อิสยาห์7
1ในสมัยอาหัสบุตรโยธาม ผู้เป็นบุตรอุสซียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ เรซีนกษัตริย์แห่งซีเรีย และเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ กษัตริย์แห่งอิสราเอล ยกทัพขึ้นมาตีเยรูซาเล็ม แต่เอาชนะไม่ได้2เมื่อราชวงศ์ดาวิดได้รับข่าวว่า “ซีเรียเป็นพันธมิตรกับเอฟราอิม” กษัตริย์และประชาชนของพระองค์ต่างใจสั่น เหมือนต้นไม้ในป่าสั่นไหวเมื่อถูกลม3พระยาห์เวห์จึงบอกอิสยาห์ว่า “จงพาเชอาร์ยาชูบลูกชายของเจ้าออกไปพบอาหัส ที่ปลายท่อน้ำของสระบน ตรงถนนไปลานช่างซักผ้า4บอกเขาว่า ‘จงระวังตัวและสงบใจ อย่ากลัวหรือท้อแท้เพราะปลายคบเพลิงสองอันที่ยังมีควันอยู่ เพราะความโกรธเกรี้ยวของเรซีนกับซีเรีย และของบุตรเรมาลิยาห์5ซีเรีย เอฟราอิม และบุตรเรมาลิยาห์วางแผนร้ายต่อท่านว่า6“ให้เรายกไปตียูดาห์ ฉีกออกเป็นส่วนๆ แบ่งกันเอง แล้วตั้งบุตรทาเบเอลเป็นกษัตริย์ในนั้น”7แต่พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แผนนี้จะไม่สำเร็จ จะไม่เกิดขึ้น”8เพราะศูนย์กลางของซีเรียคือดามัสกัส และผู้เป็นหัวหน้าของดามัสกัสคือเรซีน ภายในหกสิบห้าปี เอฟราอิมจะแตกสลายจนไม่เหลือเป็นชนชาติ9ศูนย์กลางของเอฟราอิมคือสะมาเรีย และผู้เป็นหัวหน้าของสะมาเรียคือบุตรเรมาลิยาห์ หากพวกท่านไม่เชื่อ แน่นอนว่าพวกท่านจะตั้งมั่นอยู่ไม่ได้’”10พระยาห์เวห์กล่าวกับอาหัสอีกว่า11“จงขอหมายสำคัญจากพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า จะขอจากที่ลึกเบื้องล่างหรือที่สูงเบื้องบนก็ได้”12แต่อาหัสตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไม่ขอ จะไม่ทดสอบพระยาห์เวห์”13อิสยาห์กล่าวว่า “ราชวงศ์ดาวิด จงฟังเถิด การทำให้มนุษย์หมดความอดทนยังไม่พอหรือ พวกท่านจึงจะทำให้พระเจ้าของข้าพเจ้าหมดความอดทนด้วย?14พระผู้เป็นเจ้าจะให้หมายสำคัญแก่พวกท่านด้วยพระองค์เอง ดูเถิด หญิงพรหมจารีจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย แล้วจะตั้งชื่อเขาว่าอิมมานูเอล 15เขาจะกินเนยและน้ำผึ้งเมื่อรู้จักปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี16เพราะก่อนเด็กจะรู้จักปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี แผ่นดินของกษัตริย์สององค์ที่ท่านชิงชังจะถูกทิ้งร้าง17พระยาห์เวห์จะนำวันเวลาอย่างที่ไม่เคยมีนับตั้งแต่เอฟราอิมแยกจากยูดาห์ มาสู่ท่าน ประชาชนของท่าน และตระกูลของบิดาท่าน คือจะนำกษัตริย์แห่งอัสซีเรียมา18ในวันนั้น พระยาห์เวห์จะผิวปากเรียกแมลงวันจากสุดปลายแม่น้ำต่างๆ ของอียิปต์ และเรียกผึ้งจากแผ่นดินอัสซีเรีย19ทั้งหมดจะมาเกาะอยู่ตามหุบเขาร้าง ซอกหิน รั้วพุ่มหนามทุกแนว และทุ่งเลี้ยงสัตว์ทุกแห่ง20ในวันนั้น พระผู้เป็นเจ้าจะใช้มีดโกนที่จ้างมาจากดินแดนฟากแม่น้ำ คือกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย โกนผมบนศีรษะและขนท่อนล่าง รวมทั้งโกนหนวดเคราทิ้งด้วย21ในวันนั้น คนหนึ่งจะเลี้ยงแม่วัวสาวหนึ่งตัวกับแกะสองตัวไว้ให้มีชีวิตอยู่22สัตว์เหล่านั้นจะให้น้ำนมมากจนเขาได้กินเนย เพราะทุกคนที่รอดเหลือในแผ่นดินจะกินเนยและน้ำผึ้ง23ในวันนั้น ทุกแห่งที่เคยมีเถาองุ่นพันเถา มีค่าพันเชเขลเงิน จะกลายเป็นที่ที่มีแต่พุ่มหนามและต้นหนาม24คนจะไปที่นั่นพร้อมคันธนูและลูกธนู เพราะแผ่นดินทั้งหมดจะเต็มไปด้วยพุ่มหนามและต้นหนาม25เนินเขาทุกแห่งที่เคยใช้จอบเพาะปลูก ท่านจะไม่กล้าเข้าไปเพราะกลัวหนาม แต่จะกลายเป็นที่ปล่อยวัวและให้แกะเหยียบย่ำ”