ฮีบรู8
1ประเด็นสำคัญของสิ่งที่เรากำลังกล่าวคือ เรามีมหาปุโรหิตเช่นนี้ ผู้ได้นั่งลงทางขวาของบัลลังก์แห่งองค์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ในฟ้าสวรรค์2พระองค์เป็นผู้รับใช้ในสถานศักดิ์สิทธิ์ และในเต็นท์แท้ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกาง ไม่ใช่มนุษย์3มหาปุโรหิตทุกคนได้รับการแต่งตั้งให้ถวายทั้งของถวายและเครื่องบูชา เพราะฉะนั้น มหาปุโรหิตผู้นี้จึงจำเป็นต้องมีบางสิ่งสำหรับถวายด้วย4ถ้าพระองค์อยู่บนโลก พระองค์ก็จะไม่เป็นปุโรหิตเลย เพราะมีปุโรหิตที่ถวายของถวายตามธรรมบัญญัติอยู่แล้ว5ปุโรหิตเหล่านั้นรับใช้สิ่งที่เป็นแบบจำลองและเงาของสิ่งในสวรรค์ เช่นเดียวกับที่พระเจ้าทรงเตือนโมเสส เมื่อเขากำลังจะทำเต็นท์นั้น เพราะพระองค์กล่าวว่า “จงดูให้ดี เจ้าต้องทำทุกสิ่งตามแบบที่แสดงแก่เจ้าบนภูเขา”6แต่บัดนี้ พระองค์ได้รับงานรับใช้ที่ประเสริฐยิ่งกว่า และทรงเป็นคนกลางของพันธสัญญาที่ดีกว่า ซึ่งได้รับการบัญญัติไว้บนพื้นฐานของพระสัญญาที่ดีกว่า7เพราะถ้าพันธสัญญาแรกไม่มีข้อบกพร่อง ก็คงไม่มีเหตุให้ต้องหาพันธสัญญาที่สอง8แต่พระองค์ทรงพบข้อบกพร่องในพวกเขา จึงกล่าวว่า“จงดู วันเวลากำลังจะมา” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว“เราจะทำพันธสัญญาใหม่กับบ้านของอิสราเอล และกับบ้านของยูดาห์9ไม่ใช่พันธสัญญาแบบที่เราทำกับบรรพบุรุษของพวกเขาในวันที่เราจูงมือพวกเขานำออกจากแผ่นดินอียิปต์เพราะพวกเขาไม่ได้ดำรงอยู่ในพันธสัญญาของเราและเราไม่ใส่ใจพวกเขา” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว10“เพราะนี่คือพันธสัญญาที่เราจะทำกับบ้านของอิสราเอลหลังจากวันเวลาเหล่านั้น” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว“เราจะใส่ธรรมบัญญัติทั้งหลายของเราไว้ในความคิดของพวกเขาและจะเขียนไว้บนใจของพวกเขาเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขาและพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา11แต่ละคนจะไม่สอนเพื่อนร่วมชาติ และไม่สอนพี่น้องของตนโดยกล่าวว่า ‘จงรู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้า’เพราะทุกคนจะรู้จักเราตั้งแต่คนเล็กที่สุดจนถึงคนใหญ่ที่สุด12เพราะเราจะมีเมตตาต่อความไม่ชอบธรรมของพวกเขาและจะไม่จดจำบาปกับการกระทำที่ไร้กฎของพวกเขาอีก”13เมื่อพระองค์กล่าวว่า “พันธสัญญาใหม่” พระองค์ก็ทรงทำให้พันธสัญญาแรกหมดสมัยไปแล้ว และสิ่งที่กำลังหมดสมัยและมีอายุมากขึ้นก็ใกล้จะสูญหาย