สุภาษิต29
1คนที่ถูกตักเตือนบ่อยๆ แล้วยังดื้อดึงไม่ยอมฟังจะพินาศฉับพลันจนแก้ไขไม่ได้2เมื่อคนชอบธรรมรุ่งเรือง ประชาชนก็ยินดีแต่เมื่อคนชั่วปกครอง ประชาชนก็คร่ำครวญ3คนที่รักปัญญาทำให้พ่อชื่นใจแต่คนที่คบหาโสเภณีผลาญทรัพย์ของตน4กษัตริย์ทำให้แผ่นดินมั่นคงด้วยความยุติธรรมแต่คนที่รับสินบนทำให้บ้านเมืองพังลง5คนที่ป้อยอเพื่อนบ้านกำลังกางตาข่ายไว้ใต้เท้าเขา6คนชั่วติดบ่วงบาปของตนแต่คนชอบธรรมร้องเพลงและยินดีได้7คนชอบธรรมใส่ใจสิทธิของคนจนแต่คนชั่วไม่ใส่ใจเรื่องนี้8คนชอบเยาะเย้ยทำให้เมืองเดือดพล่านแต่คนมีปัญญาช่วยดับความโกรธ9เมื่อคนมีปัญญาขึ้นศาลกับคนโง่คนโง่จะเดือดดาลหรือเยาะเย้ย และไม่มีความสงบเกิดขึ้น10คนกระหายเลือดเกลียดคนซื่อสัตย์และหมายเอาชีวิตคนซื่อตรง11คนโง่ระบายความโกรธออกมาจนหมดแต่คนมีปัญญารู้จักระงับไว้12ถ้าผู้ปกครองชอบฟังคำโกหกขุนนางของเขาก็จะชั่วไปหมด13คนจนกับคนกดขี่มีสิ่งหนึ่งร่วมกันพระยาห์เวห์ทรงให้ดวงตาของทั้งคู่มองเห็น14กษัตริย์ที่ตัดสินคนจนอย่างยุติธรรมบัลลังก์ของเขาจะตั้งมั่นตลอดไป15ไม้เรียวที่ใช้ตีสอนทำให้เกิดปัญญาแต่เด็กที่ถูกปล่อยตามใจทำให้แม่อับอาย16เมื่อคนชั่วเพิ่มขึ้น บาปก็เพิ่มตามแต่คนชอบธรรมจะได้เห็นความพินาศของพวกเขา17ตักเตือนลูก แล้วลูกจะนำความสงบมาให้และทำให้ใจชื่นบาน18เมื่อไม่มีคำเปิดเผย ผู้คนก็ปล่อยตัวไร้การยับยั้งแต่คนที่รักษาบทบัญญัติย่อมเป็นสุข19คนรับใช้แก้ไขด้วยคำพูดอย่างเดียวไม่ได้ถึงจะเข้าใจก็ไม่ตอบสนอง20เห็นคนที่พูดพล่อยโดยไม่คิดไหม?ยังมีหวังกับคนโง่มากกว่าเขาเสียอีก21คนที่ตามใจคนรับใช้มาตั้งแต่วัยหนุ่มสุดท้ายจะได้เขาเป็นเหมือนลูกชาย22คนขี้โมโหก่อวิวาทคนมักโกรธก็ทำบาปมากมาย23ความหยิ่งทำให้คนตกต่ำแต่คนใจถ่อมจะได้รับเกียรติ24คนที่ร่วมมือกับขโมยก็เป็นศัตรูกับชีวิตตัวเองเขาสาบานแล้ว แต่ไม่กล้าให้การ25การหวั่นเกรงมนุษย์เป็นกับดักแต่คนที่วางใจในพระยาห์เวห์จะปลอดภัย26หลายคนแสวงหาความโปรดปรานจากผู้ปกครองแต่ความยุติธรรมสำหรับแต่ละคนมาจากพระยาห์เวห์27คนไม่ซื่อสัตย์รังเกียจคนชอบธรรมคนซื่อตรงก็รังเกียจคนชั่ว