อิสยาห์49
1เกาะทั้งหลาย จงฟังข้าพเจ้าชนชาติต่าง ๆ ที่อยู่ไกล จงตั้งใจฟังพระยาห์เวห์เรียกข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ก็เอ่ยชื่อข้าพเจ้า2พระองค์ทำให้ปากข้าพเจ้าเหมือนดาบคมซ่อนข้าพเจ้าไว้ในร่มเงามือของพระองค์พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเป็นลูกธนูที่ขัดเรียบเก็บข้าพเจ้าไว้ใกล้ตัวในกระบอกธนู3พระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเราอิสราเอล เราจะได้รับเกียรติผ่านเจ้า”4แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าทำงานไปอย่างไร้ผลทุ่มกำลังไปเปล่า ๆ ไม่ได้อะไรเลยถึงกระนั้น ความยุติธรรมที่ข้าพเจ้าควรได้รับย่อมอยู่กับพระยาห์เวห์และรางวัลของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า”5บัดนี้พระยาห์เวห์ ผู้ปั้นแต่งข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เพื่อให้เป็นผู้รับใช้ของพระองค์กล่าวให้นำยาโคบกลับมาหาพระองค์และรวบรวมอิสราเอลมาหาพระองค์เพราะข้าพเจ้ามีเกียรติในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์และพระเจ้าของข้าพเจ้าทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า6พระองค์กล่าวว่า “เพียงให้เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเราเพื่อฟื้นฟูเผ่าต่าง ๆ ของยาโคบและนำผู้ที่ยังรอดอยู่ของอิสราเอลกลับมา เป็นงานเล็กน้อยเกินไปเราจะให้เจ้าเป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ ด้วยเพื่อเจ้าจะเป็นความรอดของเราไปจนสุดปลายแผ่นดิน”7พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่ของอิสราเอล และพระผู้บริสุทธิ์ของเขากล่าวกับผู้ที่มนุษย์ดูหมิ่น ผู้ที่ชนชาติรังเกียจ ผู้รับใช้ของบรรดาผู้ปกครอง ว่า“บรรดากษัตริย์จะเห็นแล้วลุกขึ้นบรรดาเจ้านายจะก้มกราบเพราะพระยาห์เวห์ผู้ซื่อสัตย์ คือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ผู้เลือกเจ้า”8พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราตอบเจ้าในเวลาอันเหมาะสมเราช่วยเจ้าในวันแห่งความรอดเราจะรักษาเจ้าไว้ และให้เจ้าเป็นพันธสัญญาแก่ประชาชนเพื่อฟื้นฟูแผ่นดิน ให้พวกเขารับมรดกที่รกร้าง9โดยบอกผู้ที่ถูกจองจำว่า ‘จงออกมา!’บอกผู้ที่อยู่ในความมืดว่า ‘จงปรากฏตัว!’“พวกเขาจะกินอาหารตามทางและทุ่งหญ้าของพวกเขาจะอยู่บนที่สูงไร้ต้นไม้ทุกแห่ง10พวกเขาจะไม่หิวหรือกระหายความร้อนและดวงอาทิตย์จะไม่แผดเผาพวกเขาเพราะผู้ที่เมตตาพวกเขาจะนำพวกเขาไปพระองค์จะนำพวกเขาไปตามน้ำพุ11เราจะทำให้ภูเขาทั้งหมดของเราเป็นทางและยกทางหลวงของเราให้สูงขึ้น12ดูเถิด คนเหล่านี้จะมาจากแดนไกลดูเถิด คนเหล่านี้มาจากทิศเหนือและทิศตะวันตกและคนเหล่านี้มาจากแผ่นดินสินิม”13ฟ้าสวรรค์ จงร้องเพลง แผ่นดิน จงชื่นชมยินดี!ภูเขา จงเปล่งเสียงร้องเพลง!เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนประชากรของพระองค์แล้วและจะเมตตาผู้ที่ทุกข์ยากของพระองค์14แต่ศิโยนพูดว่า “พระยาห์เวห์ทอดทิ้งฉันพระผู้เป็นเจ้าลืมฉันแล้ว”15“ผู้หญิงจะลืมลูกที่ยังกินนมจนไม่เมตตาบุตรชายที่เกิดจากครรภ์ของตนได้หรือ?แม้พวกเธออาจลืมแต่เราจะไม่ลืมเจ้า!16ดูเถิด เราสลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรากำแพงของเจ้าอยู่ต่อหน้าเราเสมอ17ลูก ๆ ของเจ้าเร่งรีบผู้ทำลายเจ้าและผู้ทำให้เจ้ารกร้างจะออกไปจากเจ้า18จงเงยหน้ามองไปรอบ ๆคนทั้งหมดนี้รวมตัวกันและมาหาเจ้าเรามีชีวิตอยู่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าจะสวมพวกเขาทั้งหมดเหมือนเครื่องประดับอย่างแน่นอนจะแต่งตัวด้วยพวกเขาเหมือนเจ้าสาว19“พื้นที่ร้างและที่เปล่าเปลี่ยวของเจ้ากับแผ่นดินที่ถูกทำลายของเจ้าบัดนี้จะเล็กเกินไปสำหรับผู้อยู่อาศัยแน่นอนและผู้ที่เคยกลืนกินเจ้าจะอยู่ไกลออกไป20ลูก ๆ ของเจ้าท่ามกลางความสูญเสีย จะพูดให้เจ้าได้ยินว่า‘ที่นี่แคบเกินไปสำหรับฉันขอที่ให้ฉันอยู่ด้วย’21แล้วเจ้าจะพูดในใจว่า ‘ใครให้กำเนิดคนเหล่านี้แก่ฉัน ในเมื่อฉันสูญเสียลูกไปแล้วและอยู่ลำพัง ถูกเนรเทศและเร่ร่อนไปมา?ใครเลี้ยงพวกเขามา?ฉันถูกทิ้งไว้คนเดียว แล้วคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’”22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าวว่า “ดูเถิด เราจะยกมือขึ้นให้ชนชาติต่าง ๆ เห็นและชูธงของเราให้ประชาชนเห็นพวกเขาจะอุ้มลูกชายของเจ้ามาแนบอกและแบกลูกสาวของเจ้ามาบนบ่า23กษัตริย์จะเลี้ยงดูเจ้าเหมือนพ่อและราชินีของพวกเขาจะเป็นแม่ผู้ให้นมเจ้าพวกเขาจะหมอบลงต่อหน้าเจ้า เอาหน้าแนบพื้นและเลียฝุ่นที่เท้าของเจ้าแล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ผู้ที่รอคอยเราจะไม่ผิดหวัง”24จะเอาของที่ปล้นไปคืนจากคนทรงพลังได้หรือ?หรือจะช่วยเชลยที่ถูกจับไปโดยชอบด้วยกฎหมายให้เป็นอิสระได้หรือ?25แต่พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้เชลยของคนทรงพลังก็จะถูกนำกลับมาและของที่คนดุร้ายปล้นไปก็จะได้คืนเพราะเราจะต่อสู้กับผู้ที่ต่อสู้เจ้าและจะช่วยลูก ๆ ของเจ้าให้รอด26เราจะให้ผู้ที่กดขี่เจ้ากินเนื้อของตัวเองและพวกเขาจะเมาเลือดของตัวเองเหมือนเมาเหล้าองุ่นหวานแล้วมนุษย์ทั้งปวงจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้ช่วยเจ้าให้รอดเป็นผู้ไถ่ของเจ้า พระผู้ทรงพลังแห่งยาโคบ”