Luke12
1ช่วงนั้นฝูงชนนับเป็นพันๆชุมนุมเบียดเสียดกันอยู่ พระเยซูเริ่มต้นเว้ากับพวกลูกศิษย์ของพระองค์ก่อนว่า " เจ้าทั้งหลายจงระวังเชื้อของพวกฟาริสี ซึ่งเป็นคนหน้าซื่อใจคด2แต่บ่มีสิ่งใดปิดบังไว้ที่อีบ่ต้องเปิดเผย หรือ ความลับที่อีบ่เผยให้ฮู้จัก3ถ้าสังซั่น สิ่งสารพัดที่เจ้าทั้งหลายกล่าวในบ่งมืด อีได๋ยินในบ่งแจ้ง และซึ่งทราบในฮู้บ่งห้องส่วนโต อิต้องประกาศเทิงดาดฟ้าหลังคาเฮือน4"มิตรสหายของเฮาเอ๋ย เฮาบอกเจ้าทั้งหลายว่า อย่าย้านผู็ที่ฆ่าได๋แต่โตและภายหลังบ่มีมะหยังที่อีเฮ็ดได๋อีก5เเต่เฮาอิเตือนให้เจ้าฮู้ก่อนว่าควรอีย้านไผจงย้านพระเจ้าผู้ที่เมื่อฆ่าแล้วก่ายังมีสิทธิอำนาจที่อีถิ่มลงในนรกได๋แท้จริงเฮาบอกพวกเจ้าว่าจงย้านพระเจ้าฮั่นล่ะ6นกกระจาบห้าโตเขาขายสองอาส์ซาริอันบ่แม่นหนือ และนกนั้นแม้โตเดวพระเจ้าก่าบ่ได๋ลืมเลย7ถึงผมของพวกเขาทั้งหลายก่าทรงนับไว้แล้วสู่เส้น อย่าย้านเลยเจ้าทั้งหลายกว่าประเสริฐกส่านกกระจาบหลายโต8"และเฮาบอกเจ้าทั้งหลายว่า ทุกคนที่ยอมฮับเฮาต่อหน้ามนุษย์ ลูกพระเจ้าก่าอียอมฮับผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า9แต่คนที่บ่ยอมฮับเฮาต่อหน้ามนุษย์ คนนั้นอีบ่ถืกยอมฮับต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า10ทุกคนที่ใส่ฮ้ายลูกพระเจ้าอิได๋ฮับการยกโทษแต่คนที่เว้าหมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ อีบ่ได๋ฮับการยกโทษ11เมื่อเขาทั้งหลายพาพวกเจ้าเข้าไปอยู่ต่อหน้าธรรมศาลาหรือต่อหน้าเจ้าเมืองและผู้ที่มีอำนาจ อย่ากระวนกระวายว่าอีตอบว่าสะได๋หรืออีเว้ามะหยัง12เพราะว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์อีสอนเจ้าในเวลานั้นเองว่า ควรอีเว้ามะหยังแด่"13มีคนหนึ่งในฝูงคนเว้ากับพระเยซูว่า "อาจารย์ ซ้อยบอกพี่ชายของข่อยให้แบ่งมรดกแก่ข่อยแด่"14แต่พระเยซูตอบเขาว่า "พ่อหนุ่ม ไผตั้งเฮาให้เป็นคนพิพากษาหรือเป็นผู้แบ่งมรดกให้เจ้า?"15แล้วพระเยซูจึงเว้ากับพวกเขาว่า " ระวังให้ดีจงหลีกเลี่ยงจากความโลภสู่อย่างเพราะว่าชีวิตของคนบ่ได๋อยู่ที่การมีของฟุ่มเฟือย"16แล้วพระเยซูเว้าคำอุปมาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังว่า " ไร่นาของเศรษฐีคนหนึ่งเกิดผลบริบูรณ์หลาย17เศรษฐีคนนั้นจึงตัดสินใจว่า ข้าอีเฮ็ดสะได๋ดี? เพราะว่าข้าบ่บ่งอีเก็บพืชผลของข้า18เขาจึงคึดว่า ข้าอีเฮ็ดสังซี้คืออีฮื้อเล้าข้าวของข้าและอีสร้างให้มันใหญ่กว่าเก่า แล้วข้าอีรวบรวมข้าวและสมบัติทั้งเบิ่ดของข้าเอาไว้บ่งฮั่น19แล้วอีบอกกับจิตใจของข้าว่า "จิตใจเอ๋ยเจ้ามีทรัพย์สมบัติหลายเก็บไว้พ้อหลายปี จงอยู่ซ่ำบาย กิน ดื่ม และรื่นเริงเถิด"20แต่พระเจ้าเว้ากับเขาว่า โอ คนโง่ ในมื้อคืนนี้ชีวิตของเจ้าอีต้องเอิ้นเอาไปจากเจ้า แล้วของซึ่งเจ้าได๋รวบรวมไว้นั้นอีเป็นของไผกันน้อ21คนที่สะสมสมบัติไว้สำหรับโตเองและบ่ได๋มั่งมีฝ่ายพระเจ้าก่าเป็นสังซั่นแหละ"22พระเยซูเว้ากับพวกลูกศิษย์ของพระองค์ว่า "เพราะฉะนั้นเฮาบอกเจ้าทั้งหลายว่า อย่ากระวนกระวายถึงชีวิตของตนว่า อีเอามะหยังกินและอย่ากระวนกระวายฮอดร่างกายของโตเองว่าอีเอาหยังมานุ่งห่ม23เพราะว่าชีวิจสำคัญยิ่งกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม24จงพิจารณาเบิ่งอีกา มันบ่ได๋หว่าน บ่ได๋เกี่ยวและบ่ได๋มีเล้าข้าว แต่พระเจ้ายังเลี้ยงมันไว้ เจ้าทั้งหลายประเสริฐกว่าดกหลายทีเดียว25มีไผในพวกเจ้าโดยความกระวนกระวายสามารถต่ออายุของโตเองให้ยืนยาวอีกหน่อยหนึ่งได๋?26เพราะฉะนั้นถ้าสิ่งเล็กน้อยยังเฮ็ดบ่ได๋ เจ้ายังอีกระวนกระวายถึงสิ่งอื่นอีกเฮ็ดหยัง27จงพิจารณาเบิ่งดอกไม้ว่ามันใหญ่ขึ้นสะได๋ มันบ่ได๋เอ็ดงาน มันบ่ได๋ปั่นด้าย แต่เฮาบอกพวกเจ้าว่าแม้แต่กษัตริย์ซาโลมอนเมื่อบริบูรณ์ด้วยศักดิ์ศรี ก่าบ่ได๋แต่งพระองค์งามพ้อดอกไม้เหล่านี้จักดอก28และถ้าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่ทุ่งนาอย่างนั้นซึ่งเป็นอยู่ในมื้อนี้ และมื้ออื่นเช้าต้องถิ่มในเตาไฟ โอ พวกที่มีความเชื่อน้อย พระเจ้าอีตกแต่งเจ้ายิ่งกว่านั้นหลายคัก29เจ้าทั้งหลายอย่าเสาะหาว่าอีกินมะหยังดีหรืออีดื่มมะหยัง และอย่างมีใจกังวล30เพราะว่าพวกต่างชาติทั่วลกเสาะหาสิ่งเหล่านี้ทั้งเบิ่ด แต่ว่าพระบิดาของเจ้าทั้งหลายทราบแล้วว่าเจ้าต้องการสิ่งเหล่านี้31แต่จงแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้าแล้วพระองค์อีทรงเพิ่มเติมสิ่งเหล่านี้ให้32"ฝูงเเกะเล็กน้อยเอ๋ย อย่าย้านเลย เพราะว่าพระบิดาของพวกเจ้าพอใจอีประทานแผ่นดินให้แก่เจ้า33เจ้าทั้งหลายจงขายของที่ท่านมีอยู่และเฮ็ดทาน จงกระทำถุงใส่เงินสำหรับโตเอง ซึ่งบ่ฮู้เก่า คือมีทรัพย์สมบัติไว้ในสวรรค์ซึ่งบ่อู้จักเบิ่ดบ่งขโมยบ่ได๋เข้ามาม้อและก่าบ่งที่โตแมลงบ่ได๋ทำลาย34เพราะว่าทรัพย์สมบัติของเจ้าอยู่บ่งได๋ ใจของเจ้าก่าอยู่บ่งฮั่นนำ35"เจ้าทั้งหลายจงคาดเอวไว้และให้ตะเกียงของเจ้าจิอยู่36จงเป็นคือคนที่คอยฮับเจ้านายของโตเองเมื่อเจ้านายอีกลับมาจากงานแต่งงาน เพื่อว่าเมื่อเจ้านายมาเคาะประตูแล้วพวกเขาอีเปิดให้เจ้านายได๋ทันที37คนรับใช้พวกนั้นซึ่งเจ้านายมาพบว่า กำลังคอยท่าอยู่ก่ามีความสุข เฮาบอกความจริงกับเจ้าทั้งหลายว่าเจ้านายคนนั้นอีคาดเอวไว้และให้ผู้รับใช้ผู้นั้นนั่งลงและท่านอีมารับใช้38ถ้าเจ้านายมาเวลาสองยามหรือสามยามและพ้อว่าคนรับใช้อยู่กำลังท่าอยู่ คนรับใช้พวกนั้นก่ามีความสุข39จงเข้าใจสังซี้เด้อว่า ถ้าเจ้าของเฮือนฮู้ก่อนว่า โจรอีมาเวลาได๋ เขาอีตื่นอยู่และระวังบ่ให้ทะลวงเฮือนของเขาได๋40พวกเจ้าทั้งหลายจงเตรียมโตไว้ให้พร้อมคือกันเพราะในเวลาที่เจ้าบ่คึดบ่ฝันนั้น ลูกของพระเจ้าอีเสด็จมา"41เปโตรเว้าว่า " องค์พระผู้เป็นเจ้าพระองค์เว้าคำอุปมานั้นกับข่อยหรือเว้ากับคนทั่วไป? "42พระเยซูตอบว่า " ไผเป็นพ่อบ้านวื่อสัตย์และฉลาด ที่เจ้านายตั้งไว้ให้เป็นหัวหน้าคนใช้เพื่อแจกอาหารตามเวลา43เมื่อเจ้านายมาพ้อเขาเฮ็ดอย่สังซั่นบ่าผู้นั้นก่าอีเป็นสุข44เฮาบอกความจริงแก่เจ้าทั้งหลายวว่า เจ้านายอีตั้งเขาไว้ให้ดูแลทรัพสินย์ทั้งเบิ่ดของท่าน45แต่ถ้าคนรับใช้คนนั้นคึดในใจว่าเจ้านายของข้าคงอีมาช้าแล้วเริ่มต้นโบยตีบรรดาผู็รับใช้ชายหญิงและกินดื่มเมามาย46เจ้านายของผู้รับใช้คนนั้นอีมาในมื้อที่เขาบ่คาดคิด ในเวลาที่เขาบ่ฮู้และอีลงโทษเขาอย่างหนักและอีไล่ให้ไปอยู่กับคนที่บ่ซื่อสัตย์47คนรับใช้ที่ฮู้ใจเจ้านายและบ่ได๋เตรียมโตไว้ บ่ได๋เฮ็ดตามใจเจ้านาย อีต้องถืกเฆี่ยนอย่างหนัก48แต่คนที่บ่ฮู้ แล้วเฮ็ดสิ่งที่สมควรถืกเฆี่ยนก่าอีถืกเฆี่ยนเพียงเล็กน้อย คนที่ได๋ฮับหลายอีต้องเอิ้นเอาจากคนนั้นหลาย และคนที่ได๋ฮับฝากไว้หลาย ก่าอีต้องทวงเอาจากคนนั้นหลาย49เฮามาเพื่ออีให้ไฟเกิดขึ้นที่แผ่นดินโลกเฮาอยากให้ไฟนั้นลุกขึ้นแล้ว50เฮาอีต้องฮับบัพติศมาอย่างหนึ่ง เฮาเป็นทุกข์หลายจนกว่าอีสำเร็จ51พวกเจ้าคึดว่าเฮามาเพื่ออีให้เกิดสันติภาพในดลกฮั่นหนือ เอาบอกเจ้าว่า บ่แม่น แต่อีให้แตกแยกกันต่างหาก52เพราะว่าตั้งแต่นี้ไป ห้าคนในเฮือนหลังหนึ่งก่าอีกแตกแยกกัน คือสามต่อสองและสองต่อสาม53พ่ออีแตกแยกกับลูกชายและลูกชาายอีแตกแยกกับพ่อ แม่กับลูกสาวและลูกสาวกับแม่แม่ผัวกับลูกสะใภ้และลูกสะใภ้กับแม่ผัว"54พระเยซูเว้ากับฝูงชนอีกว่า" เมื่อเจ้าทั้งหลายเห็นก้อนเมฆขึ้นทางทิศตะวันตก เจ้าก่าเว้าทันทีว่า ฝนอิตก และก่าเป็นสังซั่นแท้ๆ55เมื่อเจ้าเห็นลมพัดมา เจ้าก่าบอกว่า อีฮ้อนหลายแล้วก่าเป็นจริง56โอ คนหน้าซื่อใจคด พวกเจ้าฮู้จักวิจัยความเป็นไปของแผ่นดินและท้องฟ้า แต้ดป็นหยังพวกเจ้าวิจัยความเป็นไปของยุคนี้บ่ได๋57"เป็นหยังพวกเจ้าบ่ตัดสินเอาเองว่าอันใดเป็นสิ่งที่ถืก?58เพราะในขณะที่เจ้ากับโจทก์พากันไปหาผู้พิพากษา จงพยายามหาช่องที่อิปองดองกับเขาเพื่อยังอยู่ระหว่างทางเกรงว่าเขาอีสุดลากเจ้าเข้าไปถึงโตผู้พิพากษาและผู้พิพากษาอีมอบเจ้าไว้กับผู้คุม และผู้คุมอีขังเจ้าไว้ในคุก59เฮาบอกเจ้าว่า เจ้าอีออกจากบ่งนั้นบ่ได๋จนกว่าอีใช้หนี้ครบทุกบาททุกสตางค์"
Son Light Foundation