อิสยาห์63
1นี่ใครกันที่มาจากเอโดมสวมเสื้อผ้าย้อมสีมาจากโบสราห์?นี่ใครกันที่สวมเสื้อผ้าสง่างามเดินมาด้วยกำลังมหาศาล?“คือเรา ผู้พูดด้วยความเที่ยงธรรมผู้ทรงพลังที่จะช่วยให้รอด”2ทำไมเสื้อผ้าของท่านจึงแดงเหมือนเสื้อผ้าคนย่ำองุ่นในบ่อ?3“เราเหยียบย่ำในบ่อย่ำองุ่นเพียงผู้เดียวในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ไม่มีใครอยู่กับเราเราย่ำพวกเขาด้วยความโกรธเหยียบพวกเขาด้วยความเดือดดาลเลือดชีวิตของพวกเขากระเซ็นบนเสื้อผ้าเราและเราทำเสื้อผ้าของเราทั้งหมดเปื้อน4เพราะวันแห่งการแก้แค้นอยู่ในใจเราและปีของผู้ที่เราไถ่ไว้มาถึงแล้ว5เรามองดู แต่ไม่มีใครช่วยเราประหลาดใจที่ไม่มีใครค้ำจุนดังนั้น แขนของเราเองจึงนำความรอดมาให้เราความเดือดดาลของเราเองค้ำจุนเรา6เราย่ำชนชาติต่าง ๆ ด้วยความโกรธทำให้พวกเขาเมาด้วยความเดือดดาลและเทเลือดชีวิตของพวกเขาลงบนแผ่นดิน”7ข้าพเจ้าจะเล่าถึงความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์และคำสรรเสริญพระยาห์เวห์ตามสิ่งทั้งหมดที่พระยาห์เวห์มอบให้พวกเรากับความดีอันยิ่งใหญ่ต่อเชื้อสายอิสราเอลที่พระองค์มอบให้พวกเขาตามความเมตตาและความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์8เพราะพระองค์กล่าวว่า “พวกเขาเป็นประชากรของเราแน่นอนเป็นลูกที่จะไม่ประพฤติหลอกลวง”พระองค์จึงเป็นผู้ช่วยพวกเขาให้รอด9ในความทุกข์ยากทั้งหมดของพวกเขา พระองค์ก็ทุกข์ยากด้วยและทูตสวรรค์ที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ช่วยพวกเขาให้รอดด้วยความรักและความสงสาร พระองค์ไถ่พวกเขาพระองค์รับพวกเขาไว้และอุ้มพวกเขาตลอดวันเก่าก่อน10แต่พวกเขากบฏและทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์เสียใจพระองค์จึงหันมาเป็นศัตรูของพวกเขาและพระองค์เองต่อสู้กับพวกเขา11แล้วเขาระลึกถึงวันเก่าก่อนถึงโมเสสและประชากรของเขา โดยกล่าวว่า“ผู้ที่นำพวกเขาขึ้นจากทะเลพร้อมคนเลี้ยงฝูงแกะของพระองค์อยู่ที่ไหน?ผู้ที่ใส่พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ไว้ท่ามกลางพวกเขาอยู่ที่ไหน?”12ใครทำให้แขนอันรุ่งโรจน์ของพระองค์อยู่ที่มือขวาของโมเสส?ใครแยกน้ำต่อหน้าพวกเขา เพื่อสร้างชื่อให้ตนคงอยู่ตลอดกาล?13ใครนำพวกเขาผ่านห้วงน้ำลึกเหมือนม้าในถิ่นกันดารโดยไม่สะดุด?14เหมือนปศุสัตว์ที่ลงไปในหุบเขาพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขาพักพระองค์นำประชากรของพระองค์เช่นนี้ เพื่อสร้างพระนามอันรุ่งโรจน์ให้พระองค์เอง15ขอพระองค์มองลงมาจากฟ้าสวรรค์มองมาจากที่อยู่อันศักดิ์สิทธิ์และรุ่งโรจน์ของพระองค์ความกระตือรือร้นและการกระทำอันทรงพลังของพระองค์อยู่ที่ไหน?ความห่วงใยจากใจและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อข้าพเจ้าถูกยับยั้งไว้16เพราะพระองค์เป็นพ่อของพวกเราแม้อับราฮัมไม่รู้จักพวกเราและอิสราเอลไม่ยอมรับพวกเราพระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเราผู้ไถ่ของพวกเราตั้งแต่นิรันดร์กาล คือพระนามของพระองค์17พระยาห์เวห์ ทำไมพระองค์ทำให้พวกเราหลงไปจากทางของพระองค์และทำให้ใจพวกเราแข็งกระด้าง ไม่ยำเกรงพระองค์?ขอทรงกลับมาเพื่อเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์คือเผ่าต่าง ๆ ที่เป็นมรดกของพระองค์18ประชากรบริสุทธิ์ของพระองค์ครอบครองอยู่เพียงชั่วครู่ศัตรูของพวกเราเหยียบย่ำสถานศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์19พวกเรากลายเป็นเหมือนคนที่พระองค์ไม่เคยปกครองเหมือนคนที่ไม่ได้เรียกตามพระนามของพระองค์