อิสยาห์14
1เพราะพระยาห์เวห์จะเมตตายาโคบ จะเลือกอิสราเอลอีก และให้พวกเขาตั้งอยู่ในแผ่นดินของตน คนต่างชาติจะเข้าร่วมกับพวกเขา ผูกพันกับเชื้อสายยาโคบ2ชนชาติต่างๆ จะพาพวกเขากลับไปยังที่ของตน เชื้อสายอิสราเอลจะมีคนเหล่านั้นเป็นคนรับใช้ชายหญิงในแผ่นดินของพระยาห์เวห์ พวกเขาจะจับคนที่เคยจับตนเป็นเชลย และปกครองผู้ที่เคยกดขี่ตน3ในวันที่พระยาห์เวห์ให้เจ้าพักจากความเศร้า ความทุกข์ และงานหนักที่เคยถูกบังคับให้ทำ4เจ้าจะยกถ้อยคำเปรียบเปรยนี้ขึ้นเยาะกษัตริย์แห่งบาบิโลนว่า “ผู้กดขี่สิ้นสุดลงแล้ว! เมืองทองคำสิ้นสุดลงแล้ว!5พระยาห์เวห์หักไม้ของคนชั่ว หักคทาของผู้ปกครอง6ผู้ที่ตีชนชาติทั้งหลายด้วยความโกรธ ตีไม่หยุด ผู้ที่ปกครองชาติต่างๆ ด้วยความเกรี้ยวกราด ข่มเหงโดยไม่มีใครยับยั้ง7ทั้งแผ่นดินได้พักและสงบ ผู้คนพากันร้องเพลง8แม้ต้นไซเปรสกับต้นซีดาร์แห่งเลบานอนก็ยินดีกับเจ้าว่า ‘ตั้งแต่เจ้าตกต่ำ ก็ไม่มีคนตัดไม้ขึ้นมาเล่นงานพวกเราอีก’9เชโอล เบื้องล่างเคลื่อนไหวเพื่อเจ้า เพื่อต้อนรับเมื่อเจ้ามา เชโอลปลุกวิญญาณผู้ล่วงลับให้เจ้า คือผู้ปกครองทั้งหลายของแผ่นดิน ทำให้กษัตริย์ทุกชาติลุกจากบัลลังก์10พวกเขาทั้งหมดจะตอบและถามเจ้าว่า ‘เจ้าก็อ่อนแอเหมือนพวกเราแล้วหรือ? กลายเป็นเหมือนพวกเราแล้วหรือ?’11ความโอ่อ่าของเจ้าลงไปเชโอล พร้อมเสียงเครื่องสายของเจ้า หนอนแมลงวันปูอยู่ใต้เจ้า หนอนคลุมตัวเจ้า12ผู้ส่องสว่าง บุตรแห่งรุ่งอรุณเอ๋ย เจ้าตกจากฟ้าสวรรค์แล้ว! เจ้าผู้เคยกดชนชาติทั้งหลายให้ต่ำ ถูกโค่นลงถึงดินแล้ว!13เจ้าเคยพูดในใจว่า ‘เราจะขึ้นไปบนฟ้าสวรรค์ จะยกบัลลังก์ของเราเหนือดวงดาวของพระเจ้า จะนั่งบนภูเขาแห่งการชุมนุม ณ แดนเหนืออันไกลโพ้น!14เราจะขึ้นไปเหนือยอดเมฆ จะทำตัวให้เหมือนพระผู้สูงสุด!’15แต่เจ้าจะถูกพาลงไปเชโอล ลงไปยังส่วนลึกของหลุม16คนที่เห็นเจ้าจะจ้องมอง พิจารณาแล้วกล่าวว่า ‘นี่หรือคนที่ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน เขย่าอาณาจักรทั้งหลาย17ทำให้โลกเป็นเหมือนถิ่นกันดาร โค่นเมืองต่างๆ และไม่ปล่อยเชลยกลับบ้าน?’18กษัตริย์ของชาติต่างๆ ล้วนหลับอยู่ในเกียรติ แต่ละองค์อยู่ในที่ของตน19แต่เจ้าถูกโยนทิ้งให้พ้นจากหลุมศพเหมือนกิ่งไม้น่ารังเกียจ ถูกคลุมด้วยคนที่ถูกดาบแทงตาย ลงไปยังหินในหลุม เหมือนศพที่ถูกเหยียบย่ำ20เจ้าจะไม่ได้ร่วมฝังกับพวกเขา เพราะเจ้าทำลายแผ่นดินของตน ฆ่าประชาชนของตน เชื้อสายคนทำชั่วจะไม่มีใครเอ่ยชื่ออีกตลอดไป21จงเตรียมฆ่าลูกๆ ของเขา เพราะความผิดของบรรพบุรุษ เพื่อพวกเขาจะไม่ลุกขึ้นยึดครองแผ่นดิน และสร้างเมืองเต็มโลก22พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า ‘เราจะลุกขึ้นต่อสู้พวกเขา’ พระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘เราจะตัดชื่อและผู้ที่เหลืออยู่ ทั้งลูกและหลาน ออกจากบาบิโลน’23พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า ‘เราจะให้เม่นยึดครองเมืองนั้น ให้กลายเป็นแอ่งน้ำ เราจะกวาดด้วยไม้กวาดแห่งการทำลาย’”24พระยาห์เวห์แห่งกองทัพได้สาบานว่า “เราคิดไว้อย่างไร ก็จะเกิดขึ้นอย่างนั้น เราตั้งใจไว้อย่างไร ก็จะตั้งมั่นอย่างนั้น25เราจะหักอัสซีเรียในแผ่นดินของเรา เหยียบเขาบนภูเขาของเรา แล้วแอกของเขาจะออกจากพวกเขา ภาระของเขาจะออกจากบ่าของพวกเขา26นี่คือแผนที่กำหนดไว้สำหรับทั้งแผ่นดิน นี่คือมือที่ยื่นออกเหนือทุกชาติ27เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพวางแผนไว้ ใครจะหยุดได้? มือของพระองค์ยื่นออกแล้ว ใครจะหันกลับได้?”28คำประกาศนี้มาในปีที่กษัตริย์อาหัสสิ้นพระชนม์29ฟีลิสเตีย พวกเจ้าทั้งหมดอย่ายินดีเพราะตะบองที่เคยตีเจ้าหักแล้ว เพราะจากรากของงูจะมีงูพิษออกมา และผลของมันจะเป็นงูเพลิงบินได้30ลูกหัวปีของคนจนจะได้กิน คนยากไร้จะนอนอย่างปลอดภัย แต่เราจะฆ่ารากของเจ้าด้วยความอดอยาก ผู้ที่รอดเหลือของเจ้าจะถูกฆ่า31ประตูเมือง จงคร่ำครวญ! เมือง จงร้องไห้! ฟีลิสเตีย พวกเจ้าทั้งหมดกำลังสลายไป เพราะควันมาจากทางเหนือ และในแถวทัพของเขาไม่มีใครหลุดจากแถว32จะตอบทูตของชาตินั้นว่าอย่างไร? ให้ตอบว่าพระยาห์เวห์ได้ตั้งศิโยนไว้ และผู้ทุกข์ยากในหมู่ประชาชนของพระองค์จะลี้ภัยในเธอ