สดุดี74
บทใคร่ครวญของอาสาฟ
1พระเจ้า ทำไมพระองค์จึงทอดทิ้งพวกเราตลอดไปทำไมความโกรธของพระองค์ยังคุกรุ่นต่อฝูงแกะในทุ่งหญ้าของพระองค์2โปรดระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ที่พระองค์ซื้อไว้แต่โบราณซึ่งพระองค์ไถ่ไว้เป็นเผ่ามรดกของพระองค์คือภูเขาศิโยน ที่พระองค์เคยอยู่3โปรดก้าวไปยังซากปรักหักพังที่ไม่มีวันฟื้นไปดูความชั่วร้ายทั้งสิ้นที่ศัตรูทำไว้ในสถานบริสุทธิ์4ศัตรูของพระองค์คำรามอยู่กลางที่ประชุมของพระองค์พวกเขาปักธงของตนเป็นเครื่องหมาย5พวกเขาเหมือนคนเงื้อขวานฟันฝ่าพงไม้หนาทึบ6บัดนี้พวกเขาใช้ขวานและค้อนทุบงานแกะสลักทั้งหมดจนแหลก7พวกเขาเผาสถานบริสุทธิ์ของพระองค์จนราบกับพื้นทำให้ที่พำนักแห่งพระนามของพระองค์แปดเปื้อน8พวกเขาคิดในใจว่า “เราจะบดขยี้พวกเขาให้หมดสิ้น”แล้วเผาสถานที่ทุกแห่งในแผ่นดินที่มีการนมัสการพระเจ้า9เราไม่เห็นหมายสำคัญอัศจรรย์อีกแล้วไม่มีผู้เผยพระวจนะเหลืออยู่และไม่มีใครในหมู่เรารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้อีกนานเท่าไร10พระเจ้า ศัตรูจะเยาะเย้ยอีกนานเท่าไรจะปล่อยให้ศัตรูหมิ่นพระนามของพระองค์ตลอดไปหรือ11ทำไมพระองค์จึงรั้งมือไว้ แม้แต่มือขวาของพระองค์โปรดดึงมือออกจากอก และเผาผลาญพวกเขาเสีย12ถึงกระนั้น พระเจ้าเป็นกษัตริย์ของฉันมาแต่โบราณนำความรอดมาทั่วแผ่นดิน13พระองค์แยกทะเลด้วยกำลังของพระองค์หักหัวสัตว์ทะเลทั้งหลายในน้ำ14พระองค์บดหัวเลวีอาธานจนแหลกและให้มันเป็นอาหารแก่ผู้คนและสัตว์ในถิ่นกันดาร15พระองค์เปิดทางให้น้ำพุและลำธารไหลออกมาและทำให้แม่น้ำใหญ่เหือดแห้ง16กลางวันเป็นของพระองค์ กลางคืนก็เป็นของพระองค์พระองค์สร้างแสงสว่างและดวงอาทิตย์17พระองค์กำหนดขอบเขตทั้งสิ้นของแผ่นดินพระองค์สร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว18พระยาห์เวห์ โปรดระลึกว่าศัตรูเยาะเย้ยพระองค์คนโง่เขลาดูหมิ่นพระนามของพระองค์19อย่ามอบชีวิตของนกพิราบของพระองค์ให้สัตว์ป่าอย่าลืมชีวิตของคนยากจนของพระองค์ตลอดไป20โปรดรักษาพันธสัญญาของพระองค์เพราะที่ซ่อนแห่งความรุนแรงเต็มอยู่ในมุมมืดของแผ่นดิน21อย่าให้คนถูกกดขี่ต้องกลับไปด้วยความอับอายขอให้คนยากจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์22พระเจ้า โปรดลุกขึ้นสู้คดีของพระองค์เองโปรดระลึกว่าคนโง่เยาะเย้ยพระองค์ตลอดวัน23อย่าลืมเสียงของศัตรูพระองค์เสียงอื้ออึงของคนที่ลุกขึ้นต่อสู้พระองค์ดังขึ้นไม่หยุด