สุภาษิต17
1กินขนมปังแห้งชิ้นเดียวอย่างสงบยังดีกว่าบ้านที่เต็มด้วยงานเลี้ยงแต่มีการทะเลาะกัน2คนรับใช้ที่ทำงานอย่างฉลาดจะได้ปกครองลูกชายที่นำความอับอายมาและได้ส่วนมรดกร่วมกับพี่น้อง3เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน เตามีไว้สำหรับทองแต่พระยาห์เวห์ทรงทดสอบใจ4คนทำชั่วเอาใจใส่คำพูดชั่วคนโกหกชอบฟังถ้อยคำมุ่งร้าย5คนที่เยาะเย้ยคนจนก็ดูหมิ่นพระผู้สร้างเขาคนที่ดีใจกับความหายนะจะไม่พ้นโทษ6หลานๆ เป็นมงกุฎของคนชราและพ่อแม่เป็นเกียรติของลูก7คำพูดสูงส่งไม่เหมาะกับคนโง่ยิ่งไม่ควรเลยที่ผู้ปกครองจะพูดโกหก8คนให้สินบนมองว่าสินบนนั้นเหมือนอัญมณีล้ำค่าหันไปทางไหนก็สำเร็จ9คนที่ปกปิดความผิดช่วยให้ความรักงอกงามแต่คนที่รื้อเรื่องเดิมทำให้เพื่อนสนิทแตกกัน10คำตักเตือนหยั่งลึกในใจคนมีความเข้าใจยิ่งกว่าการเฆี่ยนคนโง่ร้อยครั้ง11คนชั่วมุ่งแต่จะกบฏจึงมีทูตโหดร้ายถูกส่งมาจัดการเขา12พบแม่หมีที่ถูกพรากลูกยังดีกว่าพบคนโง่ในความโง่ของตน13ใครตอบแทนความดีด้วยความชั่วความชั่วจะไม่พรากจากบ้านของเขา14การเริ่มทะเลาะเหมือนเปิดช่องให้น้ำทะลักจากเขื่อนจงหยุดก่อนที่การวิวาทจะปะทุ15คนที่ประกาศว่าคนชั่วเป็นฝ่ายถูก และคนที่ตัดสินว่าคนชอบธรรมเป็นฝ่ายผิดทั้งคู่เป็นที่รังเกียจของพระยาห์เวห์16เงินในมือคนโง่จะมีประโยชน์อะไรสำหรับซื้อปัญญาในเมื่อเขาไม่มีความเข้าใจ17เพื่อนรักกันทุกเวลาพี่น้องเกิดมาเพื่อยืนข้างกันในยามลำบาก18คนขาดสามัญสำนึกจับมือค้ำประกันและรับเป็นผู้ค้ำต่อหน้าเพื่อนบ้าน19คนที่รักการฝ่าฝืนก็รักการทะเลาะคนที่ทำประตูบ้านสูงใหญ่ก็แสวงหาความพินาศ20คนใจคดไม่พบความเจริญคนลิ้นหลอกลวงตกอยู่ในความเดือดร้อน21ใครมีลูกโง่ก็มีแต่ความทุกข์พ่อของคนโง่ไม่มีความยินดี22ใจเบิกบานเป็นยาดีแต่ใจที่แหลกสลายทำให้กระดูกเหี่ยวแห้ง23คนชั่วรับสินบนลับๆเพื่อบิดเบือนทางแห่งความยุติธรรม24คนมีความเข้าใจมุ่งมองปัญญาที่อยู่ตรงหน้าแต่สายตาคนโง่ล่องลอยไปถึงสุดขอบโลก25ลูกโง่ทำให้พ่อโศกเศร้าและทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดขมขื่นใจ26ลงโทษคนชอบธรรมก็ไม่ดีเฆี่ยนขุนนางเพราะความซื่อตรงก็ไม่ถูก27คนมีความรู้รู้จักสงวนคำพูดคนใจเย็นเป็นคนมีความเข้าใจ28แม้แต่คนโง่ ถ้าเงียบก็ถูกมองว่ามีปัญญาพอปิดปาก ก็ถูกนับว่ารอบคอบ