ปฐมกาล38
1ในช่วงเวลานั้น ยูดาห์ออกจากพวกพี่น้อง ลงไปหาชาวอดุลลัมคนหนึ่งชื่อฮีราห์2ที่นั่นยูดาห์เห็นบุตรสาวของชายชาวคานาอันคนหนึ่งชื่อชูอา เขารับเธอเป็นภรรยาและร่วมหลับนอนกับเธอ3เธอตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย ยูดาห์ตั้งชื่อเขาว่าเออร์4เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดบุตรชาย แล้วตั้งชื่อเขาว่าโอนัน5ต่อมาเธอคลอดบุตรชายอีกคนและตั้งชื่อว่าเชลาห์ ตอนที่เธอคลอดเขา ยูดาห์อยู่ที่เคซิบ6ยูดาห์หาภรรยาให้เออร์บุตรชายคนโตของเขา หญิงนั้นชื่อทามาร์7แต่เออร์บุตรคนโตของยูดาห์ทำชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์จึงฆ่าเขา8ยูดาห์จึงพูดกับโอนันว่า “ไปร่วมหลับนอนกับภรรยาของพี่ชาย ทำหน้าที่ของน้องชาย และมีลูกกับเธอเพื่อสืบเชื้อสายให้พี่ชายของเจ้า”9โอนันรู้ว่าลูกที่เกิดมาจะไม่ถือเป็นเชื้อสายของตน ดังนั้นเมื่อเขาร่วมหลับนอนกับภรรยาของพี่ชาย เขาก็ปล่อยน้ำเชื้อลงบนพื้น เพื่อไม่ให้มีลูกสืบเชื้อสายให้พี่ชาย10สิ่งที่โอนันทำเป็นความชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์จึงฆ่าเขาด้วย11ยูดาห์จึงพูดกับทามาร์ลูกสะใภ้ว่า “อยู่เป็นม่ายที่บ้านพ่อของเธอไปก่อน จนเชลาห์ลูกชายฉันโต” เพราะเขาคิดว่า “ไม่อย่างนั้นเชลาห์อาจตายเหมือนพี่ๆ ของเขาอีก” ทามาร์จึงกลับไปอยู่บ้านพ่อของเธอ12เมื่อเวลาผ่านไปนาน ภรรยาของยูดาห์ซึ่งเป็นลูกสาวชูอาก็ตาย พอยูดาห์คลายความโศกแล้ว เขากับฮีราห์เพื่อนชาวอดุลลัมก็ขึ้นไปหาคนตัดขนแกะของเขาที่ทิมนาห์13มีคนมาบอกทามาร์ว่า “พ่อสามีของเธอกำลังขึ้นไปทิมนาห์เพื่อตัดขนแกะ”14ทามาร์จึงถอดชุดหญิงม่ายออก ใช้ผ้าคลุมหน้าและห่อตัวไว้ แล้วนั่งอยู่ตรงทางเข้าเอนาอิมซึ่งอยู่บนทางไปทิมนาห์ เพราะเธอเห็นว่าเชลาห์โตแล้ว แต่ยูดาห์ก็ยังไม่ได้ยกเธอให้เขาเป็นภรรยา15เมื่อยูดาห์เห็นเธอ เขาคิดว่าเธอเป็นหญิงโสเภณี เพราะเธอคลุมหน้าไว้16ยูดาห์จึงแวะเข้าไปหาเธอข้างทางและพูดว่า “มานี่สิ ฉันขอหลับนอนกับเธอ” เพราะเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นลูกสะใภ้
เธอถามว่า “คุณจะให้อะไรฉัน ถ้าจะมาหลับนอนกับฉัน?”17ยูดาห์ตอบว่า “ฉันจะส่งลูกแพะจากฝูงมาให้เธอหนึ่งตัว”
เธอถามว่า “ระหว่างที่ยังไม่ส่งมา คุณจะให้อะไรฉันไว้เป็นของประกัน?”18เขาถามว่า “จะให้ฉันวางอะไรเป็นของประกัน?”
เธอตอบว่า “ตราประทับ เชือกของคุณ และไม้เท้าที่ถืออยู่”
ยูดาห์จึงมอบของเหล่านั้นให้เธอ แล้วร่วมหลับนอนกับเธอ และเธอก็ตั้งครรภ์กับเขา19จากนั้นเธอลุกขึ้นกลับไป ถอดผ้าคลุมหน้าออก แล้วสวมชุดหญิงม่ายตามเดิม20ยูดาห์ฝากลูกแพะไปกับฮีราห์เพื่อนชาวอดุลลัม เพื่อเอาของประกันคืนจากหญิงคนนั้น แต่ฮีราห์หาเธอไม่พบ21เขาจึงถามคนแถวนั้นว่า “หญิงโสเภณีที่อยู่ข้างทางตรงเอนาอิมอยู่ไหน?”
พวกเขาตอบว่า “ที่นี่ไม่มีหญิงโสเภณีหรอก”22ฮีราห์กลับไปหายูดาห์และบอกว่า “ฉันหาเธอไม่พบ คนที่นั่นก็บอกว่า ‘ที่นี่ไม่มีหญิงโสเภณีหรอก’”23ยูดาห์ตอบว่า “ปล่อยให้เธอเก็บของพวกนั้นไว้เถอะ จะได้ไม่เป็นที่อับอาย ฉันส่งลูกแพะไปแล้ว แต่ก็หาเธอไม่พบ”24ประมาณ 3 เดือนต่อมา มีคนมาบอกยูดาห์ว่า “ทามาร์ลูกสะใภ้ของคุณทำตัวเป็นโสเภณี และตอนนี้ก็ตั้งท้องจากการทำอย่างนั้นด้วย”
ยูดาห์พูดว่า “เอาตัวเธอออกมา เผาเธอเสีย”25ขณะที่ทามาร์ถูกนำตัวออกมา เธอส่งไปบอกพ่อสามีว่า “ฉันตั้งท้องกับผู้ชายที่เป็นเจ้าของของเหล่านี้” แล้วพูดอีกว่า “ช่วยดูให้ดีว่านี่เป็นของใคร—ตราประทับ เชือก และไม้เท้า”26ยูดาห์จำของเหล่านั้นได้และพูดว่า “เธอเป็นฝ่ายถูกมากกว่าฉัน เพราะฉันไม่ได้ยกเธอให้เชลาห์ลูกชายของฉัน”
หลังจากนั้นเขาไม่ได้ร่วมหลับนอนกับเธออีก27เมื่อถึงเวลาคลอด ปรากฏว่ามีลูกแฝดอยู่ในครรภ์28ระหว่างที่เธอกำลังคลอด เด็กคนหนึ่งยื่นมือออกมา หมอตำแยจึงเอาด้ายสีแดงสดผูกที่มือเด็กแล้วพูดว่า “คนนี้ออกมาก่อน”29แต่เด็กคนนั้นดึงมือกลับเข้าไป แล้วเด็กอีกคนก็คลอดออกมาก่อน หมอตำแยจึงพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงแหวกออกมาอย่างนี้!” เพราะเหตุนี้จึงตั้งชื่อเขาว่าเปเรศ 30หลังจากนั้นเด็กที่มีด้ายสีแดงสดผูกอยู่ที่มือก็คลอดออกมา และตั้งชื่อเขาว่าเศราห์
เธอถามว่า “คุณจะให้อะไรฉัน ถ้าจะมาหลับนอนกับฉัน?”17ยูดาห์ตอบว่า “ฉันจะส่งลูกแพะจากฝูงมาให้เธอหนึ่งตัว”
เธอถามว่า “ระหว่างที่ยังไม่ส่งมา คุณจะให้อะไรฉันไว้เป็นของประกัน?”18เขาถามว่า “จะให้ฉันวางอะไรเป็นของประกัน?”
เธอตอบว่า “ตราประทับ เชือกของคุณ และไม้เท้าที่ถืออยู่”
ยูดาห์จึงมอบของเหล่านั้นให้เธอ แล้วร่วมหลับนอนกับเธอ และเธอก็ตั้งครรภ์กับเขา19จากนั้นเธอลุกขึ้นกลับไป ถอดผ้าคลุมหน้าออก แล้วสวมชุดหญิงม่ายตามเดิม20ยูดาห์ฝากลูกแพะไปกับฮีราห์เพื่อนชาวอดุลลัม เพื่อเอาของประกันคืนจากหญิงคนนั้น แต่ฮีราห์หาเธอไม่พบ21เขาจึงถามคนแถวนั้นว่า “หญิงโสเภณีที่อยู่ข้างทางตรงเอนาอิมอยู่ไหน?”
พวกเขาตอบว่า “ที่นี่ไม่มีหญิงโสเภณีหรอก”22ฮีราห์กลับไปหายูดาห์และบอกว่า “ฉันหาเธอไม่พบ คนที่นั่นก็บอกว่า ‘ที่นี่ไม่มีหญิงโสเภณีหรอก’”23ยูดาห์ตอบว่า “ปล่อยให้เธอเก็บของพวกนั้นไว้เถอะ จะได้ไม่เป็นที่อับอาย ฉันส่งลูกแพะไปแล้ว แต่ก็หาเธอไม่พบ”24ประมาณ 3 เดือนต่อมา มีคนมาบอกยูดาห์ว่า “ทามาร์ลูกสะใภ้ของคุณทำตัวเป็นโสเภณี และตอนนี้ก็ตั้งท้องจากการทำอย่างนั้นด้วย”
ยูดาห์พูดว่า “เอาตัวเธอออกมา เผาเธอเสีย”25ขณะที่ทามาร์ถูกนำตัวออกมา เธอส่งไปบอกพ่อสามีว่า “ฉันตั้งท้องกับผู้ชายที่เป็นเจ้าของของเหล่านี้” แล้วพูดอีกว่า “ช่วยดูให้ดีว่านี่เป็นของใคร—ตราประทับ เชือก และไม้เท้า”26ยูดาห์จำของเหล่านั้นได้และพูดว่า “เธอเป็นฝ่ายถูกมากกว่าฉัน เพราะฉันไม่ได้ยกเธอให้เชลาห์ลูกชายของฉัน”
หลังจากนั้นเขาไม่ได้ร่วมหลับนอนกับเธออีก27เมื่อถึงเวลาคลอด ปรากฏว่ามีลูกแฝดอยู่ในครรภ์28ระหว่างที่เธอกำลังคลอด เด็กคนหนึ่งยื่นมือออกมา หมอตำแยจึงเอาด้ายสีแดงสดผูกที่มือเด็กแล้วพูดว่า “คนนี้ออกมาก่อน”29แต่เด็กคนนั้นดึงมือกลับเข้าไป แล้วเด็กอีกคนก็คลอดออกมาก่อน หมอตำแยจึงพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงแหวกออกมาอย่างนี้!” เพราะเหตุนี้จึงตั้งชื่อเขาว่าเปเรศ 30หลังจากนั้นเด็กที่มีด้ายสีแดงสดผูกอยู่ที่มือก็คลอดออกมา และตั้งชื่อเขาว่าเศราห์