Matthew5
11เมื่อพระเยซูเห็นผู้คนจำนวนมาก จึงเดินขึ้นไปบนเนินเขา และพระองค์นั่งลง และพวกสาวกของพระองค์ก็พากันมาหาพระองค์2แล้วพระเยซูจึงเริ่มสั่งสอนพวกสาวกของพระองค์ว่า3ความสุขมีแก่ผู้ที่รู้ว่าตนเองไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากพระเจ้า เพราะอาณาจักรแห่งนครบริสุทธิ์ เป็นของพวกเขา4ความสุขมีแก่ผู้ที่โศกเศร้า เพราะพระเจ้าจะปลอบโยนพวกเขา5ความสุขมีแก่ผู้ที่ถ่อมตน เพราะพวกเขาจะได้รับแผ่นดินโลกเป็นมรดก6ความสุขมีแก่ผู้ที่หิวกระหายความชอบธรรม เพราะพระเจ้าจะทำให้พวกเขาอิ่มใจ7ความสุขมีแก่ผู้มีความรักเมตตา (Karunā) เพราะพระเจ้าจะสำแดงความรักเมตตาแก่พวกเขา8ความสุขมีแก่ผู้ที่มีใจบริสุทธิ์ เพราะพวกเขาจะได้เห็นพระเจ้า9ความสุขมีแก่ผู้สร้างสันติ เพราะพวกเขาจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของพระเจ้า10ความสุขมีแก่ผู้ที่ถูกข่มเหงเพราะทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า เพราะอาณาจักรแห่งนครบริสุทธิ์ เป็นของพวกเขา11ความสุขมีแก่ท่านเมื่อผู้คนด่าว่าท่าน ทำร้ายท่าน และกล่าวโทษต่อท่าน เพราะความเชื่อของท่านในพระเจ้า12จงชื่นชมยินดีและเปรมปรีดิ์ เพราะบำเหน็ดของท่านในนครบริสุทธิ์จะมีบริบูรณ์ เพราะพวกเขาเคยข่มเหงทำเช่นนี้ต่อผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าที่อยู่ก่อนท่านเหมือนกัน13ท่านทั้งหลายเป็นเกลือของแผ่นดินโลก แต่ถ้าเกลือหมดรสเค็มแล้ว จะกลับทำให้เค็มได้อย่างไร? มันก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป นอกจากจะถูกโยนทิ้งและถูกเหยียบย่ำ14ท่านทั้งหลายเป็นความสว่างของโลก เมืองที่ตั้งอยู่บนภูเขาจะถูกซ่อนไว้ไม่ได้15ไม่มีใครจุดตะเกียงแล้วนำไปวางใต้ถัง แต่จะวางไว้บนเชิงตะเกียง เพื่อให้แสงสว่างแก่ทุกคนในบ้าน16เช่นเดียวกัน จงให้ความสว่างของท่านส่องสว่างต่อผู้คน เพื่อพวกเขาจะเห็นความดีที่ท่านทำ และถวายเกียรติแด่พระบิดาของท่านในนครบริสุทธิ์17อย่าคิดว่าเรามาเพื่อยกเลิกธรรมบัญญัติหรือคำสอนของผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า เรามิได้มาเพื่อลบล้าง แต่มาเพื่อทำให้สำเร็จบริบูรณ์18เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ฟ้าสวรรค์ และแผ่นดินโลกจะสูญสิ้นไป แต่ตัวอักษรหรือเส้นเล็กๆที่สุดของธรรมบัญญัติจะไม่สูญหายไป จนกว่าทุกสิ่งจะสำเร็จ19ผู้ใดละเมิดแม้เพียงข้อเล็กน้อยที่สุดในธรรมบัญญัติ และสั่งสอนผู้อื่นให้ละเมิดธรรมบัญญัตินั้น ผู้นั้นจะถูกเรียกว่าเป็นผู้เล็กน้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งนครบริสุทธิ์ แต่ผู้ใดที่เชื่อฟัง และสั่งสอนผู้อื่นให้ทำตามธรรมบัญญัติ จะถูกเรียกว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรแห่งนครบริสุทธิ์นั้น20หากความชอบธรรมของท่านไม่ยิ่งใหญ่กว่าพวกครูสอนธรรมบัญญัติและพวกนักบวชแล้ว ท่านจะไม่สามารถเข้าไปในอาณาจักรแห่งนครบริสุทธิ์ได้เลย21พวกท่านคงเคยได้ยินคำกล่าวว่า ‘อย่าฆ่าคน’ และ ‘ผู้ใดฆ่าคนจะต้องรับโทษ’22แต่เราบอกพวกท่านว่า ผู้ใดโกรธพี่น้องของตน ผู้นั้นจะต้องได้รับการพิพากษาโทษ ผู้ใดก็ตามที่พูดจาดูหมิ่นพี่น้องของตนจะถูกนำตัวขึ้นศาล และผู้ใดเรียกพี่น้องว่า ‘คนโง่’ ผู้นั้นจะตกอยู่ในอันตรายด้วยไฟจากนรก23เพราะฉะนั้น ถ้าพวกท่านกำลังนำของถวายไปที่แท่นบูชา แล้วระลึกได้ว่ามีพี่น้องที่มีเรื่องขัดแย้งกับท่าน24จงวางของถวายไว้ตรงนั้นหน้าแท่นบูชา แล้วไปคืนดีกับพี่น้องเสียก่อน จากนั้นค่อยกลับมาถวายของนั้น25จงรีบตกลงกับคู่ความของท่านก่อนจะถึงศาล มิฉะนั้นคู่ความของท่านอาจมอบท่านให้ผู้พิพากษา แล้วผู้พิพากษาก็จะมอบท่านให้เจ้าหน้าที่ แล้วท่านจะถูกจำอยู่ในคุก26เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ท่านจะไม่ออกจากที่นั่นจนกว่าจะชำระหนี้ทุกบาททุกสตางค์27พวกท่านคงเคยได้ยินคำกล่าวว่า ‘อย่าล่วงประเวณี’28แต่เราบอกพวกท่านว่า ผู้ใดมองหญิงด้วยความใคร่ ผู้นั้นก็ได้ล่วงประเวณีกับนางในใจแล้ว29ถ้าตาขวาของท่านทำให้ท่านมี กิเลสตัณหาก็จงควักมันทิ้งเสีย ดีกว่าที่ร่างกายส่วนหนึ่งของท่านจะพินาศ และทั้งตัวของท่านจะต้องตกนรก30และถ้ามือขวาของท่านทำให้ท่านมี กิเลสตัณหา ก็จงตัดมันทิ้งเสีย ดีกว่าที่จะสูญเสียทั้งร่างกายแล้วต้องตกนรก31ยังมีคำกล่าวอีกว่า ‘ผู้ใดหย่าภรรยาของตน จงให้หนังสือหย่าแก่เธอ’32แต่เราบอกท่านว่า ผู้ใดหย่าภรรยาของตน นอกจากกรณีการผิดประเวณี และไปแต่งงานกับหญิงอื่น ก็เป็นการล่วงประเวณี และผู้ที่แต่งงานกับหญิงที่ถูกหย่าก็ล่วงประเวณีด้วยเช่นกัน33พวกท่านคงได้ยินคำกล่าวว่า ‘อย่าสาบานเท็จ แต่จงรักษาคำสัตย์ต่อพระเจ้า’34แต่เราบอกท่านว่า อย่าสาบานเลย—ไม่ว่าจะสาบานโดยอ้างนครบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นบัลลังก์ของพระเจ้า35ไม่ว่าจะสาบานโดยอ้างโลก ซึ่งเป็นที่วางเท้าของพระองค์ หรือโดยอ้างกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นนครของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่36หรือแม้แต่โดยอ้างศีรษะของท่านเอง เพราะกิเลสตัณหาของท่านทำให้ผมเส้นหนึ่งกลายเป็นขาวหรือดำยังไม่ได้37จงใช้คำว่า ‘ใช่’ ของท่านหมายถึงใช่ และคำว่า ‘ไม่’ ของท่านหมายถึงไม่ อะไรที่มากกว่านั้นมาจากมารซาตานเจ้าแห่งนรก38พวกท่านได้ยินคำกล่าวที่ว่า ‘ตาต่อตา ฟันต่อฟัน’39แต่เราบอกท่านว่า อย่าตอบโต้ผู้ที่ทำร้ายท่านเลย หากใครตบแก้มขวาของท่าน ก็ให้หันแก้มซ้ายให้เขาด้วย40ถ้าใครจะฟ้องร้องเพื่อเอาเสื้อของท่านไป ก็ให้เสื้อคลุมเขาด้วย41ถ้าใครบังคับให้ท่านขนของไปหนึ่งกิโลเมตร ก็จงไปกับเขาสองกิโลเมตร42จงให้แก่ผู้ที่ขอจากท่าน และอย่าปฏิเสธผู้ที่ต้องการจะยืมจากท่าน43พวกท่านได้ยินคำกล่าวที่ว่า ‘จงรักเพื่อนบ้านของท่านและเกลียดศัตรูของท่าน44แต่เราบอกท่านว่า จงรักเมตตา ต่อศัตรูของท่าน จงอธิษฐานเผื่อผู้ที่ข่มเหงท่าน จงอวยพรแก่ผู้ที่สาปแช่งท่าน จงทำดีต่อผู้ที่เกลียดชังท่าน45แล้วท่านจะเป็นลูกของพระบิดาในนครบริสุทธิ์ เพราะพระองค์ทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นแก่ทั้งคนดีและคนชั่ว และให้ฝนตกทั้งแก่ผู้ชอบธรรมและผู้อธรรม46ถ้าท่านรักเมตตาเฉพาะผู้ที่รักเมตตาต่อท่านแล้ว ท่านจะได้รางวัลอะไร? แม้แต่คนเก็บภาษีก็ทำเช่นนั้น47ถ้าท่านทักทายเฉพาะเพื่อนฝูงของท่าน ท่านจะต่างอะไรกับคนอื่น? แม้แต่คนนอกศาสนาก็ทำเช่นนั้น48ดังนั้น จงเป็นผู้ที่สมบูรณ์แบบ เหมือนอย่างพระบิดาของท่านในนครบริสุทธิ์เป็นผู้ที่สมบูรณ์แบบ
Son Light Foundation