เยเรมีย์17
1“บาปของยูดาห์เขียนด้วยเหล็กจารด้วยปลายเพชรสลักบนแผ่นจารึกแห่งใจของพวกเขาและบนเขาของแท่นบูชาพวกเจ้า2แม้ลูก ๆ ของพวกเขาก็ยังจำแท่นบูชาและเสาอาเชราห์ข้างต้นไม้เขียวบนเนินสูง3ภูเขาของเราในทุ่งเอ๋ยเราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติทั้งหมดของเจ้าเป็นของปล้นทั้งสถานบูชาบนที่สูง เพราะบาปทั่วเขตแดนของเจ้า4เจ้าจะสละมรดกที่เราให้ด้วยตัวเจ้าเองเราจะให้เจ้ารับใช้ศัตรูในแผ่นดินที่ไม่รู้จักเพราะพวกเจ้าจุดไฟในความโกรธของเรา ไฟนั้นจะลุกไหม้ตลอดไป”5พระยาห์เวห์กล่าวว่า“คนที่ไว้วางใจมนุษย์ถูกสาปแช่งคนที่พึ่งกำลังมนุษย์และใจตีตัวห่างจากพระยาห์เวห์6เพราะเขาจะเหมือนพุ่มไม้ในทะเลทรายเมื่อสิ่งดีมา จะไม่เห็นแต่จะอยู่ในที่แห้งผากกลางถิ่นกันดารในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีคนอาศัย7“คนที่ไว้วางใจพระยาห์เวห์ย่อมได้รับพรคนที่มั่นใจในพระยาห์เวห์8เพราะเขาจะเหมือนต้นไม้ปลูกริมน้ำแผ่รากไปริมแม่น้ำไม่กลัวเมื่อความร้อนมาใบยังเขียวไม่กังวลในปีแล้งไม่หยุดออกผล9ใจหลอกลวงยิ่งกว่าทุกสิ่งและเสื่อมทรามอย่างที่สุดใครจะรู้จักได้?10“เราคือพระยาห์เวห์ เราค้นดูความคิดทดสอบใจเพื่อตอบแทนทุกคนตามทางของเขาตามผลจากการกระทำ”11คนที่ได้ทรัพย์มาอย่างไม่ถูกต้องเหมือนนกกระทาที่กกไข่ซึ่งตนไม่ได้วางเมื่อชีวิตผ่านไปครึ่งหนึ่ง ทรัพย์จะจากเขาไปเมื่อถึงจุดจบ เขาจะเป็นคนโง่12บัลลังก์อันรุ่งโรจน์ตั้งอยู่สูงมาตั้งแต่แรกคือที่ตั้งสถานบริสุทธิ์ของพวกเรา13พระยาห์เวห์ ความหวังของอิสราเอลทุกคนที่ละทิ้งพระองค์จะผิดหวังคนที่จากข้าพเจ้าไปจะมีชื่อเขียนลงในดินเพราะพวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์น้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต14พระยาห์เวห์ โปรดรักษาข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะหายโปรดช่วยให้รอด แล้วข้าพเจ้าจะรอดเพราะพระองค์เป็นคำสรรเสริญของข้าพเจ้า15พวกเขาถามข้าพเจ้าว่า“คำของพระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน?ให้สำเร็จเดี๋ยวนี้สิ”16ส่วนข้าพเจ้า ไม่ได้รีบเลิกเป็นผู้เลี้ยงที่ตามพระองค์ไม่ได้ปรารถนาวันวิบัติ พระองค์รู้สิ่งที่ออกจากปากข้าพเจ้าอยู่ต่อหน้าพระองค์17อย่าเป็นความหวาดกลัวแก่ข้าพเจ้าพระองค์เป็นที่ลี้ภัยในยามภัยร้าย18ให้ผู้ข่มเหงข้าพเจ้าผิดหวังแต่อย่าให้ข้าพเจ้าผิดหวังให้พวกเขาหวาดหวั่นแต่อย่าให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่นนำวันภัยร้ายมาถึงพวกเขาทำลายด้วยความพินาศสองเท่า19พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงไปยืนที่ประตูของประชาชน ซึ่งกษัตริย์ยูดาห์ใช้เข้าออก และที่ประตูทุกแห่งของเยรูซาเล็ม20บอกพวกเขาว่า ‘กษัตริย์ยูดาห์ ชาวยูดาห์ทั้งหมด และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มซึ่งเข้าประตูเหล่านี้ จงฟังคำของพระยาห์เวห์21พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงระวัง อย่าขนของในวันสะบาโต อย่านำเข้าประตูเยรูซาเล็ม22อย่าขนของออกจากบ้านในวันสะบาโต อย่าทำงานใด ๆ แต่จงรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ตามที่เราสั่งบรรพบุรุษของพวกเจ้า23แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่เงี่ยหู กลับดื้อดึง ไม่ยอมฟัง ไม่รับคำสั่งสอน24ถ้าพวกเจ้าตั้งใจเชื่อฟังเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “ไม่นำของผ่านประตูเมืองนี้ในวันสะบาโต แต่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ไม่ทำงานในวันนั้น25กษัตริย์และขุนนางที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิดก็จะเข้าประตูเมืองนี้ โดยรถรบและม้า ทั้งพวกเขา ขุนนางของพวกเขา ชาวยูดาห์ และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม เมืองนี้จะคงอยู่ตลอดไป26ผู้คนจะมาจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ จากรอบเยรูซาเล็ม จากดินแดนเบนยามิน จากที่ราบ จากแดนภูเขาและจากทางใต้ นำเครื่องบูชาเผา เครื่องบูชา เครื่องบูชาธัญพืชและกำยานมา นำเครื่องบูชาขอบคุณมายังพระนิเวศของพระยาห์เวห์27แต่ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเรา ไม่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ยังขนของเข้าประตูเยรูซาเล็มในวันสะบาโต เราจะจุดไฟที่ประตูเมือง ไฟจะเผาผลาญวังต่าง ๆ ของเยรูซาเล็ม ไม่มีวันดับ”’”