुद्दाम पुरावू होदताते, पोन नाहां जोड़्यू.56काहाके वारुज जोओं तियाआ विरुद्दाम ठोगोअ पुरावू आपताते, पोन तियांआं पुरावू एक हारकू कायने ओतू.57ताहरेए थोड़ेक माअहें उठीत कोइत तियाआ विरुद्दाम ओ ठोगोअ पुरावू आप्यू,58“आमू याहा ओं कोत्लू उनाअयाहा, ‘आंय या आथोवाअहीं बोंणावल्या मंदिरोहो पाड़ीत टाकीहीं, आन तीन दिहोमेहें बिहीरु मंदिर बोणाविहीं, जो आथो वाअहीं नाहां बोण्यों.’”59तेबी तियांआं पुरावू एक हारकू ने निहयू.60ताहरुउ डायु पुंजारु विसमेहें उबू रोत कोइत ईसुहू फुशो, “तू किज उत्तर नाहां आपतू? एं माअहें ताआ विरुद्धामेहें कि पुरावू आपतेहे?”61पोन ईसु ठावकुज रोयू, आन तिये किज उत्तर ने आप्यो. डाये पुंजारके फाश्यो तियाहा फुशो, “केहें तू तिया परमधन्य देवोअ बेटुह्हू ख्रिस्त होय?”62ईसु कोयो, “आंय होय: आन तुमू माहुंउं बेटाह्हाहा आखाम रोत वोडी सेक्तीवालाआ हाजाड़्यीइ वोलेहे बोठ्लू, आन जुगोमेर्याआ वाद्लाअ आरी आवत्लू देखहा.”63ताहां डाये पुंजारके तियाआ आंगड़ो सिरीत कोइत कोयो, “ओमे आपुहूं पुरावाआ फाश्यीइ काविंहीं गरज होय के?64तुमू ए देवोअ निंदा उनाअये. तुमुहूं कि हासवाअहे?”
तियां आखाज कोयो के ओ मोतोअ लायकीइ होय.65ताहरेए थोड़ेक जोएं तियापोअ थुपे वोल्ये, आन थोड़ेक जोएं तियाआ सोब टापित थापुड़ देनेवोल्ये आन तियाहा कोने वोल्ये, “भविश्यवाणी कोअ!” आन कामदारहों तियाहा तोइत कोइत थापडे वाअहीं देदू.66जेहेलाम पेत्र निसे खोलीमेहें ओतू, ताहां डाया पुंजाराआ पावरीं मेर्यीइ एक जोईं तिहीं आयी,67आन तियी पेत्राहा आगी हेकाअत्लू देख्यू, आन तियाहा ध्यान लागाड़ीत पाल्यू आन कोनी वोल्यी, “तू बी तोम तिया ईसु नासरेथकरोअरी ओतू.”68पोन पेत्र तो नाकारी देदो, आन कोनु वोल्यू, “तू कि कोहे ओं माहूं नाहां फारकाअतो आन समजाअतो बी नाहां.” ताहरुउ तो बारथे खोलीइ ओटाआ दरवाजाअ जागे गोयू; आन कुकड़ू वाहयूं.69ते पावरीइं तियाहा पालीत कोइत तियांहां जे आहने उबे रोत रोयेते, फाश्यीइ कोनी वोल्यी, “ओ तियांमेर्युउ एक होय.”70पेत्र फाशुउ तियाहा नाकारी देदो.
फाशुउ एकताल रोत जे आहने उबा रोत रोयाते तियां पेत्राहा कोयो, “खोरीज तू तियांमेर्युउ एक होय; काहाके तू बी गालीलोअ होय.”71ताहरुउ तो हाराप आपू आन शप्पत खानु वोल्यू, “आंय तिया माहुंहूं, जियाअ तुमू सर्सा कोअतेहे, ने ओलखीइत्लू.”72ताहरुउ ताब्बुड़ बिहीरी वारी कुकड़ू वांहयूं. पेत्राहा ते गोठ जे ईसु तियाहा कोयी, ते ओर आयी: “कुकड़ू बेन वारी वाहींइलाअ पेल तू तीन वारी माहूं नाकारीही.” आन तो यीं गोठीहीं ईतवीत कोइत जोरे-जोरे रोड़ू वोल्यू.
The Word for the World International