Luke1
1ต่านเธโอฟีลัส ตี้เคารพย่างแฮง หมู่เปิ้นตี้ใคร่รวบรวมเรื่องราวตึงหม้ดตี้เกิดขึ้นกั้บหมู่เฮา2คือเรื่องราวตึงหม้ดตี้เฮาได้ยินมาจากหมู่เปิ้นตี้ได้หันตาตั๋วตั้งแต่ต้น และเป๋นหมู่ตี้ฮับใช้พะเจ๊าในการอู้ถ้อยกำของพะอ๋งให้หมู่เปิ้นฟัง3เฮาติ๊ดต่ามเฮื่องนี้อย่างละเอียดตั้งแต่หัวตี เฮาถึงตัดต๊ะนใจ๋เขียนลำดับเฮื่องฮาวตึงหม้ดตึงหม้ดนี้ลงในหนังสือให้กั้บสู4เปื่อสูจะได้ฮู๊ว่า สิงตี้สูได้ฮับการอบรมสั่งสอนมานั้น มันเจื่อตื๋อได้หม่อกใด5ในสมัยตี้เฮโรดเป๋นสูแป่นดินของแคว้นยูเดีย มีตุ๊เจ๊าคนหนึ่งจื้อเศคาริยาห์ เปิ้นอยู่ในหมู่เวรของตุ๊เจ๊าอาบียาห์ เมียของเปิ้นจื้อเอลีซาเบธ เจื้อสายมาจากอาโรน6ในสายตาของพะเจ๊าองค์สูจีวิดนั้น ทั้งสองคนนี้เป๋นคนตี้ยะโตยใจ๋พะเจ๊า และยะโตยกำสั่งและกฎต่างๆ ของพะเจ๊าอย่างไม่มีตี้ติ7แต่เปิ้นทั้งสองบ่มีฮูก เพราะเอลีซาเบธเป๋นหมันและตึงกู่ก็แก่แล้ว8เมื่อถึงเวรตี้หมู่ของตุ๊เจ๊าเปิ้นจะต้องเข้าไปฮับใช้อยู่ต่อหน้าพะเจ๊า9พวกเปิ้นก็จับสลากกั๋นโตยประเพณีของตุ๊เจ๊า เปื่อเลือกคนตี้จะเข้าไปเผาเครื่องหอมบูชาในโบดของพะเจ๊า เศคาริยาห์ถูกเลือกในวันนั้น10ในระหว่างตี้เผาเครื่องหอมอยู่ หม่ค้นจำนวนนักต่างปากั๋นอธิษฐานอยู่ข้างนอก11เตวดาองค์หนึ่งของพะเจ๊าองค์สูจีวิดมาอยู่ทางขวาของแท่นเผาเครื่องหอม12เมื่อเศคาริยาห์หันก็โต๊กใจ๋กั๋วนัก13แต่เตวดานั้นอู้ว่า "บ่ต้องกั๋ว เศคาริยาห์ พะเจ๊าได้ยินกำร้องขอของสูแล้ว เอลีซาเบธเมียของสูจะมีฮูกพ่อจาย ให้ตั้งจื้อเปิ้นว่ายอห์น14เปิ้นจะนำความสุขความยินดีมาให้สู และคนหลายๆ คนจะดีใจ๋เมื่อเปิ้นหันมาเกิด15เพราะเปิ้นจะเป๋นคนสำคัญในสายตาของพะเจ๊า เปิ้นจะต้องบ่กิ๋นเหล้าองุ่นหรือของมึ๊นเมาเลย และพะวิญญาณของพะเจ็าจะอยู่กั้บละอ่อนคนนี้ตั้งแต่เปิ้นยังอยู่ในท้องแม่16เปิ้นจะเยี๊ยะหื๊อคนอิสราเอลจำนวนนักหันปิ๊กมาหาพะเจ๊า พะเจ็าของหมู่เปิ้น17เปิ้นจะนำหน้าองค์สูจีวิด เปิ้นจะมีพระวิญญาณและฤทธิ์อำนาจเหมือนกั้บเอลียาห์ผู้อู้แทนพะเจ๊า เปิ้นจะเยี๊ยะหื๊อจิตใจ๋ของพ่อหันปิ๊กมาหาฮูกๆ และเยี๊ยะหื๊อคนตี้ดื้อรั้นหันปิ๊กมาเจื้อฟังอย่างตี้ควรจะเป๋น เปื่อเตรียมประชาชนให้พร้อมสำหฮับพะอ๋ง"18แล้วเศคาริยาห์ก็อู้กั้บเตวดาว่า "เฮาฮู๊ได้จังได๋ว่า สิงตี้ต่านอู้มาเนี่ยจะเป๋นแต๊ เพราะเฮากั้บเมียก็แก่แล้ว"19เตวดาจึงตอบว่า "เฮาเป๋นกาเบรียลตี้ยืนอยู่ต่อหน้าพะอ๋ง พะอ๋งส่งเฮาไปบอกข่าวดีนี้กั้บสู20แต่เพราะสูบ่เจื้อกำอู้ของเฮา สูจะกลายเป๋นใบ้จนกว่าฮูกของสูจะเกิด เมื่อถึงเวลาตี้เหมาะสม กุอย่างจะเป๋นไปโตยตี้เฮาอู้อย่างแน่นอน"21คนตี้กำลังคอยเศคาริยาห์อยู่ข้างนอกก็สงสัยว่า เป่นได๊เปิ้นถึงอยู่ในโบดเมินขนาด22เมื่อเปิ้นเตียวออกนัก็อู้บ่ได้ คนเหล่านี้จึงฮู๊ว่าเปิ้นได้หันนิมิตภายในโบดนั้น เปิ้นได้เต๊ะไม้เต๊ะมืออู้กั้บประชาชน แต่ยังอู้บ่ได้23เมื่อเปิ้นหมดหน้าตี้แล้วก็ปิ๊กเฮือน24หลังจากนั้นไม่เมิน เอลีซาเบธเมียของเปิ้นก็ตั้งท้อง และเก็บตัวเงียบอยู่ในเฮือนเมินถึงห้าเดือน เปิ้นอู้ว่า25"ป่อต๊ะ พะเจ๊าองค์สูจีวิดได้จ้วยข้าอย่างนี้ เยี๊ยะหื๊อข้าบ่ต้องอับอายขายหน้าจาวเฮือนแห็มต่อไปแล้ว"26เมื่อเอลีซาเบธตั้งท้องได้ห้าเดือนย่างเข้าเดือนตี้หก พะเจ๊าได้ส่งเตวดากาเบรียลไปตี้เมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี27เปื่อมาหายิ๋งสาวบริสุดจื้อมารีย์ เปิ้นเป๋นคู่หมั้นของพ่อจายโยเซฟคนตี้เจื้อสายมาจากสูแป่นดินดาวิด28เตวดามาหาเปิ้นและอู้ว่า "สวัสดี แม่ยิ๋งเอ๋ย พะเจ๊าได้อวยพรสูอย่างแท้แต๊ และองค์สูจีวิดอยู่กั้บสูเป๋นพิเศษ"29เปิ้นก็งงนัก สงสัยว่าตี้เตวดาอู้หขนาดถึงจังได๋30เตวดาจึงอู้กั้บเปิ้นว่า "บ่ต้องกั๋วมารีย์ เพราะพะเจ๊าชื่นชอบในตัวสูนัก31ฟังนะ สูจะตั้งท้องและเกิดฮูกพ่อจาย ให้ตั้งจื้อเปิ้นว่าเยซู32เปิ้นจะยิ่งใหญ่ และจะได้จื้อว่าเป๋นบุตรของพะเจ๊าองค์สูจีวิด พะเจ๊าองค์สูจีวิดจะเยี๊ยะหื๊อเปิ้นเป๋นสูแป่นดินเหมือนกั้บดาวิดบรรพบุรุษของเปิ้น33เปิ้นจะปกครองบรรดาฮูกหลานของยาโคบตลอดไป และเมืองของเปิ้นจะบ่มีวันดับ"34แล้วมารีย์อู้กั้บเตวดาว่า "จะเป๋นไปได้จังได๋ เฮายังบริสุดจ้าว"35เตวดาตอบว่า "พะวิญญาณของพะเจ็าจะลงมาอยู่ตี้สู และฤทธิ์อำนาจของพะเจ๊าองค์สูจีวิดจะปกคลุมสูไว้ดังนั้นละอ่อนตี้เกิดมาจากสูจะเป๋นของพะเจ๊าโดยเฉปาะ และจะได้จื้อว่าเป๋นบุตรของพะเจ๊า36ฟังนะ ตอนนี้เอลีซาเบธญาติของสูก็ตั้งท้องได้หกเดือนแล้ว เปิ้นจะมีฮูกพ่อจายถึงแม้จะมีอายุนักละและคนก็ยังเคยว่า เปิ้นเป๋นหมันโตย37เพราะสำหฮับพะเจ๊าแล้วบ่มีอะหยังตี้พะอ๋งยะบ่ได้"38มารีย์อู้ว่า "เฮาเป๋นทาสฮับใช้ขององค์สูจีวิด ขอให้เป๋นไปโตยตี้ต่านอู้เถิด" แล้วเตวดาก็จากไป39ในเวลาเดียวกั๋น มารีย์เตรียมตัวแล้วกะรีบปิ๊กไปเมืองหนึ่งตี้ตั้งอยู่ในแถบภูเปิ้นยูเดีย40เปิ้นเข้าไปในเฮือนของเศคาริยาห์ และอู้ทักเอลีซาเบธ41เมื่อเอลีซาเบธได้ยินเสียงอู้ทักของมารีย์ ละอ่อนในท้องของเอลีซาเบธก็ดิ้นและตัวเปิ้นก็เต็มเปี่ยมไปโตยพะวิญญาณของพะเจ็า42เอลีซาเบธอู้เสียงดังว่า “ในจำนวนแม่ยิ๋งตึงหม้ด พะเจ๊าอวยพรหลานนักตี้สุด และพะเจ๊าอวยพรฮูกตี้หลานจะเกิดออกมาแห็มโตย43ป้าฮู๊สึกเป๋นเกียรติแต๊ๆ ตี้แม่ขององค์สูจีวิดของป้ามาแอ่วหา44พอป้าได้ยินเสียงอู้ทักของหลาน ฮูกในท้องป้าก็ดิ้นเพราะดีใจ๋45หลานมีเกียรติแต๊ๆ เพราะหลานเจื้อว่า มันจะเกิดขึ้นแต๊โตยตี้องค์สูจีวิดอู้”46แล้วมารีย์อู้ว่า “เฮาโอ้อวดในความยิ่งใหญ่ขององค์สูจีวิดสุดหัวใจ๋47เฮาดีใจ๋ในพะเจ๊าผู้จ้วยให้รอดของเฮา48พะอ๋ง แสดงความห่วงใยเฮา คนตี้ต่ำต้อยของพะอ๋ง ป่อนิ ต่อจากนี้ไป คนทุกยุคทุกสมัยก็จะให้เกียรติกั้บเฮา49เพราะพะเจ๊าผู้มีอำนาจทั้งต๊ะ้นยะสิงตี้ยิ่งใหญ่มหาศาลให้กั้บเฮา จื้อของพะอ๋งนั้นศักดิ์ต๊ะทธิ์50พะอ๋งมีเมตตากรุณากั้บคนทุกยุคทุกสมัยตี้ยำเกรงพะอ๋ง"51พะอ๋งใช้แขนตี้เข้มแข็งยะสิงยิ่งใหญ่แต๊ๆ พะอ๋งเยี๊ยะหื๊อพวกคนหยิ่งผยองแหลวกระเจิงไป52พะอ๋งปลดพวกผู้ปกครองตี้เข้มแข็งจากบัลลังก์ และชูผู้ต่ำต้อยขึ้น53พะอ๋งมอบสิงดีๆ ให้กั้บคนตี้หิวโหย และเยี๊ยะหื๊อคนร่ำรวยไปตัวเปล่า54พะอ๋งมาเปื่อจ้วยอิสราเอล ผู้ฮับใช้ของพะเจ๊า พะอ๋งบ่เคยฮืมตี้เมตตาคนของพะเจ๊า55พะอ๋งยะโตยตี้สัญญาไว้กั้บอับราฮัมบรรพบุรุษของพวกเฮาและฮูกหลานของเปิ้นตลอดไป56มารีย์อยู่กั้บเอลีซาเบธเป๋นเวลา 3 เดือน แล้วจึงปิ๊กเฮือนไป57เมื่อครบกำหนดเกิด เอลีซาเบธเกิดฮูกพ่อจายคนหนึ่ง58เมื่อเปื่อนเฮือนและญาติปี่น้องฮู๊ข่าวว่าองค์สูจีวิดเมตตากรุณากั้บเปิ้นอย่างใหญ่หลวง พวกเปิ้นต่างก็ปากั๋นดีใจ๋ไปกั้บเปิ้นโตย59เมื่อละอ่อนเกิดมาได้ 8 วัน พวกเปิ้นก็ยะพิธีขลิบให้ แต่ระหว่างตี้กำลังจะตั้งจื้อละอ่อนว่า เศคาริยาห์โตยจื้อพ่อของละอ่อนนั้น60แม่ของละอ่อนก็ค้านว่า “บ่ได้ เปิ้นจะต้องจื้อยอห์น”61พวกเปิ้นจึงอู้กั้บเปิ้นว่า “เปิ้นบ่มีญาติสักคนตี้จื้อแบบนี้เลยนะ”62แล้วพวกเปิ้นก็หันไปยะท่าจายละอ่อน เปื่อถามว่าจะให้ฮูกชื่กั้บพ่ออจั๋งได๋ดี63เศคาริยาห์จึงขอกระดานมาเขียนว่า “เปิ้นจื้อยอห์น” ทุกคนก็แปลกใจ๋64จู่ๆ เศคาริยาห์ก็อู้ได้แห็มครั้ง แล้วเปิ้นก็ขอบสูสรรเสริญพะเจ๊า65เปื่อนเฮือนตึงหม้ดต่างปากั๋นเกรงกั๋ว และจาวเฮือนตี้อาศัยอยู่โตยเทือกเปิ้นของยูเดียก็อู้กั๋นถึงสิงตี้เกิดขึ้นนี้66ทุกคนตี้ได้ยินเรื่องนี้ต่างสงสัยว่า “ละอ่อนคนนี้เมื่อโตขึ้นจะเป๋นจั๋งได๋” เพราะพวกเปิ้นฮู๊ว่าพะเจ๊าองค์สูจีวิดอยู่กั้บละอ่อนคนนี้เป๋นพิเศษ67แล้วเศคาริยาห์พ่อจายของละอ่อนก็เต็มไปโตยพะวิญญาณของพะเจ็าและอู้แทนพะเจ๊าว่า68“สรรเสริญองค์สูจีวิด พะเจ๊าของพวกอิสราเอล เพราะพะอ๋งมาแอ่วหาเยียนคนของพะเจ๊าและได้ปลดปล่อยให้พวกเปิ้นเป๋นอิสระ69พะอ๋งได้ส่งพระผู้จ้วยให้รอดตี้มีพลังอันแข็งแกร่งมาให้เฮา โดยให้เกิดในตระกูลดาวิดผู้ฮับใช้ของพะอ๋ง70กุอย่างเป๋นไปโตยตี้พะอ๋งได้สัญญาไว้ ผ่านทางพวกตี้พะเจ๊าแต่งตั้งเป๋นพิเศษให้อู้แทนพะอ๋งในสมัยโบราณ”71พะอ๋งสัญญาว่าจะจ้วยให้พวกเฮาปลอดภัยจากศัตรู และจากคนตึงหม้ดตี้เกลียดชังพวกเฮา72พะอ๋งสัญญาว่าจะเมตตาต่อบรรพบุรุษของพวกเฮา และรักษากำสัญญาอันศักดิ์ต๊ะทธิ์ของพะอ๋ง73พะอ๋งเลยสาบานไว้กั้บอับราฮัม บรรพบุรุษของพวกเฮา74ว่าพะอ๋งจะจ้วยเหลือให้พวกเฮาพ้นจากศัตรูของพวกเฮา และพวกเฮาจะได้ฮับใช้พะอ๋งอย่างไม่ต้องหวาดกั๋ว75จะได้ฮับใช้โตยความบริสุทธิ์ และโตยจีวิดตี้พะอ๋งชอบใจ๋ต่อหน้าพะอ๋งจนตลอดจีวิด76ฮูกน้อยเอ๋ย สูจะได้จื้อว่าเป๋นผู้อู้แทนพะเจ็าสูงสุด เพราะสูจะนำหน้าองค์สูจีวิด เปื่อเตรียมทางให้กั้บพะอ๋ง77เปื่อจะบอกคนของพะเจ็าว่าพวกเปิ้นจะรอด ทางตี้จะรอดนั้นก็คือพะเจ็ายกโทษบาปของพวกเปิ้น78เพราะความเมตตาสงสารของพะเจ็าแสงจากสวรรค์ใกล้จะส่องลงมาถึงพวกเฮาแล้ว เหมือนแสงของวันใหม่79ส่องลงมาถึงคนตี้อยู่ในความมืดและอยู่ในเงาของความต๋ายเปื่อนำพวกเฮาไปบนหนทางของความสงบสุข”80ฝ่ายทารกนั้นก็ได้เติบโตขึ้น และพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ให้พลังอันยิ่งใหญ่กั้บเปิ้น เปิ้นอาศัยอยู่ในตี้เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง จนถึงเวลาตี้เปิ้นออกไปประกาศกั้บชนชาติอิสราเอล
Son Light Foundation