เยเรมีย์2
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า2“จงไปประกาศให้เยรูซาเล็มได้ยินว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้“เรายังจำความเอื้ออาทรของเจ้าในวัยเยาว์ได้จำความรักของเจ้าเมื่อเป็นเจ้าสาวจำได้ว่าเจ้าตามเราผ่านถิ่นกันดารในแผ่นดินที่ไม่มีใครเพาะปลูก3อิสราเอลเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์เป็นผลรุ่นแรกของผลผลิตของพระองค์ทุกคนที่กลืนกินอิสราเอลจะต้องรับผิดภัยร้ายจะมาถึงพวกเขา”’ พระยาห์เวห์กล่าว”4ตระกูลยาโคบและทุกตระกูลในหมู่ชนอิสราเอล จงฟังคำของพระยาห์เวห์!5พระยาห์เวห์กล่าวว่า“บรรพบุรุษของพวกเจ้าพบความไม่เที่ยงธรรมอะไรในเราจึงตีตัวห่างจากเราแล้วตามสิ่งไร้ค่าไปจนตนเองไร้ค่าไปด้วย?6พวกเขาไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน พระองค์ผู้พาพวกเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ผู้พาพวกเราผ่านถิ่นกันดารผ่านแผ่นดินทะเลทรายและหลุมลึกผ่านแผ่นดินแห้งแล้งและเงาแห่งความตายผ่านแผ่นดินที่ไม่มีใครเดินทางผ่านและไม่มีใครอาศัยอยู่?’7เราพาพวกเจ้าเข้ามาในแผ่นดินอุดมสมบูรณ์เพื่อกินผลผลิตและสิ่งดี ๆ ในแผ่นดินนั้นแต่เมื่อเข้ามา พวกเจ้ากลับทำให้แผ่นดินของเราแปดเปื้อนทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งน่ารังเกียจ8ปุโรหิตไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน?’ผู้ดูแลข้อบัญญัติไม่รู้จักเราผู้ปกครองก็ละเมิดต่อเราผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์ในนามเทพบาอัลและตามสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์9“เพราะฉะนั้น เราจะยังกล่าวโทษพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว“และจะกล่าวโทษลูกหลานของพวกเจ้าต่อไป10จงข้ามไปดูตามเกาะต่าง ๆ ของคิทธิมส่งคนไปเคดาร์ พิจารณาให้ถี่ถ้วนดูว่ามีเรื่องอย่างนี้เคยเกิดขึ้นหรือไม่11มีชนชาติไหนเปลี่ยนเทพเจ้าของตนบ้างทั้งที่สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เทพเจ้าจริง ๆ?แต่ชนชาติของเรากลับเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลกกับสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์12“ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงตกตะลึงกับเรื่องนี้จงหวาดกลัวอย่างที่สุดจงร้างเปล่าอย่างยิ่ง” พระยาห์เวห์กล่าว13“เพราะชนชาติของเราทำความชั่วสองอย่างพวกเขาละทิ้งเรา ผู้เป็นน้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิตและสกัดบ่อเก็บน้ำไว้ให้ตนเอง เป็นบ่อแตกร้าวที่เก็บน้ำไม่ได้14อิสราเอลเป็นทาสหรือ?เขาเกิดมาเป็นทาสหรือ?ทำไมจึงกลายเป็นเชลย?15สิงโตหนุ่มคำรามใส่เขา ส่งเสียงกึกก้องทำให้แผ่นดินของเขารกร้างเมืองของเขาถูกเผาจนไม่มีใครอาศัยอยู่16ชาวเมมฟิสและทาปานเหสก็ตีกระหม่อมเจ้าจนแตก17“เจ้าทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเองมิใช่หรือเพราะเจ้าละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ขณะพระองค์นำเจ้าไปตามทาง?18แล้วเจ้าได้อะไรจากการไปอียิปต์เพื่อดื่มน้ำชีโหร์?หรือทำไมจึงเดินทางไปอัสซีเรียเพื่อดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น? 19“ความชั่วของเจ้าจะสั่งสอนเจ้าเองการหันหลังให้เราจะตำหนิเจ้าเองจงรู้และเห็นว่าการละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้านั้นชั่วร้ายและขมขื่นเพียงใดเพราะเจ้าละทิ้งพระองค์และไม่ยำเกรงเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพกล่าว20“นานมาแล้ว เราหักแอกของเจ้าและปลดเครื่องพันธนาการให้เจ้าแต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ฉันจะไม่รับใช้’บนเนินสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น เจ้าหมอบลงทำตัวเป็นโสเภณี21ทั้งที่เราปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นพันธุ์ดีเป็นเมล็ดพันธุ์บริสุทธิ์และแท้แล้วทำไมเจ้าจึงกลับกลายเป็นกิ่งเสื่อมพันธุ์ขององุ่นต่างถิ่นสำหรับเรา?22ต่อให้เจ้าล้างตัวด้วยน้ำด่างและใช้สบู่มากมายความผิดของเจ้าก็ยังมีรอยปรากฏต่อหน้าเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าว23“เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘ฉันไม่ได้แปดเปื้อนฉันไม่ได้ตามเทพบาอัลทั้งหลายไป’?จงดูทางที่เจ้าเดินในหุบเขาจงรู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไปเจ้าเป็นอูฐโหนกเดียวตัวเมียที่วิ่งปราดไปมาตามทางของมัน24เป็นลาป่าที่ชินกับถิ่นกันดาร สูดลมด้วยความอยากเมื่อมันติดสัด ใครจะห้ามมันได้?ตัวที่ตามหามันไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย ในเดือนที่มันติดสัดก็จะพบมัน25“จงระวังอย่าให้เท้าเปลือยและอย่าให้คอกระหายน้ำแต่เจ้าพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์ไม่หรอก ฉันรักคนแปลกหน้าและฉันจะตามพวกเขาไป’26ขโมยอับอายเมื่อถูกจับได้ฉันใดชนอิสราเอลก็อับอายฉันนั้นทั้งพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต และผู้เผยพระวจนะของพวกเขา27พวกเขาพูดกับไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของฉัน’และกับหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดฉัน’เพราะพวกเขาหันหลังให้เราไม่ยอมหันหน้ามาแต่เมื่อเดือดร้อนจะพูดว่า ‘ลุกขึ้นเถิด ช่วยพวกเราให้รอดด้วย!’28“แล้วเทพเจ้าที่พวกเจ้าทำขึ้นเองอยู่ที่ไหน?ให้พวกมันลุกขึ้นเถิด ถ้าช่วยพวกเจ้าให้รอดในยามเดือดร้อนได้ยูดาห์เอ๋ย เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมืองของเจ้า29“ทำไมพวกเจ้าจึงกล่าวโทษเรา?พวกเจ้าทุกคนต่างละเมิดต่อเรา” พระยาห์เวห์กล่าว30“เราตีลูกหลานของพวกเจ้าเสียเปล่าพวกเขาไม่ยอมรับการตักเตือนดาบของพวกเจ้าเองกลืนกินผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้าเหมือนสิงโตที่ทำลายล้าง31คนยุคนี้เอ๋ย จงพิจารณาคำของพระยาห์เวห์เราเป็นถิ่นกันดารสำหรับอิสราเอลหรือ?หรือเป็นแผ่นดินมืดทึบ?ทำไมชนชาติของเราจึงพูดว่า ‘พวกเราหลุดเป็นอิสระแล้วจะไม่มาหาพระองค์อีก’?32“สาวพรหมจารีจะลืมเครื่องประดับของตนได้หรือ?เจ้าสาวจะลืมชุดเจ้าสาวได้หรือ?แต่ชนชาติของเราลืมเรามานานวันจนนับไม่ถ้วน33เจ้าช่างรู้จักเตรียมทางไปแสวงหาความรัก!จนถึงกับสอนวิธีของเจ้าให้หญิงชั่วด้วย34ชายกระโปรงของเจ้ายังมีเลือดของคนยากจนผู้บริสุทธิ์เจ้าไม่ได้พบพวกเขาขณะงัดแงะเข้ามาแต่เป็นเพราะเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด35“ถึงอย่างนั้นเจ้าก็พูดว่า ‘ฉันบริสุทธิ์พระองค์คงหายโกรธฉันแล้ว’“จงฟัง เราจะพิพากษาเจ้าเพราะเจ้าพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำบาป’36ทำไมเจ้าจึงเที่ยวเปลี่ยนทางไปมาอยู่เรื่อย?เจ้าจะอับอายเพราะอียิปต์ด้วยเหมือนที่เคยอับอายเพราะอัสซีเรีย37เจ้าจะออกจากที่นั่นโดยเอามือกุมศีรษะด้วยเพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธคนที่เจ้าไว้วางใจเจ้าจะไม่เจริญรุ่งเรืองกับพวกเขา