สดุดี144
ของดาวิด
1พระยาห์เวห์ ศิลาของฉัน สมควรได้รับการยกย่องพระองค์ทรงฝึกมือฉันให้ทำสงครามและฝึกนิ้วมือให้เข้าสู้รบ2พระองค์คือความรักมั่นคงของฉัน เป็นป้อมปราการเป็นหอคอยสูง เป็นผู้ช่วยกู้เป็นโล่และที่ลี้ภัยของฉันผู้ทรงทำให้ประชาชนของฉันยอมอยู่ใต้อำนาจ3พระยาห์เวห์ มนุษย์เป็นใคร พระองค์จึงทรงใส่ใจเขา?ลูกมนุษย์เป็นใคร พระองค์จึงทรงคำนึงถึงเขา?4มนุษย์เป็นเหมือนลมหายใจวันเวลาของเขาเหมือนเงาที่ผ่านไป5พระยาห์เวห์ โปรดแหวกฟ้าสวรรค์แล้วลงมาแตะภูเขา แล้วควันจะพลุ่งขึ้น6โปรดปล่อยสายฟ้าออกไปให้พวกเขากระจัดกระจายยิงลูกศรของพระองค์ออกไปให้พวกเขาแตกพ่าย7โปรดยื่นมือจากเบื้องบนช่วยฉันและดึงขึ้นจากห้วงน้ำใหญ่ให้พ้นจากเงื้อมมือของคนต่างชาติ8คนที่ปากพูดคำหลอกลวงและมือขวาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเท็จ9พระเจ้า ฉันจะร้องเพลงใหม่ถวายพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ด้วยพิณสิบสาย10พระองค์คือผู้ประทานความรอดแก่บรรดากษัตริย์ผู้ช่วยดาวิด ผู้รับใช้ของพระองค์ ให้พ้นจากดาบที่คร่าชีวิต11โปรดช่วยฉันและให้พ้นจากเงื้อมมือของคนต่างชาติคนที่ปากพูดคำหลอกลวงและมือขวาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเท็จ12แล้วบุตรชายของเราจะเป็นเหมือนต้นไม้ที่เติบโตสมบูรณ์แข็งแรงบุตรสาวของเราจะเหมือนเสาที่สลักงามเพื่อประดับวัง13ยุ้งฉางของเราจะเต็มเปี่ยมด้วยเสบียงทุกชนิดฝูงแกะของเราจะออกลูกเป็นพันเป็นหมื่นตามท้องทุ่ง14โคของเราจะลากของหนักได้จะไม่มีการบุกเข้ามา ไม่มีการออกไปและไม่มีเสียงร้องทุกข์ตามถนนของเรา15ชนชาติที่เป็นเช่นนี้ย่อมเป็นสุขชนชาติที่มีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าก็เป็นสุข