สดุดี132
บทเพลงแห่งการขึ้นไป
1พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงดาวิดและความทุกข์ยากทั้งสิ้นของเขา2เขาสาบานต่อพระยาห์เวห์และปฏิญาณต่อองค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบว่า3“ฉันจะไม่เข้าไปในบ้านของฉันจะไม่ขึ้นไปนอนบนเตียง4จะไม่ยอมให้ตาหลับหรือให้เปลือกตาเคลิ้มลง5จนกว่าจะหาสถานที่สำหรับพระยาห์เวห์ได้เป็นที่ประทับขององค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบ”6เราได้ยินเรื่องนี้ที่เอฟราธาห์และพบสิ่งนั้นในทุ่งยาอาร์7“เราจะเข้าไปยังที่ประทับของพระองค์จะกราบลงที่วางเท้าของพระองค์”8พระยาห์เวห์ โปรดลุกขึ้นไปยังที่พักของพระองค์ทั้งพระองค์และหีบแห่งฤทธานุภาพของพระองค์9ขอให้บรรดาปุโรหิตของพระองค์สวมความชอบธรรมและให้ผู้ภักดีของพระองค์โห่ร้องด้วยความยินดี!10เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์โปรดอย่าหันหน้าหนีผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้11พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณต่อดาวิดด้วยความสัตย์จริงและจะไม่ทรงหันกลับจากคำปฏิญาณนั้นว่า“เราจะตั้งลูกหลานที่เกิดจากกายของเจ้าไว้บนบัลลังก์ของเจ้า12หากลูกหลานของเจ้ารักษาพันธสัญญาของเราและรักษาคำพยานที่เราจะสอนพวกเขาลูกหลานของพวกเขาก็จะนั่งบนบัลลังก์ของเจ้าตลอดไปเช่นกัน”13เพราะพระยาห์เวห์ทรงเลือกศิโยนและปรารถนาให้เป็นที่ประทับของพระองค์14“ที่นี่เป็นที่พักของเราตลอดไปเราจะอยู่ที่นี่ เพราะเราปรารถนาที่นี่15เราจะอวยพรให้เสบียงของเมืองนี้อุดมสมบูรณ์จะให้ขนมปังแก่คนยากไร้จนอิ่ม16เราจะสวมความรอดให้ปุโรหิตของเมืองนี้และผู้ภักดีจะโห่ร้องด้วยความยินดี17ที่นี่เราจะทำให้เขาของดาวิดแตกหน่อขึ้นและเตรียมตะเกียงไว้สำหรับผู้ที่เราเจิม18เราจะสวมความอับอายให้ศัตรูของเขาแต่มงกุฎบนศีรษะของเขาจะส่องประกาย”