Luke12
1มีจาวเฮือนหลายพันคนได้มายืนเบียดเสียดกั๋นอยู่ พะเยซูอู้กั้บพวกศิษย์ก่อนว่า “ระวังเจื๊อของพวกผู้นำศาสนาไว้ให้ดี นั่นคือความหน้าซื่อใจ๋คดของพวกเปิ้น2ทุกอย่างตี้ปิดบังไว้ก็จะถูกเปิดโปงออกมา และทุกอย่างตี้เป๋นความลับก็จะถูกเปิดเผย3สิงตี้พวกสูแอบอู้กั๋นในตี้มืดจะได้ยินในตี้แจ้ง และสิงตี้สูกระซิบข้างหูในห้องส่วนตัว ก็จะถูกประกาศจากบนดาดฟ้า”4“เปื่อนรัก อย่ากั๋วมนุษย์เลย เพราะเปิ้นฆ่าได้แต่เพียงร่างกายเต่านั้น หลังจากนั้นเปิ้นก็ยะอะหยังสูไม่ได้แห็มแล้ว5แต่ให้เกรงกั๋วพะอ๋ง ผู้ตี้มีอำนาจตี้นอกจากจะฆ่าแล้วยังโยนลงไปในนรกได้แห็มโตย ใช่แล้ว เฮาบอกให้เกรงกั๋วผู้นี้แหละ6ขนาดนกกระจอกห้าตัว ขายแค่สองบาท พะเจ็าก็ยังไม่เคยฮืมพวกมันสักตัว7ขนาดเฮาทุกเส้นบนหัวสู พะอ๋งก็นับไว้หมดแล้ว อย่ากั๋วเลย เพราะสูมีค่านักกว่านกกระจอกทั้งฝูงนักนัก”8“เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า คนตี้ยอมฮับเฮาต่อหน้ามนุษย์ บุตรมนุษย์ก็จะยอมฮับเปิ้นต่อหน้าทูตของพะเจ็าเหมือนกั๋น9แต่คนตี้ไม่ยอมฮับเฮาต่อหน้ามนุษย์ เฮาก็จะไม่ยอมฮับเปิ้นต่อหน้าพวกเตวดาของพะเจ็าเหมือนกั๋น10พะเจ็าจะยกโทษให้กั้บคนตี้ใส่ร้ายบุตรมนุษย์ แต่พะเจ็าจะไม่ยกโทษให้คนตี้อู้หมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์11เมื่อสูถูกนำตัวไปสอบสวนในตี้ประชุมจาวยิว และต้องยืนอยู่ต่อหน้าพวกผู้ปกครองเฮือนเมืองและผู้มีอำนาจ ไม่ต้องเป๋นห่วงว่าจะอู้แก้ตัวจะได๋ดี12เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์จะสอนสูว่าจะต้องอู้อะหยังในเวลานั้น”13มีจาวเฮือนคนหนึ่งอู้ว่า “อาจารย์คับ จ้วยบอกให้พี่พ่อจายเฮาแบ่งมรดกให้เฮาโตยคับ”14แต่พะเยซูตอบว่า “พ่อหนุ่ม ใครเป๋นคนตั้งให้เฮาเป๋นผู้แบ่งมรดกระหว่างสูสองคน”1515พะเยซูอู้แห็มว่า “ระวังความโลภทุกชนิด เพราะจีวิดตี้แท้แต๊นั้นไม่ได้อยู่ตี้การมีทรัพย์สมบัตินักขนาด”16แล้วพะอ๋งเล่าเรื่องเปรียบเทียบนี้ให้ฟังว่า “มีพ่อจายตี้ร่ำรวยคนหนึ่ง ไร่นาของเปิ้นให้พืชผลดีนัก17เปิ้นคิดในใจ๋ว่า ‘ข้าจะยะจะได๋ดี ไม่มีตี้จะเก็บพืชผลพวกนี้ของข้าแล้ว’18เปิ้นจึงคิดว่า ‘อ๋อ ฮู๊แล้ว ข้าจะรื้อยุ้งฉางพวกนี้ของข้าขว้างแล้วสร้างขึ้นใหม่ให้ใหญ่กว่าเดิม เปื่อจะได้เก็บพืชผลและสิงของตึงหม้ดของข้าไว้ตี้นั่น’19แล้วจะบอกกั้บตั๋วว่า ‘ข้าได้เก็บสะสมของดีๆไว้ตั้งนักขนาดแล้ว มีพอสำหฮับหลายปี ไปกิน ดื่มและใช้จีวิดอย่างสนุกสเมินดีกว่า’20แต่พะเจ็าบอกกั้บเปิ้นว่า ‘ไอ้โง่ คืนนี้สูก็จะต๋ายแล้ว แล้วของตี้สูสะสมไว้จะโต๊กไปเป๋นของใครกั๋น’21มันก็จะเป๋นอย่างนี้แหละ สำหฮับคนตี้ชอบสะสมความร่ำรวยให้กั้บตั๋ว แต่ไม่ร่ำรวยในสายตาพะเจ็า”22แล้วพะเยซูก็อู้กั้บพวกศิษย์ว่า “เพราะอย่างนี้ เฮาถึงขอบอกพวกสูว่า ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกั้บจีวิดนี้ ว่าจะมีอะหยังกิน หรือเป๋นห่วงร่างกายว่าจะมีอะหยังสวมใส่ไหม23เพราะจีวิดนั้นสำคัญยิ่งกว่าข้าว และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเสื้อผ้า24ป่ออย่างแห็มาต๊ะ มันไม่ต้องหว่านหรือเก็บเกี่ยว ไม่มีห้องเก็บของหรือยุ้งฉาง แต่พะเจ็าก็เลี้ยงป่อพวกมัน พวกสูมีค่านักกว่านกหลายเท่านัก25กังวลไปเป่นได๊ กังวลแล้วยะให้จีวิดสูยืดออกไปได้แห็มสักชั่วโมงหรือเปล่าล่ะ26ถ้าแม้แต่เรื่องน้อยแค่นี้ ยังยะไม่ได้เลย แล้วยังจะไปกังวลเกี่ยวกั้บเรื่องนั้นเรื่องนี้แห็มเป่นได๊27ป่ออย่างดอกไม้ป่าต๊ะว่ามันโตได้จะได๋ มันไม่ได้ยะงาน และไม่ได้ปั่นด้ายเอง แต่ก็ยังสวยกว่าสูแป่นดินซาโลมอนในชุดเต็มยศเสียแห็ม28ขนาดหญ้าในทุ่งซึ่งอยู่แค่วันนี้ แล้ววันพูกถูกเผา พะเจ็ายังฮู๊จักตี้จะโต๊กแต่งให้สวยแบบนี้ แล้วนับประสาอะหยังกั้บพวกสูเล่า พะอ๋งจะไม่ยิ่งโต๊กแต่งให้นักกว่าทุ่งหญ้าหรือ พวกสูนี่ช่างมีความเจื้อน้อยเสียแต๊ๆ29เลิกกังวลเกี่ยวกั้บข้าวได้แล้ว ว่าจะมีอะหยังกินหรือดื่ม30ชนชาติทั้งหลายในโลกนี้ตี้ไม่ฮู๊จักพะเจ็าก็ดิ้นรนหาสิงเหล่านี้กั๋น แต่พระบิดาของสูฮู๊อยู่แล้วว่าสิงเหล่านี้จำเป๋นสำหฮับสู31แต่ให้ดิ้นรนหาเมืองของพะเจ็าแทน แล้วพะอ๋งจะให้สิงตี้จำเป๋นตึงหม้ดนี้กั้บสู”32ฝูงแกะน้อยๆเอ๋ย ไม่ต้องกั๋วนะ เพราะพระบิดาของสูยินดีตี้จะมอบเมืองให้กั้บสู33ให้ไปขายทรัพย์สมบัติตี้มีอยู่ เอาเงินไปแจกให้กั้บคนจน แล้วจัดหาถุงเงินตี้ไม่มีวันเก่าหรือขาดให้กั้บตั๋ว คือทรัพย์สมบัติบนสวรรค์ตี้ไม่มีวันหมด ขโมยก็ลักเอาไปไม่ได้ และตัวมอดก็กัดกินไม่ได้โตย34พราะทรัพย์สมบัติของสูอยู่ตี้ไหน ใจ๋ของสูก็อยู่ตี้นั่นโตย”35“แต่งตัวเตรียมพร้อมตี้จะฮับใช้อยู่เสมอ และจุดตะเกียงให้ส่องสว่างอยู่เสมอ36เหมือนกั้บคนตี้กำลังคอยสูนายของตนปิ๊กมาจากงานแต่งงาน เมื่อเปิ้นมาเคาะประตูฮ้อง ก็จะได้เปิดให้ทันที37พวกคนใช้ตี้สูนายปิ๊กมาพบว่ายังคงตื่นคอยเปิ้นอยู่ ก็ถือว่ามีเกียรติแต๊ๆ เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า นายคนนั้นจะปาพวกคนใช้ไปนั่งตี้โต๊ะ และเปิ้นก็จะใส่ผ้ากั๋นเปื้อน มาคอยให้บริการพวกคนใช้ตี้นั่งกินอยู่38ถ้านายปิ๊กมาตอนเตี้ยงคืนหรือดึกกว่านั้น แล้วพบว่าคนใช้ยังอยู่เตรียมพร้อมอย่างนั้น พวกเปิ้นก็มีเกียรติแต๊ๆ39แต่ให้ฮู๊นะว่า ถ้าสูของเฮือนฮู๊ตัวว่า ขโมยจะมาเวลาไหน เปิ้นคงไม่ปล่อยให้ขโมยงัดเข้ามาในเฮือนแน่40พวกสูก็เหมือนกั๋น ให้เตรียมพร้อมอยู่เสมอ เพราะบุตรมนุษย์จะมาตอนตี้สูคาดไม่ถึง”41เปโตรได้ถามว่า “อาจารย์คับ เรื่องเปรียบเทียบนี้ อาจารย์เล่าให้แต่พวกเฮาฟังเท่านั้น หรือเล่าให้กั้บทุกคนฟัง”42องค์สูจีวิดจึงตอบว่า “ใครคือพ่อเฮือนตี้ซื่อสัตย์และฉลาด ตี้สูนายมอบหขนาดให้ป่อแลและจัดหาข้าวให้กั้บทาสอื่นๆโตยเวลา43เมื่อนายปิ๊กมาหันทาสคนนั้นยะงานอย่างดี ทาสคนนั้นก็จะได้ฮับเกียรติแต๊ๆ44เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า สูนายจะแต่งตั้งทาสคนนั้นให้ป่อแลทรัพย์สมบัติตึงหม้ดของเปิ้น45แต่ถ้าทาสคนนั้นคิดในใจ๋ว่า ‘นายของข้ายังไม่ปิ๊กมาหรอก’ ก็เลยเริ่มทุบตีพวกทาสพ่อจายแม่ยิ๊งคนอื่นๆและกินดื่มจนเมาขนาด46สูนายจะปิ๊กมาในวันและเวลาตี้เปิ้นไม่คาดคิด แล้วเปิ้นก็จะถูกตัดเป๋นชิ้นๆพร้อมกั้บทาสคนอื่นๆตี้ไม่เจื้อฟัง47ทาสตี้ไม่ยอมเตรียมตัว หรือไม่ยะโตยสิงตี้สูนายสั่งให้ยะ จะถูกเฆี่ยนอย่างหนัก48แต่ถ้าทาสไม่ฮู๊ว่าสูนายสั่งให้ยะอะหยัง ก็จะถูกเฆี่ยนน้อยหน่อยเมื่อยะผิด พะเจ็าให้พระพรกั้บใครนัก คนนั้นก็ต้องคืนนัก พะเจ็าฝากความฮับผิดชอบให้กั้บใครนัก พะอ๋งก็จะคาดหวังนักจากคนนั้น”49“เฮามาเปื่อยะให้โลกนี้ลุกเป๋นไฟ เฮาอยากให้มันลุกเป๋นไฟเดี๋ยวนี้เลย50แต่เฮาต้องได้ฮับการจุ่มลงไปในความทุกข์เสียก่อน เฮาเองก็ฮู๊สึกทุกข์ใจ๋นักจนกว่ามันจะสำเร็จ51อย่าคิดว่าเฮามาเปื่อนำความสงบสุขมาให้กั้บโลกนี้ แต่เฮามาเปื่อยะให้เกิดการแโต๊กแยก52ต่อไปนี้ครอบครัวตี้มีห้าคนจะแหลวกั๋นเป๋นสองฝ่าย สามต่อสอง หรือสองต่อสาม53จะเกิดการแหลวกั๋นระหว่างป่อกั้บฮูกจาย แม่กั้บฮูกสาว และแม่ผัวกั้บฮูกใป๊”54แล้วพะเยซูหันไปอู้กั้บจาวเฮือนว่า “เมื่อสูหันก้อนเมฆมืดครึ้มลอยมาจากทิศตะวันโต๊ก สูก็อู้ว่า ‘ฝนจะโต๊กแล้ว’ แล้วมันก็โต๊กแต๊ๆ55เมื่อสูหันลมพัดมาจากทิศใต้ สูก็บอกว่า ‘อากาศจะฮ้อนแต้ๆ’ และมันก็เป๋นจะนี้56ไอ้พวกหน้าซื่อใจ๋คด พวกสูฮู๊จักตี้จะตีความหขนาดของดินฟ้าอากาศ แต่บ่ฮู๊จักความเป้นไป๋ของต๊ะตี้กำลังเกิดขึ้นปะเดี๋ยวนี้57สูตัดสินใจ๋เอาเองไม่ได้หรือ ว่าสูควรจะยะจะได๋58เมื่อสูกำลังไปศาลกั้บคนตี้ฟ้องร้องสู ตี้ใคร่ไก๋่เกลี่ยกั้บเปิ้นซะในระหว่างทาง ไม่อย่างนั้นเปิ้นจะลากตัวสูไปพบผู้พิปากษา และผู้พิปากษาก็จะส่งตัวสูให้กั้บผู้คุมเปื่อจับไปขัง59เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่าสูจะถูกขังจนกว่าจะใช้หนี้ครบทุกบาททุกสตางค์”
Son Light Foundation