สดุดี90
คำอธิษฐานของโมเสส คนของพระเจ้า
1องค์เจ้านาย พระองค์เป็นที่พำนักของเรามาทุกชั่วอายุ2ก่อนภูเขาจะถือกำเนิดก่อนพระองค์จะก่อร่างแผ่นดินและโลกตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล พระองค์คือพระเจ้า3พระองค์ทำให้มนุษย์กลับสู่ความพินาศแล้วตรัสว่า “ลูกหลานมนุษย์เอ๋ย จงกลับไป”4เพราะหนึ่งพันปีในสายตาของพระองค์ก็เหมือนเมื่อวานที่ผ่านพ้น เหมือนยามหนึ่งในกลางคืน5พระองค์กวาดพวกเขาไปขณะหลับใหลยามเช้า พวกเขาผุดขึ้นเหมือนหญ้าใหม่6ตอนเช้ามันงอกงามและสดชื่นพอเย็นก็เหี่ยวแห้ง7เพราะความโกรธของพระองค์เผาผลาญเราความกริ้วของพระองค์ทำให้เราหวาดหวั่น8พระองค์วางความชั่วช้าของเราไว้ต่อหน้าพระองค์แม้บาปที่เราซ่อนไว้ก็อยู่ในแสงต่อหน้าพระองค์9เพราะวันเวลาของเราผ่านไปใต้ความกริ้วของพระองค์ปีทั้งหลายของเราจบลงเหมือนเสียงถอนหายใจ10อายุของเรามีสักเจ็ดสิบปีถ้าแข็งแรงก็อาจถึงแปดสิบแต่สิ่งที่ภูมิใจได้ก็มีเพียงงานหนักและความทุกข์เพราะมันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แล้วเราก็บินจากไป11ใครเล่าจะรู้ฤทธิ์แห่งความโกรธของพระองค์หรือความกริ้วที่สมกับความยำเกรงซึ่งเราควรมีต่อพระองค์?12โปรดสอนเราให้นับวันเวลาของตนเพื่อเราจะมีใจที่ประกอบด้วยปัญญา13พระยาห์เวห์ โปรดคลายความกริ้วลง!อีกนานแค่ไหน?โปรดสงสารผู้รับใช้ของพระองค์14ยามเช้า โปรดให้เราอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์เพื่อเราจะร้องด้วยความยินดีและชื่นบานตลอดวันเวลาของเรา15โปรดให้เราชื่นบานเท่ากับจำนวนวันที่พระองค์ให้เราทุกข์เท่ากับจำนวนปีที่เราได้พบความชั่วร้าย16ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ได้เห็นสิ่งที่พระองค์ทำและให้ลูกหลานของพวกเขาได้เห็นความรุ่งโรจน์ของพระองค์17ขอความโปรดปรานขององค์เจ้านาย พระเจ้าของเรา อยู่เหนือเราโปรดทำให้งานที่เราลงมือทำมั่นคงใช่ โปรดทำให้งานที่เราลงมือทำมั่นคง