लामण2
1भाल़ा, मालके रोश्शे बादल़ सियोन नगरी लै किहै घोर्हुऐ! तेऊ शोटी इज़राईले शोभा-शान सरगा का धरनीं! रोश्शै डाही तेऊ आपणीं नगरी बाखा पिठ फरेऊई।2मालकै किऐ नर्दैई हई याकबे आद-लुआदे सोभ गराअं बरैबाद, यहूदा मुल्खे गहल़ पाऐ तेऊ रोश्शै ढोल़ी। तेऊ किअ तिन्नों राज़ खतम अर तिन्नें राज़ै बशैल़ै तेऊ धरनीं नकदरै।3रोश्शै किअ तेऊ इज़राईलो बल खतम, सह हटअ तिन्नें मज़त करनै का पिछ़ू ज़ांऊं तिन्नें दुशमण आऐ, याकबे आद-लुआदा लै पल़अ तेऊओ रोश्श आगी ज़िहअ, तेता करै हुई तिन्नें सोभ गल्ला बरैबाद।4तेऊ खिंच़ी दुशमणा ज़ेही कबाणा दी कतीर लाई डोर, अर आपणैं दैहणै हाथै आसा तेऊ तलबार हारी दी! तेऊ पाऐ दुशमणा ज़िहै सोभ ज़ुआन मर्ध मारी ज़ुंण हेरनै बित्तै थिऐ। तेऊओ रोश्श भकअ आगी ज़िहअ अर तेता करै दझ़ै एरुशलेम नगरी सोभिए घअर।5मालकै किअ दुशमणा ज़िहअ इज़राईल बरैबाद, तेऊ डाहै तिन्नें ज़ैगा अर गहल़ उज़र करी शोटी। तेऊ डाहअ यहूदा मुल्खे लोगा लै कधि नां मुक्कदअ दुख पाई।6बिधाता पाअ एरुशलेम आपणअ पबित्र भबन खेचे छ़ानीं ज़िहअ ढोल़ी! तेऊ किऐ आपणैं तिह-थैर अर बशैघे धैल़ी खतम। राज़ै अर प्रोहता लै बी पल़अ तेऊओ रोश्श आगी ज़िहअ।7मालक बिधाता छ़ाडअ आपणअ पबित्र भबन अर तेथ आपणीं बेदी बी, तेऊ दैनअ दुशमणा तेते दुआली ढोल़णैं। ज़िधी कोई धैल़ै तिह-थैरे खुशीए ज़ैकारै हआ तै, तेथ लागै तिंयां दुशमण आप्पू ज़ितणें ज़ैकार करदै!8बिधाता ती दिलै एही डाही दी कि तेऊ पाणीं एरुशलेम नगरीए दुआल ढोल़ी। तेऊ लाअ तेथ सूत संघा डाहै नशाण लाई, अर तेऊ दैनअ तेता पठी बरैबाद करनै। ऐबै पाऐ गहल़-कोट ढोल़ी, तिंयां आसा दुहै उज़र पल़ै दै।9सियोन नगरीए प्रऊल़ी डुबी धरनीं, तेते द्रींडे किऐ ठोर-ठोर। राज़ै अर कार-करिंदै आसा परदेसी देशै गलामी दी डेऊऐ दै, ऐबै निं बिधातो बधान कोह खोज़दअ नां बिधाता कहा गूरा का धैनै-सुपनै गल्ला करदअ।10एरुशलेम नगरीए सैणैं आसा धरनीं नड़क्क बेठै दै, तिन्नैं आसा आपणैं मुंडै छ़ार अर घेरी आसा शोगे खिंथल़ै बान्हैं दै। ज़ुआन बेटल़ी आसा उटअ मूंड करी लेरा लांदी लागी दी।11लेरा लाई-लाई पल़ी मेरी आछी पाल्ली, मेरी शुक्की भितरी आंजा बी। आपणैं लोगो बनाश भाल़ी फुटअ भितरी मेरअ काल़ज़अ। लान्हैं अर दुधा झुटदै शोहरू-शोहरी आसा नगरीए बाता बेहोश पल़ै दै।12नाज़ा बाझ़ी भुखै-नचिशै बोला तिंयां लान्हैं लेरा लांदी आपणीं ईजा लै, “रोटी अर दाखो रस किधी आसा?” तिंयां आसा नगरीए बाता अर च़फै ज़खमी मणछा ज़िहै बेहोश पल़ै दै। तिंयां आसा सुलै-सुलै आपणीं माए भोसल़ै मरदै लागै दै।13एरुशलेम! हुंह ताल्है किज़ै बोलूं! हुंह तेरी केही झेठ करूं? एही दाह निं कोही हुई! तेरअ दुख आसा समुंदरा ज़िहअ खास्सअ एता का निं ताह कोहै बागै काढी सकदअ।14तेरै गूरै ज़ुंण धैनै-सुपनै तेरै बारै खोज़ै तै, तिंयां थिऐ झ़ुठै! तिन्नैं निं खोज़अ ई आथी कि तूह ती पाप करदी लागी दी! तिन्नैं गूरै डाही तूह ठगी, तैही पल़ी ताल्है अह आफ़त।15एसी बाती एछदै-डेऊंदै लागा तेरै सुहांगा करदै, एरुशलेम नगरीए बनाश भाल़ी लागा तिंयां मूंड झ़ल़ाऊई हास्सदै, “पृथूईए सोभी का बित्ती नगरी अह ई आसा? संसार ज़ेता लै घमंड करा, अह सह ई नगरी आसा?”16एरुशलेम! तेरै सोभ दुशमण आसा ज़िदै ताल्है दांदा कटिल्लदै लागै दै, तिंयां बोला दांदा करै आपणैं होठ दाबी एकी दुजै लै, “हाम्हैं किई अह पठी बरैबाद! ऐहा ई धैल़ी ता हाम्हैं न्हैल़ै तै लागै दै!”17ज़ुंण बिधाता करनअ त सोठअ द, सह किअ खिरी बिधाता पूरअ, ज़िहअ तेऊ खास्सी साला पैहलै त बोलअ द, तेऊ किअ नर्दैई हई तिहअ ई बनाश। एरुशलेम! तेऊ दैनअ तेरै दुशमणा ताखा ज़ितणैं ताल्है हास्सणैं अर तेरअ सुहांग करनै।18एरुशलेम नगरीए लोगो! दिला का लाआ आपणैं मालक बिधाता सेटा लेरा! धैल़-राच लोल़ी थारी आछी का आशूए गाडा बगी, कबल्लै रहा लेरा लांदै लागी, आछी का निं लोल़ी आशू शुक्कै।19सारी राची उझ़िआ हर पहरै भिई-भिई खल़ै, संघा पाआ आपणैं मालक बिधाता सेटा लेर-पकार, आपणैं दिले गल्ला दैआ तेऊ सेटा पाणीं ज़ेही तरैल़ी, आपणीं बाहा फुआरी करा तेऊ सेटा अरज़ कि सह थारै लान्हैं शोहरू-शोहरी लै झींण करे अर तिंयां ज़िऊंदै बच़े ज़ुंण नगरीए बाता बेहोश आसा पल़ै दै!20हे म्हारै मालक बिधाता! तूह किल्है आसा हाम्हां लै एही घोर सज़ा दैंदअ लागअ द? भुखै आसा बेटल़ी आपणैं मूंऐं दै शोहरू खांदी लागी द! प्रोहत अर गूर पाऐ तेरै पबित्र भबनै मारी!21लान्हैं अर प्रोढे ल्हासा आसा नगरीए बाता पल़ी दी, ज़ुआन मर्ध अर बेटल़ी पाऐ दुशमणै तलबारा करै मारी। रोश्शै धैल़ै काटै-फणाटै तंऐं तिंयां बेघै नर्दैई हई करै।22ज़िहै बिधाते तिह-थैरा लै लोग फेरा-फेर झाल़्हिआ, तिहै शादै तंऐं मुंह हंतणैं आल़ै मेरै दुशमण फेरा-फेर। तैहा तेरी रोश्शे धैल़ी निं कोह बच़ी सकदअ। तिन्नैं किई मेरै धाचै दै शोहरू-शोहरीए हत्या ज़हा लै हुंह खास्सी झ़ूरा ती।
Beyond Translation