เยเรมีย์30
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า2“พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘จงเขียนถ้อยคำทั้งหมดที่เราบอกเจ้าไว้ในหนังสือ3เพราะดูเถิด วันเวลานั้นกำลังมาถึง’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะฟื้นฟูประชาชนของเรา คืออิสราเอลและยูดาห์ จากการเป็นเชลย’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะให้พวกเขากลับไปยังดินแดนที่เรามอบแก่บรรพบุรุษของพวกเขา และพวกเขาจะได้ครอบครองดินแดนนั้น’”4ต่อไปนี้คือถ้อยคำที่พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับอิสราเอลและยูดาห์5เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า“พวกเราได้ยินเสียงสั่นสะท้านเสียงแห่งความกลัว ไม่ใช่เสียงแห่งความสงบสุข6ลองถามดูเถิดว่า ผู้ชายเจ็บท้องคลอดลูกหรือ?ทำไมเราจึงเห็นผู้ชายทุกคนเอามือกุมเอว เหมือนผู้หญิงกำลังคลอดลูกและทุกคนหน้าซีด?7อนิจจา วันนั้นยิ่งใหญ่ ไม่มีวันใดเหมือน!เป็นเวลาแห่งความทุกข์ของยาโคบแต่เขาจะได้รับการช่วยให้รอดจากความทุกข์นั้น8พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า ในวันนั้นเราจะหักแอกของเขาออกจากคอเจ้าและตัดสายรัดของเจ้าให้ขาดคนต่างชาติจะไม่จับพวกเขาเป็นทาสอีก9แต่พวกเขาจะรับใช้พระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขาและดาวิด กษัตริย์ของพวกเขาซึ่งเราจะตั้งขึ้นให้พวกเขา10ดังนั้นยาโคบ ผู้รับใช้ของเรา อย่ากลัวเลย พระยาห์เวห์กล่าวอิสราเอล อย่าหวาดหวั่นเพราะดูเถิด เราจะช่วยเจ้าจากที่ห่างไกลและช่วยลูกหลานเจ้าจากดินแดนที่พวกเขาเป็นเชลยยาโคบจะกลับมาจะสงบและอยู่อย่างสบายไม่มีใครทำให้เขากลัว11เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวเราจะทำให้ทุกชนชาติที่เรากระจายเจ้าไปอยู่สูญสิ้นแต่เราจะไม่ทำให้เจ้าสูญสิ้นเราจะลงโทษแก้ไขเจ้าตามสมควรและจะไม่ปล่อยให้เจ้าพ้นโทษเป็นอันขาด”12เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า“บาดแผลของเจ้ารักษาไม่หายแผลของเจ้ารุนแรง13ไม่มีใครแก้ต่างให้เจ้าเพื่อเจ้าจะได้รับการพันแผลเจ้าไม่มียารักษา14คนรักทั้งหมดของเจ้าลืมเจ้าแล้วพวกเขาไม่มาตามหาเจ้าเพราะเราทำให้เจ้าบาดเจ็บอย่างศัตรูทำลงโทษเจ้าเยี่ยงคนโหดร้ายเพราะความผิดของเจ้ามากมายเพราะบาปของเจ้าเพิ่มขึ้น15ทำไมเจ้าจึงร้องไห้เพราะบาดแผลของตน?ความเจ็บปวดของเจ้ารักษาไม่หายเพราะความผิดของเจ้ามากมายเพราะบาปของเจ้าเพิ่มขึ้นเราจึงทำสิ่งเหล่านี้แก่เจ้า16ดังนั้นทุกคนที่กลืนกินเจ้าจะถูกกลืนกินศัตรูทั้งหมดของเจ้า ทุกคน จะไปเป็นเชลยคนที่ปล้นเจ้าจะถูกปล้นเราจะทำให้ทุกคนที่ล่าเจ้าเป็นเหยื่อต้องกลายเป็นเหยื่อ17เพราะเราจะคืนสุขภาพให้เจ้าและรักษาบาดแผลของเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว“เพราะพวกเขาเรียกเจ้าว่าผู้ถูกทอดทิ้งพูดว่า ‘นี่คือศิโยนที่ไม่มีใครมาตามหา’”18พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้“จงฟัง เราจะฟื้นฟูกระโจมของยาโคบจากการเป็นเชลยและเมตตาสงสารที่อยู่อาศัยของเขาเมืองจะถูกสร้างขึ้นบนเนินเดิมของตนวังจะมีคนอาศัยในที่เดิม19เสียงขอบคุณจะออกมาจากพวกเขาพร้อมเสียงของคนที่รื่นเริงเราจะเพิ่มจำนวนพวกเขาพวกเขาจะไม่เหลือน้อยเราจะให้พวกเขามีเกียรติด้วยพวกเขาจะไม่ต่ำต้อย20ลูกหลานของพวกเขาจะเป็นเหมือนเมื่อก่อนชุมนุมชนของพวกเขาจะตั้งมั่นอยู่ต่อหน้าเราเราจะลงโทษทุกคนที่กดขี่พวกเขา21ผู้นำของพวกเขาจะเป็นคนหนึ่งในพวกเขาผู้ปกครองจะมาจากท่ามกลางพวกเขาเราจะให้เขาเข้ามาใกล้และเขาจะเข้ามาหาเราเพราะใครเล่าที่กล้าเข้ามาหาเรา?” พระยาห์เวห์กล่าว22“พวกเจ้าจะเป็นประชาชนของเราและเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า23ดูเถิด พายุของพระยาห์เวห์ คือความโกรธของพระองค์ ออกมาแล้วเป็นพายุที่กวาดไปจะกระหน่ำลงบนศีรษะคนชั่ว24ความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์จะไม่หันกลับ จนกว่าพระองค์จะทำสำเร็จจนกว่าพระองค์จะทำตามที่ตั้งใจไว้ในวันเวลาภายหน้า พวกเจ้าจะเข้าใจเรื่องนี้”