ยอห์น15
1“เราคือเถาองุ่นแท้ และพระบิดาของเราเป็นผู้ทำสวน2กิ่งทุกกิ่งในเราที่ไม่ออกผล พระองค์จะเอาออก และกิ่งทุกกิ่งที่ออกผล พระองค์จะตัดแต่ง เพื่อให้ออกผลมากขึ้น3พวกคุณได้รับการตัดแต่งจนสะอาดแล้ว เพราะถ้อยคำที่เราได้พูดกับพวกคุณ4จงคงอยู่ในเรา และเราจะคงอยู่ในพวกคุณ กิ่งไม่สามารถออกผลได้ด้วยตัวเอง ถ้าไม่คงอยู่ในเถาองุ่น พวกคุณก็เช่นเดียวกัน ถ้าไม่คงอยู่ในเรา5เราคือเถาองุ่น พวกคุณคือกิ่ง คนที่คงอยู่ในเรา และเราคงอยู่ในเขา จะออกผลมาก เพราะถ้าแยกจากเรา พวกคุณทำอะไรไม่ได้เลย6ถ้าใครไม่คงอยู่ในเรา เขาก็ถูกโยนทิ้งไปเหมือนกิ่ง และเหี่ยวแห้ง คนจะเก็บกิ่งเหล่านั้นมา โยนเข้าในไฟ แล้วมันก็ถูกเผา7ถ้าพวกคุณคงอยู่ในเรา และถ้อยคำของเราคงอยู่ในพวกคุณ พวกคุณจะขอสิ่งใดก็ตามที่ปรารถนา แล้วพวกคุณจะได้ตามที่ขอ8“พระบิดาของเราได้รับพระสิริเมื่อพวกคุณออกผลมาก และพวกคุณก็จะเป็นสาวกของเรา9พระบิดารักเราอย่างไร เราก็รักพวกคุณอย่างนั้น จงคงอยู่ในความรักของเรา10ถ้าพวกคุณรักษาคำบัญชาของเรา พวกคุณจะคงอยู่ในความรักของเรา เช่นเดียวกับที่เรารักษาคำบัญชาของพระบิดาของเรา และคงอยู่ในความรักของพระองค์11เราได้บอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ เพื่อความยินดีของเราจะคงอยู่ในพวกคุณ และความยินดีของพวกคุณจะเต็มเปี่ยม12“นี่คือคำบัญชาของเรา ให้พวกคุณรักกันและกัน เช่นเดียวกับที่เรารักพวกคุณ13ไม่มีความรักใดยิ่งใหญ่กว่านี้ คือการสละชีวิตเพื่อเพื่อนของตน14พวกคุณเป็นเพื่อนของเรา ถ้าพวกคุณทำทุกสิ่งที่เราบัญชา15เราไม่เรียกพวกคุณว่าคนรับใช้อีกต่อไป เพราะคนรับใช้ไม่รู้ว่านายของตนทำอะไร แต่เราเรียกพวกคุณว่าเพื่อน เพราะทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรา เราได้บอกให้พวกคุณรู้แล้ว16พวกคุณไม่ได้เลือกเรา แต่เราเลือกพวกคุณ และแต่งตั้งพวกคุณให้ออกไปและออกผล และให้ผลของพวกคุณคงอยู่ เพื่อว่าสิ่งใดก็ตามที่พวกคุณขอจากพระบิดาในนามของเรา พระองค์จะให้สิ่งนั้นแก่พวกคุณ17“เราบัญชาสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ เพื่อให้พวกคุณรักกันและกัน18ถ้าโลกเกลียดพวกคุณ พวกคุณก็รู้ว่า โลกเกลียดเราก่อนที่จะเกลียดพวกคุณ19ถ้าพวกคุณเป็นของโลก โลกก็จะรักคนของตน แต่พวกคุณไม่ได้เป็นของโลก เพราะเราเลือกพวกคุณออกจากโลก โลกจึงเกลียดพวกคุณ20จงจำถ้อยคำที่เราบอกพวกคุณว่า ‘คนรับใช้ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่านายของตน’ ถ้าพวกเขาข่มเหงเรา พวกเขาก็จะข่มเหงพวกคุณด้วย ถ้าพวกเขารักษาถ้อยคำของเรา พวกเขาก็จะรักษาถ้อยคำของพวกคุณด้วย21แต่พวกเขาจะทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแก่พวกคุณ เพราะนามของเรา เพราะพวกเขาไม่รู้จักพระองค์ผู้ส่งเรามา22ถ้าเราไม่ได้มาและพูดกับพวกเขา พวกเขาก็คงไม่มีบาป แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีข้อแก้ตัวสำหรับบาปของตน23คนที่เกลียดเรา ก็เกลียดพระบิดาของเราด้วย24ถ้าเราไม่ได้ทำงานท่ามกลางพวกเขาที่ไม่มีใครอื่นเคยทำ พวกเขาก็คงไม่มีบาป แต่ตอนนี้พวกเขาได้เห็น และยังเกลียดทั้งเราและพระบิดาของเรา25แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อให้ถ้อยคำที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของพวกเขาเป็นจริงว่า ‘พวกเขาเกลียดเราโดยไม่มีเหตุ’26“เมื่อผู้ช่วยเหลือ ที่เราจะส่งมาหาพวกคุณจากพระบิดา มาถึง คือพระวิญญาณแห่งความจริงที่ออกมาจากพระบิดา พระวิญญาณนั้นจะเป็นพยานยืนยันเกี่ยวกับเรา27พวกคุณก็จะเป็นพยานยืนยันด้วย เพราะพวกคุณอยู่กับเรามาตั้งแต่เริ่มแรก