โยบ41
1“เจ้าดึงเลวีอาธาน ขึ้นด้วยเบ็ดได้หรือใช้เชือกกดลิ้นมันได้หรือ?2เจ้าใส่เชือกในจมูกมันได้หรือใช้ขอเจาะกรามมันได้หรือ?3มันจะอ้อนวอนเจ้ามากมายหรือจะพูดกับเจ้าอย่างอ่อนโยนหรือ?4มันจะทำพันธสัญญากับเจ้าหรือเพื่อให้เจ้ารับมันเป็นคนรับใช้ตลอดไป?5เจ้าจะเล่นกับมันเหมือนเล่นกับนกหรือ?จะผูกมันไว้ให้เด็กสาวของเจ้าหรือ?6พ่อค้าจะต่อรองแลกมันหรือ?จะแบ่งมันในหมู่พ่อค้าหรือ?7เจ้าใช้เหล็กมีเงี่ยงแทงหนังมันจนเต็มได้หรือใช้หอกจับปลาแทงหัวมันจนเต็มได้หรือ?8ลองวางมือบนมันจำการต่อสู้นั้นไว้ แล้วอย่าทำอีก9ดูสิ ความหวังเรื่องมันนั้นเปล่าประโยชน์แค่เห็นมัน คนก็ล้มลงไม่ใช่หรือ?10“ไม่มีใครดุร้ายพอจะกล้าปลุกมันแล้วใครจะยืนต่อหน้าเราได้?11ใครให้เราก่อน เพื่อเราต้องตอบแทนเขา?ทุกสิ่งใต้ฟ้าสวรรค์เป็นของเรา12“เราจะไม่เงียบเรื่องแขนขาของมันเรื่องกำลังอันมหาศาลและรูปร่างงดงาม13ใครถอดเสื้อชั้นนอกของมันได้?ใครเข้าไปในขากรรไกรมันได้?14ใครเปิดประตูบนใบหน้าของมันได้?รอบฟันของมันมีความน่าสะพรึงกลัว15เกล็ดแข็งคือความภูมิใจของมันปิดชิดกันเหมือนผนึกแน่น16เกล็ดแต่ละชิ้นชิดกันจนอากาศเข้าแทรกไม่ได้17มันต่อกันเกาะกันแน่นจนดึงแยกไม่ได้18มันจามแล้วแสงวาบออกมาตาเหมือนเปลือกตาของรุ่งอรุณ19คบไฟลุกออกจากปากประกายไฟกระเด็นออกมา20ควันออกจากรูจมูกเหมือนหม้อเดือดบนไฟที่ใช้กกเป็นเชื้อ21ลมหายใจมันจุดถ่านให้ลุกเปลวไฟออกจากปาก22กำลังอยู่ในคอมันความน่าสะพรึงกลัวเต้นรำอยู่ต่อหน้ามัน23ชั้นเนื้อของมันติดกันแน่นอยู่บนตัวขยับไม่ได้24ใจมันแข็งเหมือนหินแข็งเหมือนหินโม่แผ่นล่าง25เมื่อมันยกตัวขึ้น ผู้แข็งแกร่งก็กลัวถอยจากการฟาดของมัน26แม้มีใครใช้ดาบโจมตี ก็เอาชนะไม่ได้ทั้งหอก ลูกดอก และด้ามแหลมก็ไม่ได้27มันนับเหล็กเป็นฟางนับทองสัมฤทธิ์เป็นไม้ผุ28ลูกศรทำให้มันหนีไม่ได้หินจากเชือกเหวี่ยงหินเป็นเหมือนแกลบสำหรับมัน29มันนับกระบองเป็นตอซังหัวเราะเยาะแหลนที่พุ่งเข้ามา30ท้องด้านล่างเหมือนเศษหม้อคมทิ้งรอยในเลนเหมือนเลื่อนนวดข้าว31มันทำให้ห้วงลึกเดือดเหมือนหม้อทำให้ทะเลเหมือนหม้อขี้ผึ้ง32มันทิ้งทางส่องประกายไว้เบื้องหลังคนคงคิดว่าห้วงลึกมีผมขาว33บนแผ่นดินไม่มีอะไรเทียบมันได้มันถูกสร้างมาไร้ความกลัว34มันเห็นทุกสิ่งที่อยู่สูงเป็นกษัตริย์เหนือเหล่าลูกของความหยิ่งทั้งหมด”