เยเรมีย์22
1พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงลงไปที่วังของกษัตริย์ยูดาห์ บอกถ้อยคำนี้ที่นั่นว่า2‘กษัตริย์ยูดาห์ผู้ประทับบนบัลลังก์ดาวิด จงฟังคำของพระยาห์เวห์ ทั้งท่าน ผู้รับใช้ และประชาชนที่เข้าประตูเหล่านี้3พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงให้ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ช่วยคนที่ถูกปล้นให้พ้นมือผู้กดขี่ อย่าทำผิด อย่าใช้ความรุนแรงกับคนต่างถิ่น ลูกกำพร้าพ่อ หรือหญิงม่าย อย่าให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่งในที่นี้4ถ้าพวกเจ้าทำเช่นนี้จริง กษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิดก็จะเข้าประตูวังนี้ โดยนั่งรถรบและขี่ม้า ทั้งตัวกษัตริย์ ผู้รับใช้และประชาชน5แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ฟังถ้อยคำเหล่านี้ เราสาบานด้วยตัวเราเอง” พระยาห์เวห์กล่าว “ว่าวังนี้จะรกร้าง”’”6เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงวังของกษัตริย์ยูดาห์ว่า“เจ้าเป็นกิเลอาดสำหรับเราเป็นยอดแห่งเลบานอนแต่เราจะทำให้เจ้าเป็นถิ่นกันดารแน่นอนเป็นเมืองที่ไม่มีคนอาศัย7เราจะเตรียมผู้ทำลายมาต่อสู้กับเจ้าแต่ละคนมีอาวุธพวกเขาจะตัดต้นซีดาร์ชั้นดีของเจ้าโยนเข้าไฟ8“ชนชาติหลายชาติจะแวะผ่านเมืองนี้ แต่ละคนถามเพื่อนบ้านว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์ทำอย่างนี้กับเมืองใหญ่นี้?’9พวกเขาจะตอบว่า ‘เพราะคนที่นี่ละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน กราบไหว้และรับใช้เทพเจ้าอื่น’”10อย่าร้องไห้ให้คนตายอย่าคร่ำครวญให้เขาแต่จงร้องไห้อย่างขมขื่นให้คนที่จากไปเพราะเขาจะไม่กลับมาอีกจะไม่เห็นแผ่นดินเกิด11เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงชัลลูม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ผู้ครองราชย์แทนโยสิยาห์บิดาของตน และออกไปจากที่นี้ว่า “เขาจะไม่กลับมาที่นี่อีก12แต่จะตายในที่ที่ถูกพาไปเป็นเชลย จะไม่เห็นแผ่นดินนี้อีก”13“วิบัติจงเกิดแก่คนที่สร้างบ้านด้วยความไม่เที่ยงธรรมสร้างห้องด้วยความอยุติธรรมใช้แรงงานเพื่อนบ้านโดยไม่จ่ายค่าจ้างไม่ให้ค่าแรง14คนที่พูดว่า ‘ฉันจะสร้างบ้านกว้างและห้องใหญ่ให้ตนเอง’แล้วเจาะช่องหน้าต่างทำเพดานด้วยไม้ซีดาร์ทาสีแดง15“เจ้าควรครองราชย์เพียงเพราะพยายามใช้ไม้ซีดาร์ให้เหนือกว่าผู้อื่นหรือ?บิดาของเจ้าไม่ได้กินดื่มและทำอย่างยุติธรรมและเที่ยงธรรมหรือ?เขาจึงอยู่ดี16เขาตัดสินคดีให้คนจนและคนขัดสนทุกอย่างจึงเป็นไปด้วยดีนี่ไม่ใช่การรู้จักเราหรือ?”พระยาห์เวห์กล่าว17“แต่ตาและใจของเจ้ามีไว้เพียงเพื่อความโลภเพื่อให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่งเพื่อกดขี่และใช้ความรุนแรง”18เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวถึงเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ว่า“พวกเขาจะไม่คร่ำครวญให้เขาว่า‘โอ้ พี่น้องชายของฉันเอ๋ย!’ หรือ ‘โอ้ พี่น้องหญิงเอ๋ย!’จะไม่คร่ำครวญให้เขาว่า‘โอ้ นายเหนือหัวเอ๋ย!’ หรือ ‘โอ้ ความรุ่งโรจน์ของเขาเอ๋ย!’19เขาจะถูกฝังอย่างลาถูกลากไปโยนทิ้งนอกประตูเยรูซาเล็ม”20“จงขึ้นไปเลบานอนแล้วร้องส่งเสียงในบาชานร้องจากอาบาริมเพราะคนรักทั้งหมดของเจ้าถูกทำลายแล้ว21เราพูดกับเจ้าขณะเจ้าเจริญรุ่งเรืองแต่เจ้าพูดว่า ‘ฉันจะไม่ฟัง’เจ้าเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่วัยเยาว์ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา22ลมจะเลี้ยงผู้เลี้ยงทั้งหมดของเจ้าคนรักของเจ้าจะไปเป็นเชลยแล้วเจ้าจะอับอายและอดสูเพราะความชั่วทั้งหมดแน่นอน23ผู้ที่อาศัยในเลบานอนผู้ทำรังในต้นซีดาร์เมื่อความเจ็บปวดมาถึง เจ้าน่าสงสารเพียงใดเหมือนหญิงกำลังคลอด!24“เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “ถึงโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ จะเป็นแหวนตราที่มือขวาของเรา เราก็จะถอดเจ้าออกจากที่นั่น25จะมอบเจ้าไว้ในมือคนที่หมายเอาชีวิต ในมือคนที่เจ้ากลัว คือเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนและชาวเคลเดีย26เราจะเหวี่ยงเจ้าและแม่ผู้ให้กำเนิดไปสู่แผ่นดินอื่นที่พวกเจ้าไม่ได้เกิด แล้วพวกเจ้าจะตายที่นั่น27แต่แผ่นดินที่ใจของพวกเขาอยากกลับไป พวกเขาจะไม่ได้กลับไป”28ชายที่ชื่อโคนิยาห์คนนี้เป็นภาชนะแตกที่คนดูหมิ่นหรือ?เป็นภาชนะที่ไม่มีใครพอใจหรือ?ทำไมเขาและลูกหลานถูกเหวี่ยงออกไปสู่แผ่นดินที่ไม่รู้จัก?29แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ยจงฟังคำของพระยาห์เวห์!30พระยาห์เวห์กล่าวว่า“จงบันทึกว่าชายคนนี้ไร้ลูกเป็นคนที่จะไม่เจริญรุ่งเรืองตลอดชีวิตเพราะจะไม่มีลูกหลานคนใดของเขาเจริญรุ่งเรืองอีกขณะนั่งบนบัลลังก์ดาวิดและปกครองยูดาห์”