สดุดี102

คำ​อธิษฐาน​ของ​ผู้​ทุกข์​ยาก เมื่อ​เขา​หมด​เรี่ยวแรง​และ​ระบาย​คำ​คร่ำครวญ​ต่อ​พระ​ยาห์เวห์

1พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน! ขอ​เสียง​ร้อง​ของ​ฉัน​ไป​ถึง​พระองค์2ใน​วัน​ที่​ฉัน​ทุกข์​ยาก อย่า​ซ่อน​หน้า​ไป​จาก​ฉันโปรด​เงี่ยหู​ฟังวัน​ที่​ฉัน​ร้อง​เรียก ขอ​พระองค์​ตอบ​โดย​เร็ว3เพราะ​วัน​เวลา​ของ​ฉัน​สลาย​ไป​เหมือน​ควันกระดูก​ของ​ฉัน​ร้อน​ไหม้​เหมือน​คบเพลิง4ใจ​ของ​ฉัน​เหี่ยว​ไหม้​เหมือน​หญ้าจน​ฉัน​ลืม​กิน​อาหาร5เพราะ​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​ฉันร่างกาย​จึง​ซูบ​จน​เหลือ​แต่​หนัง​หุ้ม​กระดูก6ฉัน​เหมือน​นก​กระทุง​กลาง​ถิ่น​กันดารเหมือน​นก​ฮูก​ใน​ที่​รกร้าง7ฉัน​เฝ้า​ตื่น​อยู่ เหมือน​นก​กระจอก​เดียวดาย​บน​หลังคา8ศัตรู​ด่าทอ​ฉัน​ตลอด​วันคน​ที่​คลั่ง​แค้น​ฉัน​เอา​ชื่อ​ฉัน​ไป​ใช้​เป็น​คำ​สาป9ฉัน​กิน​เถ้า​ถ่าน​เหมือน​ขนม​ปังดื่ม​น้ำ​ปน​กับ​น้ำตา10เพราะ​ความ​ขุ่น​เคือง​และ​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์พระองค์​ยก​ฉัน​ขึ้น แล้ว​เหวี่ยง​ทิ้ง​ไป11วัน​เวลา​ของ​ฉัน​เหมือน​เงา​ที่​ทอด​ยาวฉัน​เหี่ยวแห้ง​เหมือน​หญ้า
12แต่​พระ​ยาห์เวห์ พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไปชื่อเสียง​ของ​พระองค์​ยืนยง​ทุก​ชั่ว​อายุ13พระองค์​จะ​ลุก​ขึ้น​เมตตา​ศิโยนเพราะ​ถึง​เวลา​สงสาร​ศิโยนแล้วเวลา​ที่​กำหนด​ไว้​มา​ถึง​แล้ว14เพราะ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​รัก​ก้อน​หิน​ของ​ศิโยนและ​สงสาร​แม้​แต่​ฝุ่น​ดิน​ของ​เมือง​นั้น15บรรดา​ประชาชาติ​จะ​ยำเกรง​พระ​นาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์กษัตริย์​ทั้ง​โลก​จะ​ยำเกรง​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์16เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ได้สร้างศิ​โยน​ขึ้น​ใหม่และ​ปรากฏ​ด้วย​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์17พระองค์​ตอบ​คำ​อธิษฐาน​ของ​คน​สิ้น​ไร้​ไม้​ตอกไม่​ดูหมิ่น​คำ​อธิษฐาน​ของ​พวก​เขา18เรื่อง​นี้​จะ​ถูก​เขียน​ไว้​ให้​คน​รุ่น​หลังชน​ชาติ​ที่​จะ​ถูก​สร้าง​ขึ้น​จะ​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์ 19เพราะ​พระองค์​มอง​ลง​มา​จาก​ที่​สูง​แห่ง​สถาน​บริสุทธิ์จาก​สวรรค์ พระ​ยาห์เวห์​มอง​ดู​แผ่นดิน​โลก20เพื่อ​ฟัง​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​นักโทษและ​ปล่อย​ผู้​ที่​ถูก​กำหนด​ให้​ตาย​ให้​เป็น​อิสระ21เพื่อ​คน​ทั้งหลาย​จะ​ประกาศ​พระ​นาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์ในศิโยนและ​สรรเสริญ​พระองค์​ใน​เยรูซาเล็ม22เมื่อ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ มา​รวม​กันพร้อม​กับ​อาณาจักร​ทั้งหลาย เพื่อ​รับใช้​พระ​ยาห์เวห์
23พระองค์​ทำให้​กำลัง​ของ​ฉัน​อ่อน​ลง​กลาง​ทางและ​ทำให้​วัน​เวลา​ของ​ฉัน​สั้น​ลง24ฉัน​จึง​กล่าว​ว่า “พระเจ้า​ของ​ฉัน อย่า​เอา​ชีวิต​ฉัน​ไป​เมื่อ​ยัง​อยู่​กลาง​วัยปี​เดือน​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ทุก​ชั่ว​อายุ25แต่​เดิม​พระองค์​วาง​รากฐาน​ของ​แผ่นดิน​โลกฟ้า​สวรรค์​เป็น​ผล​งาน​จาก​มือ​ของ​พระองค์26สิ่ง​เหล่า​นั้น​จะ​สูญ​ไป แต่​พระองค์​ยัง​คง​อยู่ทุก​สิ่ง​จะ​เก่า​ไป​เหมือน​เสื้อ​ผ้าพระองค์​จะ​เปลี่ยน​มัน​เหมือน​เปลี่ยน​เสื้อ​คลุม แล้ว​มัน​ก็​เปลี่ยน​ไป27แต่​พระองค์​ยัง​เป็น​พระองค์​เดิมปี​เดือน​ของ​พระองค์​ไม่​มี​วัน​สิ้นสุด28ลูกหลาน​ของ​ผู้​รับใช้​พระองค์​จะ​มี​ชีวิต​สืบ​ต่อ​ไปเชื้อสาย​ของ​พวก​เขา​จะ​ตั้ง​มั่น​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์”