ผู้วินิจฉัย5
1วันนั้นเดโบราห์กับบาราคบุตรอาบีโนอัมร้องเพลงว่า2“เมื่อบรรดาผู้นำในอิสราเอลกล้าออกนำทัพเมื่อประชาชนพร้อมใจกันอาสาจงสรรเสริญพระยาห์เวห์!3“กษัตริย์ทั้งหลาย จงฟัง!บรรดาผู้ครองแคว้น จงเงี่ยหูฟัง!ข้าพเจ้าเองจะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์จะร้องเพลงสรรเสริญพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล4“ข้าแต่พระยาห์เวห์ เมื่อพระองค์ออกจากเสอีร์เมื่อพระองค์เคลื่อนจากทุ่งเอโดมแผ่นดินก็สั่นสะเทือน ท้องฟ้าก็หลั่งฝนเมฆเทน้ำลงมา5ภูเขาทั้งหลายสั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์แม้แต่ซีนายก็สั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล6“ในสมัยชัมการ์บุตรอานาทในสมัยยาเอล ถนนหลวงไร้ผู้คนผู้เดินทางต้องใช้ทางเล็กทางน้อย7บรรดาผู้ปกครองหมดไปจากอิสราเอลพวกเขาหมดไป จนกระทั่งข้าพเจ้า เดโบราห์ ลุกขึ้นจนกระทั่งข้าพเจ้าลุกขึ้นเป็นแม่ของอิสราเอล8พวกเขาเลือกเทพเจ้าองค์ใหม่ๆแล้วสงครามก็มาถึงประตูเมืองในหมู่ชาวอิสราเอลสี่หมื่นคน มีใครเห็นโล่หรือหอกบ้างไหม?9ใจของข้าพเจ้าอยู่กับบรรดาผู้ปกครองอิสราเอลผู้พร้อมใจกันอาสาท่ามกลางประชาชนจงสรรเสริญพระยาห์เวห์!10“จงบอกเล่า พวกท่านที่ขี่ลาขาวพวกท่านที่นั่งบนพรมอย่างดีและพวกท่านที่เดินตามทาง11ณ ที่ตักน้ำ ไกลจากเสียงของนักยิงธนูที่นั่นพวกเขาจะเล่าถึงกิจการอันชอบธรรมของพระยาห์เวห์กิจการอันชอบธรรมในการปกครองอิสราเอลของพระองค์“แล้วประชาชนของพระยาห์เวห์ลงไปยังประตูเมือง12‘ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น เดโบราห์!ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น ร้องเพลงขึ้นมา!ลุกขึ้น บาราค จงนำเชลยของเจ้าไป บุตรอาบีโนอัมเอ๋ย’13“แล้วผู้ที่เหลืออยู่ในหมู่ขุนนางกับประชาชนก็ลงมาพระยาห์เวห์เสด็จลงมาเพื่อข้าพเจ้า ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ14ผู้มีรากเหง้าอยู่ในอามาเลขออกมาจากเอฟราอิมเบนยามินตามเจ้ามาท่ามกลางหมู่ชนของเจ้าบรรดาผู้ปกครองลงมาจากมาคีร์ผู้ถือไม้เท้าของแม่ทัพออกมาจากเศบูลุน15บรรดาผู้นำของอิสสาคาร์อยู่กับเดโบราห์อิสสาคาร์เป็นเช่นไร บาราคก็เป็นเช่นนั้นพวกเขาพุ่งลงหุบเขาตามเขาไปริมลำธารของรูเบนมีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในใจ16ทำไมเจ้าจึงนั่งอยู่ท่ามกลางคอกแกะคอยฟังเสียงผิวปากเรียกฝูงสัตว์?ริมลำธารของรูเบนมีการใคร่ครวญอย่างหนักในใจ17กิเลอาดอาศัยอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนทำไมดานจึงยังอยู่กับเรือของตน?อาเชอร์นั่งนิ่งอยู่ที่ท่าเรือริมทะเลและอาศัยอยู่ตามอ่าวของตน18เศบูลุนเป็นชนชาติที่เสี่ยงชีวิตจนถึงความตายนัฟทาลีก็เช่นกัน บนที่สูงกลางทุ่ง19“กษัตริย์ทั้งหลายยกมาสู้รบกษัตริย์แห่งคานาอันสู้รบที่ทาอานาค ริมธารน้ำเมกิดโดแต่พวกเขาไม่ได้เงินเป็นของริบเลย20ดวงดาวทั้งหลายต่อสู้จากฟากฟ้าจากวิถีโคจร ดวงดาวเหล่านั้นต่อสู้กับสิเสรา21แม่น้ำคีโชนพัดกวาดพวกเขาไปแม่น้ำเก่าแก่สายนั้น คือแม่น้ำคีโชนจิตใจของข้าเอ๋ย จงก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง22แล้วกีบม้าก็กระทืบดังสนั่นเพราะม้าศึกของพวกเขาควบทะยาน23‘จงสาปแช่งเมโรส’ ทูตของพระยาห์เวห์กล่าว‘จงสาปแช่งชาวเมืองนั้นอย่างหนักเพราะพวกเขาไม่ได้มาช่วยพระยาห์เวห์มาช่วยพระยาห์เวห์ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ’24“ยาเอลจะได้รับพรมากกว่าหญิงทั้งหลายภรรยาของเฮเบอร์ชาวเคไนต์นางจะได้รับพรมากกว่าหญิงที่อยู่ในเต็นท์25เขาขอน้ำนางให้นมนางนำเนยมาให้ในชามชั้นดี26นางเอื้อมมือไปหยิบหลักเต็นท์มือขวาหยิบค้อนของช่างนางใช้ค้อนทุบสิเสราทุบศีรษะของเขาจนทะลุใช่แล้ว นางเจาะขมับและตอกจนทะลุ27ที่เท้าของนาง เขาทรุดลง ล้มลง และนอนอยู่ที่เท้าของนาง เขาทรุดลงและล้มลงเขาทรุดลงตรงไหน ก็ตายอยู่ตรงนั้น28“นางมองออกไปทางหน้าต่างและร้องเรียกมารดาของสิเสรามองผ่านช่องตาข่าย‘ทำไมรถรบของเขาจึงมาช้านัก?ทำไมยังไม่ได้ยินเสียงล้อรถรบของเขา?’29บรรดาหญิงผู้มีปัญญาของนางตอบและนางก็ตอบตัวเองว่า30‘พวกเขาคงพบของที่ริบมาและกำลังแบ่งกันอยู่ไม่ใช่หรือ?ชายแต่ละคนได้หญิงหนึ่งคนหรือสองคนสิเสราได้เสื้อผ้าย้อมสีเป็นของที่ริบมาได้เสื้อผ้าย้อมสีปักลวดลายเสื้อผ้าย้อมสีปักลายทั้งสองด้าน สำหรับคล้องคอ เป็นของที่ริบมา’31“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ศัตรูทั้งสิ้นของพระองค์พินาศเช่นนี้แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เป็นเหมือนดวงอาทิตย์เมื่อขึ้นเต็มกำลัง”แล้วแผ่นดินสงบอยู่สี่สิบปี