โยเอล2
1จงเป่าแตรในศิโยนส่งเสียงเตือนภัยบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา!ให้ทุกคนในแผ่นดินสั่นสะท้านเพราะวันของพระยาห์เวห์กำลังมาใกล้เข้ามาแล้ว2วันแห่งความมืดและความหม่นหมองวันแห่งเมฆและความมืดทึบชนชาติใหญ่และแข็งแกร่งแผ่เข้ามาเหมือนแสงรุ่งอรุณที่แผ่คลุมภูเขาไม่เคยมีเช่นนี้มาก่อนและจะไม่มีเช่นนี้อีกหลังจากพวกเขาแม้เวลาจะผ่านไปอีกหลายชั่วอายุคน3ไฟเผาผลาญอยู่เบื้องหน้าพวกเขาเปลวไฟลุกไหม้อยู่เบื้องหลังแผ่นดินเบื้องหน้าเหมือนสวนเอเดนแต่เบื้องหลังกลายเป็นถิ่นทุรกันดารร้างเปล่าไม่มีใครหนีรอดจากพวกเขาได้เลย4รูปร่างของพวกเขาเหมือนม้าวิ่งเหมือนทหารม้า5กระโดดไปด้วยเสียงเหมือนรถศึกบนยอดเขาเหมือนเสียงเปลวไฟเผาผลาญตอซังเหมือนชนชาติที่แข็งแกร่งตั้งกระบวนรบ6เมื่อพวกเขาปรากฏ ชนชาติทั้งหลายก็ทุกข์ทรมานทุกใบหน้าซีดเผือด7พวกเขาวิ่งเหมือนยอดนักรบปีนกำแพงเหมือนทหารแต่ละคนเดินตามแนวของตน ไม่ออกนอกเส้นทาง8ไม่มีใครเบียดคนอื่นแต่ละคนเดินตามทางของตนฝ่าแนวป้องกันเข้าไปโดยไม่แตกแถว9พวกเขากรูเข้าหาเมืองวิ่งไปบนกำแพงปีนขึ้นบ้านเรือนเข้าทางหน้าต่างเหมือนขโมย10แผ่นดินสั่นไหวต่อหน้าพวกเขาฟ้าสวรรค์สั่นสะเทือนดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มืดไปดวงดาวหยุดส่องแสง11พระยาห์เวห์เปล่งเสียงกึกก้องเบื้องหน้ากองทัพของพระองค์เพราะกองกำลังของพระองค์ยิ่งใหญ่เหลือเกินผู้ทำตามคำสั่งของพระองค์แข็งแกร่งวันของพระยาห์เวห์ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวยิ่งนักใครจะทนไหว?12พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้ในเวลานี้ จงกลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมดด้วยการอดอาหาร ร้องไห้ และไว้ทุกข์”13จงฉีกใจ ไม่ใช่ฉีกเสื้อผ้าแล้วกลับมาหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณเพราะพระองค์เปี่ยมด้วยความกรุณาและเมตตาไม่โกรธง่าย มีความรักมั่นคงล้นเหลือและเปลี่ยนใจไม่ส่งภัยพิบัติมา14ใครจะรู้? พระองค์อาจหันกลับและเปลี่ยนใจแล้วทิ้งพรไว้เบื้องหลังเป็นเครื่องบูชาจากธัญพืชและเครื่องดื่มที่ถวายบูชาสำหรับพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ15จงเป่าแตรในศิโยน!กำหนดการอดอาหารอันศักดิ์สิทธิ์เรียกชุมนุมอย่างเคร่งขรึม16รวบรวมประชาชนทำให้การชุมนุมศักดิ์สิทธิ์เรียกผู้อาวุโสมารวมกันรวบรวมเด็ก ๆ รวมทั้งทารกที่ยังกินนมแม่ให้เจ้าบ่าวออกจากห้องของตนและเจ้าสาวออกจากห้องของเธอ17ให้ปุโรหิต ผู้รับใช้พระยาห์เวห์ ร้องไห้ระหว่างเฉลียงกับแท่นบูชาและกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ โปรดไว้ชีวิตประชาชนของพระองค์อย่าให้ประชาชนผู้เป็นมรดกของพระองค์ต้องอับอายอย่าให้ชนชาติทั้งหลายมาปกครองพวกเขาเหตุใดชนชาติทั้งหลายจึงจะพูดว่า‘พระเจ้าของคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’”18แล้วพระยาห์เวห์ก็หวงแหนแผ่นดินของพระองค์และสงสารประชาชนของพระองค์19พระยาห์เวห์ตอบประชาชนของพระองค์ว่า“จงใส่ใจ เราจะส่งธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันมาให้พวกคุณพวกคุณจะได้กินจนอิ่มหนำเราจะไม่ทำให้พวกคุณเป็นที่เยาะเย้ยในหมู่ชนชาติทั้งหลายอีก20แต่เราจะขับกองทัพทางเหนือไปให้ไกลจากพวกคุณไล่เข้าไปในแผ่นดินแห้งแล้งร้างเปล่าให้แนวหน้าเข้าไปในทะเลตะวันออกและแนวหลังเข้าไปในทะเลตะวันตกกลิ่นเหม็นของกองทัพนั้นจะลอยขึ้นกลิ่นเน่าเหม็นจะโชยขึ้นมา”แท้จริง เขาได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่แล้ว21แผ่นดินเอ๋ย อย่ากลัวจงชื่นบานและยินดี เพราะพระยาห์เวห์ทำสิ่งยิ่งใหญ่แล้ว22สัตว์ในทุ่งทั้งหลาย อย่ากลัวเพราะทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารงอกขึ้นแล้วต้นไม้ออกผลต้นมะเดื่อและเถาองุ่นให้ผลเต็มกำลัง23“ชาวศิโยน จงชื่นบานและยินดีในพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณเพราะพระองค์ให้ฝนต้นฤดูอย่างพอเหมาะและทำให้ฝนตกลงมาเพื่อพวกคุณทั้งฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดูเหมือนแต่ก่อน24ลานนวดข้าวจะเต็มไปด้วยข้าวสาลีเหล้าองุ่นใหม่และน้ำมันจะล้นถัง25เราจะชดเชยปีที่ฝูงตั๊กแตนกินไปให้พวกคุณทั้งตั๊กแตนตัวใหญ่ ตั๊กแตน และหนอนผีเสื้อกองทัพใหญ่ของเราที่เราส่งมาท่ามกลางพวกคุณ26พวกคุณจะมีอาหารมากมาย กินจนอิ่มหนำและจะสรรเสริญชื่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณผู้ทำสิ่งอัศจรรย์เพื่อพวกคุณประชาชนของเราจะไม่ผิดหวังอีกเลย27พวกคุณจะรู้ว่าเราอยู่ท่ามกลางอิสราเอลเราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ ไม่มีผู้ใดอื่นประชาชนของเราจะไม่ผิดหวังอีกเลย28“หลังจากนั้น เราจะเทพระวิญญาณของเราลงบนมนุษย์ทุกคนลูกชายและลูกสาวของพวกคุณจะกล่าวคำพยากรณ์ชายชราของพวกคุณจะฝันชายหนุ่มของพวกคุณจะเห็นนิมิต29ในวันเหล่านั้น แม้แต่คนรับใช้ชายและหญิงเราก็จะเทพระวิญญาณของเราลงบนพวกเขา30เราจะสำแดงสิ่งอัศจรรย์ในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดินคือเลือด ไฟ และเสาควัน31ดวงอาทิตย์จะกลายเป็นความมืดดวงจันทร์จะกลายเป็นเลือดก่อนวันอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวของพระยาห์เวห์จะมาถึง32ทุกคนที่ร้องเรียกชื่อพระยาห์เวห์จะรอดเพราะจะมีผู้หนีรอดอยู่บนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็มตามที่พระยาห์เวห์กล่าวไว้และในหมู่คนที่เหลือรอด จะมีผู้ที่พระยาห์เวห์เรียก