Ис57
1Чын ыштыше еҥ кола, но нигӧ тидым шӱмыш ок пыште.Юмылан ӱшанле-влак тышеч налме лийыт,да нигӧ ок умыло: чын ыштыше еҥ осал деч налалтеш,2тудо тыныслыкыш кая –чын корно дене коштшо-влаккийыме верыштышт ласкан канаш тӱҥалыт.3«А те, юзо тукым эрге-влак,аташ да яжар урлыкын йочаже-шамыч, тышке лишемза!4Кӧм те игылтыда?Кӧлан пӱйдам шыреда, йылмыдам ончыктеда?Те сулыкын йочаже, шоякын шочшыжо улыда!5Кажне онапу ден ладыра пушеҥге йымалнейот юмо дек кап кумыл шупшмыда дене ылыжыда.Изэҥер дене, кӱ курык йол воктенешке йочадам надырлан шӱшкыл кондеда.6Изэҥерысе шаргӱ-влак – теве тыйын ужашет,нуно, нуно улыт тыйын пает!Нунылан тый йошкар арака надырым йоктаренат,кинде надырым конденат.Тиде Мыланем келша шонет?!7Кугу да кӱкшӧ курык ӱмбалне шкаланет кийыме верым ыштенат,тушкат тый кӱзет надырым кондаш.8Омса ден омсаянак шеҥгелнаттый пале-влакетым шогалтенат.Мый дечем кораҥын, шкендым чараҥденат,кийыме верышкет кӱзен, тудым кумдаҥденат.Кӧ дене кияш йӧратенат, ыштенат ойпидышым,нунын намысле верыштым онченат.9Молох деке тамлыпушан ӱет дене коштынат,тудым чаманыде кучылтынат,шке еҥет-влакым умбак колтылынат,вес тӱняшкат волыктенат.10Тора корнет-влак тыйым улныктареныт,но тый ойлен отыл: ”Йомын ӱшан”.Нойымым шижде, угычын ӱнарым муынат.11Кӧ деч тый тынар лӱдын ӧрткенатда Мылам ӱшанле лийметым чарненат?Мыйын нерген тетла шарналтенат, шоналтенат отыл.Мый кужу жап шып лийынам,садлан мо Мый дечем лӱдметым чарненат?12Тыйын ”чынле пашатым” Мый ончыктем –нуно тылат пайдам огыт кондо!13Кунам тый полышым йодын кычкырет,погымо шояк юмет-влак тыйым утарат мо?Нуным мардеж наҥгая, ик шӱлалтыш нуным шалата.А кӧ Мыланем инана,мландын да святой курыкемын озаже лиеш».14Тунам Тудо каласа:«Шарыза, шарыза, корным ямдылыза!Калыкемын корныж гыч мешанчыкым кораҥдыза!»15Тыге ойла Кӱшылысӧ, чыла деч кӱшнӧ Шогышо,курымеш Илыше, Кӧн лӱмжӧ святой:«Илем Мый святой кӱкшытыштӧ,тыгак ӧкынышӧ да ӱҥышемше шӱлышан еҥ-влак дене пырля.Ӱҥышемше-влакын шӱлышыштым,ӧкынышӧ-шамычын шӱмыштым Мый иландарем.16Курымеш огыл Мый титаклаш тӱҥалам,мучашдыме огыл Мыйын шыдем.Уке гын вийдыме лиеш Мыйын ончылнем айдеме шӱлыш,нунын чонышт, кудым Мый ыштенам.17Опкын улмо сулыкыштлан шыдешкен, Мый нуным кыренам,нунын деч чурием шылтенам, пеш чот сыренам,но шӱм ӱжмӧ корнышкышт нуно угыч да угыч пӧртылыныт.18Коштмо корныштым Мый ужынам,но садак нуным паремдем, вӱден коштыктем,лыпландарем, шортшо-влакын чоныштым луштарем,19умшашкышт моктымашым пыштем.Тыныс, тыныс лийже умбалне да лишне улшо-влаклан! – ойла Господь. –Мый нуным паремдем!»20А осал еҥ-влак лӱшкышӧ теҥыз гай улыт –ок керт тудыжо лыпланен,толкынжо конда йошкын ден лавырам.21«Осал еҥ-влак дене тыныслык ок лий!» – ойла мыйын Юмем.
Institute for Bible Translation, Finland