आयूब15

1तेखअ लागअ तेमान नगरीओ एलीपज आयूबा लै बोल्दअ,2“आयूब, ईंयां लाई बै तंऐं ज़ाथी नथोघी गल्‍ला! ज़ै कहा मणछा अक्ल होए, सह निं आप्पू नर्दोश खोज़णा लै ताह ज़ेही एही नथोघी गल्‍ला करदअ।4ज़ै तेरी गल्‍ले ज़ाणैं लागे, तै निं कोही परमेशरे डअर रहणीं, नां तेऊ सेटा कुंणी अरज़ लाई करी।5तेरी गल्‍ला का जाआ ज़ाण्हुंई कि तूह भितरा का किहअ कदुष्ट आसा! गल्‍ला सज़ाऊई लाआ तूह आंट।6हुंह निं इधी तेरी पांच़ी करदअ आथी बेठअ द, तेरी आपणीं गल्‍ला ई आसा तेरै बारै शाजत कि कशूरबार आसा तूह ई।7तूह आप्पू लै कै समझ़ा कि तूह मणछ संसारै सोभी का आजी आसा हुअ द? ज़धू बिधाता ईंयां पर्बत बणाऐं, तूह कै तधू हई त गअ द?8तंऐं कै स्वर्गै बिधाते सभा दी बेशी शूणीं ईंयां गल्‍ला? मणछा मांझ़ै कै अक्ल सिधी ताखा आसा?9ताखा इहअ किज़ै आसा ज़ेतो थोघ हाम्हां का निं आथी? ताखा एही कै समझ़ आसा ज़ुंण हाम्हैं निं समझ़दै?10हाम्हैं आसा ईंयां अक्लीए गल्‍ला सैणैं-प्रोढै का शिखल़ी दी, ज़ुंण तेरै दादा-बाबा का बी ज़ेठै आसा।11परमेशरै दैनअ ताल्है आप्पै हैअ, तेता करै बी तेरै हुअ निं आथी?12तूह किल्है आसा इहअ फहुंकुअ द? तेरी आछी किल्है आसा लाल हुई दी?13एऊ साबै आसा तेरै ईंयां रोश्श परमेशरा लै अर ईंयां बृथा गल्‍ला बी बोली तंऐं तेऊ ई लै।14मणछा मांझ़ै निं इहअ कोहै आथी ज़ुंण परमेशरा संघै शुचअ अर धर्मीं होए।15परमेशर निं आपणैं पबित्र स्वर्ग दूता प्रैंदै बी भरोस्सअ करदअ, सारअ भ्रमंड बी निं तेऊ सेटा शुचअ आथी।16हाम्हैं करा पाप ज़िहअ कि पाणींओ गलास झुटअ होए, हाम्हैं मणछ आसा भ्रष्ट अर बृथा हुऐ दै।17आयूब, ऐबै शुण तूह मेरी ज़ुंण मंऐं आझ़ तैणीं ज़ाणीं-भाल़ी दी आसा।18ईंयां गल्‍ला आसा मंऐं अक्ली आल़ै मणछा का शिखल़ी दी, ज़ुंण तिंयां आपणैं दादा-बाबा ओर्ही शिखल़दी आऐ, तिन्‍नैं निं एतो किछ़ै भेद च़ोरी डाहअ।19परमेशरै ज़हा लै एही सोर दैनी, तिन्‍नां लै दैनअ तेऊ ज़ुदअ ज़िहअ देश बी, तिन्‍नां मांझ़ै निं कोहै परदेसी बी थिअ कि तिंयां तेऊ का होरी रंगे गल्‍ला शिखल़े।20ज़ुंण कदुष्ट मणछ होरी हंता, तेऊ लागा सारी ज़िन्दगी तेते सज़ा भुगतणी।21तिन्‍नें कानै लागा डरैऊंणी क्रिंगा शुण्हदी, ज़ेभै तिंयां इहअ सोठा कि तिंयां आसा राज्ज़ी-मौज़ी, तेभै पै गोटा तिन्‍नां च़ोर-डाकू फेरा-फेर।22तिन्‍नें हआ न्हैरै का छ़ुटणे आशा ई खतम, कुंण नां कुंण हआ तिन्‍नां मारना लै ताखुई रहअ द।23रोटी पिछ़ू रहा तिंयां ज़ैगै-ज़ैगै ठुहर्दै लागी, तिन्‍नां का जाआ आप्पू ज़ाण्हुंई कि आजू आसा तिन्‍नें ज़िन्दगी दी न्हैरअ ई।24तिन्‍नां रहा फिकर पल़ी कि किज़ै बूरअ निं लोल़ी त हुअ, आजू निं लोल़ी ती किज़ै आफ़त पल़ी। तिंयां रहा तेता लै राज़ै ज़िहै जुधा लै तैर्हुई।25तिन्‍नां लै करा इहअ हई किल्हैकि तिंयां आसा तेऊ परमेशरे द्रोही ज़हा का सारअ बल आसा।26तिंयां आसा शरेरै द्रोही, तिंयां आसा इहै हठू कि तिंयां ठुर्हा आपणीं ढाल़ च़की परमेशरा संघै जुधा करदै!28तिंयां आसा बरैबाद हुई दी नगरी अर इहै घअरै बस्सै दै ज़ेते मालक तेता छ़ाडी आसा डेऊऐ दै, पर तिंयां नगरी अर घअर हणैं जुधा दी पठी बरैबाद।29आजू नां तिंयां सेठ रहणैं अर नां तिन्‍नां का ज़ैदात रहणीं। तिन्‍नें छ़ैल्‍ली बी डेऊणीं तिन्‍नां का दूर।30तिंयां निं न्हैरै का छ़ुटी सकदै। तिंयां हणैं इहै बूटा ज़िहै ज़ुंण आगी करै पठी हआ झल़ुशुअ द अर तेते शुक्‍कै दै पाच बी निखल़ा बागरी करै दूर।31ज़िहअ तिंयां बृथा च़िज़े भरोस्सै रहै, ऐबै हुऐ तिंयां बी तिहै ई बृथा। तिंयां हुऐ इहै डाल़ा-बूटा ज़िहै ज़ेता छ़ेक्‍कै हेरा काटी पाई अर तेखअ निं तेथ भिई हरै पाच निखल़दै।33तिंयां हुऐ एही दाखे बेला ज़िहै ज़ेते दाणैं पाकणै का आजी जाआ धरनीं अल़ी अर जैतूने इहै बूटा ज़िहै ज़ेते फूल फल़ा लागणै का आजी जाआ अल़ी।34अह गल्‍ल आशा शुची कि पापी मणछे निं आजू आद-लुआद ई रहंदी, ज़ुंण रेशपत खाआ तिन्‍नें डेरै लै पल़ा सरगा का बीज।35ईंयां गल्‍ला हआ तेऊ लै ज़ुंण होरी लै आफ़त पाआ अर बूरअ सोठा, अर ज़सरै मन्‍नैं कबल्‍लअ छ़ल़-कपट रहा।”

Beyond Translation

https://app.library.bible/content/4761dfda0fe61278