ยอห์น13
1ก่อนถึงเทศกาลปัสกา พระเยซูทราบว่า ถึงเวลาแล้วที่พระองค์จะจากโลกนี้ไปหาพระบิดา พระองค์รักคนของพระองค์ที่อยู่ในโลก และรักพวกเขาจนถึงที่สุด2ระหว่างอาหารเย็น มารได้ใส่ความคิดที่จะทรยศพระองค์ไว้ในใจของยูดาสอิสคาริโอท บุตรของซีโมนแล้ว3พระเยซูทราบว่า พระบิดามอบทุกสิ่งไว้ในมือของพระองค์ และทราบว่าพระองค์มาจากพระเจ้า และกำลังกลับไปหาพระเจ้า4พระองค์จึงลุกจากโต๊ะอาหาร ถอดเสื้อชั้นนอกออก แล้วหยิบผ้าขนหนูมาคาดเอว5จากนั้น พระองค์เทน้ำลงในอ่าง และเริ่มล้างเท้าของสาวก แล้วเช็ดด้วยผ้าขนหนูที่คาดเอวอยู่6เมื่อพระองค์มาถึงซีโมนเปโตร เปโตรพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านจะล้างเท้าของผมหรือ?”7พระเยซูตอบเขาว่า “ตอนนี้ท่านยังไม่รู้ว่าเรากำลังทำอะไร แต่ภายหลังท่านจะเข้าใจ”8เปโตรพูดกับพระองค์ว่า “ท่านจะไม่มีวันล้างเท้าของผม!”
พระเยซูตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างท่าน ท่านก็ไม่มีส่วนกับเรา”9ซีโมนเปโตรพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าอย่างนั้น อย่าล้างเฉพาะเท้าของผม แต่ล้างทั้งมือและศีรษะด้วย!”10พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “คนที่อาบน้ำแล้วสะอาดทั้งตัว ต้องล้างเพียงเท้าเท่านั้น พวกคุณสะอาด แต่ไม่ใช่ทุกคน”11เพราะพระองค์รู้ว่าใครจะทรยศพระองค์ พระองค์จึงกล่าวว่า “พวกคุณไม่ได้สะอาดทุกคน”12เมื่อพระองค์ล้างเท้าของพวกเขาเสร็จ สวมเสื้อชั้นนอกอีกครั้ง และนั่งลงอีกครั้ง พระองค์ถามพวกเขาว่า “พวกคุณรู้ไหมว่า เราได้ทำอะไรแก่พวกคุณ?13พวกคุณเรียกเราว่า ‘อาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกคุณเรียกถูกแล้ว เพราะเราเป็นเช่นนั้น14ถ้าเรา ซึ่งเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและอาจารย์ ยังล้างเท้าของพวกคุณ พวกคุณก็ควรล้างเท้าให้กันและกัน15เพราะเราได้ให้แบบอย่างแก่พวกคุณ เพื่อพวกคุณจะทำเช่นเดียวกับที่เราทำแก่พวกคุณ16เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนรับใช้ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่านายของตน และคนที่ถูกส่งไปก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่าคนที่ส่งเขาไป17ถ้าพวกคุณรู้สิ่งเหล่านี้ ถ้าพวกคุณทำตาม พวกคุณก็เป็นสุข18เราไม่ได้พูดถึงพวกคุณทุกคน เรารู้ว่าเราเลือกใครไว้ แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อให้พระคัมภีร์เป็นจริงว่า ‘คนที่กินขนมปังกับเรา ได้ยกส้นเท้าขึ้นต่อเรา’19ตั้งแต่ตอนนี้ เราบอกพวกคุณไว้ก่อนที่เรื่องนั้นจะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อมันเกิดขึ้น พวกคุณจะเชื่อว่า เราเป็นผู้นั้น20เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนที่ต้อนรับใครก็ตามที่เราส่งไป ก็ต้อนรับเรา และคนที่ต้อนรับเรา ก็ต้อนรับพระองค์ผู้ส่งเรามา”21เมื่อพระเยซูกล่าวเช่นนี้แล้ว พระองค์รู้สึกหนักใจในจิตวิญญาณ และเป็นพยานว่า “เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนหนึ่งในพวกคุณจะทรยศเรา”22พวกสาวกมองหน้ากัน ต่างสงสัยว่าพระองค์หมายถึงใคร23สาวกคนหนึ่ง ซึ่งพระเยซูรัก เอนตัวอยู่ชิดอกของพระเยซูที่โต๊ะอาหาร24ซีโมนเปโตรจึงส่งสัญญาณให้เขา และพูดว่า “บอกพวกเราสิว่า พระองค์หมายถึงใคร”25สาวกคนนั้นจึงเอนตัวเข้าไปชิดอกของพระเยซู และถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นใครหรือ?”26พระเยซูตอบว่า “คือคนที่เราจะยื่นขนมปังชิ้นนี้ให้ หลังจากเราจุ่มแล้ว”แล้วพระองค์ก็จุ่มขนมปังชิ้นนั้น และยื่นให้ยูดาส บุตรของซีโมนอิสคาริโอท27หลังจากยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้น ซาตานก็เข้าสู่ตัวเขา
พระเยซูจึงกล่าวกับเขาว่า “สิ่งที่ท่านจะทำ ก็จงทำเร็ว ๆ”28แต่ไม่มีใครที่โต๊ะเข้าใจว่า ทำไมพระองค์จึงพูดอย่างนั้นกับเขา29เพราะยูดาสเป็นผู้ดูแลกล่องเงิน บางคนจึงคิดว่า พระเยซูกำลังบอกเขาว่า “ไปซื้อสิ่งที่พวกเราต้องใช้สำหรับเทศกาล” หรือให้เขานำของบางอย่างไปให้คนยากจน30เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว ก็ออกไปทันที ตอนนั้นเป็นกลางคืน31เมื่อยูดาสออกไปแล้ว พระเยซูกล่าวว่า “ตอนนี้ บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริแล้ว และพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์32ถ้าพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์ พระเจ้าก็จะให้บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริในพระองค์เอง และจะให้พระองค์ได้รับพระสิริทันที33ลูก ๆ เอ๋ย เราจะอยู่กับพวกคุณอีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะตามหาเรา และอย่างที่เราเคยบอกชาวยิวว่า ‘ที่ที่เรากำลังไป พวกคุณมาไม่ได้’ ตอนนี้เราก็บอกพวกคุณเช่นเดียวกัน34เราให้คำบัญชาใหม่แก่พวกคุณ คือให้พวกคุณรักกันและกัน เช่นเดียวกับที่เรารักพวกคุณ พวกคุณก็จงรักกันและกัน35ถ้าพวกคุณรักกันและกัน ทุกคนจะรู้จากสิ่งนี้ว่า พวกคุณเป็นสาวกของเรา”36ซีโมนเปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านกำลังไปที่ไหน?”
พระเยซูตอบว่า “ที่ที่เรากำลังไป ตอนนี้ท่านตามเราไปไม่ได้ แต่ภายหลังท่านจะตามไป”37เปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมตอนนี้ผมตามท่านไปไม่ได้? ผมจะสละชีวิตเพื่อท่าน”38พระเยซูตอบเขาว่า “ท่านจะสละชีวิตเพื่อเราหรือ? เราขอยืนยันกับท่านว่า ไก่จะยังไม่ขัน จนกว่าท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง
พระเยซูตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างท่าน ท่านก็ไม่มีส่วนกับเรา”9ซีโมนเปโตรพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าอย่างนั้น อย่าล้างเฉพาะเท้าของผม แต่ล้างทั้งมือและศีรษะด้วย!”10พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “คนที่อาบน้ำแล้วสะอาดทั้งตัว ต้องล้างเพียงเท้าเท่านั้น พวกคุณสะอาด แต่ไม่ใช่ทุกคน”11เพราะพระองค์รู้ว่าใครจะทรยศพระองค์ พระองค์จึงกล่าวว่า “พวกคุณไม่ได้สะอาดทุกคน”12เมื่อพระองค์ล้างเท้าของพวกเขาเสร็จ สวมเสื้อชั้นนอกอีกครั้ง และนั่งลงอีกครั้ง พระองค์ถามพวกเขาว่า “พวกคุณรู้ไหมว่า เราได้ทำอะไรแก่พวกคุณ?13พวกคุณเรียกเราว่า ‘อาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกคุณเรียกถูกแล้ว เพราะเราเป็นเช่นนั้น14ถ้าเรา ซึ่งเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและอาจารย์ ยังล้างเท้าของพวกคุณ พวกคุณก็ควรล้างเท้าให้กันและกัน15เพราะเราได้ให้แบบอย่างแก่พวกคุณ เพื่อพวกคุณจะทำเช่นเดียวกับที่เราทำแก่พวกคุณ16เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนรับใช้ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่านายของตน และคนที่ถูกส่งไปก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่าคนที่ส่งเขาไป17ถ้าพวกคุณรู้สิ่งเหล่านี้ ถ้าพวกคุณทำตาม พวกคุณก็เป็นสุข18เราไม่ได้พูดถึงพวกคุณทุกคน เรารู้ว่าเราเลือกใครไว้ แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อให้พระคัมภีร์เป็นจริงว่า ‘คนที่กินขนมปังกับเรา ได้ยกส้นเท้าขึ้นต่อเรา’19ตั้งแต่ตอนนี้ เราบอกพวกคุณไว้ก่อนที่เรื่องนั้นจะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อมันเกิดขึ้น พวกคุณจะเชื่อว่า เราเป็นผู้นั้น20เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนที่ต้อนรับใครก็ตามที่เราส่งไป ก็ต้อนรับเรา และคนที่ต้อนรับเรา ก็ต้อนรับพระองค์ผู้ส่งเรามา”21เมื่อพระเยซูกล่าวเช่นนี้แล้ว พระองค์รู้สึกหนักใจในจิตวิญญาณ และเป็นพยานว่า “เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนหนึ่งในพวกคุณจะทรยศเรา”22พวกสาวกมองหน้ากัน ต่างสงสัยว่าพระองค์หมายถึงใคร23สาวกคนหนึ่ง ซึ่งพระเยซูรัก เอนตัวอยู่ชิดอกของพระเยซูที่โต๊ะอาหาร24ซีโมนเปโตรจึงส่งสัญญาณให้เขา และพูดว่า “บอกพวกเราสิว่า พระองค์หมายถึงใคร”25สาวกคนนั้นจึงเอนตัวเข้าไปชิดอกของพระเยซู และถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นใครหรือ?”26พระเยซูตอบว่า “คือคนที่เราจะยื่นขนมปังชิ้นนี้ให้ หลังจากเราจุ่มแล้ว”แล้วพระองค์ก็จุ่มขนมปังชิ้นนั้น และยื่นให้ยูดาส บุตรของซีโมนอิสคาริโอท27หลังจากยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้น ซาตานก็เข้าสู่ตัวเขา
พระเยซูจึงกล่าวกับเขาว่า “สิ่งที่ท่านจะทำ ก็จงทำเร็ว ๆ”28แต่ไม่มีใครที่โต๊ะเข้าใจว่า ทำไมพระองค์จึงพูดอย่างนั้นกับเขา29เพราะยูดาสเป็นผู้ดูแลกล่องเงิน บางคนจึงคิดว่า พระเยซูกำลังบอกเขาว่า “ไปซื้อสิ่งที่พวกเราต้องใช้สำหรับเทศกาล” หรือให้เขานำของบางอย่างไปให้คนยากจน30เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว ก็ออกไปทันที ตอนนั้นเป็นกลางคืน31เมื่อยูดาสออกไปแล้ว พระเยซูกล่าวว่า “ตอนนี้ บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริแล้ว และพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์32ถ้าพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์ พระเจ้าก็จะให้บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริในพระองค์เอง และจะให้พระองค์ได้รับพระสิริทันที33ลูก ๆ เอ๋ย เราจะอยู่กับพวกคุณอีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะตามหาเรา และอย่างที่เราเคยบอกชาวยิวว่า ‘ที่ที่เรากำลังไป พวกคุณมาไม่ได้’ ตอนนี้เราก็บอกพวกคุณเช่นเดียวกัน34เราให้คำบัญชาใหม่แก่พวกคุณ คือให้พวกคุณรักกันและกัน เช่นเดียวกับที่เรารักพวกคุณ พวกคุณก็จงรักกันและกัน35ถ้าพวกคุณรักกันและกัน ทุกคนจะรู้จากสิ่งนี้ว่า พวกคุณเป็นสาวกของเรา”36ซีโมนเปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านกำลังไปที่ไหน?”
พระเยซูตอบว่า “ที่ที่เรากำลังไป ตอนนี้ท่านตามเราไปไม่ได้ แต่ภายหลังท่านจะตามไป”37เปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมตอนนี้ผมตามท่านไปไม่ได้? ผมจะสละชีวิตเพื่อท่าน”38พระเยซูตอบเขาว่า “ท่านจะสละชีวิตเพื่อเราหรือ? เราขอยืนยันกับท่านว่า ไก่จะยังไม่ขัน จนกว่าท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง