อิสยาห์23
1คำประกาศเกี่ยวกับไทระ
เรือแห่งทารชิช จงคร่ำครวญ! เพราะเมืองถูกทำลาย ไม่มีบ้าน ไม่มีทางเข้า พวกเขาได้รับรู้เรื่องนี้จากแผ่นดินคิทธิม2ชาวชายฝั่ง จงนิ่งเงียบ พ่อค้าแห่งไซดอนที่ข้ามทะเลได้นำความมั่งคั่งมาให้พวกคุณ3บนผืนน้ำกว้าง เมล็ดพืชจากชิโหร์ ผลเก็บเกี่ยวแห่งไนล์ เป็นรายได้ของเธอ เธอเป็นตลาดของชนชาติทั้งหลาย4ไซดอน จงอับอาย เพราะทะเลพูดแล้ว ป้อมปราการแห่งทะเลกล่าวว่า “ข้าพเจ้าไม่ได้เจ็บท้อง ไม่ได้คลอดลูก ไม่ได้เลี้ยงชายหนุ่ม หรือเลี้ยงหญิงพรหมจารีให้เติบใหญ่”5เมื่อข่าวไปถึงอียิปต์ พวกเขาจะปวดร้าวเพราะข่าวเรื่องไทระ6จงข้ามไปทารชิช! ชาวชายฝั่ง จงคร่ำครวญ!7นี่หรือเมืองรื่นเริงของพวกเจ้า เมืองเก่าแก่ตั้งแต่โบราณ เท้าของเธอเคยพาเธอเดินทางไปไกล?8ใครวางแผนนี้ต่อไทระ ผู้มอบมงกุฎ เมืองที่พ่อค้าเป็นเจ้าชาย ผู้ค้าเป็นคนมีเกียรติในแผ่นดิน?9พระยาห์เวห์แห่งกองทัพวางแผนนี้ เพื่อทำให้ความภาคภูมิในความรุ่งโรจน์ทั้งหมดมัวหมอง ลดผู้มีเกียรติทั้งหลายในแผ่นดินให้เป็นที่ดูหมิ่น10ธิดาแห่งทารชิชเอ๋ย จงไหลผ่านแผ่นดินของเธอเหมือนแม่น้ำไนล์ ไม่มีสิ่งเหนี่ยวรั้งอีกแล้ว11พระองค์ยื่นมือออกเหนือทะเล เขย่าอาณาจักรทั้งหลาย พระยาห์เวห์สั่งให้ทำลายป้อมปราการของคานาอัน12พระองค์กล่าวว่า “ธิดาพรหมจารีแห่งไซดอนผู้ถูกกดขี่ เธอจะไม่รื่นเริงอีก จงลุกขึ้นข้ามไปคิทธิม แม้ที่นั่นเธอก็จะไม่ได้พัก”13จงดูแผ่นดินของชาวเคลเดีย ชนชาตินี้ไม่มีอยู่ในเวลานั้น ชาวอัสซีเรียตั้งแผ่นดินนี้ไว้ให้ผู้ที่อยู่ในถิ่นกันดาร พวกเขาตั้งหอคอย โค่นวัง ทำให้เป็นซาก14เรือแห่งทารชิช จงคร่ำครวญ เพราะป้อมปราการของพวกเจ้าถูกทำลายแล้ว!15ในวันนั้น ไทระจะถูกลืมเจ็ดสิบปี ตามช่วงเวลาของกษัตริย์องค์หนึ่ง เมื่อครบเจ็ดสิบปี ไทระจะเป็นเหมือนในเพลงของหญิงขายบริการ16หญิงขายบริการที่ถูกลืม จงเอาพิณเดินไปทั่วเมือง เล่นเพลงไพเราะ ร้องหลายๆ เพลง เพื่อผู้คนจะระลึกถึงเธอ17เมื่อครบเจ็ดสิบปี พระยาห์เวห์จะมาเยือนไทระ เธอจะกลับไปรับค่าจ้าง และขายบริการให้ทุกอาณาจักรของโลกบนหน้าแผ่นดิน18สินค้าและค่าจ้างของเธอจะเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์ จะไม่มีใครเก็บสะสมหรือกักไว้ เพราะสินค้าของเธอจะเป็นของผู้ที่อาศัยอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ ให้พวกเขาได้กินจนอิ่มและมีเสื้อผ้าที่ทนทาน
เรือแห่งทารชิช จงคร่ำครวญ! เพราะเมืองถูกทำลาย ไม่มีบ้าน ไม่มีทางเข้า พวกเขาได้รับรู้เรื่องนี้จากแผ่นดินคิทธิม2ชาวชายฝั่ง จงนิ่งเงียบ พ่อค้าแห่งไซดอนที่ข้ามทะเลได้นำความมั่งคั่งมาให้พวกคุณ3บนผืนน้ำกว้าง เมล็ดพืชจากชิโหร์ ผลเก็บเกี่ยวแห่งไนล์ เป็นรายได้ของเธอ เธอเป็นตลาดของชนชาติทั้งหลาย4ไซดอน จงอับอาย เพราะทะเลพูดแล้ว ป้อมปราการแห่งทะเลกล่าวว่า “ข้าพเจ้าไม่ได้เจ็บท้อง ไม่ได้คลอดลูก ไม่ได้เลี้ยงชายหนุ่ม หรือเลี้ยงหญิงพรหมจารีให้เติบใหญ่”5เมื่อข่าวไปถึงอียิปต์ พวกเขาจะปวดร้าวเพราะข่าวเรื่องไทระ6จงข้ามไปทารชิช! ชาวชายฝั่ง จงคร่ำครวญ!7นี่หรือเมืองรื่นเริงของพวกเจ้า เมืองเก่าแก่ตั้งแต่โบราณ เท้าของเธอเคยพาเธอเดินทางไปไกล?8ใครวางแผนนี้ต่อไทระ ผู้มอบมงกุฎ เมืองที่พ่อค้าเป็นเจ้าชาย ผู้ค้าเป็นคนมีเกียรติในแผ่นดิน?9พระยาห์เวห์แห่งกองทัพวางแผนนี้ เพื่อทำให้ความภาคภูมิในความรุ่งโรจน์ทั้งหมดมัวหมอง ลดผู้มีเกียรติทั้งหลายในแผ่นดินให้เป็นที่ดูหมิ่น10ธิดาแห่งทารชิชเอ๋ย จงไหลผ่านแผ่นดินของเธอเหมือนแม่น้ำไนล์ ไม่มีสิ่งเหนี่ยวรั้งอีกแล้ว11พระองค์ยื่นมือออกเหนือทะเล เขย่าอาณาจักรทั้งหลาย พระยาห์เวห์สั่งให้ทำลายป้อมปราการของคานาอัน12พระองค์กล่าวว่า “ธิดาพรหมจารีแห่งไซดอนผู้ถูกกดขี่ เธอจะไม่รื่นเริงอีก จงลุกขึ้นข้ามไปคิทธิม แม้ที่นั่นเธอก็จะไม่ได้พัก”13จงดูแผ่นดินของชาวเคลเดีย ชนชาตินี้ไม่มีอยู่ในเวลานั้น ชาวอัสซีเรียตั้งแผ่นดินนี้ไว้ให้ผู้ที่อยู่ในถิ่นกันดาร พวกเขาตั้งหอคอย โค่นวัง ทำให้เป็นซาก14เรือแห่งทารชิช จงคร่ำครวญ เพราะป้อมปราการของพวกเจ้าถูกทำลายแล้ว!15ในวันนั้น ไทระจะถูกลืมเจ็ดสิบปี ตามช่วงเวลาของกษัตริย์องค์หนึ่ง เมื่อครบเจ็ดสิบปี ไทระจะเป็นเหมือนในเพลงของหญิงขายบริการ16หญิงขายบริการที่ถูกลืม จงเอาพิณเดินไปทั่วเมือง เล่นเพลงไพเราะ ร้องหลายๆ เพลง เพื่อผู้คนจะระลึกถึงเธอ17เมื่อครบเจ็ดสิบปี พระยาห์เวห์จะมาเยือนไทระ เธอจะกลับไปรับค่าจ้าง และขายบริการให้ทุกอาณาจักรของโลกบนหน้าแผ่นดิน18สินค้าและค่าจ้างของเธอจะเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์ จะไม่มีใครเก็บสะสมหรือกักไว้ เพราะสินค้าของเธอจะเป็นของผู้ที่อาศัยอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ ให้พวกเขาได้กินจนอิ่มและมีเสื้อผ้าที่ทนทาน