อิสยาห์33
1วิบัติจงเกิดแก่เจ้าผู้ทำลายแต่ไม่เคยถูกทำลายผู้ทรยศแต่ไม่มีใครทรยศเจ้า!เมื่อทำลายเสร็จ เจ้าจะถูกทำลายเมื่อทรยศเสร็จ เจ้าจะถูกทรยศ2พระยาห์เวห์ โปรดเมตตาพวกเรา พวกเราเฝ้าคอยพระองค์เป็นกำลังให้พวกเราทุกเช้าเป็นความรอดยามทุกข์ด้วย3เมื่อเสียงฟ้าร้องดัง ชนชาติทั้งหลายหนีไปเมื่อพระองค์ลุกขึ้น ชาติต่างๆ กระจัดกระจาย4ของที่ปล้นจากพวกเจ้าจะถูกรวบรวมเหมือนหนอนบุ้งเก็บกินผู้คนจะกระโจนใส่เหมือนตั๊กแตนกระโดด5พระยาห์เวห์สูงส่ง เพราะอยู่เบื้องสูงพระองค์เติมศิโยนด้วยความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม6ในสมัยของคุณจะมีความมั่นคง ความรอดมากมาย ปัญญาและความรู้ความยำเกรงพระยาห์เวห์คือทรัพย์สมบัติของคุณ7ดูเถิด คนกล้าของพวกเขาร้องอยู่ข้างนอกทูตสันติภาพร้องไห้อย่างขมขื่น8ถนนร้างไม่มีคนเดินทางพันธสัญญาถูกทำลายเขาดูหมิ่นเมืองต่างๆไม่เห็นค่ามนุษย์9แผ่นดินโศกเศร้า อ่อนแรงเลบานอนอับอายและเหี่ยวแห้งชาโรนเหมือนทะเลทราย บาชานและคารเมลโล้นเปล่า10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “บัดนี้เราจะลุกขึ้นบัดนี้เราจะยกตัวขึ้นบัดนี้เราจะสูงเด่น11พวกเจ้าจะตั้งครรภ์แกลบคลอดตอซังลมหายใจของพวกเจ้าจะเป็นไฟกินพวกเจ้า12ชนชาติทั้งหลายจะเหมือนปูนที่ถูกเผาเหมือนหนามที่ตัดแล้วเผาไฟ13ผู้ที่อยู่ไกล จงฟังสิ่งที่เราทำผู้ที่อยู่ใกล้ จงยอมรับพลังของเรา”14คนทำบาปในศิโยนกลัวคนไร้พระเจ้าสั่นสะท้านใครในพวกเราจะอยู่กับไฟเผาผลาญได้?ใครในพวกเราจะอยู่กับไฟที่ไหม้ตลอดกาลได้?15ผู้ที่ประพฤติอย่างเที่ยงธรรมพูดอย่างไร้ที่ติรังเกียจกำไรจากการกดขี่โบกมือปฏิเสธสินบนอุดหูไม่ฟังเรื่องนองเลือดปิดตาไม่มองความชั่ว16เขาจะอยู่เบื้องสูงมีป้อมศิลาเป็นที่ป้องกันมีขนมปังให้มีน้ำให้อย่างแน่นอน17ตาคุณจะเห็นกษัตริย์ในความงามจะเห็นแผ่นดินไกล18ใจคุณจะคิดถึงความสยดสยองคนที่นับอยู่ไหน?คนที่ชั่งอยู่ไหน?คนที่นับหอคอยอยู่ไหน?19คุณจะไม่เห็นชนชาติโหดร้ายอีกชนชาติที่พูดภาษาลึกล้ำที่คุณไม่เข้าใจใช้ภาษาประหลาดที่คุณไม่รู้เรื่อง20จงมองศิโยน เมืองแห่งเทศกาลที่พวกเรากำหนดตาคุณจะเห็นเยรูซาเล็ม ที่อยู่อันสงบเต็นท์ที่จะไม่ถูกรื้อหมุดจะไม่ถูกถอนเลยเชือกสักเส้นจะไม่ขาด21ที่นั่น พระยาห์เวห์จะอยู่กับพวกเราอย่างยิ่งใหญ่เป็นที่มีแม่น้ำและลำธารกว้างไม่มีเรือพายเข้าไปไม่มีเรืองามสง่าผ่านไป22เพราะพระยาห์เวห์เป็นผู้พิพากษาของพวกเราพระยาห์เวห์เป็นผู้ให้ข้อบัญญัติของพวกเราพระยาห์เวห์เป็นกษัตริย์ของพวกเราพระองค์จะช่วยพวกเราให้รอด23เชือกเรือของคุณหลุดพวกเขาทำฐานเสาให้มั่นคงไม่ได้กางใบไม่ได้แล้วของปล้นมากมายก็ถูกแบ่งคนขาพิการได้ของปล้น24ชาวเมืองจะไม่พูดว่า “ฉันป่วย”ประชาชนที่อยู่ในนั้นจะได้รับการอภัยความผิด