สุภาษิต31
1ถ้อยคำของกษัตริย์เลมูเอล เป็นคำเปิดเผยที่แม่สอนเขาไว้:2“โอ ลูกแม่!โอ ลูกที่แม่ให้กำเนิด!โอ ลูกที่แม่ได้ปฏิญาณไว้!3อย่าเอากำลังของลูกไปทุ่มให้ผู้หญิงอย่าเดินในทางที่ทำลายกษัตริย์4เลมูเอลเอ๋ย ไม่เหมาะกับกษัตริย์ไม่เหมาะที่กษัตริย์จะดื่มเหล้าองุ่นหรือให้เจ้านายคอยถามหาเหล้าแรง5เกรงว่าจะดื่มแล้วลืมบทบัญญัติและบิดเบือนสิทธิอันชอบธรรมของผู้ทุกข์ยาก6จงให้เหล้าแรงแก่คนที่กำลังจะพินาศและให้เหล้าองุ่นแก่คนที่ใจขมขื่น7ให้เขาดื่มจนลืมความยากจนและไม่ต้องนึกถึงความทุกข์อีก8จงออกปากแทนคนที่พูดเพื่อตัวเองไม่ได้เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทอดทิ้ง9จงออกปากตัดสินอย่างชอบธรรมและให้ความยุติธรรมแก่คนยากจนและคนขัดสน”10 ใครจะพบหญิงที่มีคุณค่า?คุณค่าของนางสูงกว่าทับทิมมากนัก11สามีวางใจนางอย่างเต็มที่และเขาจะไม่ขาดผลกำไร12นางทำดีต่อเขา ไม่ทำร้ายตลอดชีวิตของนาง13นางเสาะหาขนแกะและป่านและเต็มใจทำงานด้วยมือ14นางเหมือนเรือสินค้านำขนมปังมาจากแดนไกล15นางลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืดเตรียมอาหารให้คนในบ้านและแบ่งส่วนอาหารให้สาวใช้16นางพิจารณาที่นาแล้วซื้อไว้ใช้ผลจากน้ำพักน้ำแรงของตนปลูกสวนองุ่น17นางคาดเอวไว้พร้อมออกแรงและออกแรงด้วยสองแขนอย่างเข้มแข็ง18นางรู้ว่าสินค้าที่ขายให้ผลดีตะเกียงของนางไม่ดับแม้ยามค่ำคืน19มือหนึ่งจับไม้พันเส้นใยอีกมือจับแกนปั่นด้าย20นางยื่นมือช่วยคนยากจนและยื่นแขนให้คนขัดสน21เมื่อหิมะมา นางไม่ห่วงคนในบ้านเพราะทุกคนในบ้านสวมเสื้อผ้าสีแดงสด22นางทำผ้าคลุมปักลวดลายให้ตัวเองเสื้อผ้าของนางเป็นผ้าลินินเนื้อดีและสีม่วง23สามีของนางเป็นที่นับถือที่ประตูเมืองเมื่อนั่งอยู่ท่ามกลางผู้อาวุโสของแผ่นดิน24นางตัดเย็บเสื้อผ้าลินินขายและส่งผ้าคาดเอวให้พ่อค้า25กำลังและศักดิ์ศรีเป็นอาภรณ์ของนางนางหัวเราะได้เมื่อคิดถึงวันข้างหน้า26ถ้อยคำของนางเปี่ยมด้วยปัญญาและคำสอนของนางเต็มด้วยความเมตตา27นางดูแลความเป็นอยู่ของคนในบ้านอย่างทั่วถึงและไม่เอาแต่กินอยู่อย่างเกียจคร้าน28ลูกๆ ลุกขึ้นยกย่องนางสามีก็ชมนางว่า:29“หญิงมากมายทำสิ่งดีงามแต่นางเหนือกว่าทุกคน”30เสน่ห์หลอกลวง และความงามก็ไม่ยั่งยืนแต่หญิงที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ควรได้รับคำสรรเสริญ31ให้นางได้รับผลจากน้ำพักน้ำแรงของตน!ให้ผลงานของนางสรรเสริญนางที่ประตูเมือง!