สดุดี44
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ของลูกหลานโคราห์ บทสดุดีแห่งการใคร่ครวญ
1พระเจ้า เราได้ยินมากับหูของเราเองบรรพบุรุษเล่าให้ฟังถึงสิ่งที่พระองค์ทำในสมัยของพวกเขาในสมัยโบราณ2พระองค์ใช้มือขับไล่ชนชาติต่าง ๆแล้วปลูกบรรพบุรุษของเราไว้แทนพระองค์ทำให้ชนชาติทั้งหลายเดือดร้อนแต่ให้คนของพระองค์แผ่ขยายออกไป3เพราะพวกเขาไม่ได้ครอบครองแผ่นดินด้วยดาบของตนแขนของตนก็ไม่ได้ช่วยพวกเขาให้รอดแต่เป็นมือขวา แขน และแสงจากใบหน้าของพระองค์เพราะพระองค์โปรดปรานพวกเขา4พระเจ้า พระองค์คือกษัตริย์ของฉันโปรดบัญชาให้ยาโคบมีชัย!5ด้วยพระองค์ เราจะผลักศัตรูให้ล้มด้วยพระนามของพระองค์ เราจะเหยียบคนที่ลุกขึ้นสู้เรา6เพราะฉันจะไม่วางใจในคันธนูดาบของฉันก็ช่วยฉันให้รอดไม่ได้7แต่พระองค์ช่วยเราให้พ้นจากศัตรูและทำให้คนที่เกลียดเราอับอาย8เราภูมิใจในพระเจ้าตลอดวันเราจะขอบคุณพระนามของพระองค์ตลอดไป เซลาห์9แต่ตอนนี้พระองค์กลับผลักไสเราและทำให้เราอับอายไม่ออกไปรบพร้อมกองทัพของเรา10พระองค์ทำให้เราหันหลังหนีศัตรูคนที่เกลียดเราก็ปล้นเอาตามใจ11พระองค์ทำให้เราเหมือนแกะสำหรับเป็นอาหารและกระจายเราไปท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ12พระองค์ขายประชากรของพระองค์ไปโดยไม่ได้อะไรและไม่ได้กำไรจากการขายพวกเขาเลย13พระองค์ทำให้เราเป็นที่ดูหมิ่นของคนรอบข้างเป็นที่เยาะเย้ยและถากถางของคนรอบตัว14พระองค์ทำให้เราเป็นคำเยาะเย้ยติดปากในหมู่ชนชาติต่าง ๆเป็นเหตุให้ประชาชนส่ายหัว15ความอับอายอยู่ตรงหน้าฉันตลอดวันความขายหน้าคลุมใบหน้าฉันไว้16เพราะเสียงเยาะเย้ยของคนที่ตำหนิและด่าทอเพราะศัตรูและคนที่คิดแก้แค้น17ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับเราแต่เรายังไม่ลืมพระองค์และไม่ได้ทรยศพันธสัญญาของพระองค์18ใจของเราไม่ได้หันกลับฝีเท้าก็ไม่ได้ออกนอกทางของพระองค์19แม้พระองค์บดขยี้เราในถิ่นของหมาจิ้งจอกและคลุมเราด้วยเงาความตาย20ถ้าเราลืมพระนามของพระเจ้าของเราหรือยื่นมือออกหาพระอื่น21พระเจ้าจะไม่ค้นพบเรื่องนี้หรือ?เพราะพระองค์รู้ความลับในใจ22เพราะเห็นแก่พระองค์ เราถูกฆ่าตลอดวันถูกนับว่าเป็นแกะสำหรับถูกฆ่า23ตื่นเถิด!องค์เจ้านาย ทำไมพระองค์หลับอยู่? ลุกขึ้น!อย่าผลักไสเราตลอดไป24ทำไมพระองค์ซ่อนใบหน้าและลืมความทุกข์กับการถูกกดขี่ของเรา?25เพราะจิตใจของเราหมอบลงกับฝุ่นร่างกายของเราแนบติดพื้นดิน26โปรดลุกขึ้นมาช่วยเราไถ่เราเพราะความรักมั่นคงของพระองค์