ผู้วินิจฉัย1
1หลังจากโยชูวาเสียชีวิต ชาวอิสราเอลทูลถามพระยาห์เวห์ ว่า “ใครในพวกเราควรขึ้นไปสู้กับชาวคานาอันก่อน?”2พระยาห์เวห์ตรัสว่า “ยูดาห์จะขึ้นไป ดูสิ เรามอบแผ่นดินนั้นให้เขาครอบครองแล้ว”3ยูดาห์พูดกับสิเมโอนพี่น้องของตนว่า “ขึ้นไปกับเราในดินแดนส่วนที่เราได้รับเถอะ เพื่อเราจะได้สู้กับชาวคานาอัน แล้วเราจะไปกับเจ้าในดินแดนส่วนที่เจ้าได้รับด้วย” สิเมโอนจึงไปกับเขา4ยูดาห์จึงขึ้นไป และพระยาห์เวห์ทรงมอบชาวคานาอันกับชาวเปริสซีให้อยู่ในอำนาจของพวกเขา พวกเขาปราบคนที่เบเซกได้หนึ่งหมื่นคน5พวกเขาพบอาโดนีเบเซกที่เบเซกและต่อสู้กับเขา แล้วปราบชาวคานาอันกับชาวเปริสซี6แต่อาโดนีเบเซกหนีไป พวกเขาไล่ตาม จับตัวเขาได้ แล้วตัดนิ้วหัวแม่มือและนิ้วหัวแม่เท้าของเขา7อาโดนีเบเซกกล่าวว่า “กษัตริย์เจ็ดสิบพระองค์ที่ถูกตัดนิ้วหัวแม่มือและนิ้วหัวแม่เท้า เคยเก็บเศษอาหารอยู่ใต้โต๊ะของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าทำกับพวกเขาอย่างไร พระเจ้า ก็ทรงทำกับข้าพเจ้าอย่างนั้น” พวกเขาพาเขาไปยังเยรูซาเล็ม และเขาเสียชีวิตที่นั่น8ชาวยูดาห์สู้รบกับเยรูซาเล็ม ยึดเมืองได้ สังหารชาวเมืองด้วยดาบ แล้วจุดไฟเผาเมือง9หลังจากนั้น ชาวยูดาห์ลงไปสู้กับชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในแถบภูเขา ดินแดนทางใต้ และที่ราบเชิงเขา10ยูดาห์ยกไปโจมตีชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในเฮโบรน (เดิมเฮโบรนชื่อคีริยาทอารบา) พวกเขาปราบเชชัย อาหิมาน และทัลมัย11จากที่นั่น ยูดาห์ไปโจมตีชาวเมืองเดบีร์ (เดิมเดบีร์ชื่อคีริยาทเสเฟอร์)12คาเลบกล่าวว่า “ใครโจมตีและยึดคีริยาทเสเฟอร์ได้ เราจะยกอัคสาห์ลูกสาวของเราให้เป็นภรรยา”13โอทนีเอลบุตรเคนัส น้องชายของคาเลบ ยึดเมืองได้ คาเลบจึงยกอัคสาห์ลูกสาวให้เป็นภรรยาของเขา14เมื่ออัคสาห์มาถึง นางชักชวนสามีให้ขอที่ดินจากบิดาของนาง แล้วนางลงจากลา คาเลบถามว่า “ลูกต้องการอะไร?”15นางตอบว่า “ขอพ่อมอบของให้ลูกสักอย่าง ในเมื่อพ่อให้ลูกอยู่ในดินแดนทางใต้ ก็ขอน้ำพุให้ลูกด้วย” คาเลบจึงยกน้ำพุตอนบนและน้ำพุตอนล่างให้นาง16ลูกหลานของชาวเคไนต์ซึ่งเป็นญาติฝ่ายภรรยาของโมเสส ออกจากเมืองต้นอินทผลัมไปพร้อมกับชาวยูดาห์ พวกเขาไปยังถิ่นทุรกันดารยูดาห์ทางใต้ของอาราด แล้วอาศัยอยู่ร่วมกับคนที่นั่น17ยูดาห์ไปกับสิเมโอนพี่น้องของตน พวกเขาโจมตีชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในเมืองเศฟัทและทำลายเมืองจนหมดสิ้น เมืองนั้นจึงมีชื่อว่าโฮรมาห์18ยูดาห์ยังยึดกาซากับเขตแดน อัชเคโลนกับเขตแดน และเอโครนกับเขตแดนด้วย19พระยาห์เวห์สถิตกับยูดาห์ ยูดาห์จึงขับไล่ชาวแถบภูเขาออกไปได้ แต่ไม่สามารถขับไล่ชาวหุบเขาได้ เพราะคนเหล่านั้นมีรถรบเหล็ก20พวกเขายกเฮโบรนให้คาเลบตามที่โมเสสกล่าวไว้ และคาเลบขับไล่บุตรทั้งสามของอานาคออกจากที่นั่น21ชาวเบนยามินไม่ได้ขับไล่ชาวเยบุสที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ชาวเยบุสจึงอาศัยอยู่ร่วมกับชาวเบนยามินในเยรูซาเล็มจนถึงทุกวันนี้22พงศ์พันธุ์โยเซฟยกไปโจมตีเบธเอลด้วย และพระยาห์เวห์สถิตกับพวกเขา23พงศ์พันธุ์โยเซฟส่งคนไปสอดแนมเบธเอล (เดิมเมืองนั้นชื่อลูส)24คนสอดแนมเห็นชายคนหนึ่งออกมาจากเมือง จึงบอกเขาว่า “โปรดชี้ทางเข้าเมืองให้เรา แล้วเราจะเมตตาเจ้า”25ชายคนนั้นชี้ทางเข้าเมืองให้ พวกเขาจึงสังหารชาวเมืองด้วยดาบ แต่ปล่อยชายคนนั้นกับครอบครัวทั้งหมดของเขาไป26ชายคนนั้นไปยังดินแดนของชาวฮิตไทต์ สร้างเมืองขึ้นและตั้งชื่อว่าลูส ซึ่งยังคงเป็นชื่อเมืองนั้นจนถึงทุกวันนี้27มนัสเสห์ไม่ได้ขับไล่ชาวเมืองเบธชานและเมืองบริวาร ชาวเมืองทาอานาคและเมืองบริวาร ชาวเมืองโดร์และเมืองบริวาร ชาวเมืองอิบเลอัมและเมืองบริวาร หรือชาวเมืองเมกิดโดและเมืองบริวาร ชาวคานาอันจึงยังคงอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น28เมื่ออิสราเอลมีกำลังเข้มแข็งขึ้น พวกเขาเกณฑ์ชาวคานาอันให้เป็นแรงงาน แต่ไม่ได้ขับไล่ออกไปจนหมด29เอฟราอิมไม่ได้ขับไล่ชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในเกเซอร์ ชาวคานาอันจึงอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาในเกเซอร์30เศบูลุนไม่ได้ขับไล่ชาวเมืองคิทโรนหรือชาวเมืองนาหะโลล ชาวคานาอันจึงอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาและถูกเกณฑ์ให้เป็นแรงงาน31อาเชอร์ไม่ได้ขับไล่ชาวเมืองอัคโค ชาวเมืองไซดอน หรือชาวเมืองอาหลับ อัคซิบ เฮลบาห์ อาฟีก และเรโหบ32ชาวอาเชอร์กลับอาศัยอยู่ท่ามกลางชาวคานาอันซึ่งเป็นชาวพื้นเมือง เพราะพวกเขาไม่ได้ขับไล่คนเหล่านั้นออกไป33นัฟทาลีไม่ได้ขับไล่ชาวเมืองเบธเชเมชหรือชาวเมืองเบธอานัท แต่กลับอาศัยอยู่ท่ามกลางชาวคานาอันซึ่งเป็นชาวพื้นเมือง ถึงอย่างนั้น ชาวเมืองเบธเชเมชและเบธอานัทก็ถูกเกณฑ์ให้เป็นแรงงาน34ชาวอาโมไรต์บีบบังคับชาวดานให้อยู่ในแถบภูเขา ไม่ยอมให้พวกเขาลงมายังหุบเขา35ชาวอาโมไรต์ยังคงอาศัยอยู่ที่ภูเขาเฮเรส อัยยาโลน และชาอัลบิม แต่เมื่อพงศ์พันธุ์โยเซฟมีอำนาจเหนือกว่า พวกเขาก็ถูกเกณฑ์ให้เป็นแรงงาน36เขตแดนของชาวอาโมไรต์เริ่มจากทางขึ้นอัครับบิม จากโขดหินเรื่อยขึ้นไป