โยบ39
1“เจ้ารู้เวลาที่แพะภูเขาคลอดลูกหรือ?เฝ้าดูเมื่อกวางตัวเมียคลอดหรือ?2เจ้านับเดือนที่มันตั้งท้องครบได้หรือ?รู้เวลาที่มันคลอดหรือ?3มันก้มตัว คลอดลูกความเจ็บปวดในการคลอดสิ้นสุดลง4ลูกของมันแข็งแรงขึ้นเติบโตในทุ่งโล่งออกไปแล้วไม่กลับอีก5“ใครปล่อยลาป่าเป็นอิสระ?ใครแก้เชือกที่ผูกลาวิ่งเร็ว6ซึ่งเราให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้านให้แผ่นดินเค็มเป็นที่อยู่?7มันดูหมิ่นความอึกทึกในเมืองไม่ได้ยินเสียงตะโกนของคนต้อนลา8เทือกเขาเป็นทุ่งหญ้าของมันมันค้นหาพืชเขียวทุกชนิด9“วัวป่าจะยอมรับใช้เจ้าหรือ?จะอยู่ข้างรางอาหารเจ้าหรือ?10เจ้าจับวัวป่าไว้ในร่องนาด้วยสายรัดได้หรือ?มันจะไถหุบเขาตามเจ้าหรือ?11เจ้าจะไว้ใจมันเพราะกำลังมากหรือ?จะฝากงานไว้กับมันหรือ?12เจ้าจะวางใจว่ามันนำเมล็ดพืชกลับบ้านและรวบรวมข้าวในลานนวดให้หรือ?13“ปีกนกกระจอกเทศกระพืออย่างภูมิใจแต่เป็นขนและพวงขนแห่งความรักหรือ?14มันทิ้งไข่ไว้บนพื้นให้ไข่อุ่นในฝุ่น15ลืมไปว่าเท้าอาจเหยียบแตกสัตว์ป่าอาจย่ำ16มันโหดร้ายกับลูกเหมือนไม่ใช่ลูกของมันแม้เหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว17เพราะพระเจ้าเอาปัญญาไปจากมันไม่ได้ให้ความเข้าใจ18เมื่อมันยกตัวขึ้นสูงมันดูหมิ่นม้าและคนขี่19“เจ้าให้กำลังแก่ม้าหรือ?หุ้มคอมันด้วยแผงขนที่สั่นไหวหรือ?20เจ้าให้มันกระโดดเหมือนตั๊กแตนหรือ?เสียงพ่นจมูกของมันสง่าน่าเกรงกลัว21มันตะกุยในหุบเขา ยินดีกับกำลังตนออกไปหาคนถืออาวุธ22มันหัวเราะเยาะความกลัว ไม่หวาดหวั่นไม่ถอยจากดาบ23กระบอกลูกศรสั่นกระทบตัวมันพร้อมหอกแวววาวและแหลน24มันควบตะบึงกลืนพื้นดินด้วยความดุร้ายและโกรธเกรี้ยวไม่ยืนนิ่งเมื่อได้ยินแตร25ทุกครั้งที่แตรดัง มันพ่นจมูกว่า ‘อาฮา!’ได้กลิ่นการรบแต่ไกลเสียงกึกก้องของแม่ทัพและเสียงโห่ร้อง26“เหยี่ยวบินสูงด้วยปัญญาของเจ้าหรือกางปีกไปทางใต้ด้วยปัญญาของเจ้าหรือ?27นกอินทรีบินสูงเพราะเจ้าสั่งหรือจึงทำรังบนที่สูง?28มันอยู่และสร้างบ้านบนผาบนยอดผาและที่มั่น29จากที่นั่น มันมองหาเหยื่อตาเห็นแต่ไกล30ลูกของมันดูดเลือดด้วยคนถูกฆ่าอยู่ที่ไหน มันอยู่ที่นั่น”