Luke13
1ตอนนั้นมีบางคนมาเล่าให้พะเยซูฟังว่า มีจาวกาลิลีซึ่งถูกปีลาตฆ่าต๋าย ในขณะตี้กำลังถวายเครื่องบูชาพะเจ็าอยู่2พะเยซูจึงตอบว่า “พวกสูคิดว่าสิงนี้เกิดขึ้นกั้บพวกเปิ้น เพราะพวกเปิ้นบาปหนากว่าจาวกาลิลีคนอื่นๆหรือ3เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่าไม่ใช่เลย แต่ถ้าพวกสูไม่ยอมปิ๊กตัวปิ๊กใจ๋ พวกสูก็จะถูกยะลายเหมือนกั๋น4หรืออย่างคนต๊ะบแปดคนตี้ถูกหอคอยต๊ะโลอัมแหลวลงมาทับต๋ายนั้น สูคิดว่า พวกเปิ้นเป๋นคนบาปหนากว่าคนทั้งหมดตี้อยู่ในเมืองเยรูซาเล็มหรือ5ไม่ใช่เลย เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า ถ้าสูไม่ปิ๊กตัวปิ๊กใจ๋ พวกสูตึงหม้ดก็จะถูกยะลายเหมือนกั้บพวกเปิ้นโตย”6พะเยซูเล่าเรื่องเปรียบเทียบให้ฟังว่า “มีพ่อจายคนหนึ่งปฮูกต้นมะเดื่อไว้ตี้สวนของตน เปิ้นมาเฝ้าป่อฮูกของมัน แต่ก็ไม่เคยเจอเลย7พ่อจายคนนั้นจึงอู้กั้บคนสวนว่า ‘เฮามาหาฮูกมะเดื่อเป๋นเวลาสามปีแล้ว แต่ก็ไม่เคยเจอเลย โค่นขว้างเถอะปฮูกไว้ก็เปลืองเนื้อตี้เปล่าๆ’8คนเฝ้าสวนตอบว่า ‘นายคับ ขอเวลาแห็มปีเถอะ แล้วเฮาจะพรวนดินใส่ปุ๋ยให้มัน9แล้วถ้าปีหน้ามันออกฮูกก็ดีไป แต่ถ้ายังไม่ออกฮูกแห็ม ก็ค่อยโค่นมันขว้าง’”10ในวันหยุดทางศาสนา พะเยซูกำลังสั่งสอนอยู่ในตี้ประชุมจาวยิวแห่งหนึ่ง11ในตี้นั้น มีผู้แม่ยิ๊งคนหนึ่งตี้ถูกผีชั่วเข้าต๊ะงจนพิการมาเป๋นเวลาต๊ะบแปดปีแล้ว เปิ้นหลังค่อมและยืดตัวตรงไม่ได้เลย12เมื่อพะเยซูหันเปิ้น ก็ฮ้องเปิ้นเข้ามาพบและอู้ว่า “แม่ยิ๊งเอ๋ย เปิ้นได้ฮับการปลดปล่อยจากโรคแล้ว”13พะอ๋งก็วางมือลงบนตัวเปิ้น แม่ยิ๊งคนนั้นก็ยืดตัวตรงขึ้นทันที และสรรเสริญพะเจ็า14แต่ผู้นำตี้ประชุมจาวยิวโกดนัก ตี้พะเยซูรักษาโรคในวันหยุดทางศาสนา เปิ้นจึงบอกกั้บประชาชนว่า “ในแต่ละอาทิตย์ มีเวลายะงานตั้งหกวัน ให้ไปรักษากั๋นในวันเหล่านั้น อย่ามารักษาในวันหยุด”15องค์สูจีวิดจึงตอบเปิ้นไปว่า “ไอ้พวกหน้าซื่อใจ๋คด แต๊ๆแล้วในวันหยุดทางศาสนา พวกสูแต่ละคนก็ได้แก้เชือกวัวหรือลา เปื่อจูงออกไปกินน้ำไม่ใช่หรือ16แล้วแม่ยิ๊งคนนี้ตี้เป๋นฮูกหลานของอับราฮัม ถูกซาตานผูกมัดมาเป๋นเวลาต๊ะบแปดปีแล้ว มันไม่ถูกต้องหรือตี้จะปลดปล่อยให้เปิ้นเป๋นอิสระในวันหยุดทางศาสนา”17เมื่อพะอ๋งอู้อย่างนี้ ก็ยะให้คนตี้ต่อต้านพะอ๋งอับอายขายหน้า แต่คนอื่นๆก็ชื่นชมยินดีในสิงยอดแอ่วหาต่างๆตี้พะอ๋งยะ18พะเยซูอู้ว่า “เมืองของพะเจ็าเหมือนกั้บอะหยัง จะเปรียบเทียบกั้บอะหยังดี19มันเปรียบเหมือนกั้บเมล็ดมัสตาร์ดตี้มีคนนำไปปฮูกไว้ในสวน เมื่อเมล็ดนั้นเติบโตขึ้นก็กลายเป๋นต้นไม้ใหญ่ ตี้มีนกมายะรังโตยกิ่งก้านของมันได้”20แล้วพะอ๋งก็อู้แห็มว่า “จะเปรียบเมืองของพะเจ็ากั้บอะหยังดี21มันก็เหมือน เจื๊อฟูตี้ผู้แม่ยิ๊งคนหนึ่งผสมลงไปในแป้งสามถัง แล้วมันยะให้แป้งทั้งก้อนฟูขึ้นมา”22พะอ๋งก็สั่งสอนไปเรื่อยๆโตยเมืองและหมู่เฮือนต่างๆตี้พะอ๋งผ่านในระหว่างทางตี้ไปเมืองเยรูซาเล็ม23มีคนหนึ่งถามว่า “อาจารย์ คนตี้จะรอดนั้นมีอยู่นิดเดียวหรือ” พะอ๋งจึงตอบว่า24“สูต้องตี้ใคร่สุดความสามารถตี้จะผ่านประตูตี้แคบนั้นเข้าไปให้ได้ เพราะจะมีหลายคนตี้ตี้ใคร่ แต่ก็เข้าไปไม่ได้25เมื่อสูของเฮือนลุกขึ้นมาปิดประตู พวกสูก็จะยืนอยู่ข้างนอกเคาะประตู และอ้อนวอนว่า ‘ต่าน จ้วยเปิดประตูให้พวกเฮาหน่อยคับ’ แต่สูของเฮือนจะตอบว่า ‘เฮาไม่ฮู๊ว่าพวกสูเป๋นใคร หรือมาจากไหน’26สูจะตอบว่า ‘พวกเฮาเคยกินและดื่มโตยกั๋นกั้บต่านไง และต่านยังเคยสั่งสอนพวกเฮาโตยท้องถนนในเมือง’27เจ็าของเฮือนจะตอบว่า ‘เฮาไม่ฮู๊ว่าสูเป๋นใคร หรือมาจากไหน ไปให้พ้น ไอ้พวกยะชั่ว’28พวกสูจะยืนร้องไห้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเจ็บปวดอยู่ตี้นั่น เมื่อหันอับราฮัม อิสอัค ยาโคบ และพวกผู้อู้แทนพะเจ็าตึงหม้ดอยู่ในเมืองของพะเจ็า แต่พวกสูปิ๊กถูกโยนออกมาข้างนอก29จะมีคนมาจากตะวันออก ตะวันโต๊ก จากเหนือและใต้มาร่วมในงานเลี้ยงตี้เมืองของพะเจ็า30แล้วสูจะหันว่าพวกตี้เคยอยู่ท้ายๆจะกลายมาเป๋นพวกหัวตีๆและพวกตี้เคยอยู่หัวตีๆจะกลายมาเป๋นพวกท้ายๆ”31ในเวลานั้นมีพวกผู้นำศาสนามาบอกพะเยซูว่า “ไปจากตี้นี่เร็วเพราะเฮโรดอยากจะฆ่าอาจารย์”322แล้วพะเยซูก็ตอบว่า “ไปบอก ไอ้หมาจิ้งจอก นั้นโตยว่า เฮาจะขับผีชั่ว และรักษาโรคต่อไปในวันนี้ วันพูก แล้วในวันตี้สามเฮาก็จะยะงานจนเสร็จหมด33แต่เฮาจะต้องเตียวต่อไป ในวันนี้ วันพูก และมะรืนนี้ เพราะผู้อู้แทนพะเจ็าจะโดนฆ่าต๋ายนอกเมืองเยรูซาเล็มก็ไม่ได้34เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม สูได้ฆ่าพวกผู้อู้แทนพะเจ็าและเอาหินขว้างคนตี้พะเจ็าส่งมาหาสูจนต๋าย มีหลายครั้งตี้เฮาอยากจะโอบฮูกๆของสูเข้ามา เหมือนแม่ไก่กกฮูกอยู่ใต้ปีกของมัน แต่สูก็ไม่ยอม35ตอนนี้เฮือนของพวกสูจะถูกทอดขว้างให้รกร้าง เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่าพวกสูจะไม่ได้หันเฮาแห็ม จนกว่าจะถึงเวลาตี้พวกสูอู้ว่า ‘ขอให้พะเจ็าอวยพรคนตี้มาในนามขององค์สูจีวิด’”
Son Light Foundation