สดุดี42
สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทใคร่ครวญของลูกหลานโคราห์
1กวางหอบกระหายหาลำธารอย่างไรใจฉันก็กระหายหาพระองค์อย่างนั้น พระเจ้า 2ใจฉันกระหายพระเจ้า พระเจ้าผู้มีชีวิตเมื่อไรฉันจะได้มาอยู่ต่อหน้าพระเจ้า?3น้ำตากลายเป็นอาหารของฉันทั้งวันทั้งคืนขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”4เมื่อระลึกถึงเรื่องเหล่านี้ ฉันก็เทความในใจออกมาเคยเดินไปกับฝูงชน และนำขบวนไปยังบ้านของพระเจ้าท่ามกลางเสียงยินดีและสรรเสริญ เป็นฝูงชนฉลองวันศักดิ์สิทธิ์5ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้?ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน?จงหวังในพระเจ้า!เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์อยู่ใกล้และช่วยฉันให้รอด6พระเจ้าของฉัน ใจฉันท้อแท้อยู่ข้างในฉันจึงระลึกถึงพระองค์จากแผ่นดินริมจอร์แดนจากยอดเขาเฮอร์โมน จากเนินมิซาร์7ห้วงลึกเรียกหาห้วงลึก ท่ามกลางเสียงน้ำตกของพระองค์คลื่นทุกลูกและเกลียวคลื่นของพระองค์ถาโถมทับฉัน8กลางวัน พระยาห์เวห์ จะบัญชาให้ความรักมั่นคงของพระองค์อยู่กับฉันกลางคืนบทเพลงของพระองค์จะอยู่กับฉันเป็นคำอธิษฐานถึงพระเจ้าแห่งชีวิตของฉัน9ฉันจะถามพระเจ้า ศิลาของฉันว่า “ทำไมพระองค์ลืมฉัน?ทำไมฉันต้องเดินเศร้า เพราะศัตรูกดขี่?”10คำเยาะเย้ยของศัตรูเหมือนดาบทิ่มอยู่ในกระดูกขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”11ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้?ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน?จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ผู้ช่วยให้ฉันเงยหน้าได้ และเป็นพระเจ้าของฉัน