อิสยาห์21
1คำประกาศเกี่ยวกับถิ่นกันดารแห่งทะเล
เหมือนลมหมุนในแดนใต้ที่พัดผ่าน สิ่งนั้นมาจากถิ่นกันดาร จากแผ่นดินน่าเกรงขาม2ข้าพเจ้าได้รับแจ้งนิมิตอันหนักหน่วง คนทรยศยังทรยศ ผู้ทำลายยังทำลาย เอลาม จงขึ้นไปโจมตี! เราได้หยุดเสียงถอนใจทั้งหมดของมีเดียแล้ว3ต้นขาของข้าพเจ้าจึงปวดร้าวไปหมด ความเจ็บปวดเกาะกุมข้าพเจ้า เหมือนความเจ็บปวดของหญิงที่กำลังคลอดลูก ข้าพเจ้าปวดจนฟังไม่ได้ หวาดผวาจนมองไม่เห็น4ใจข้าพเจ้าเต้นระรัว ความสยดสยองทำให้กลัว ยามโพล้เพล้ที่ข้าพเจ้าใฝ่หา กลับทำให้ข้าพเจ้าสั่น5พวกเขาจัดโต๊ะ ตั้งยาม กินและดื่ม เหล่าผู้นำ จงลุกขึ้น ชโลมน้ำมันที่โล่!6เพราะพระผู้เป็นเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า “จงไปตั้งยาม ให้เขารายงานสิ่งที่เห็น7เมื่อเห็นขบวน พลม้าที่มาเป็นคู่ ขบวนลา ขบวนอูฐ ให้เขาฟังอย่างตั้งใจ เอาใจใส่ให้มาก”8เขาร้องเหมือนสิงโตว่า “พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ายืนอยู่บนหอยามตลอดวัน ทุกคืนประจำอยู่ที่ของข้าพเจ้า9ดูเถิด ขบวนคนกำลังมา พลม้ามาเป็นคู่” เขาตอบว่า “ล้มแล้ว บาบิโลนล้มแล้ว! รูปแกะสลักของเทพเจ้าทั้งหมดของเธอแตกลงถึงพื้น10พวกคุณคือสิ่งที่ข้าพเจ้านวด คือข้าวบนลานนวดของข้าพเจ้า!” ข้าพเจ้าได้ยินสิ่งใดจากพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ก็ได้บอกพวกคุณแล้ว11คำประกาศเกี่ยวกับดูมาห์
มีคนร้องเรียกข้าพเจ้าจากเสอีร์ว่า “ยามเอ๋ย กลางคืนไปถึงไหนแล้ว? ยามเอ๋ย กลางคืนไปถึงไหนแล้ว?”12ยามตอบว่า “เช้ากำลังมา และกลางคืนด้วย หากจะถามก็จงถาม แล้วกลับมาอีก”13คำประกาศเกี่ยวกับอาระเบีย
ขบวนคาราวานชาวเดดาน พวกคุณจะพักในพุ่มไม้ของอาระเบีย14พวกเขานำน้ำมาให้คนกระหาย ชาวแผ่นดินเทมานำขนมปังของตนมาต้อนรับผู้ลี้ภัย15เพราะคนเหล่านั้นหนีดาบ หนีดาบที่ชักออก หนีคันธนูที่โก่งไว้ และหนีศึกที่ร้อนแรง16พระผู้เป็นเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า “ภายในหนึ่งปี นับอย่างคนงานที่ทำงานตามสัญญา ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเคดาร์จะหมดไป17จำนวนพลธนูที่เหลืออยู่ คือผู้กล้าแห่งชาวเคดาร์ จะมีน้อย เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ได้กล่าวไว้”
เหมือนลมหมุนในแดนใต้ที่พัดผ่าน สิ่งนั้นมาจากถิ่นกันดาร จากแผ่นดินน่าเกรงขาม2ข้าพเจ้าได้รับแจ้งนิมิตอันหนักหน่วง คนทรยศยังทรยศ ผู้ทำลายยังทำลาย เอลาม จงขึ้นไปโจมตี! เราได้หยุดเสียงถอนใจทั้งหมดของมีเดียแล้ว3ต้นขาของข้าพเจ้าจึงปวดร้าวไปหมด ความเจ็บปวดเกาะกุมข้าพเจ้า เหมือนความเจ็บปวดของหญิงที่กำลังคลอดลูก ข้าพเจ้าปวดจนฟังไม่ได้ หวาดผวาจนมองไม่เห็น4ใจข้าพเจ้าเต้นระรัว ความสยดสยองทำให้กลัว ยามโพล้เพล้ที่ข้าพเจ้าใฝ่หา กลับทำให้ข้าพเจ้าสั่น5พวกเขาจัดโต๊ะ ตั้งยาม กินและดื่ม เหล่าผู้นำ จงลุกขึ้น ชโลมน้ำมันที่โล่!6เพราะพระผู้เป็นเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า “จงไปตั้งยาม ให้เขารายงานสิ่งที่เห็น7เมื่อเห็นขบวน พลม้าที่มาเป็นคู่ ขบวนลา ขบวนอูฐ ให้เขาฟังอย่างตั้งใจ เอาใจใส่ให้มาก”8เขาร้องเหมือนสิงโตว่า “พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ายืนอยู่บนหอยามตลอดวัน ทุกคืนประจำอยู่ที่ของข้าพเจ้า9ดูเถิด ขบวนคนกำลังมา พลม้ามาเป็นคู่” เขาตอบว่า “ล้มแล้ว บาบิโลนล้มแล้ว! รูปแกะสลักของเทพเจ้าทั้งหมดของเธอแตกลงถึงพื้น10พวกคุณคือสิ่งที่ข้าพเจ้านวด คือข้าวบนลานนวดของข้าพเจ้า!” ข้าพเจ้าได้ยินสิ่งใดจากพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ก็ได้บอกพวกคุณแล้ว11คำประกาศเกี่ยวกับดูมาห์
มีคนร้องเรียกข้าพเจ้าจากเสอีร์ว่า “ยามเอ๋ย กลางคืนไปถึงไหนแล้ว? ยามเอ๋ย กลางคืนไปถึงไหนแล้ว?”12ยามตอบว่า “เช้ากำลังมา และกลางคืนด้วย หากจะถามก็จงถาม แล้วกลับมาอีก”13คำประกาศเกี่ยวกับอาระเบีย
ขบวนคาราวานชาวเดดาน พวกคุณจะพักในพุ่มไม้ของอาระเบีย14พวกเขานำน้ำมาให้คนกระหาย ชาวแผ่นดินเทมานำขนมปังของตนมาต้อนรับผู้ลี้ภัย15เพราะคนเหล่านั้นหนีดาบ หนีดาบที่ชักออก หนีคันธนูที่โก่งไว้ และหนีศึกที่ร้อนแรง16พระผู้เป็นเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า “ภายในหนึ่งปี นับอย่างคนงานที่ทำงานตามสัญญา ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเคดาร์จะหมดไป17จำนวนพลธนูที่เหลืออยู่ คือผู้กล้าแห่งชาวเคดาร์ จะมีน้อย เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ได้กล่าวไว้”